Γεωστρατηγικά διλήμματα… Quo Vadis Αθήνα με την ΑΟΖ;

 Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη
Την απειλή πολέμου με «τρίτες χώρες» στη Μεσόγειο βλέπει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και πιο συγκεκριμένα η επιτροπή για την ενεργειακή ασφάλεια της ΕΕ. Το τελικό κείμενο της επιτροπής η οποία σήμερα, 13 Μαρτίου, θα έθετε προς ψήφιση στις Βρυξέλλες, στην ουσία «φωτογραφίζει» τη κατάσταση έτσι όπως έχει αυτή διαμορφωθεί στην Ανατολική Μεσόγειο το τελευταίο χρονικό διάστημα, ενώ θέτει επιτακτικά ερωτήματα στην Ελλάδα, η απάντηση των οποίων θα καθορίσει τη μοίρα του τόπου για τον επόμενο αιώνα.



Έτσι, τα μέλη της επιτροπής, της οποίας θα πρέπει να υπογραμμιστεί πως ηγείται η Ελληνίδα ευρωβουλευτής Νίκη Τζαβέλα, βλέπουν «πηγή προστριβών με τρίτες χώρες» η οποία έχει να κάνει με την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης

Σαρκοζύ , ζήτα συγνώμη για τη Le Monde , διαφορετικά είσαι υπόλογος και ΑΝΘΕΛΛΗΝΑΣ

Γάλλοι-Γερμανοί "ξέχασαν" τα δις για άχρηστα όπλα...και ειρωνεύονται!

Οι Γάλλοι,όπως και οι Γερμανοί ξέχασαν πολύ γρήγορα τα δισεκατομμύρια των δισεκατομμυρίων που έχουν εισπράξει από την Ελλάδα,από πωλήσεις όπλων που πολύ συχνά αποδείχτηκαν τουλάχιστον …ατυχείς!
Οι Γερμανοί που …μας τραβάνε το αυτί ,κάθε μέρα, ξεχνούν την υπόθεση της Siemens, ξεχνούν το ρεζιλίκι με το υποβρύχιο που …έγερνε αλλά και με τα άρματα μάχης Leopard που άρχισαν να έχουν …ρωγμές από τα πρώτα τεστ και ακόμη δεν μας τα έχουν διορθώσει. Μιλάμε για αγορές που τις πληρώσαμε 6 δις και βάλε!

Αντιδρά η Γερμανία στη γαλλική προσφορά για τις FREMM;

«Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα», είναι η παροιμία που μας ήρθε άμεσα στο μυαλό όταν έγινε γνωστό το δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel που αποκάλυπτε ότι η ThyssenKrupp που μεταξύ άλλων έχει και ναυπηγεία (τα γνωρίσαμε από την καλή και από την ανάποδη στην υπόθεση των δικών μας Type 214) προσέφυγε στη γερμανική κυβέρνηση για ένα «ελληνικό θέμα»:

2,1 δισ. ευρώ για 3 FREMM

Με την τελική χρηματοδότηση ποσού 2,1 δισεκατομμυρίων ευρώ για τρία σκάφη FREMM πάει στο ΚΥΣΕΑ η αναγκαιότητα του Πολεμικού Ναυτικού για τις νέες φρεγάτες. Είναι μειωμένη κατά 500 εκατ. ευρώ (αρχική για τέσσερα σκάφη, 2,6 δισ. ευρώ), αλλά πρόκειται για την οριστική χρηματοδότηση που δίνεται για το πρόγραμμα που προβλέπει ένα κόστος 700 εκατ. για το κάθε σκάφος. Στο ίδιο επίπεδο θα είναι και η χρηματοδότηση των δύο γαλλικών τραπεζών (BNP, Societe General) προς το ελληνική δημόσιο με το οποίο εξασφαλίζονται οι πόφοι για τη ναυπήγηση των σκαφών.

Για πρώτη φορά έχουμε υπολογισμό συνολικού κόστους του προγράματος των φρεγατών FREMM και μάλιστα από επίσημα χείλη: Οι 6 φρεγάτες FREMM θα κόστιζαν 7 δισ. ευρώ δήλωσε σήμερα ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ευάγγελος Βενιζέλος, σε συνέντευξή του σε ραδιοφωνικό σταθμό. Το νούμερο που ακούγεται μπορεί να είναι εντυπωσιακό, αλλά όχι και τόσο αν ληφθεί υπ’όψιν ότι αυτό το κόστος αφορά:

Συνεκπαίδευση Πολεμικής Αεροπορίας – αεροπλανοφόρου «Ντε Γκολ»

Με ένα Δελτίο Τύπου, η γαλλική πρεσβεία ενημερώνει για επικείμενη αεροπορική δραστηριότητα του αεροπλανοφόρου «Ντε Γκολ», με την ελληνική Πολεμική Αεροπορία.

 Η συνεκπαίδευση εντάσσεται στο πλαίσιο της διμερούς αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας-Γαλλίας.

Το αεροπλανοφόρο «Charles-De-Gaulle» θα βρεθεί σε ελληνικά χωρικά ύδατα,

"Nαυμαχία" Γ.Παπανδρέου με Ε.Βενιζέλο για τις FREMM - "Παίζουν" οι φρεγάτες FM400;

Ενδιαφέρον για το νέο σχέδιο των γαλλικών φρεγατών FM400 επίσης ναυπήγησης της DCNS εκδήλωσε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας κατά τις συζητήσεις του με την γαλλική επιτροπή διαπραγματεύσεων των φρεγατών FREMM, κάνοντας μάλιστα αναφορά σε μία μικτή δύναμη 2 FREMM και 4 FM400, όπως αναφέρουν ασφαλείς πηγές του defencenet.gr. Η γαλλική πλευρά εξέφρασε την απορία της για το ξαφνικό ενδιαφέρον (οι FM400 είναι ένα σχέδιο «ελαφρών» φρεγάτες 4000 τόνων «μονού» ρόλου και όχι πολλαπλού όπως οι FREMM) της ελληνικής πλευράς, δεδομένου ότι οι FM400 είναι ένα απλό σχέδιο επί χάρτου χωρίς καμία παραγγελία μέχρι στιγμής, αλλά επιφυλάχθηκαν να απαντήσουν.

Αγορά φρεγατών:"Σε δυο χρόνια το βλέπουμε".

"Φρένο" στις εκτιμήσεις και στην φημολογία για "κλείσιμο" της προμήθειας έξι γαλλικών Fremm, βάζουν πηγές του υπουργείου Άμυνας. Το κλίμα ότι στο θέμα των φρεγατών θα υπάρξουν καταιγιστικές εξελίξεις δημιουργήθηκε μετά από τη χθεσινή συνάντηση του υπουργού Άμυνας Ευάγγελου Βενιζέλου με τον αναπληρωτή Γενικό Διευθυντή της Γενικής Διεύθυνσης Εξοπλισμών της Γαλλίας Jacques De Lajugie. Στη συνάντηση παρόν ήταν και ο Γάλλος πρέσβης στην Αθήνα Cristophe Farnaud.

Σύμφωνα με πληροφορίες  στη συνάντηση αυτή:

«Αγοράζετε γαλλικά όπλα, σας δίνουμε δάνεια»

 

Το πρωί της Δευτέρας 13 Δεκεμβρίου, ο γενικός γραμματέας της Γαλλικής Προεδρίας κ. Κλοντ Γκεάν πέρασε το κατώφλι του Μεγάρου Μαξίμου και συναντήθηκε με τον κ. Γιώργο Παπανδρέου. Το πρωθυπουργικό γραφείο έδωσε την παραπλανητική εξήγηση ότι ο στενός συνεργάτης του προέδρου της Γαλλίας ήρθε στην Αθήνα για συνομιλίες με τον κ. Παπανδρέου εν όψει της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Σύμφωνα με συνεργάτες του πρωθυπουργού, όμως, ο κ. Παπανδρέου συζήτησε με τον επιτελάρχη του κ. Σαρκοζί για τον υπό συγκρότηση μηχανισμό ελεγχόμενης χρεοκοπίας ευρωπαϊκών χωρών, για τα ευρωομό- λογα και ευρύτερα για το πολιτικό σχέδιο που προσπαθούν να καταρτίσουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες για να βγουν οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης από τη βαθιά οικονομική κρίση και την ύφεση. Αλλωστε ουδείς θα μπορού-σε εύκολα να σκεφτεί ότι ο κ. Γκεάν, ο επονομαζόμενος από τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης «καρδινάλιος», ταξίδεψε στην Ελλάδα για να συζητήσει με τον κ. Παπανδρέου για μπίζνες. Κι όμως. Οι πληροφορίες που έχει το «ΘΕΜΑ» δεν επι- δέχονται αμφισβήτησης. Στο ραντεβού της περασμένης Δευτέρας, ο γενικός γραμματέας του Μεγάρου των Ηλυσίων ζήτησε σχεδόν επιτακτικά από τον πρόεδρο της ελληνικής κυβέρνησης να επισημοποιήσει το αμέσως επόμενο διάστημα την απόφαση αγοράς 4+2 γαλλικών φρεγατών τύπου Fremm, προϋπολογιζόμενου κόστους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Τους τελευταίους μήνες, οι συζητήσεις για να οριστικοποιηθούν οι τεχνικές προδιαγραφές και τα υπο- συστήματα που θα μπουν στις νέες φρεγάτες συνεχίζονται ανάμεσα στη γαλλική διαπραγματευτική ομάδα και την αντιπροσωπία του Πολεμικού Ναυτικού. Αλλωστε το Παρίσι, σχεδόν αμέσως μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, φρόντισε να ανανεώσει τη διαβεβαίωση της ελληνικής κυβέρνησης ότι η πρόθεση αγοράς γαλλικών πολεμικών πλοίων ισχύει στο ακέραιο. Ο τέως υπουργός Αμυνας της Γαλλίας κ. Ερβέ Μοράν επισκέφθηκε την

Αθήνα τον Νοέμβριο του 2009 μόνο και μόνο για να αποσπάσει τη δέσμευση του κ. Ευάγγελου Βενιζέλου ότι η Ελλάδα θα τιμήσει το προσύμφωνο αγοράς γαλλικών φρεγατών που οι Γάλλοι είχαν συνυπογράψει με την προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση του κ. Κώστα Καραμανλή. Η γαλλική πλευρά σχεδόν πανηγύριζε επειδή ο Ελληνας υπουργός Αμυνας είχε προσφέρει απλόχερα στον τότε Γάλλο ομόλογό του αυτό που ζητούσε το Παρίσι. «Θα κινηθούμε στο πλαίσιο των ειλημμένων αποφάσεων της ελληνικής πολιτείας», είχε δηλώσει πριν από δεκατρείς μήνες ο κ. Βενιζέλος.

Στις συνομιλίες με τους Γάλλους αξιωματούχους, οι αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού είχαν λάβει ξεκάθαρες οδηγίες να προχωρούν τη διαπραγμάτευση με αργά βήματα. Από το υπουργείο Αμυνας εξηγούσαν την τακτική τους διευκρινίζοντας ότι οι διαπραγματεύσεις δεν κοστίζουν, απλούστατα γιατί η συνέχισή τους δεν απαιτεί την εκταμίευση προκαταβολών. Με τους χειρισμούς της, η ελληνική κυβέρνηση ήθελε να κερδίσει πίστωση χρόνου χωρίς να ακυρώσει τις γαλλικές προσδοκίες για πώληση φρεγατών στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Τους μήνες που μεσολάβησαν από τον Νοέμβριο του 2009 η αρχική απόφαση ναυπήγησης γαλλικών φρεγατών δεν άλλαξε.

Μεταβλήθηκαν όμως τα οικονομικά δεδομένα. Και σήμερα, έναν χρόνο μετά την έναρξη εφαρμογής του υποτιθέμενου σταθεροποιητικού προγράμματος της ελληνικής οικονομίας, το χρέος και τα ελλείμματα είναι μεγαλύτερα απ’ ό,τι τους πρώτους μήνες διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ. Το γεγονός αυτό ωστόσο δεν έχει επηρεάσει τον σχεδιασμό των Παρισίων. Ο κ. Σαρκοζί «καίγεται» να τελειώνει τις δια- πραγματεύσεις με την Αθήνα και ασκεί την επιρροή του προκειμένου να αποσπάσει από τον κ. Παπανδρέου κάτι περισσότερο από μια απλή προφορική δέσμευση. Διπλωματικές πηγές αποδίδουν τη βιασύνη του επικεφαλής του Μεγάρου των Ηλυσίων στο γεγονός ότι η Γαλλία εισέρχεται σιγά-σιγά σε προεκλογική περίοδο, αν και οι προεδρικές εκλογές είναι προγραμματισμένες για το 2012.

