Συγκεκριμένα, τον ιστορικό Δήμο της αδούλωτης Χειμάρρας,
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι· θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία» Α.Κάλβος
Τετάρτη 30 Ιουλίου 2014
Το αλβανικό δημογραφικό έγκλημα κατά της Ελλάδος
Συγκεκριμένα, τον ιστορικό Δήμο της αδούλωτης Χειμάρρας,
Σάββατο 17 Αυγούστου 2013
Οι Αλβανοτσάμηδες συνεχείζουν την προσπάθεια του πατερούλη Κεμάλ
Βιαιότητες Αλβανών κατα πιστών στην Πρεμετή
"Απ' το πρωί σήμερα, Παρασκευή 16 Αυγούστου 2013, και ενώ όλη η Ορθόδοξη Κοινότητα συνεχίζει να βιώνει το Πανηγύρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου [...] ομάδες παραστρατιωτικών (με τη συμπαράσταση δημοτικών υπαλλήλων και την κάλυψη της Δημοτικής αρχής), με πρόσχημα ότι δήθεν εκτελούν κάποια δικαστική υπόθεση, άσκησαν ποικιλόμορφη βία εις βάρος των κληρικών και πιστών της Πρεμετής" τονίζεται στη σχετική ανακοίνωση.
Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2012
Απειλούν τον Αναστάσιο
|
Του Σταυρου Τζιμα | ||
|
| Αλβανοί εθνικιστές εξαπολύουν συκοφαντίες με στόχο να τον διώξουν από τη χώρα
Σε συνέχεια της επιχείρησης δημογραφικής συρρίκνωσης του ορθόδοξου χριστιανικού στοιχείου της Αλβανίας, όπως αυτή εκδηλώθηκε πρόσφατα με το αποτέλεσμα της αμφιλεγόμενης απογραφής, τη σκυτάλη πήραν εθνικιστικοί κύκλοι με συκοφαντική ρητορική και απειλές εναντίον της ζωής του Αρχιεπισκόπου κ.κ. Αναστασίου! Σε κοινή δήλωσή τους, |
Σάββατο 8 Δεκεμβρίου 2012
Τι κρύβεται πίσω από τις προκλήσεις του Μπερίσα
Τετάρτη 21 Μαρτίου 2012
Ας μην ξεχνάμε και τον αλβανικό εθνικισμό-φασισμό
Η ΝΔ στο πλευρό του Ναούμ Ντίσο και των Βορειοηπειρωτών
«Αυτές τις μέρες στο Εφετείο της Κορυτσάς συνεχίζεται η διαδικασία των άδικων διώξεων κατά του Προέδρου της “Ομόνοιας” Κορυτσάς κ. Ναούμ Ντίσο, με την ψευδέστατη και χαλκευμένη κατηγορία της “βεβήλωσης” τάφων στην Μπομποστίτσα Κορυτσάς.
Υπενθυμίζουμε ότι προηγήθηκαν οι αποφάσεις
Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012
ΥΠΕΞ προς Τίρανα: «Μαζέψτε» τους Τσάμηδες, υπάρχει και μειονότητα…
Για την ώρα η Αθήνα εξέφρασε την ανησυχία της για την τοποθέτηση δύο στελεχών του κόμματος των «Τσάμηδων» στην αλβανική κυβέρνηση, αλλά με έναν απλό διπλωματικό αλλά πολύ κατανοητό τρόπο «υπενθύμισε» προς κάθε ενδιαφερόμενο πως στην γείτονα υπάρχει μια ευμεγέθης κοινότητα Βορειοηπειρωτών
Πέμπτη 14 Ιουλίου 2011
«Η Κύπρος είναι τούρκικη» έγραψαν οι Αλβανοί

Του Μικαέλο Παπαδάκη
Μπορεί η Κορυτσά να είναι μια Χριστιανική πόλη με έντονο το ελληνικό στοιχείο, ωστόσο η γαλανόλευκη που υψώθηκε στην πόλη μετά από 70 χρόνια φαίνεται πως ενόχλησε τους Αλβανούς.
