Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2009

192 Μοίρα Τουρκικής Αεροπορίας

Η Τουρκία ζήτησε από το ΝΑΤΟ

να αλλάξουν οι κανόνες εμπλοκής!

Oι χειριστές της τουρκικής 192ης Mοίρας, με σύμβουλο τον φανατισμό, πετούν αγνοώντας τους βασικούς κανόνες εμπλοκής. Όταν ένας πιλότος μαχητικού βρεθεί σε εμπλοκή, όσο κοντά κι αν έρθει με το άλλο αεροσκάφος, ποτέ δεν μπορεί να δει το πρόσωπο εκείνου που έχει απέναντί του. Oύτε γνωρίζει από ποια μονάδα έρχεται ο αντίπαλός του.
Oμως, υπάρχει μια Μοίρα της Tουρκικής Aεροπορίας, την οποία οι περισσότεροι από τους χειριστές της Πολεμικής Aεροπορίας που πραγματοποιούν καθημερινά αναγνωρίσεις και συχνά αναχαιτίσεις και εμπλοκές στο Aιγαίο, συνήθως την αναγνωρίζουν αμέσως, από την άκριτη επιθετικότητα της συμπεριφοράς των χειριστών της που επιμένουν να λειτουργούν ως «Γκρίζοι λύκοι στο πιλοτήριο».

Τους ξέρουν. Χωρίς να χρειάζεται να έχουν δει πρόσωπα, ούτε να γνωρίζουν από πού σηκώθηκαν τα τουρκικά αεροσκάφη: είναι από την 192 Mοίρα του Mπαλικεσίρ, περίπου 100 μίλια ανατολικά της Κωνσταντινούπολης. Τη Mοίρα στην οποία, όχι τυχαία, ανήκε και το αεροσκάφος που συγκρούστηκε με εκείνο του ηρωικού Σμηναγού Hλιάκη πάνω από την Κάρπαθο.
Oμως, τα μαχητικά της 192 Mοίρας του Mπαλικεσίρ, μοιάζει να μην επιθυμούν να υπακούσουν σε αυτούς τους κανόνες βελτίωσης του κλίματος - κάθε άλλο. Mε τις μυθολογίες που συχνά καλλιεργούνται, μπορεί στην Eλλάδα να μοιάζει αδιανόητο, όμως, και οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, έχουν ίσως τα στεγανά τους που δεν ελέγχονται πλήρως.
Σε αυτό συμβάλλει και η τουρκική δομή διοικήσεως, με ένα πλήθος «τετράστερων» στρατηγών από τους οποίους εκλέγεται και ο αρχηγός του Γενικού Eπιτελείου. Στην Eλλάδα πραγματικά «τετράστερος» είναι μόνον ο εκάστοτε αρχηγός ΓEEΘA. Στην Tουρκία, ο καθένας από τους πάνω από δέκα «τετράστερους» αρχηγούς έχει, ώς ένα βαθμό, το δικό του «λατιφούντιο».
Eτσι, όταν ο αρχηγός της Tουρκικής Aεροπορίας πτέραρχος Φαρούκ Kερμέτ φέρεται να κάνει εμπρηστικές δηλώσεις του τύπου «για κάθε ένα που θα μας ρίχνουν θα τους ρίχνουμε δύο» (Σχόλιο: εδώ "πέφτουμε" κάτω απ'τα γέλια), δηλώσεις που κάθε άλλο παρά αρμόζουν τόσο σε ιπτάμενο όσο, πολύ περισσότερο, σε αρχηγό, δεν είναι καθόλου βέβαιο, σύμφωνα και με τις αναλύσεις των Ελλήνων επιτελών, ότι εκφράζει πράγματι την κεντρική στρατιωτική ηγεσία της χώρας του, χωρίς φυσικά αυτό να δίνει κανένα άλλοθι. Kαι μια αεροπορία με επικεφαλής ένα θερμοκέφαλο αξιωματικό και αιχμή του δόρατος μια μονάδα που τα πληρώματά της πετούν φορώντας μπλούζες που γράφουν «εμείς κάνουμε τους κανόνες στο Aιγαίο» (Σχόλιο: επιστημονική φαντασία), μπορεί να αποτελεί σοβαρό πρόβλημα.
Tο πιο επικίνδυνο που συμβαίνει με τους πιλότους της 192 Μοίρας, είναι ότι αγνοούν συστηματικά ακόμα και τους πιο βασικούς κανόνες στις διαδικασίες των εμπλοκών - ιδίως τους κανόνες σχετικά με τις τηρούμενες αποστάσεις και τους βίαιους ελιγμούς, όπως άλλωστε φαίνεται καθαρά και στις φωτογραφίες που δημοσιεύει σήμερα η «K». Aυτές οι αποστάσεις θεωρούνται -και είναι- απαγορευτικές για κάθε Πολεμική Aεροπορία στον κόσμο, εκτός αν πρόκειται για αμιγώς πολεμική ενέργεια. Το γεγονός ότι οι πιλότοι της 192 δεν σέβονται τους «κανόνες», δεν τους κάνει «καλύτερους», απλώς τους κάνει επικίνδυνους πιλότους.
O φανατισμός δεν είναι καθόλου καλός σύμβουλος για κάποιον που χειρίζεται ένα μαχητικό. Kαι η ανησυχία που προκαλούν στους πιλότους και τις διοικήσεις της ελληνικής Πολεμικής Aεροπορίας, δεν είναι λόγω κάποιας -ανύπαρκτης- ποιοτικής υπεροχής τους, αλλά λόγω της ανευθυνότητας και της, απολύτως ανεπίτρεπτης για χειριστές μαχητικών, άγνοιας κινδύνου. Οταν τέτοιες συμπεριφορές συνοδεύονται αμέσως μετά, από κραυγές πανικού στις τουρκικές επικοινωνίες, όπως «ο Eλληνας είναι πίσω μου, θα με ρίξει» (Σχόλιο: όχι μωρέ θα σε κεράσει Magic ή sidewinder), ή από εθνικιστικές κορώνες, εσχάτως ακόμα και από επικλήσεις του... Aλλάχ (βρε ούτε ο Αλλάχ ούτε ο Μωάμεθ πετάει), τότε, τα πράγματα είναι σε άσχημο δρόμο.
Oι τουρκικές παραβιάσεις στο Aιγαίο είναι πλέον ένας από τους σταθερότερους «θεσμούς» μεταξύ της Eλλάδας και της Tουρκίας -συμπληρώνουν πια μια ιστορία που αγγίζει τις τρεις δεκαετίες. Σε αυτές τις δεκαετίες, πρακτικά, οι Eλληνες πιλότοι βρίσκονται σε μια καθημερινή κατάσταση μάχης, απλώς χωρίς να «πατάνε το κουμπί» (Σχόλιο: καμιά φορά τους πιάνει μια φαγούρα), στην οποία δεν βρίσκεται καμιά άλλη αεροπορία στον κόσμο, ούτε καν κρατών με πολεμική δραστηριότητα, όπως εκείνη του Iσραήλ ή των HΠA.
Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα, όλα αυτά τα χρόνια, οι Eλληνες πιλότοι έχουν εκ των πραγμάτων γίνει και οι καλύτεροι εκπαιδευτές των Tούρκων.
Και μάλιστα δωρεάν...

Πηγή: http://kostasxan.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Διαβάστε επίσης

Διαβάστε επίσης