Ο κ. Σαρκοζί θέλει να παρουσιάσει στη γαλλική κοινή γνώμη επιτυχίες. Θέλει να αποκαταστήσει την εικόνα του, να αποδείξει ότι μπορεί να εξασφαλίζει μεγάλα συμβόλαια και να δείξει στους ψηφοφόρους του πως έχει το σχέδιο και την ικανότητα να διατηρήσει τις επισφαλείς θέσεις εργασίας στη φθίνουσα γαλλική πολεμική βιομηχανία. Αυτήν ακριβώς την επιθυμία του προέδρου της Γαλλίας μετέφερε στον πρωθυπουργό της Ελλάδας ο «καρδινάλιος» κ. Γκεάν.



Fast track Παμπούκη για εξοπλισμούς, αντί για επενδύσεις

Οι πληροφορίες λένε ότι την ισχυρή βούληση του κ. Νικολά Σαρκοζί να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις για την πώληση όπλων στην Ελλάδα έχει εκμυστηρευτεί γενικός γραμματέας της Γαλλικής Προεδρίας και στον κ. Χάρη Παμπούκη. Τους τελευταίους μήνες, ο υπουργός Επικρατείας έχει επισκεφτεί τουλάχιστον τρεις φορές το Παρίσι και έχει συναντηθεί ισάριθμες φορές με τον κ. Γκεάν. Από το χαρτοφυλάκιο που διατηρεί ο κ. Παμπούκης θα περίμενε κανείς ότι ο υπουργός Επικρατείας συζητά με τον εξ απορρήτων σύμβουλο του κ. Σαρκοζί αναζητώντας τις κατάλληλες μεθόδους για να έρθουν στην Ελλάδα γαλλικά επενδυτικά κεφάλαια. Αντί όμως γι’ αυτό, απ' ό,τι φαίνεται, ο κ. Γκεάν ήταν αυτός που «ζύμωνε» τον υπουργό Επικρατείας για μια «fast track» πώληση όπλων στην Ελλάδα, χωρίς πολλές-πολλές διαδικασίες, και μάλιστα παρακάμπτοντας χρονοβόρες αξιολογήσεις και διεθνείς διαγωνισμούς μεταξύ όλων των ενδιαφερόμενων κατασκευαστών αμυντικών συστημάτων. Στις συνομιλίες με την ελληνική κυβέρνηση, αναφέρουν ενημερωμένες πηγές, το ασφυκτικό πρέσινγκ του γραμματέα της Γαλλικής Προεδρίας συμπεριέλαβε και το σχέδιο πώλησης των μαχητικών αεροσκαφών τύπου Rafale στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας. Ο ειδικός απεσταλμένος του κ. Σαρκοζί επανέφερε την πρόταση απόσυρσης των αεροσκαφών τύπου Mirage, που σήμερα είναι ενταγμένα στη δύναμη της Πολεμικής Αεροπορίας, και την αντικατάστασή τους με μαχητικά τύπου Rafale. Είναι προφανές ότι το επιπλέον κόστος για την απόκτηση των προτεινόμενων μαχητικών θα επιβαρύνει τους Ελληνες φορολογούμενους με ένα κόστος διόλου αμελητέο, αφού υπολογίζεται ότι για την αγορά 40 Rafale θα πρέπει να δαπανηθούν περί τα τέσσερα δισεκατομμύρια ευρώ!

Μία από τις εναλλακτικές επιλογές που πρότεινε στην ελληνική πλευρά ο εξ απορρήτων συνεργάτης του κ. Σαρκοζί είναι μια συμφωνία- πακέτο, όπου μαζί με την προμήθεια 40 καινούριων Rafale η γαλλική εταιρεία «Dassault» θα αναλάβει τη δέσμευση να εκσυγχρονίσει χωρίς επιπλέον κόστος 20 παλαιότερα μαχητικά Mirage 2000 στην αναβαθμισμένη έκδοση Mirage 2000-5. Ο κ. Γκεάν εμφανίστηκε να προτείνει φόρμουλα ευνοϊκής αποπληρωμής του συμβολαίου με μετάθεση της έναρξης των δόσεων από το Ελληνικό Δημόσιο στο μακρινό 2018. Και γι’ αυτόν τον διακανονισμό, όμως, η ελληνική πλευρά θα επιβαρυνθεί με πρόσθετο επιτόκιο. Αυτό που είναι πράγματι δύσκολο να ερμηνευτεί είναι η αισιοδοξία της Γαλλικής Προεδρίας ότι η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να συρθεί στη λήψη αποφάσεων για νέους εξοπλισμούς που θα επιβαρύνουν κατά ακόμη 7 δισεκατομμύρια ευρώ το υπέρογκο δημόσιο χρέος.

Οι αξιωματούχοι του Μεγάρου των Ηλυσίων επιχειρηματολογούν ότι η Ελλάδα θα βγει… ωφελημένη από τις προμήθειες, αφού υποστηρίζουν ότι όχι μόνο θα πετύχει να θωρακιστεί αμυντικά και να εκσυγχρονίσει το οπλοστάσιό της, αλλά διακινούν την άποψη πως με τους γαλλικούς εξοπλισμούς θα διατηρηθούν θέσεις εργασίας σε ελληνικές αμυντικές βιομηχανίες, και ότι οι επιχειρήσεις αυτές -κατά τους Γάλλους- θα αποκτήσουν το επιπρόσθετο πλεονέκτημα της απόκτησης υψηλής τεχνολογίας. Η γαλλική πλευρά αναγνωρίζει ότι ακόμη δυσκολότερη -και από τον πειθαναγκασμό της ελληνικής κυβέρνησης να προχωρήσει στις παραγγελίες των όπλων- θα είναι η προσπάθεια πειθούς της κοινής γνώμης ότι οι αγορές είναι δικαιολογημένες. Με φόρμουλα τα γερμανικά υποβρύχια

Η επικοινωνιακή φόρμουλα που επεξεργάζεται ήδη το Παρίσι βασίζεται στο παράδειγμα της μόλις πρόσφατης αγοράς από την Ελλάδα δύο νέων γερμανικών υποβρυχίων. Διότι εκτός από τη μεταβίβαση των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά στην εταιρεία του κ. Ισκαντάρ Σαφά, η ελληνική κυβέρνηση προικοδότησε τους Γερμανούς της «ThyssenKrupp» και τα νέα αφεντικά των Ναυπηγείων με ένα συμβόλαιο ύψους ενός δισ. ευρώ. Παρά την αξιοσημείωτη προσπάθεια του κ. Βενιζέλου να παρουσιάσει τη νέα παραγγελία ως μετατροπή προγράμματος εκσυγχρονισμού παλαιών υποβρυχίων, το γεγονός παραμένει ότι τον Οκτώβριο του 2010 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έδωσε εντολή ναυπήγησης δύο νέων υποβρυχίων τύπου 214 στους Γερμανούς της «Thyssen Krupp» και στους Αραβες ιδιοκτήτες του Σκαραμαγκά. Η γαλλική εισήγηση είναι να παρουσιαστούν τα δύο συμβόλαια ως παλαιότερες αποφάσεις της Ν.Δ. που υποτίθεται ότι δεν θα επιβαρύνουν τα δημόσια οικονομικά μέχρι το 2018 όπου θα αρχίσει η πληρωμή των δόσεων, επιχείρημα που μπορεί να χαρακτηριστεί και ευφυολόγημα, αφού η επιμήκυνση της περιόδου χάριτος θα επιβαρύνει τους Ελληνες φορολογούμενους με περισσότερο δυσβάστακτους τόκους, που τελικώς θα εκτοξεύσουν το κόστος αγοράς. Το πραγματικά εντυπωσιακό είναι ότι για να δικαιολογηθούν πιθανές αγορές νέων όπλων μεταξύ αρμόδιων παραγόντων ακούγεται ακόμη και το παράλογο επιχείρημα ότι δεν θα πρόκειται για αγορά νέων αεροσκαφών και φρεγατών, αλλά για αντικατάσταση μαχητικών και πολεμικώπου χρησιμοποιούνται σήμερα από… καινούρια.


Οι Αμερικανοί δυσανασχετούν επειδή θέλουν να μας πουλήσουν τα δικά τους οπλικά συστήματα


Πιθανή υποχώρηση της ελληνικής κυβέρνησης στις ορέξεις της Γαλλικής Προεδρίας εκτιμάται ότι θα προ- καλέσει επιπλοκές στις σχέσεις της Ελλάδας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Κι αυτό όχι μόνο διότι Αμερικανοί αξιωματούχοι θεωρούν ηθικά μεμπτό να προσπαθείς να πουλήσεις όπλα σε μια καταχρεωμένη οικονομία, αλλά και διότι για την προμήθεια αντίστοιχων συστημάτων στις Ενοπλες Δυνάμεις ενδιαφέρονται έντονα και αμερικανικές εταιρείες. Πριν από λίγες μόλις εβδομάδες, η αμερικανική εφημερίδα «Wall Street Journal», που εκφράζει τις επίσημες απόψεις της αμερικανικής πολιτικής ηγεσίας, αναφερόταν στο θέμα της αγοράς των γερμανικών υποβρυχίων με εκτενές ρεπορτάζ και τίτλο «Η συμφωνία των υποβρυχίων που οδήγησε την Ελλάδα στο ναυάγιο».
Πρώτο Θέμα

Mirage της ΠΑ «έστειλαν στον πάτο» το “Charles de Gaulle” στην “Medor 2010”

Η Πολεμική Αεροπορία συμμετείχε τον Μάρτιο του 2010 σε μία κοινή αεροναυτική άσκηση με τη στρατηγική μονάδα κρούσης του Γαλλικού Ναυτικού (French Carrier Strike Group), σε περιοχή ανοιχτά της Κρήτης. 

Μόλις τον Δεκέμβριο του 2009 είχει προηγηθεί μία ακόμη εξάσκηση (PEAN 2009, για την οποία αφιερώσαμε ένα κείμενο σε ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού μας)  της ελληνικής αεροπορικής δύναμης με την μονάδα του γαλλικού αεροπλανοφόρου.

Στην άσκηση που πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2010 με την κωδική ονομασία “Medor 2010”, για την γαλλική πλευρά έλαβε μέρος το πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο “Charles de Gaulle” (R91) καθώς και οι φρεγάτες κλάσης “Cassard”, “Georges Leygues”, “La Fayette”, ένα πλοίο γενικής υποστήριξης κλάσης “Durance” και ένα υποβρύχιο κλάσης “Rubis”.

Από το αεροπλανοφόρο “Charles de Gaulle” συμμετείχαν μαχητικά αεροσκάφη τύπου Rafale-M F-3, μαχητικά Super Etendard και Ε-2 Hawkeye. Η ελληνική αεροπορική δύναμη αποτελούντο από Mirage-2000/-5, F-16Blk30/50/52+/52M, F-4 (AUP) καθώς και ERIEYE/EMB-145H.

Οι κοινές ασκήσεις περιελάμβαναν όλων των  ειδών τις αποστολές όπως αεράμυνα [Defensive Counter Air] και συνδυασμένες επιχειρήσεις αέρος [Combined Air Operations].

Κύριος στόχος των αποστολών ήταν η κρούση της γαλλικής ναυτικής ομάδας αλλά και η σύζευξη μέσω LINK-16 μεταξύ των συμμετεχόντων δυνάμεων. Την αποστολή κρούσης ανέλαβαν να φέρουν σε πέρας Mirage-2000 της 332 Μοίρας –φέρουν τον ΑΜ-39 Exocet, σε συνδυασμό με τα γαλλικά Super Etendard. Οι αποστολές στέφθηκαν από απόλυτη επιτυχία.

Η σπουδαιότητα της ενσωμάτωσης του LINK-16 στο δυναμικό της ΠΑ καταδείχθηκε περίτρανα στη διάρκεια των δύο κατά πολλούς πρωτοποριακών για τη χώρα μας αεροναυτικών ασκήσεων, όπου ο συνδυασμός των F-16 Blk52M της 335 Μοίρας και του ERIEYE/EMB-145H της 380 Μοίρας ήταν καθοριστικής σημασίας, μια και αναδείχτηκε φονικός για τα Rafale F3.

Το άκρως ενδιαφέρον στοιχείο εμφανίζεται κατά την υλοποίηση των σεναρίων της άσκησης, όπου ελληνικά μαχητικά F-16 Blk52M της 335 Μοίρας πέταξαν εναντίον των Rafale F3 της Flotille 12 (αναπτυγμένη στο αεροπλανοφόρο “Charles de Gaulle”), ανοίγοντας τον δρόμο για το πακέτο που μετέφερε τον AM-39 Exocet Blk2. 

[Σε άλλο σενάριο τα  F-16 Blk52M της ΠΑ πέταξαν στο ίδιο πακέτο με τα Rafale F3, εναντίον άλλων σχηματισμών, γαλλικών και ελληνικών.]

Σε όλες τις περιπτώσεις η σύζευξη μέσω LINK-16 μεταξύ αεροσκαφών αλλά και πλοίων του Γαλλικού Ναυτικού αποτέλεσε «θανάσιμο» παράγοντα για τους αντίπαλους του σεναρίου.