Παρασκευή 8 Απριλίου 2011
Δυστύχημα» σύμφωνα με τους Αλβανούς εμπειρογνώμονες η δολοφονία Γκούμα στη Χειμάρρα
Αθήνα: «Δυστύχημα» χαρακτηρίζει η έρευνα των εμπειρογνωμόνων τη δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα στη Χειμμάρα, πέρυσι το καλοκαίρι, σύμφωνα με δημοσιεύματα του αλβανικού Τύπου. Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου των Εξωτερικών, Γρηγόρης Δελαβέκουρας, εξέφρασε «την έντονη ανησυχία και τον προβληματισμό» της Ελλάδας.Ο εκπρόσωπος πρόσθεσε ότι «αναμένουμε από την Αλβανία, ως κράτος-μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης και υποψήφια προς ένταξη χώρα στην ΕΕ να εγγυηθεί την ορθή και ταχεία απονομή Δικαιοσύνης» και σημείωσε ότι «διατηρούμε ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα ως προς τις ενέργειές μας στο μέλλον».
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, η έρευνα εμπειρογνωμόνων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «ο Αριστοτέλης Γκούμας πέθανε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα που προκάλεσε ο ίδιος».
Πέμπτη 7 Απριλίου 2011
Απάντηση του Εκπροσώπου ΥΠΕΞ σε ερωτήσεις σχετικά με σημερινά δημοσιεύματα αλβανικού Τύπου για δολοφονία Αριστοτέλη Γκούμα
Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2011
«Τον Τούρκο Πρόξενο στην Κομοτηνή τον αφήνουν, εμένα με ανακαλούν», λέει ο Έλληνας Πρόξενος της Κορυτσάς

ΠΡΟΞΕΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ: «Έκανα το καθήκον μου. Τίποτε παραπάνω. Και ούτε ανακαλώ, ούτε θα ανακαλέσω ποτέ τα όσα είπα για Έλληνες και Βόρειο Ήπειρο! Γι΄ αυτό και ανακλήθηκα στην Αθήνα! Είχα συνείδηση της αποστολής μου.
Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2010
Προειδοποίηση στους γείτονες
Στο μήνυμά του προς την Αλβανία από τη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης ο Γ. Παπανδρέου χρησιμοποίησε ασυνήθιστα σκληρή γλώσσα, με δηλώσεις που είχε κάνει μόνο ως υπουργός Εξωτερικών μετά τις εκλογές βίας και νοθείας το 2003 στη γειτονική χώρα.
Οι τελευταίες εξελίξεις στη Χιμάρα, με αποκορύφωμα τη δολοφονία του 37χρονου ομογενή, και το εθνικιστικό κρεσέντο που ακολούθησε από ακραίους κύκλους και μερίδα του τύπου, ανάγκασαν την ελληνική κυβέρνηση να ανεβάσει τους τόνους. Ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε το τραγικό περιστατικό «σοβαρό ζήτημα για την ευρωπαϊκή πορεία της Αλβανίας» και μίλησε για «στοχοποίηση της ελληνικής μειονότητας».
Η προπαγάνδα των Τσάμηδων
Η ανησυχία της Αθήνας εστιάζεται στον κίνδυνο να βρεθούν οι ομογενείς στη δίνη της εσωτερικής πολιτικής αστάθειας και της εύθραυστης πλειοψηφίας της κυβέρνησης Μπερίσα, η οποία δεν διστάζει να αφήσει χώρο για πολιτική προπαγάνδα στο κόμμα των Τσάμηδων, που συμμετέχουν στον κυβερνητικό συνασπισμό και έχουν επιδοθεί σε συστηματικό λόμπινγκ στο αμερικανικό Κογκρέσο.
Ετσι, το μήνυμα που στέλνει η ελληνική κυβέρνηση είναι ότι στηρίζει μεν την ένταξη της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, αλλά η στήριξη αυτή περνά μέσα από τις καλές διμερείς σχέσεις και την προστασία των δικαιωμάτων της ελληνικής εθνικής μειονότητας. Και αυτό σε μια κομβική φάση για τα Τίρανα, τα οποία προσδοκούν ότι τον Οκτώβριο θα αρθεί το καθεστώς θεωρήσεων (βίζας) για τους Αλβανούς που ταξιδεύουν στην Ε.Ε., και επομένως χρειάζονται τη συναίνεση της Αθήνας.
Το μήνυμα αυτό θα μεταφέρει στην αλβανική κυβέρνηση ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εξωτερικών Αλ. Ζέππος, ο οποίος αναμενόταν χθες στα Τίρανα για επαφές με την αλβανική ηγεσία, ίσως προσωπικά και με τον αλβανό πρωθυπουργό.