Ιδιαίτερα η συνεργασία και τα αποτελέσματα της ναυτικής κρούσης από τα γαλλικά Super Etendard και τα ελληνικά M-2000 της 332 Μοίρας ήταν άριστη και εκπλήρωσε στο έπακρο τις προσδοκίες και τον κύριο στόχο της που ήταν η καταστροφή της «εχθρικής» ναυτικής δύναμης, αξιοποιώντας τον πύραυλο AM-39 Exocet Blk2.

Η μονάδα κρούσης του Γαλλικού Ναυτικού όπως και η Πολεμική Αεροπορία έχει δώσει μεγάλη βαρύτητα στον αερομεταφερόμενο ΑΜ-39 Exocet, ο οποίος αποτελεί για την Πολεμική Αεροπορία έναν από τους αποτελεσματικότερους τρόπους αντιμετώπισης εχθρικών ναυτικών δυνάμεων. Μάλιστα, στην παρούσα χρονική περίοδο που τα πολεμικά πλοία αποτελούν, με βάση τις δυνατότητές τους, μία από τις κύριες απειλές για τα φίλια αεροσκάφη και θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην έκβαση των επιχειρήσεων που θα λάβουν χώρα σε ένα παράκτιο θέατρο, όπως αυτό του Αιγαίου, η αξία του εν λόγω πυραύλου είναι προφανής.

H ικανότητα προσβολής στόχων επιφανείας με το αερομεταφερόμενο ΑΜ-39 Exocet είναι ισχυρός παράγοντας αποτροπής, από τη στιγμή που εξασφαλίζει στην Πολεμική Αεροπορία δυνατότητα να καταστρέψει τις κύριες μονάδες επιφανείας του αντιπάλου, πριν καν αυτές εγκαταλείψουν τους ναυστάθμους τους. Το ίδιο το όπλο μπορεί να χτυπήσει στόχους κοντά σε ακτές.

Η ένταξη του πυραύλου ΑΜ-39 Exocet στο δυναμικό της ΠΑ πριν από δώδεκα περίπου χρόνια, ήταν ένας πραγματικός άθλος για το προσωπικό της. Παρά το γεγονός ότι καμία από τις Μοίρες της ΠΑ δεν είχε ποτέ αξιοποιήσει τέτοιου είδους όπλο, η διαδικασία ένταξής του ολοκληρώθηκε σε συντομότατο χρονικό διάστημα.

Από τις αρχές του 2007 η 332 Μοίρα που εδρεύει στην 114 ΠΜ της Τανάγρας ανέλαβε και έφερε σε πέρας με επιτυχία την εκπαίδευση και επιχειρησιακή εκμετάλλευση του πυραύλου ΑΜ-39 Exocet. Αυτό διαπιστώθηκε για άλλη μία φορά με τις αεροναυτικές συνεργασίες που πραγματοποιήθηκαν με την μονάδα κρούσης του Γαλλικού Ναυτικού.

Φωτογραφία: Σχηματισμός Mirage της ΠΑ με Rafale F3 της Flotille 12 (Πολεμική Αεροπορία)

______________

Με πληροφορίες από την »Αεροπορική Επιθεώρηση«, την τετραμηνιαία έκδοση του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας.

φοχ2

Η κρίση, τα υποβρύχια και η στάση της Γερμανίας "καίνε" το Eurofighter;

Yψηλή κινητικότητα έχει αρχίσει να καταγράφεται στο θέμα του Νέου Μαχητικού Αεροσκάφους η οποία σχετίζεται άμεσα και με τις εξελίξεις στο οικονομικό πεδίο. Η στάση της Γερμανίας η οποία σπρώχνει την χώρα στο χείλος της αβύσσου, έχει ως αποτέλεσμα την ύπαρξη έντονης φημολογίας περί «στρατηγικής υποχώρησης» της υποψηφιότητας του μαχητικού αεροσκάφους EF-2000 Typhoοn στην αξιολόγηση της Π.Α. και την ισχυρή επανεμφάνιση του Rafale F.3, όπως και την ισχυροποίηση των δύο αμερικανικών υποψηφιοτήτων.

Από την πλευρά της κοινοπραξίας τηρείται επίσημα «σιγή ιχθύος» αλλά σε ανεπίσημες συζητήσεις εκφράζεται από στελέχη της η άποψη πως «Σε οποιαδήποτε οικονομική λύση συμμετέχει το Δ.Ν.Τ. είναι σαφές ότι θα είμαστε σε μειονεκτική θέση, ειδικά έναντι των αμερικανικών υποψηφιοτήτων».

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η θέση που εξέφρασε στο defencenet.gr, ανώτατος αξιωματικός της Π.Α. μετά από σύσκεψη για τα εξοπλιστικά θέματα που έγινε και παρουσία της πολιτικής ηγεσίας: «Οι Γερμανοί θα πρέπει να λένε «Ευχαριστώ» που πήραν τα δύο υποβρύχια και θα πάρουν και τις κορβέτες. Αλλά μέχρι εκεί…».

H φημολογία για το αρνητικό κλίμα αναφορικά με το EF-2000 έφτασε στο σημείο να ακουστούν φήμες περί μη καθόδου του στην αξιολόγηση της Π.Α., αλλά σε επικοινωνία του defencenet.gr με την κοινοπραξία του μαχητικού η απάντηση που λάβαμε από τον τομέα Military Aircrafts ήταν η εξής: "Αυτά είναι καθαρά φήμες και υποθέσεις. Το Eurofighter είναι καλά εδραιωμένο στην Ελλάδα και έχει λάβει θετική ανταπόκριση (feedbacks) από το ελληνικό υπουργείο Άμυνας".

Δήλωση πραγματική βόμβα, αφού δημιουργούνται ερωτήματα για το είδος της "Θετικής ανταπόκρισης" του υπουργείου Άμυνας.

Την ίδια στιγμή οι αμερικανικές εταιρείες Βoeing και Lockheed Martin –ειδικά η πρώτη - έχουν αναθαρρήσει μετά από τα «Πολύ ικανοποιητικά αποτελέσματα της συνάντησης Ομπάμα-Παπανδρέου» στις ΗΠΑ. Η Lockheed Martin, έχει στείλει από χθες μία ευάριθμη αντιπροσωπεία για συναντήσεις με Έλληνες υπουργούς (Θ.Πάγκαλο, Λ.Κατσέλη, πιθανόν και Ε.Βενιζέλο), με μία πρόταση βιομηχανικής συνεργασίας «ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα» κατά τους ίδιους.

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο των ημερών είναι η «ολική επαναφορά» της Γαλλίας στο θέμα του Νέου Μαχητικού, η οποία εδράζεται επάνω στο γεγονός ότι η Γαλλία είναι το μοναδικό πολιτικά ισχυρό κράτος της Ε.Ε., πέρα από την Γερμανία και την Βρετανία, η οποία στηρίζει την άποψη να δοθεί άμεσα βοήθεια στην Ελλάδα.

Θεωρούν ότι η επιλογή των φρεγατών FREMM έχει εξισορροπηθεί από την παραγγελία των τριών υποβρυχίων Τ.214 και την παραλαβή του ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ, άρα ξεκινούν από ίσης βάσης με την Γερμανία τον ανταγωνισμό για τον EF-2000…

Από το υπουργείο διαρρέεται ότι «Κρίσιμο ρόλο στη τελική επιλογή θα έχει το βιομηχανικό πακέτο και οι θέσεις εργασίας που θα εξασφαλιστεί από τον ανάδοχο». Και επανα-επιβεβαιώνεται η θέση του υπουργού Εθνικής Άμυνας Ε.Βενιζέλου, περί «Λήψης απόφασης για το ΝΜΑ μέσα στο 2010», χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει επιλογή τύπου αεροσκάφους, αλλά έναρξη διαδικασιών μάλλον με RfI…

Defencenet

Σε εξέλιξη η μεγάλη ελληνογαλλική αεροναυτική άσκηση

- Τα σενάρια και η περιοχές δράσης

Μεταξύ Κρήτης και Καρπάθου αυτή την στιγμή διεξάγεται μεγάλη άσκηση μεταξύ ελληνικών μαχητικών αεροσκάφών F-16C/D Block 52+, γαλλικών Rafale F.1/F.2 και αεροσκαφών κρούσης Super Etendard που επιχειρούν από το πυρηνικό αεροπλανοφόρο R91 CHARLES DE GAULLE, το οποίο σήμερα μπήκε στην περιοχή του νότιου Αιγαίου. Ασκήσεις διεξάγονται και στον δεύτερο στρατηγικό δίαυλο του νότιου Αιγαίου, μεταξύ Κυθήρων και Κρήτης, στο Μυρτώο Πέλαγος. Εδώ το σενάριο προβλέπει και προσβολές στόχων επιφανείας στην περιοχή Καράβια. Υπάρχει πλήθος σεναρίων για επιχειρήσεις αέρος-αέρος, αέρος-εδάφους και υποστήριξης ναυτικών δυνάμεων (TASMO). Η απόδοση των ελληνικών πληρωμάτων είναι «εξαιρετική», όπως δήλωσε στο defencenet.gr Έλληνας αξωματικός και υπογραμμίστηκε στην επικοινωνία που είχαμε μαζί του ότι «Έχουν καταφέρει μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να λειτουργούν σαν μιά γροθιά με το ΑΣΕΠΕ ERIEYE». Οι σημερινές ασκήσεις δεν γίνονται τυχαία σε αυτή την περιοχή. Ο δίαυλος Καρπάθου-Ρόδου είναι το «μονοπάτι» που οδηγεί στις υψηλής επιχειρησιακής αξίας αεροπορικές βάσεις Σούδας και Καστελλίου, όπως και στην φωλιά των S-300PMU-1. Εξ ου και τα σενάρια που προβλέπουν ακριβώς αυτό, δηλαδή την αναχαίτιση «πακέτων» COMAO Rafale F.1/.2 και Super Etendard. Μην ξεχνάμε ότι εκεί είχαμε και το τραγικό περιστατικό, πρακτικά δολοφονία, με τον Κώστα Ηλιάκη τον Μάϊο του 2006. Στην πρώτη φάση των ασκήσεων που ολοκληρώνεται αύριο θα συμμετέχουν όλοι οι τύποι μαχητικών αεροσκαφών της Π.Α. δηλαδή F-16, Mirage 2000EGM/-5, F-4E Peace Icarus και Α-7Ε, το AΣΕΠΕ ΕΜΒ-145 ERIEYE, επίγειοι σταθμοί έγκαιρης προειδοποίησης κλπ, ενώ από γαλλικής πλευράς θα συμμετάσχουν όλα τα μαχητικά του αεροπλανοφόρου (Rafale F.1/.2, και το ΑΣΕΠΕ E-2 Hawkeye). Για την ελληνική πλευρά είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι αντμετωπίζει συνδυασμένη δύναμη μαχητικών και εναέριου συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης, αφού σε λίγα χρόνια αυτό το σενάριο θα είναι πραγματικότητα στο Αιγαίο και μάλιστα με την χρήση του προηγμένου B-737 MESA από την τουρκική Αεροπορία το οποίο ενσωματώνει πολύ περισσότερες δυνατότητες σε σχέση με το E-2 ως εναέριο σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης, ελέγχου και διοίκησης. Η δεύτερη φάση των ασκήσεων θα ολοκληρωθεί στις 17-18/03. defencenet.gr

Σε τροχιά ο στρατιωτικός δορυφόρος παρατήρησης Γης HELIOS-IIB

Όπως ανακοίνωσε χθες το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, την Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009 στις 18:26 ώρα Ελλάδος εκτοξεύτηκε επιτυχώς με το πύραυλο Ariane 5GS από το Κουρού της Γαλλικής Γουιάνας, ο Στρατιωτικός Δορυφόρος Παρατήρησης Γης HELIOS-IIB, όπου μετά από μια πτήση διάρκειας 59 λεπτών και 20 δευτερολέπτων, τοποθετήθηκε σε ηλιοσύγχρονη πολική τροχιά. Το στρατιωτικό δορυφορικό πρόγραμμα HELIOS-II, στο οποίο συμμετέχει και η Ελλάδα, θεωρείται ένα από τα πιο προηγμένα παγκοσμίως και το σημαντικότερο σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αποτελεί πρόγραμμα αμυντικής συνεργασίας, μεταξύ της χώρας μας, της Γαλλίας, του Βελγίου, της Ισπανίας και της Ιταλίας.
Συνίσταται από δύο οπτικούς δορυφόρους παρατήρησης Γης που διαθέτουν δυνατότητες λήψης εικόνων ημέρα και νύκτα. Ο δορυφόρος Helios-IIB που εκτοξεύτηκε είναι ο δεύτερος της σειράς, ενώ βρίσκεται ήδη σε τροχιά από 18/12/2004 - και είναι επιχειρησιακός - ο πρώτος δορυφόρος Helios-IIA.
Παράλληλα η Ελλάδα με την ίδια ομάδα χωρών συμμετέχει στη σχεδίαση, ανάπτυξη και κατασκευή του μελλοντικού δορυφορικού συστήματος MUSIS (MUltinational Space-based Imaging System). To πρόγραμμα MUSIS θεωρείται το πιο φιλόδοξο πρόγραμμα παρατήρησης Γης από το διάστημα στην Ευρώπη και αποτελεί την εξέλιξη όλων των κορυφαίων υφισταμένων στρατιωτικών συστημάτων παρατήρησης Γης από το Διάστημα (Helios-ll, SarLupe, CosmosSkyMed) με επιχειρησιακή λειτουργία από το 2015 έως το 2030.
Επίσης το υπουργείο Εθνικής Άμυνας γνωστοποίησε ότι είναι σε εξέλιξη μελέτη για την αναδιάρθρωση όλων των οργάνων και υπηρεσιών που σχετίζονται με το προγραμματισμό, συλλογή, επεξεργασία και εκμετάλλευση γεωπληροφοριών με τη δημιουργία ενός και μοναδικού φορέα για τη μεγιστοποίηση της απόδοσης του υφισταμένου προσωπικού και μέσων, ώστε να υπάρξει πλήρης αξιοποίηση του συστήματος HELIOS-II, του MUSIS αλλά και όλων των άλλων μέσων συλλογής γεωπληροφοριών. Η συμμετοχή στο Helios-ll και στο MUSIS καθιστούν την Ελλάδα μέλος μιας μικρής ομάδας χωρών παγκοσμίως που απολαμβάνουν πρόσβαση σε στρατιωτικά συστήματα παρατήρησης της Γης από το Διάστημα.
strategy-geopolitics

Δεύτερη αναφορά για την έκβαση της μονομαχίας Rafale - Eurofighter στα ΗΑΕ

by fox2

Ποιος επικράτησε τελικά στην άσκηση στα ΗΑΕ; Το Rafale; (φωτογραφία: Dassault Aviation)

Σε παλαιότερη ανάρτηση είχαμε μεταφέρει τη γνώμη του Γάλλου δημοσιογράφου Jean Guisnel, σύμφωνα με την οποία τα αποτελέσματα της μονομαχίας ήταν “επιτυχή” για τους πιλότους του γαλλικού μαχητικού. Σήμερα, ένας άλλος δημοσιογράφος, ο Jean - Marc Tanguy, δημοσίευσε σχετικά με το περιστατικό στο ιστολόγιό του ότι οι πρώτες αναφορές που έγιναν σήμερα από Γάλλο πιλότο του Rafale μιλούν για ξεκάθαρη υπεροχή του γαλλικού μαχητικού. Η πρώτη αντιπαράθεση όπου ενεπλάκησαν τέσσερα Typhoon εναντίον τεσσάρων Rafale τελείωσε με 4-0 υπέρ του γαλλικού μαχητικού. Στη δεύτερη αντιπαράθεση το σκορ υπήρξε 3-1 υπέρ του Rafale.

Όσο υπήρχε μία μαρτυρία το ζήτημα ήταν νεφελώδες. Σιγά σιγά φαίνεται ότι βγαίνουν περισσότερα στοιχεία. Ελπίζουμε η ροή πληροφοριών να γίνει περισσότερο διαυγής αφού το θέμα παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Πολύ απλά γιατί θέλουμε να μάθουμε τι έγινε σε αυτή την κόντρα!

Πάνε για ενδιάμεση συμφωνία

ΤΟΥ ΑΔΩΝΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ

Το κρίσιμο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ανήκει στην ιστορία. Χωρίς κανένα αξιοσημείωτο αποτέλεσμα. Η Τουρκία κατάφερε και πέρασε τελικά αλώβητη συνεχίζοντας το… θεωρητικό δρόμο της ένταξης. Αν υπήρχαν κάποιες κρυφές και ανομολόγητες προσδοκίες ότι οι αποφάσεις των «27» θα μπορούσαν να «στριμώξουν», να «τιμωρήσουν» ή και να «λογικέψουν» την Τουρκία, διαψεύστηκαν πλήρως.

ΤΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΤΣΟΥΡΟΥΛΛΗ
tsouroullis@sigmatv.com

Η Άγκυρα πήρε από την Ευρώπη εκείνο που ακριβώς ήθελε. Η Λευκωσία δεν αποτελεί πια «πρόβλημα». Έτσι το μόνο που μπορεί να συμβεί τώρα είναι ν’ αλλάξει τακτική και συμπεριφορά. Πολλοί περιμένουν ότι η Άγκυρα θ’ αρχίσει να πιέζει αφόρητα την ελληνική πλευρά, προκειμένου να έχει τη λύση που επιθυμεί στο Κυπριακό. Το έδαφος έχει προετοιμαστεί γι’ αυτό το σκοπό και ο Πρόεδρος Χριστόφιας έχει παρασυρθεί σε μια διαδικασία «τύπου Ανάν». Το νέο στοίχημα για την Τουρκία και τους φίλους της είναι να κατορθώσουν να δημιουργήσουν την «ανάγκη» για μια… άμεση λύση. Και αυτό γιατί τότε θα έχουν μια δεύτερη ευκαιρία να επιτύχουν όσα δεν πέτυχαν το 2004.

Αναβιώνει η ενδιάμεση
Αφήνοντας στο παρελθόν και την ιστορία τα όσα συνέβησαν στη Σύνοδο των Υπουργών Γενικών Υποθέσεων, οι… κύριοι παίκτες επέστρεψαν στην πεζή πραγματικότητα των δικοινοτικών διαπραγματεύσεων. Το τοπίο δεν είναι, όμως, πια το ίδιο. Το σκηνικό μεταφέρεται από το «νεκρό τοπίο» του αεροδρομίου, στις οικίες των δυο συνομιλητών. Όλα προϊδεάζουν για «καταληκτικό σενάριο». Αξιόπιστη διπλωματική πηγή είναι πέραν του δέοντος διαφωτιστική. «Δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσουμε τη χημεία των δυο να χαθεί. Και είμαστε σε μια κρίσιμη χρονική καμπή, όπου και οι δυο χρειάζονται σωσίβια, ο καθένας για τη δική του κοινότητα… Ο κ. Ταλάτ πάει σε μια εκλογική διαδικασία, όπου εάν δεν βοηθηθεί θα χάσει από τον… κλώνο του κ. Ντενκτάς. Ο κ. Χριστόφιας θέλει διαπραγματευτικά δώρα που θα του επιτρέψουν να τα χρησιμοποιήσει ως πιστοποιητικά πατριωτισμού. Τα δυο δεν βρίσκονται σε αντίθεση… Μπορούμε να βοηθήσουμε και τους δυο, προκειμένου να εξυπηρετήσουμε τη μεγαλύτερη εικόνα που είναι η επίτευξη συμφωνίας… Μια ενδιάμεση συμφωνία με αποδεκτούς όρους, κυρίως από την πλευρά Χριστόφια, στις βασικές του ανησυχίες θα μπορούσε να εξυπηρετήσει και τον κ. Ταλάτ να κερδίσει τις εκλογές στο βορρά…».

Πίσω από τις λέξεις…
Η πολιτική ανάγνωση είναι απλή: Μετά την επιτυχία της Άγκυρας στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο -και την αντίστοιχη αποτυχία της ελληνικής πλευράς- «ας δώσουμε μια ώθηση στον δικοινοτικό διάλογο…». Με άλλα λόγια, «ξεχάστε την ιδέα ότι η Άγκυρα μπορεί να κάνει οτιδήποτε άλλο από του να δείχνει επίμονα το status του σχεδίου Ανάν και λίγο πιο πέρα, και ας καθίσει ο κ. Χριστόφιας με τον κ. Ταλάτ με τις ώρες μέχρι να το χωνέψει κι αυτό... Με όλα τα ορόσημα να έχουν ήδη καεί, η συγκεκριμένη διαδικασία Χριστόφια-Ταλάτ μπαίνει στην τελική ευθεία της. Είτε υπάρξει είτε δεν υπάρξει κατάληξη είναι γνωστό ότι μένει - δεν μένει περίπου μια τριμηνία. Μετά έρχεται η ψηφοφορία για την εξουσία στα κατεχόμενα. Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις και όλες τις ενδείξεις, ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ θα χάσει. Το μόνο που ίσως ανέτρεπε αυτή την «προδιαγεγραμμένη μοίρα» του Τουρκοκύπριου ηγέτη θα ήταν μέσα σε αυτό το τρίμηνο να καταλήξουν σε κάποια συμφωνία είτε να υπάρξει κάποιου είδους «ενδιάμεση συμφωνία», ώστε να διατηρηθούν οι διαπραγματεύσεις «εν ζωή». Δεν είναι λίγοι, μάλιστα, που ισχυρίζονται πως ίσως να μη χρειάζεται καν μια ενδιάμεση συμφωνία, παρά μόνο να φανεί καθαρά ότι μπαίνουμε σε τροχιά τελικής συμφωνίας. Επομένως, η Άγκυρα έχει κάθε λόγο να σπρώξει τα πράγματα σε μια συμφωνία που θα είναι επανάληψη του «σεναρίου 2004» και ο Ταλάτ είναι δέσμιος ενός ανάλογου στόχου γιατί διαφορετικά θα δει την πλάτη του Ντερβίς Έρογλου. Ταυτόχρονα, ο Δημήτρης Χριστόφιας είναι επίσης δέσμιος μιας «δικής του» πολιτικής που τον οδηγεί να ακολουθεί τον Ταλάτ ακόμα και σε... κατ' οίκον συνομιλίες!

Οι Αμερικανο-Βρετανοί
Την ίδια στιγμή πληθαίνουν οι επιβεβαιωμένες πληροφορίες από τη Νέα Υόρκη ότι Αμερικανοί και Βρετανοί προετοιμάζουν το έδαφος για σχέδιο έκτακτης ανάγκης, τόσο σε περίπτωση λύσης όσο και σε περίπτωση μη λύσης του Κυπριακού. Οι προθέσεις τους διεφάνησαν ξεκάθαρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας, όπου εμφανίστηκαν συντονισμένοι, επιμένοντας στην επόμενη έκθεση του Γ.Γ. του ΟΗΕ για το Κυπριακό να υπάρχουν σαφείς αναφορές σε σχεδιασμό έκτακτης ανάγκης, εν ήδη κεκαλυμμένου χρονοδιαγράμματος. Ιδιαίτερα οι Αμερικανοί είναι περισσότερο από βέβαιο ότι θα αναλάβουν τα ηνία της διαπραγματευτικής διαδικασίας. Καλά ενημερωμένη πηγή στην Αμερικανική Πρεσβεία δεν αρνείται ότι υπήρξε πάρε-δώσε στη συνάντηση Ερντογάν-Ομπάμα στο Λευκό Οίκο. «Υπάρχουν θέματα στα οποία η Τουρκία οφείλει να βρίσκεται στο πλευρό των ΗΠΑ. Ο Τούρκος πρωθυπουργός έδειξε να το κατανοεί αυτό και ανέλαβε συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Είναι βέβαιο ότι σε κάποια από τα δικά του αιτήματα θα συναντήσει με τη σειρά του την ίδια κατανόηση…». Η ίδια πηγή, μάλιστα, υπογράμμισε ότι ο Μπαράκ Ομπάμα είναι με ιδιαίτερη ικανοποίηση που διαπίστωσε την «ανυπομονησία» του Ταγίπ Ερντογάν οι συνομιλίες να έχουν κατάληξη και να μη συνεχίζονται επ’ αόριστον…