Παράλληλα, σε μια έμπρακτη ένδειξη στήριξης της μειονότητας ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών δέχτηκαν την Τρίτη την ηγεσία της ομογένειας και συζήτησαν όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, ενόψει των δημοτικών εκλογών στην Αλβανία και της απογραφής που θα γίνει την άνοιξη του 2011. Βασικό αίτημα είναι να ισχύσουν ευρωπαϊκά στάνταρντ, ώστε να υπάρξει πρώτη φορά μια αντικειμενική καταγραφή του ελληνικού στοιχείου.
«Αίτημα δικό μας είναι να γίνει η απογραφή όχι σε μία ημέρα, αλλά σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, ώστε να μπορέσουν να επιστρέψουν οι Βορειοηπειρώτες που δουλεύουν στην Ελλάδα» λέει στην «Κ.Ε.» ο πρόεδρος της Ενωσης Χιμαριωτών, Φ. Μπελέρης.
Πολυδιάσπαση των ομογενών
Στην πόλη επικρατεί μια «ανήσυχη ηρεμία» και το κλίμα είναι βαρύ, όπως τονίζει και ο πρόεδρος του κόμματος της Ενωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΚΕΑΔ), Βαγγέλης Ντούλες, ο οποίος προσθέτει ότι σχεδιάζεται παρέμβαση στον ΟΗΕ για ευαισθητοποίηση του διεθνούς παράγοντα στο θέμα της αρπαγής των ελληνικών περιουσιών.
Η κατάσταση πάντως επιδεινώνεται από την πολυδιάσπαση στην πολιτική εκπροσώπηση των ομογενών, γεγονός που υπονομεύει την αποτελεσματική προστασία των δικαιωμάτων τους.
Στο δικαστικό μέρος της δολοφονίας του Αρ. Γκούμα, στις 12 Αυγούστου, οι διαδικασίες κυλούν με αργό ρυθμό και μόλις την περασμένη εβδομάδα οι αρχές πήραν καταθέσεις από τους αυτόπτες μάρτυρες, ενώ εξακολουθεί να κρατείται μόνο ένα άτομο. Ακόμη πέντε αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους.
Υπ' αυτές τις συνθήκες οι διμερείς σχέσεις των δύο χωρών δεν περνάνε την καλύτερη φάση τους, αφού οι τελευταίες εξελίξεις ήρθαν να προστεθούν στην ακύρωση της συμφωνίας για τον καθορισμό των θαλασσίων συνόρων από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αλβανίας, αλλά και τη συμφωνία Τιράνων - Αγκυρας για τη χρήση αλβανικών λιμανιών από τον τουρκικό στόλο.
http://s.enet.gr
Παρασκευή 20 Αυγούστου 2010
Νέος τρόμος με πυροβολισμούς
Αγνωστοι που επέβαιναν σε δύο ΙΧ πάτησαν 3 φορές τη σκανδάλη προχθές το απόγευμα έξω από το σπίτι του δολοφονημένου Αρ. Γκούμα
Συνεχίζεται η αναταραχή στη μειονότητα μετά και το προχθεσινό νέο περιστατικό βίας στη Χειμάρρα, όταν άγνωστοι πυροβόλησαν τρεις φορές έξω από το σπίτι του Αριστοτέλη Γκούμα, που δολοφονήθηκε πριν από μία εβδομάδα από ακραία στοιχεία, επειδή μιλούσε ελληνικά.
Στην εκδήλωση πήραν επίσης μέρος ο Σύλλογος Γυναικών Χειμάρρας, ο Εμπορικός και Βιοτεχνικός Σύλλογος και οι δημογέροντες της επαρχίας. Οι κάτοικοι της περιοχής επιμένουν στο αίτημά τους να μεταβεί ανακριτής στην περιοχή και να πάρει καταθέσεις από αυτόπτες μάρτυρες για τη δολοφονία του Αρ. Γκούμα, καθώς θεωρούν ότι, παρά την προφυλάκιση του οδηγού του Ι.Χ. ο οποίος σκότωσε τον ομογενή και των έξι φίλων του, η υπόθεση θα πέσει τελικά στα... μαλακά.