Το εσωτερικό μέτωπο
Αν, πάντως, τα σενάρια δίνουν και παίρνουν στο επίπεδο των διαπραγματεύσεων, το σκηνικό στο περίφημο «εσωτερικό μέτωπο» και η διαμόρφωση της ελληνοκυπριακής κοινής γνώμης παίρνουν εντελώς διαφορετική τροπή. Αν ο Πρόεδρος Χριστόφιας φέρει μια συμφωνία, όπως αυτή διαμορφώνεται και αναμένεται, σίγουρα θα βρει αντιμέτωπα όλα τα κόμματα εκτός του ΔΗΣΥ. Ο επίσημος ΔΗΣΥ θα έχει το γνωστό δίλημμα, αλλά φαίνεται και πάλι ότι το μεγαλύτερο κομμάτι της ηγεσίας του θα προτιμήσει να ριψοκινδυνεύσει ξανά μια ρήξη με τη βάση και τον κόσμο του κόμματος ακολουθώντας το Δημήτρη Χριστόφια και διαφημίζοντας ότι παίρνει μια «απόφαση σωφροσύνης». Μπορεί το ακριβές σενάριο να μην μπορεί να προβλεφθεί, όμως το σχήμα θα είναι κάπως έτσι. Αντίθετα, όμως, μπορεί να προβλεφθεί με σιγουριά ότι ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ δεν μπορούν να ακολουθήσουν την ίδια λογική. Έτσι ο «εφιάλτης» του Δημήτρη Χριστόφια, που δείχνει να πλησιάζει όλο και πιο πολύ, είναι να βρεθεί χέρι-χέρι με ΔΗΣΥ και Αναστασιάδη, σε μια εντελώς αμφίβολη περιπέτεια.
Την ίδια στιγμή, όσες και αν είναι οι διαφορές της ηγεσίας Καρογιάν με την «άλλη πτέρυγα» του κόμματος, είναι εξαιρετικά απίθανο να δοκιμάσει να στηρίξει τον Πρόεδρο Χριστόφια σε μια προσπάθεια να περάσει λύση με τα γνωστά δεδομένα. Όσο κι αν στο Προεδρικό ονειρεύονται μια εξέλιξη που θα έφερνε τον Μάριο δίπλα στον Δημήτρη για να περάσει σε δεύτερο πλάνο ο Νίκος Αναστασιάδης, κάτι τέτοιο ανήκει στο χώρο της επιστημονικο-πολιτικής φαντασίας. Όπως δείχνουν όλες οι μετρήσεις και τα αριθμητικά δεδομένα, ένα τέτοιο δημοψήφισμα θα μπορούσε στην καλύτερη περίπτωση να οδηγηθεί στην «κόψη του ξυραφιού». Πάντως, όποια κι αν τυχόν είναι η «θεαματική κίνηση» που συνεχώς φημολογείται ότι θα κάνει η Άγκυρα, στην καλύτερη περίπτωση θα παράγει ένα βαθύτατο διχασμό μεταξύ των Ελληνοκυπρίων.
Ο Μάριος Καρογιάν δεν θα ήθελε, λοιπόν, να ριψοκινδυνεύσει να επιβεβαιώσει όσους ήδη τον αμφισβητούν. Αλλά ακόμα κι αν αναλάμβανε το εγχείρημα, θα κινδύνευε να δει τη μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΔΗΚΟ να μην τον ακολουθούν, όπως ακριβώς έπαθε ο ΔΗΣΥ το 2004. Τέλος, στην πλευρά της ΕΔΕΚ, έστω κι αν υπάρχει κάποια υποστήριξη στην ιδέα μιας «άμεσης λύσης» και πάλι το κόμμα δεν έχει περιθώριο να υποστηρίξει ένα τέτοιο διάβημα. Ο γιατρός είναι… πολύ σκληρός για να ξεγράψει με μια υπογραφή το βίο και την πολιτεία της παράταξης που ίδρυσε.

Θα τολμήσει να «θυματοποιήσει» το σύντροφο Ταλάτ;
ΕΠΟΜΕΝΩΣ αν τελικά ο Δημήτρης Χριστόφιας αποφασίσει μια «θεαματική κίνηση», προκειμένου να κλείσει το Κυπριακό σε συνεννόηση με το «σύντροφο Ταλάτ», η κατάσταση διαμορφώνεται ως εξής: Πρώτο: Θα βρεθεί να προσπαθεί να πείσει τον κυπριακό λαό «χέρι-χέρι» με το Νίκο Αναστασιάδη, πράγμα που είναι ο χειρότερος προσωπικός εφιάλτης του και σίγουρα δεν θα είναι και πολύ αποδοτικό για την εκστρατεία του «ναι». Δεύτερο: Μπορεί να σωθεί η πολιτική σταδιοδρομία του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ και ίσως διατηρήσει το «θώκο του», σίγουρα όμως το ακροβατικό «τριμερές» μοντέλο διακυβέρνησης της Κυβέρνησης Χριστόφια θα διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη μέσα σε μερικές μέρες... Φαίνεται, λοιπόν, ότι ίσως και να σκεφτούν σοβαρά στο Προεδρικό το σενάριο της «ενδιάμεσης συμφωνίας». Όμως και αυτό ακόμα το σενάριο παρουσιάζει ανάλογα προβλήματα για τον Πρόεδρο Χριστόφια. Γιατί και σε αυτό θα είναι ερμητικά μόνος. Το άλλο δεδομένο, που πονοκεφαλιάζει το Προεδρικό, είναι ότι ο Δημήτρης Χριστόφιας δεν έχει αφήσει στον εαυτό του «διέξοδο αποχώρησης». Όπως άφησε να διαμορφωθούν οι εξελίξεις δεν έχει πια κάποια εύκολη διέξοδο, προκειμένου να καταγγείλει την τουρκική στάση και να εγκαταλείψει τη διαδικασία. Επομένως, για το Προεδρικό είναι πια θελκτικό το σενάριο να βουλιάξουν οι συνομιλίες εξαιτίας μιας ενδεχόμενης νίκης Έρογλου. Θα τολμήσει, όμως, ο Δημήτρης Χριστόφιας να «θυματοποιήσει» το σύντροφο Ταλάτ;

Σημερινή

Λωράν Φαμπιούς: ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Ο πρώην πρωθυπουργός του Φρανσουά Μιτεράν μιλάει στον Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο για

- το ευρώ και τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
- τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης
- την κρίση της Ευρώπης
- τις προοπτικές των Σοσιαλιστών

Το 1984, σε ηλικία μόλις 37 ετών, ο Λωράν Φαμπιούς έγινε ο νεώτερος Πρωθυπουργός στην ιστορία της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας. Το «τρομερό παιδί» του Φρανσουά Μιτεράν συνέδεσε το όνομά του με την ιστορική στροφή των Γάλλων σοσιαλιστών προς τα «δεξιά», τη διάλυση της συμμαχίας με το ΚΚ και την την αποδοχή μιας ουσιαστικά φιλελεύθερης οικονομικής διαχείρισης. Είκοσι χρόνια αργότερα, ο Φαμπιούς από ηγέτης της «δεξιάς» έγινε ηγέτης της «αριστερής» πτέρυγας του ΣΚ, αφότου πρωτοστάτησε στην απόρριψη του ευρωσυντάγματος στο δημοψήφισμα του 2005, ηγούμενος εκείνων των σοσιαλιστών που άσκησαν δριμεία κριτική στον «σοσιαλφιλελευθερισμό». Μια στάση που επιδοκιμάστηκε μεν από τους ψηφοφόρους, περιλαμβανομένης της πλειοψηφίας των Σοσιαλιστών ψηφοφόρων, του στοίχισε όμως το μένος τόσο του γαλλικού κατεστημένου, όσο και της ηγεσίας του κόμματός του, που είδαν, στο πρόσωπό του, έναν «προδότη». Τον συνατήσαμε και μιλήσαμε μαζί του κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψής του στην Αθήνα, όπου μίλησε για το ευρώ.

Eρ. Πως σας φαίνεται η Αθήνα ξανά με κυβέρνηση σοσιαλιστών;

Απ. Εντυπωσιάστηκα από την πολύ θετική απήχηση της νέας κυβέρνησης. Είναι σημαντικό αυτό, γιατί μια κυβέρνηση, για να πετύχει, πρέπει να ξεκινά με σημαντική λαϊκή υποστήριξη. Αυτή η κυβέρνηση έχει πολλά ατού για να πετύχει.

Ερ. Αντιμετωπίζουμε σήμερα μια κρίση της Ευρώπης, αλλά και μια διεύρυνση της ΕΕ που προκαλεί μεγάλες αντιδράσεις, ιδίως όταν μιλάμε για ένταξη της Τουρκίας, εναντίον της οποίας είχατε ταχθεί.

Απ. Υπάρχει κατ΄αρχήν το γενικό θέμα της διεύρυνσης. ‘Οταν φτιάξαμε την Ευρωπαϊκή ‘Ενωση, την φτιάξαμε στη βάση κανόνων που προϋπέθεταν ότι θα ήταν μια αρκετά μικρή ‘Ενωση. Είμαστε έξη, εννιά, δεκαπέντε. Αρχίσαμε τη μεγάλη διεύρυνση, που ήταν αναγκαία, προς τις ανατολικές χώρες κλπ., πριν εμβαθύνουμε την ‘Ενωση. Υπήρχαν ιστορικές αιτίες γι’ αυτό, δεν μπορούσαμε να περιμένουμε, η πτώση του τείχους κλπ. Αφού όμως η διεύρυνση προηγήθηκε της εμβάθυνσης, μια σειρά κανόνες βρέθηκαν μη προσαρμοσμένοι. Και αυτοί οι κανόνες δεν άλλαξαν. Τι σημαίνει αυτό συγκεκριμένα; Συμμετείχα σε πολλά Συμβούλια αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων. Γίνονται Συμβούλια Υπουργών κάθε βδομάδα. Πρέπει να βρεθεί μια κοινή λύση, ο κανόνας είναι σε πολλούς τομείς η ομοφωνία ή η ενισυχμένη πλειοψηφία, με 27 γύρω από το τραπέζι γίνεται πάρα πολύ δύσκολο. Αυτό είναι έτσι, είναι ένα γεγονός. Οι κανόνες δεν προσαρμόστηκαν. Αυτό είναι ένα πρώτο σημείο και εξηγεί τον σκεπτικισμό που αναφέρατε απέναντι στην Ευρώπη. Οι Γάλλοι είναι πολύ Ευρωπαίοι, υποστηρίζουν πολύ την Ευρώπη, αλλά θέλουν μια Ευρώπη που προχωρά και τους προστατεύει. Διαπίστωσαν ότι δεν προχωρά πολύ γρήγορα και ότι, ενίοτε, δεν τους προστατεύει. Υπάρχει μια εξαίρεση, κι αυτή είναι το ευρώ. Το ευρώ π.χ. στην κρίση μας προστάτευσε. Αν, επιπλέον της οικονομικής, χρηματιστικής και κοινωνικής κρίσης είχαμε και νομισματική κρίση θάταν φοβερό. Από την άποψη αυτή, ήταν μια επιτυχία του ευρώ. Αλλά το ευρώ, στη Γαλλία και όχι μόνο, θεωρήθηκε υπεύθυνο μιας αύξησης των τιμών, όταν αλλάξαμε νόμισμα.

Ερώτ. Δεν είναι αλήθεια;

Απάντ. Είναι αλήθεια για τα προϊόντα ευρείας κατανάλωσης, όχι για το σύνολο. Γι’ αυτό, η κρίση των Γάλλων για το ευρώ και όχι μόνο είναι αρκετά αμφίθυμη.

Ερ. Είδαμε μια πολύ σκληρή κριτική του τρόπου λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, των μονεταριστικών κανόνων που της επιβλήθηκαν, κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος που διεξάγατε για το ευρωσύνταγμα το 2005. Και αυτό ήταν ένα από τα πολύ δυνατά σημεία των αντιπάλων της συνθήκης.

Ερ. Αυτό είναι απολύτως ακριβές. Αυτό που λέγαμε τότε είναι ότι κανένα σύνταγμα δεν επιβάλλεται να συμπεριλάβει νομισματικούς κανόνες, καμια χώρα στον κόσμο δεν έχει κάνει κάτι τέτοιο. Αυτό ήταν το ένα επιχείρημά μας, όσων ταχθήκαμε υπέρ του όχι στη συνταγματική συνθήκη.’Ενα δεύτερο σημείο δεν αφορούσε την αρχή του ευρώ, εγώ ήμουν ένθερμος οπαδός του ευρώ, αλλά τη διαχείριση του ευρώ. Υπάρχουν νομίσματα που διαχειρίζονται πολιτικά, το δολλάριο, το γουάν, η λίρα. Το ευρώ διαχειρίζεται λίγο παθητικά, από μια Κεντρική Τράπεζα, ανεξάρτητη, πολύ καλά, αλλά που εκτιμά ότι δεν έχει να δώσει λογαριασμό σε κανένα. Εκεί υπάρχει μια συζήτηση και πολλοί, μεταξύ των οποίων και εγώ, λένε ότι πρέπει μεν η τράπεζα να είναι ανεξάρτητη, αλλά να συζητάει, παρόλα αυτά με τις πολιτικές αρχές κλπ.

Σε ότι αφορά τώρα την Τουρκία, υπάρχει στη Γαλλία μια κατάσταση ιδιαίτερη, έχετε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που είναι εχθρικός στην τουρκική ένταξη

Ερ. Είναι όντως; Γιατί μερικές φορές δεν ξέρω πως να ερμηνεύσω τον κ. Σαρκοζί. Τη μια λέει ότι δεν θέλει την Τουρκία στην ΕΕ, την άλλη τροποποιεί το σύνταγμα ώστε να μη χρειάζεται δημοψήφισμα για την ένταξή της.

Απ. Εγώ δεν είμαι ο καλύτερος ερμηνευτής της σκέψης του, τα διαπιστώνω κι εγώ αυτά που λέτε, ας μείνουμε όμως στις επίσημες θέσεις που υιοθετήθηκαν και πάνε σε αυτή την κατεύθυνση, κατά της ένταξης. Ι κ. Σαρκοζί λέει δεν θέλω την ένταξη, το Σοσιαλιστικό Κόμμα λέει ότι είμαστε μάλλον υπέρ, υπό τον όρο βεβαίως ότι θα εκπληρωθούν οι όροι, που προς το παρόν δεν εκπληρώνονται, αλλά στο μέλλον γιατί όχι; Προσωπικά εγώ έχω μια διαφορετική θέση, μιλάω για την προσωπική μου θέση. Η Τουρκία είναι μια πολύ μεγάλη χώρα. Μπορούμε να θέσουμε, αλλά αυτός δεν είναι απόλυτος κανόνας, το θέμα της γεωγραφίας, αν η Τουρκία είναι ή δεν είναι στην Ευρώπη. Κυρίως όμως, πιστεύω ότι, όσο πρέπει να έχουμε προνομιακές σχέσεις με την Τουρκία, που είναι άμεσος εταίρος μας, τόσο είναι δύσκολο να εντάξουμε αυτή τη χώρα στον μηχανισμό αποφάσεων. Δεν είναι τόσο πολιτική απόφαση, όσο πραγματιστική απόφαση. Είναι ήδη τόσο δύσκολη η λήψη αποφάσεων με 27, ώστε αν γίνουμε αύριο 30 ή 35, γιατί το ίδιο ζήτημα μπορεί επίσης να τεθεί όχι μόνο για την Τουρκία, αλλά και για την Ουκρανία και άλλες χώρες, στην περίπτωση αυτή, η Ευρωπαϊκή ‘Ενωση γίνεται τόσο μεγάλη που διαλύεται. Εγώ θέλω να προχωρήσει η Ευρώπη και σκέφτομαι ότι, σε έναν ορίζοντα προβλέψιμο, δεν ξέρω τι θα γίνει σε 50 χρόνια, αλλά στον προβλέψιμο ορίζοντα, θα προτιμούσα μια Ευρώπη που προχωράει γρήγορα, που έχει προνομιακές σχέσεις, ιδίως με την Τουρκία, που βοηθάει στο οικονομικό επίπεδο την Τουρκία, αν χρειάζεται βοήθεια, αλλά χωρίς να μπερδεύουμε τις χώρες που συνιστούν τμήμα της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης με τις χώρες της περιφέρειας.

Ερ. Στο τουρκικό θέμα δόθηκαν πολλές υποσχέσεις, υπήρξε πολύς οπορτουνισμός. Από τη μια οι 27 λένε ότι υποστηρίζουν την ένταξη. Από την άλλη, όλοι ξέρουμε ότι μακροχρόνια, θα είναι πολύ δύσκολο για τους Γάλλους, τους Γερμανούς, τους ‘Ελληνες, τους Κύπριους, να αποδεχθούμε την Τουρκία ως μέλος. Μοιάζει να μην τη θέλουμε μεν, να ψηφίζουμε όμως υπέρ της ένταξής της.

Απ. Είναι αλήθεια. Και οι Τούρκοι μας το λένε. Εγώ συμμετείχα ή προετοίμασα Συμβούλια, όπου υπήρχε ένας «γύρος του τραπεζιοιύ» των Υπουργών, Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων. ‘Ηταν, πως να σας το πω, δεν θα τόλεγα υποκριτικό, αλλά πάντως μια πολύ ειδική κατάσταση. ‘Ακουγα τους επικεφαλής των αντιπροσωπειών να λένε «Ναι, ναι», στην Τουρκία, περιμένοντας, ελπίζοντας ότι θα πει «’Οχι» ο διπλανός τους! Εγώ νομίζω ότι θα ήταν καλύτερα το θέμα να τεθεί με τρόπο σαφέστερο και με περισσότερο κουράγιο. Η Τουρκία είναι μεγάλη χώρα, έχουμε κάθε λόγο, πρέπει να διατηρούμε εξαίρετες σχέσεις μαζί της. Αλλά εξαίρετες σχέσεις δεν σημαίνει να προσχωρήσει όλος ο κόσμος στην Ευρωπαϊκή ‘Ενωση. Αλλά αναγνωρίζω επίσης το θεμιτό των τουρκικών διαμαρτυριών, γιατί ακριβώς μπορούν να στηριχτούν στις δηλώσεις μας.

Ερ. Αυτή η ευρωτουρκική σχέση κιινδυνεύει να γίνει η μητέρα όλων των παρεξηγήσεων...

Απ. Ναι και γι΄αυτό χρειάζεται να διαλύσουμε όλες τις παρεξηγήσεις, αλλά δεν σημαίνει ότι επειδή έχουμε στενές σχέσεις πρέπει, αυτόματα, η Τουρκία να γίνει τμήμα του μηχανισμού απόφασης.

Ερ. Ορισμένοι υποπτεύονται μια εξωευρωπαϊκή, «αυτοκρατορική» θέληση, πίσω από την επιθυμία ένταξης της Τουρκίας...

Απ. Ο δικός μου φόβος είναι η διάλυση της Ευρώπης.

Ερ. Η Τουρκία κατέχει στρατιωτικά τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, που είναι μέλος της ΕΕ και απειλεί ένα άλλο μέλος, την Ελλάδα. Δεν είναι παράδοξο μια χώρα με τέτοια συμπεριφορά να έχει αρχίσει διαπραγματεύσεις ένταξης, από την άποψη του αυτοσεβασμού της ίδιας της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης;

Απ. Δεν θέλω να αναμειχθώ στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αλλά σε σχέση με το ζήτημα αυτό και με το κυπριακό, η θέση μας δεν μπορεί να είναι διαφορετική από τη θέση της διεθνούς κοινότητας και του ΟΗΕ.

Ερ. Παρατηρούμε μια μεγάλη κρίση της σοσιαλδημοκρατίας. Χάνει τις εκλογές, με την εξαίρεση της Ελλάδας...

Απ. Σημειώνεται ένα εκπληκτικό παράδοξο. Η οικονομική, η χρηματιστική, η οικολογική κρίση επιβεβαιώνουν τις θέσεις της αριστεράς...

Ερ. ...Η αριστερά θυμάται τις θέσεις της;

Απ. Το νομίζω, το ελπίζω. Η Δεξιά μας είπε επί χρόνια «ζήτω η αυτορρύθμιση», «ζήτω ο νόμος της αγοράς», «πυροβολήστε κάθε κρατική παρέμβαση». Και είδαμε τώρα τη χρεωκοπία αυτών των σχημάτων, με την κρίση. Ενώ η αριστερά, έστω και υπερβολικά δειλά, έθεσε το ζήτημα της ανάγκης κάποιας ρύθμισης, κάποιου πλαισίου στην αγορά. Το χρήμα πρέπει να είναι στην υπηρεσία της οικονομίας, η οικονομία στην υπηρεσία του Ανθρώπου. Οι δυσκολίες του κόσμου αναδεικνύουν την ορθή θεμελίωση των θέσεων της αριστεράς. Αλλά, είναι αλήθεια, η αριστερά δεν επωφελείται!

Ερ. Γιατί;

Απ. Υπάρχουν τρεις ή τέσσερις σειρές αιτιών. Σε κάθε κρίση, ο πληθυσμός έχει τάση να πηγαίνει εκεί που εκτιμά ότι υπάρχει η δύναμη (πυγμή, autorite), εντός εισαγωγικών. Πιστεύουν, εσφαλμένα, ότι η δύναμη ενσαρκώνεται περισσότερο στη δεξιά, παρά στην αριστερά. Δεύτερο, οι μεγάλες διεκδικήσεις της αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, έχουν στο μεγαλύτερο μέρος ικανοποιηθεί και, επομένως, το πρόγραμμα της αριστεράς έχει κάπως εξαντληθεί και δεν μπόρεσε να ανανεωθεί κατά τρόπο ικανοποιητικό. Τρίτο, η κλασική προσέγγιση της σοσιαλδημοκρατίας ήταν εθνική, διεθνιστική πιθανά, αλλά βασισμένη σε μάλλον εθνικά εργαλεία παρέμβασης. Σήμερα, καταλαβαίνουμε, ότι χρειάζεται μια ευρωπαϊκή ή παγκόσμια παρέμβαση. Τέταρτο, η σοσιαλδημοκρατία έχει μια ιστορική καταγωγή, πάλεψε κατά της εκμετάλλευσης, αναζήτησε τον συμβιβασμό ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία, αλλά, επί πολύ μεγάλο διάστημα, δεν πήρε υπόψιν της τη διάσταση «περιβάλλον». Πρέπει λοιπόν να κάνει όλες αυτές τις «επιδιορθώσεις», τις προσαρμογές (ajustements). Και, όπως είπατε πριν γελώντας, η αριστερά καμμιά φορά ξέχασε κάπως τις θέσεις της, με αποτέλεσμα να υπάρξει σύγχυση αριστεράς και δεξιάς.

Ερ. Μια κεϋνσιανή προσέγγιση στο ευρωπαϊκό πλαίσιο θα μπορούσε να είναι λύση;

Απ. Νεοκεϋνσιανή. Στο κάτω-κάτω ο τρόπος που σώσαμε τις οικονομίες του κόσμου φέτος, σε αντίθεση με το 1929, είναι κεϋνσιανή προσέγγιση. Χρειάζεται παρέμβαση του δημοσίου. Μπορούμε να επικρίνουμε τη μορφή παρέμβασης, αλλά αν δεν υπήρχε...

Ερ.Υπήρξε δημόσια παρέμβαση, αλλά δεν υπήρξε στοιχείο αναδιανομής...

Απ. ‘Οχι ακόμα. Αλλά, σε αντίθεση με το 1929, οι κεντρικές τράπεζες παρενέβησαν μαζικά. Βεβαίως η συνέπεια ήταν η αύξηση των χρεών, αλλά η οικονομία δεν κατέρρευσε. Σε αντίθεση με το 1929, υπήρξαν σχέδια προϋπολογισμών, έστω κι αν συντονίσθηκαν ανεπαρκώς. Κι έτσι η οικονομία δεν κατέρρευσε πλήρως. Η ιδέα της ρύθμισης, της δημόσιας παρέμβασης είναι χρήσιμη, αλλά πρέπει να συμπληρωθεί από μια προσπάθεια αναδιανομής και βέβαια να πάει προς μια καινούρια ανάπτυξη, που είναι όλη η συζήτηση για τη βιώσιμη, την πράσινη ανάπτυξη. Αλλά, προφανώς, αυτός ο νεοκεϋνσιανισμός είναι απαραίτητος.

Ερώτ. Το θεσμικό και πολιτικό πλαίσιο της Ευρώπης επιτρέπει τέτοιες παρεμβάσεις;

Απάντ. Είναι ανεπαρκές. Η Ευρώπη πρέπει βεβαίως να παρέμβει, αλλά με πολύ πιο συντονισμένο τρόπο. Αυτό σημαίνει να υπάρχει ένας Ευρωπαίος ρυθμιστής μάλλον, παρά εθνικοί ρυθμιστές. Πρέπει να υπάρξει φορολογική και κοινωνική εναρμόνιση. Δεν μπορείτε να έχετε ενιαίο νόμισμα που να διαρκέσει, κάτι που είναι πολύ σημαντικό, αν υπάρχουν οικονομικές, δημοσιονομικές, κιοινωνικές πολιτικές πολύ διαφορετικές. Αν θέλουμε ένα στέρεο ευρώ χρειάζεται ένας σύνδεσμος μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της πολιτικής αρχής, ένα οικονομικό «πιλοτάρισμα» και η Ευρωομάδα (σ.σ. Eurogroup, η ομάδα των κυβερνήσεων των χωρών που έχουν υιοθετήσει τιο ευρώ) θα αποκτήσουν έναν ρόλο πολύ πιο σημαντικό, γιατί έχετε νομίσματα που «πιλοτάρονται» πολιτικά, το δολλάριο, το γουάν, τη λίρα και ένα νόμισμα, το ευρώ, που δεν «πιλοτάρεται».

Ερ. Πως θα τα κάνετε αυτά. Για να αλλάξετε τις συνθήκες χρειάζεται η έγκριση και των 27...

Απ. Εγώ είμαι πραγματιστής. Χρειάζεται τουλάχιστο οι πολιτικοί υπέθυνοι να αναλάβουν το βάρος των ευθυνών τους. Δεν απαγορεύεται ο διάλογος ανάμεσα στην Τράπεζα και την πολιτική αρχή. Πρέπει να γίνουν αλλαγές και μόνο αν η Ευρώπη πιστεύει στον εαυτό της μπορεί να προχωρήσει σε επαρκείς μεταβολές. Η αριστερά έχει αυτή τη θέση.

Ερώτ. Είσαστε ένας από τους λίγους πολιτικούς που κάλεσαν τον γαλλικό λαό να καταψηφίσει το 2005 την ευρωπαϊκή συνταγματική συνθήκη. Εγώ είχα έρθει στη Γαλλία, παρακολούθησα αυτή την εκπληκτική προεκλογική καμπάνια. Για πρώτη φορά στη ζωή μου, είδα πολίτες μιας χώρας να συζητάνε σε τόσο βαθύ επίπεδο, στα καφενεία, στις ταβέρνες, στο δρόμο ιδέες για την οικονομία, την παγκοσμιοποίηση κλπ. σε ένα επίπεδο αξιοζήλευτο και για ειδικούς. Οι Γάλλοι έδωσαν 55% στο ‘Οχι, παρά την κινητοποίηση όλου του κατεστημένου, σε Γαλλία και Ευρώπη. Μετά είχαμε την εξέγερση των προαστίων, είχαμε μια μεγάλη ειρηνική εξέγερση την άνοιξη, αλλά δεν δόθηκε καμιά συνέχεια. Το ‘Οχι στο ευρωσύνταγμα δεν έγινε Ναι. Γιατί;

Ερώτ. Τάχθηκα υπέρ του ‘Οχι το 2005 και δεν μετανοιώνω. Αλλά η δύναμη του ‘Οχι ήταν ετερογενής. Να σας δώσω ένα παράδειγμα. Υπήρχαν άνθρωποι σαν εμένα, πεπεισμένοι Ευρωπαίοι, που θεωρούσαν το Σύνταγμα κακό, γιατί ήταν ανεπαρκές και δεν επέτρεπε στην Ευρώπη προόδους. Είχατε όμως και πεπεισμένους αντι-Ευρωπαίους, που έλεγαν όχι σε οτιδήποιτε ευρωπαϊκό. Δεν γινόταν να ενωθούν όλοι αυτοί σε ένα σχέδιο. Αλλά έχετε απόλυτο δίκηο όταν λέτε ότι ήταν μια στιγμή που η συζήτηση, τοιυλάχιστο στη Γαλλία, ήταν τόσο βαθειά. Εγώ έχω ένα εξοχικό σε ένα μικρό χωριουδάκι, 300 κατοίκων, και θυμάμαι έγινε μια συγκέντρωση-συζήτηση των εκατό από τους κατοίκους, που κρατούσαν τη συνθήκη στο χέρι! ‘Ηταν μια λαϊκή εμπειρία πολύ δυνατή και το ‘Οχι κέρδισε εναντίον όλων των κατεστημένων δυνάμεων. Το συνπέρασμά μου: οι Γάλλοι είναι πολύ υπέρ της Ευρώπης, αλλά θέλουν μια Ευρώπη που τους προστατεύει, όχι μια Ευρώπη που τους εκθέτει. Θέλουν μια Ευρώπη πιο κοινωνική, πιο δημοκρατική, πιο οικολογική. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν ήταν ‘Οχι στην Ευρώπη, ήταν Ναι σε μια διαφορετική Ευρώπη και νομίζω ότι αυτό το αίσθημα το βρίσκουμε και σε πολλές άλλες χώρες. Το άλλο ζήτημα βέβαια που με σοκάρει είναι ότι δεν βγάλαμε τα δημοκρατικά συμπεράσματα από όλα αυτά. Κάθε φορά, π.χ. στις τελευταίες ευρωεκλογές υπήρχε πολύ αποχή. Λένε λοιπόν πρέπει να διδαχθούμε, να βγάλουμε συμπεράσματα. Αλλά δεν βγάζουμε κανένα συμπέρασμα. Για να γίνει δημοφιλής η Ευρώπη πρέπει να κατεβούμε στη συζήτηση, στο συγκεκριμένο...

Ερώτ. Μιλάτε για μια διαφορετική Ευρώπη. Αλλά υπάρχει έστω το περίγραμμα μιας τέτοιας, διαφορετικής Ευρώπης; Είπατε πριν σωστά ότι οι δυνάμεις του ‘Οχι ήταν ετερογενείς. Παρά την ετερογένεια όλες συμφωνούσαν στην αντίθεση στο υπερφιλελεύθερο σύστημα, όλες ήταν κριτικές απέναντι στη διεύρυνση, όλες ήθελαν μια ισχυρότερη κοινωνική πολιτική και στο βάθος υπήρχε και ένα αίτημα ευρωπαϊκής ανεξαρτησίας. ‘Οσοι ψήφισαν ‘Οχι δεν ήθελαν τον φιλελευθερισμό, ήταν κριτικοί απέναντι στη διεύρυνση, ήθελαν εντονότερη κοινωνική διάσταση. Και στο βάθος, αν και δεν έγινε μεγάλη συζήτηση,υπήρχε ένα αίτημα ευρωπαϊκής ανεξαρτησίας. Δεν ήταν αυτές επαρκείς συγκλίσεις;

Απάντ. ‘Εχετε δίκηο ως προς τις συγκλίσεις. Υπήρξαν αυτές οι συγκλίσεις. Από την άλλη όμως υπήρχαν πολιτικές διαφορές. Να σας δώσω ένα παράδειγμα, εγώ είμαι πεπεισμένος ευρωπαϊστής, αλλά «όχι» ψήφισαν και οι ακροδεξιοί με τους οποίους δεν έχω καμιά σχέση. Το στρατόπεδο του «όχι» ήταν ετερογενές, όπως ετερογενές ήταν και το στρατόπεδο του «ναι», είχε και δεξιούς και αριστερούς. Δεν μπορούσε να στηριχθεί εκεί ένα σχέδιο. ‘Εχετε δίκηο όμως ότι το δημιοψήφισμα σηματοδότησε την ανάγκη διαφορετικής Ευρώπης. Και δεν είναι το θεσμικό ζήτημα το σπουδαιότερο. Τους ανθρώπους τους ενδιαφέρει το περιεχόμενο, το κοινωνικό, το οικονομικό, το οικολογικό, το δημοκρατικό ζήτημα. Σε αυτά δουλεύω εγώ τώρα.

"Επίκαιρα", 4.12.2009

Τουρκικά F-16 κατά γαλλικών Rafale F.1/F.2 και Super Etendard στο Αιγαίο !

ύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του defencenet.gr τα έξι τουρκικά μαχητικά που έκαναν την υπέρπτηση επάνω από το Αγαθονήσι, πριν την ενέργεια αυτή, προχώρησαν σε μία πρόκληση από αυτές που ακόμα και για τα δεδομένα της Άγκυρας, σπανίζει: "Εισέβαλαν" στην δεσμευμένη περιοχή όπου διεξαγόταν η ελληνογαλλική αεροπορική άσκηση (4 ελληνικά F-16 της 335Μ, 2 Rafale F.1/F.2 και 8 Super Etendard από το αεροπλανοφόρο R91"Σαρλ Ντε Γκολ") και κινήθηκαν κατά των γαλλικών αεροσκαφών που εκείνη την στιγμή συνασκούντο με τα ελληνικά!

Tα ελληνικά αεροσκάφη έκαναν δοκιμές σύζευξης με Link 16 με τα γαλλικά (οι δοκιμές ήταν απόλυτα επιτυχημένες), όταν στις οθόνες ελληνικών και γαλλικών μαχητικών έκαναν την εμφάνισή τους τα τουρκικά μαχητικά.

Ένα αεροσκάφος E-2C Hawkeye έγκαιρης προειδοποίησης του γαλλικού αεροπλανοφόρου που συμμετείχε στην άσκηση εντόπισε τα ίχνη των εισβολέων από την Ανατολή και ενημέρωσε σχετικά τα γαλλικά και ελληνικά αεροσκάφη.

Τα τουρκικά μαχητικά ενημερώθηκαν ότι στην περιοχή γίνεται άσκηση και ότι εισέρχονται σε δεσμευμένο χώρο, αλλά όχι απλώς αδιαφόρησαν, αλλά μπήκαν στη μέση της άσκησης και πλησίασαν στα 2 μίλια απόσταση τα δύο Rafale.

Ελληνικά μαχητικά φυλακής, όχι αυτά που συμμετείχαν στην άσκηση, κινήθηκαν εναντίον τους και τότε τα τουρκικά αεροσκάφη "ανέκρουσαν πρύμνα" και πέρασαν επάνω από το Αγαθονήσι, ολοκληρώνοντας μία πρόκληση από αυτές που σίγουρα δεν συνηθίζονται.

Η κίνηση βέβαια, μόνο τυχαία δεν ήταν: Η δεσμευμένη περιοχή βρίσκεται μεταξύ Ικαρίας-Μυκόνου-Φούρνων και περιείχε εδαφικό τμήμα της Ικαρίας, και για την οποία έχει εκδόσει ΝΟΤΑΜ περί "αποστρατιωτικοποίησης" της εν λόγω νήσου η Τουρκία.

Γαλλικά πλοία στο Αιγαίο

Ευ.Βενιζέλος και Ερβέ Μορέν αναζητούν συμφωνία για αγορά φρεγατών με τη μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή των ελληνικών ναυπηγείων. Ετοιμη να εισφέρει σκάφη για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης στο Αιγαίο η Γαλλία

Συνεχίστηκαν την Δευτέρα οι επαφές της ελληνικής κυβέρνησης για θέματα αμυντικών εξοπλισμών, με την παράμετρο της μείωσης των δαπανών και της αύξησης των παράπλευρων οφελειών για την οικονομία να είναι οδηγός στις ελληνικές επιλογές.

Ο Ευ.Βενιζέλος υποδέχθηκε τον Γάλλο ομόλογό του Ερβέ Μορέν και είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν μία σειρά θεμάτων της επικαιρότητας, όπως διεθνείς εξελίξεις, η ευρωπαϊκή πολιτική άμυνας και ασφάλειας, ο ρόλος των υπουργών Αμυνας της ΕΕ στο πλαίσιο της συνθήκης της Λισαβόνας, οι διεθνείς αποστολές όπου συνεργάζονται οι δύο χώρες, οι διαπραγματεύσεις για το όνομα της ΠΓΔΜ, το Κυπριακό και οι ελληνοτουρικές σχέσεις, καθώς και τα εξοπλιστικά προγράμματα που βρίσκονται σε εξέλιξη.

Φρεγάτες χτισμένες από ελληνικά χέρια

Οσον αφορά τα τελευταία, ο Ελληνας υπουργός Αμυνας τόνισε στις δηλώσεις που ακολούθησαν ότι όπως ήδη έχει αποφασίσει η κυβέρνηση και το ΚΥΣΕΑ πρόθεση της ελληνικής κυβέρνησης είναι για την αγορά των νέων φρεγατών του πολεμικού ναυτικού «να συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις υπό τον απαράβατο όρο της μεγαλύτερης δυνατής ελληνικής συμμετοχής, της μεγαλύτερης δυνατής μεταφοράς τεχνολογίας και της μεγαλύτερης δυνατής ελληνικής προστιθέμενης αξίας».

Από την πλευρά του ο κ. Μορέν σχολίασε ότι «αντιμετωπίζουμε το εξοπλιστικό πρόγραμμα στο πλαίσιο της βιομηχανικής συνεργασίας ανάμεσα στα ελληνικά ναυπηγεία και τη γαλλική κυβέρνηση με μεταφορά τεχνολογίας».

Ετοιμοι να βοηθήσουμε στο Αιγαίο

Ο Γάλλος υπουργός Άμυνας εξέφρασε την ετοιμότητα της χώρας του να συμμετάσχει με πλοία στην επιτήρηση του θαλάσσιου χώρου του Αιγαίου για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης και τάχθηκε υπέρ ενός κοινού χώρου επιτήρησης της θάλασσας από τη Βαλτική μέχρι τη Μεσόγειο και το Αιγαίο, μέσα από τη δημιουργία ενός δικτύου ώστε να μπορούμε ανά πάσα στιγμή να γνωρίζουμε τι συμβαίνει, προσαρμόζοντας τα διατιθέμενα μέσα προς αυτή την κατεύθυνση.

Επίσης εξήγγειλε ότι στους επόμενους μήνες θα υπογραφεί συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας στην οποία θα καταγραφεί όλο το φάσμα της αμυντικής και στρατιωτικής συνεργασίας σε διμερές και διεθνές επίπεδο, ώστε να δημιουργηθεί μία κοινή αρχιτεκτονική άμυνας επ' ωφελεία και της ευρωπαϊκής πολιτικής άμυνας και ασφάλειας.

Εξάλλου, για τα ελικόπτερα ΝΗ-90 σε συνδυασμό με την απόκτηση ελικοπτέρων έρευνας και διάσωσης Super Puma, ο κ. Βενιζέλος ανέφερε ότι «για το όλο θέμα των ελικοπτέρων συγκροτούμε πρωτοβουλίες για να ξεπεραστούν τα προβληματα για την εξεύρεση λύσεων αμοιβαίως επωφελών».

Αξίζει να σημειωθεί ότι όπως ανέφερε ο κ. Βενιζέλος, δεν έχει ανοίξει ο φάκελος για την προμήθεια νέων μαχητικών αεροσκαφών.
Έθνος

ΕΦΟΡΜΗΣΗ ΞΕΝΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΓΙΑ ΤΑ 4 ΔΙΣ. ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΜΑΧΗΤΙΚΩΝ

«ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ» ΔΑΠΑΝΗ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Προτεραιότητα πάλι η αγορά νέων αεροσκαφών με αναβολή του σχεδίου εκσυγχρονισμού των υφιστάμενων F-16 και Mirage-2000

Θέση εκκίνησης για το τεράστιο συμβόλαιο των περίπου 4 δισ. ευρώ των νέων μαχητικών αεροσκαφών παίρνουν οι ενδιαφερόμενες ξένες βιομηχανίες εν όψει της αναθεώρησης του προγράμματος προμηθειών του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και παρά το ασφυκτικό πλαίσιο της οικονομικής κρίσης.
Οι σχετικές εισηγήσεις των τριών Γενικών Επιτελείων υποβάλλονται τις μέρες αυτές στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, καθώς η αλλαγή της κυβέρνησης και η δυσχέρεια σύνταξης του προϋπολογισμού του 2010 έχουν δημιουργήσει νέα δεδομένα.

Το Γενικό Επιτελείο Στρατού αναμένεται να δώσει προτεραιότητα στην αγορά πυρομαχικών νέων αρμάτων μάχης (που καθυστερεί πλέον της διετίας) και στην αναμόρφωση του προγράμματος νέων μεταφορικών ελικοπτέρων. Μεγάλη έμφαση δίδεται και στην ανανέωση των πάσης φύσεως οχημάτων (από θωρακισμένα ως απλά φορτηγά), η οποία θα εξεταστεί υπό τις νέες συνθήκες που δημιούργησε η απόφαση του ΚΥΣΕΑ για την ακύρωση της μετακίνησης της ελληνικής δύναμης από την Καμπούλ στο δυτικό Αφγανιστάν.

Η αρχική απόφαση της προηγούμενης κυβέρνησης για τη μετακίνηση της ελληνικής δύναμης με την αγορά νέων τεθωρακισμένων οχημάτων θα οδηγούσε σε τεράστια εκταμίευση κονδυλίων άνω των 60 εκατ. ευρώ για συμμαχικούς σκοπούς, αλλά τώρα μέρος αυτού του ποσού αναμένεται να δαπανηθεί για άμεσες εθνικές ανάγκες.

Στο επίπεδο του Ναυτικού, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Βαγγ. Βενιζέλος έχει δηλώσει ότι, με δεδομένη τη συνέχεια του κράτους, διατηρείται σε ισχύ η απόφαση-πλαίσιο της προηγούμενης κυβέρνησης για τη ναυπήγηση φρεγατών μέσω διακρατικής συμφωνίας με τη Γαλλία.
Ο αρχικός προϋπολογισμός ανέρχεται σε 2,2 δισ. ευρώ, αλλά μάλλον θα ξεπεράσει τα 3,5 δισ. μετά τον συνυπολογισμό των ηλεκτρονικών και οπλικών συστημάτων τους.
Το τελικό ύψος της δαπάνης και του πιθανού οφέλους ελληνικών επιχειρήσεων θα εξαρτηθεί από τις κυβερνητικές αποφάσεις για συνεργασία με το Παρίσι και την ορθολογική λειτουργία των ναυπηγείων Σκαραμαγκά και Ελευσίνας. Επείγουσα χαρακτηρίζεται και η προμήθεια αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας με κονδύλι 250 εκατ.

Ωστόσο η μεγαλύτερη δαπάνη και ανταγωνισμός των ενδιαφερόμενων ξένων κυβερνήσεων και εταιρειών αναμένονται για τα νέα μαχητικά αεροσκάφη με τις υποψηφιότητες των Αμερικανών (F-16 ή F-35 της Lockheed Martin και F-18 της Boeing), των Γάλλων (Rafale) και της κοινοπραξίας Γερμανών, Βρετανών, Ιταλών και Ισπανών (Eurofighter).

Αρκετοί ξένοι παρατηρητές είχαν το περασμένο καλοκαίρι πεισθεί ότι η κυβέρνηση της ΝΔ προσανατολιζόταν σε μια μέση λύση με τον εκσυγχρονισμό των υφιστάμενων F-16 και στην ευμενή εξέταση της γαλλικής πρότασης για ανταλλαγή των Μιράζ που διαθέτει η Πολεμική Αεροπορία με τα πιο σύγχρονα Rafale.

Αντίθετα, οι νέες εισηγήσεις του ΓΕΑ και οι αρχικές μελέτες της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Εθνικής Άμυνας καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το κόστος της μέσης λύσης θα ήταν και πάλι ιδιαίτερα δαπανηρό και θα επιβαρυνόταν, σε τεχνικό και επιχειρησιακό επίπεδο, από την αναγκαστική καθήλωση αρκετών αεροσκαφών για μακρύ χρονικό διάστημα.

Με αυτό το δεδομένο, η αγορά 40 μαχητικών ιεραρχείται και πάλι πρώτη, με την εγγραφή κονδυλίου 3,9 δισεκατομμυρίων. Το μεγαλύτερο μέρος του, τα 2,9 δισ., προορίζεται για τα αεροσκάφη και το υπόλοιπο ένα δισ. για τον εξοπλισμό τους. Ασφαλώς, η εμπειρία των προηγούμενων αγορών (1985, 1992, 2000 και 2005) δείχνει ότι, είτε λόγω λαθών των αρμόδιων ελληνικών φορέων είτε λόγω πραγματικών μεταβολών των συνθηκών της διεθνούς αγοράς, τα τεράστια αυτά ποσά θα αυξηθούν ακόμα περισσότερο…

Παράλληλα οι επιτελείς του ΓΕΑ υπογραμμίζουν στην πολιτική ηγεσία την πραγματική ανάγκη για τον εκσυγχρονισμό των υφιστάμενων αεροσκαφών, αλλά με τη σημαντική διαφορά ότι δεν γίνεται λόγος για ένα συνολικό «πακέτο» των F-16, αλλά για επιμέρους προγράμματα αναβάθμισης των διαφόρων εκδόσεων των αμερικανικών μαχητικών («blocks» 30, 50 και 52+ με αντίστοιχα κονδύλια περίπου 150, 350 και 250 εκατ. ευρώ).
Μεγάλο κονδύλι, άνω των 350 εκατ., προβλέπεται και για τον εκσυγχρονισμό των «Μιράζ 2000», ενώ για πρώτη φορά έπειτα από αρκετά χρόνια καταγράφονται προϋπολογισμοί για το νέο αεροσκάφος προκεχωρημένης εκπαίδευσης και για διάφορα ηλεκτρονικά συστήματα.
Το Παρόν

Προσωπική μου γνώμη είναι ότι πάμε για αγορά με πολιτικά κριτήρια, ώστε να χαλαρώσουν λίγο οι οικονομικές πιέσεις από την ΕΕ. Δηλαδή αγορά υπολοίπων Eurofighter από την παραγγελία της Γερμανίας , περίπου 40 αεροσκάφη, εκσυγχρονισμός των F16 block 50,52-τα υπόλοιπα block 30 θα σχηματίσουν δύο εκπαιδευτικές μοίρες- αγορά φρεγατών Fremm και ελικοπτέρων έρευνας και διάσωσις από Γαλλία, BMP3 από Ρωσία και αναβάθμιση επιτέλους των αντιεροπορικών S300 σε S400. Σε βάθος χρόνου μετά το 2015 αρχίζουμε να καλοβλέπουμε και το F35. Όνειρα θερινής νυκτός; Είδομεν

Δεν είναι ώρα για αξιολόγηση

Το Κυπριακό δεν είναι στο επίκεντρο του οράματός μας για την εξωτερική πολιτική, δήλωσε ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Αχμέτ Νταβούτογλου.

Σύμφωνα με τη "Χουριέτ", ο Νταβούτογλου, μιλώντας στους δημοσιογράφους, που τον συνόδευαν στο ταξίδι του στη Γαλλία, ανέφερε ότι "ο Νοέμβριος θα είναι μήνας ειρήνης, μήνας της Ευρώπης. Το μήνα αυτό θα δώσουμε βαρύτητα στην Ευρώπη, γι' αυτό ήλθα στη Γαλλία", δήλωσε.

Αναφερόμενος στο Κυπριακό, είπε ότι το πρόβλημα "την περίοδο αυτή είναι σημαντικό θέμα, όμως δεν βρίσκεται στο επίκεντρο του οράματός μας περί εξωτερικής πολιτικής". Ζήτησε "να επιδειχθεί σεβασμός στις συνομιλίες" και πρόβαλε τη θέση ότι "η Ευρώπη, την περίοδο αυτή δεν πρέπει να πραγματοποιήσει την αξιολόγηση της Τουρκίας". Και προχώρησε να απειλήσει ότι "εάν υπάρξει πίεση προς την Τουρκία για το άνοιγμα των λιμανιών, τότε οι συνομιλίες θα φρικάρουν. Η Ε.Ε. θα έχει δολοφονήσει τη διαδικασία των συνομιλιών. Εφόσον δεν αρθούν οι αποκλεισμοί εναντίον των Τούρκων, η Τουρκία δεν πρόκειται να ανοίξει τα λιμάνια της στους Ελληνοκυπρίους".

Στο μεταξύ, ο Τούρκος δημοσιογράφος Φατίχ Γκιερκίργκε, ο οποίος συνόδευσε τον Τούρκο διαπραγματευτή με την Ε.Ε. Εγκεμέν Μπαγίς στην επίσκεψή του στην Αθήνα, τον κάλεσε ευθέως όπως η Τουρκία αποσύρει τα στρατεύματά της από την Κύπρο.
"Τον ερώτησα", λέγει: "Εάν εμείς με μια αιφνιδιαστική απόφαση αποσύρουμε τους στρατιώτες μας από την Κύπρο, τι θα γίνει; Εάν, δηλαδή, σοκάρουμε τον κόσμο και πούμε ότι η Τουρκία δεν είναι μιλιταριστική χώρα, αλλά ειρηνική; Προκειμένου να υπερασπιστούμε την Κύπρο, πρέπει σώνει και καλά να διατηρούμε εκεί στρατιώτες; Ο τουρκικός στρατός είναι ένας μεγάλος στρατός, η επέμβασή του στην Κύπρο είναι θέμα λεπτών. Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά και η Ελλάδα. Άλλωστε γιατί έχουμε τόσα πολεμικά αεροσκάφη, εξελιγμένα όπλα και μεταγωγικά; Ποιος μπορεί να τολμήσει κάτι; Η Τουρκία προκειμένου να είναι αποτρεπτική, πρέπει απαραιτήτως να διατηρεί εκεί στρατιώτες; Το καθεστώς της εγγυήτριας δύναμης συνεχίζεται. Δηλαδή, έχουμε το νόμιμο δικαίωμα επέμβασης, εφόσον απαιτηθεί".

Σύμφωνα πάντα με τον Τούρκο δημοσιογράφο, και δύο άλλοι συνάδελφοί του υπέβαλαν το ίδιο ερώτημα στον Μπαγίς, ενώ ο Μεχμέτ Σοϊζάλ παρατήρησε: "Νομίζω ότι σε αυτό το θέμα πρέπει να υπάρξουν κάποιες σκέψεις".
Ο Μπαγίς δεν απάντησε στο κρίσιμο ερώτημα. "Γνωρίζω ότι σιώπησε διότι εκπροσωπεί το κράτος", ανέφερε ο Τούρκος δημοσιογράφος, ο οποίος όμως επανέρχεται και με "ανοικτή καρδιά", όπως γράφει, θέτει το ερώτημα δημόσια:
"Τι θα γίνει αν αποσύρουμε τους στρατιώτες μας; Τι θα κάνει ο κόσμος; Τι θα πει η ελληνοκυπριακή πλευρά; Τι θα πουν η Γαλλία και η Αγγλία; Κατά τη δική μου άποψη αυτό δεν θα αποτελεί υποχώρηση, αλλά ένδειξη ισχύος. Ελάτε, χωρίς να θυμώσετε και χωρίς να κατηγορήσει ο ένας τον άλλο για προδοσία, να το συζητήσουμε", καταλήγει, απευθυνόμενος στους Τούρκους πολίτες.
Εκκληση προς Ισλαμιστές

Έκκληση προς την Ισλαμική Διάσκεψη να υποστηρίξει το ψευδοκράτος, έκαμε ο Τούρκος Πρωθυπουργός Αμπντουλάχ Γκιουλ. Σε ομιλία του στην εναρκτήρια τελετή, ο Γκιουλ είπε, σύμφωνα με την εφημερίδα "Ραντικάλ":. "Αναμένουμε όπως οι χώρες-μέλη της Ισλαμικής Διάσκεψης βοηθήσουν στις προσπάθειες του τουρκοκυπριακού λαού, για την ενσωμάτωσή του στον κόσμο και όπως συνεχίσουν να αναπτύσσουν τις σχέσεις τους σε κάθε τομέα με το τουρκοκυπριακό κράτος".

Σημερινή