Την ίδια ώρα, η αλβανική αστυνομία δεν ανακοινώνει τίποτε επισήμως για το προχθεσινό περιστατικό, όταν άγνωστοι που επέβαιναν σε δύο αυτοκίνητα πυροβόλησαν κατά του σπιτιού της οικογένειας Γκούμα.
Η ώρα ήταν λίγο μετά τις 5 το απόγευμα (τοπική ώρα) και στο σπίτι υπήρχαν αρκετοί συγγενείς και φίλοι που πήγαν να συλλυπηθούν την οικογένεια. Τα δύο Ι.Χ. κινούνταν με μεγάλη ταχύτητα στους δρόμους της Χειμάρρας, ενώ έφτασαν στην πόλη από την πλευρά του Αυλώνα. Εξω από το σπίτι του Αρ. Γκούμα, που βρίσκεται στην περιοχή κοντά στο κάστρο της πόλης, οι οδηγοί έκοψαν ταχύτητα και οι συνοδηγοί έριξαν τρεις πυροβολισμούς, ενώ μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου, επίσης με μεγάλη ταχύτητα, έσπευσαν να εξαφανιστούν προς τους Αγίους Σαράντα.
Τρεις κάλυκεςΑστυνομικοί πήγαν στο σημείο και μάζεψαν τρεις κάλυκες, ενώ η ατμόσφαιρα φορτίστηκε και δεκάδες ομογενείς συγκεντρώθηκαν έξω από το σπίτι και εξέφραζαν την ανησυχία τους για τη νέα πρόκληση.
Εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως η αλβανική αστυνομία δεν έβγαλε ανακοίνωση για το συμβάν, ενώ κύκλοι της διέρρεαν χθες πως ερευνάται αν στόχος των δραστών ήταν το σπίτι του Αρ. Γκούμα ή επρόκειτο για ανταλλαγή πυροβολισμών μεταξύ των επιβατών των δύο Ι.Χ. για προσωπικές τους διαφορές.
Αντιδράσεις
Καταδικάζουν Ντόρα Μπακογιάννη - ΛΑΟΣ
Με χθεσινή της δήλωση η ανεξάρτητη βουλευτής Ντόρα Μπακογιάννη σχολίασε ότι «η διαφαινόμενη αναίτια άνοδος του αλβανικού εθνικισμού, ιδιαίτερα σήμερα που η γείτονα χώρα χτυπάει την πόρτα της Ευρώπης, δεν είναι απλώς ανεξήγητη και ακατανόητη αλλά ταυτόχρονα είναι και επικίνδυνη», και κάλεσε «την αλβανική κυβέρνηση, αλλά κυρίως τα κόμματα και τους κοινωνικούς φορείς της γείτονος, να απομονώσουν έμπρακτα, διά της πολιτικής τους και όχι μόνο στα λόγια, όλους εκείνους που προβαίνουν σε πράξεις ωμής βίας, σε εποχή μάλιστα που διαμορφώνεται η ευρωπαϊκή προοπτική για τη φίλη και γείτονα χώρα».
Φόβοι για βεντέτα«Η αλβανική κυβέρνηση όσο δεν λαμβάνει δραστικά μέτρα για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ελλήνων ομογενών που ζουν επί 3.000 χρόνια στην περιοχή, τόσο θα βάζει σε κίνδυνο την κοινωνική ειρήνη μεταξύ των Αλβανών (που βρίσκονται στην Ελλάδα για 20 χρόνια) και του (ευαίσθητου σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων) ελληνικού λαού. Ελπίζουμε και ευχόμαστε να μην ξεκινήσει μια βεντέτα με απρόβλεπτες εξελίξεις», δήλωσε ο εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ, Κ. Αϊβαλιώτης.
Μαρία Ριτζαλέου
ritzal@pegasus.gr
Δευτέρα 16 Αυγούστου 2010
Η ρωσική πρόταση...
Του ΙΩΑΝΝΟΥ Π. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ Αντιπλοιάρχου Π.Ν. ε.α. πρ. βουλευτού Λακωνίας και υφυπουργού Εθνικής Αμύνης | ||||
| | ||||
Οι σχέσεις μας με τη Ρωσική Δημοκρατία, μετά την πτώση της Σοβιετικής Ενώσεως, περίοδο κατά την οποία υπήρξε σαφής ιδεολογική διαφορά, ανήκαμε δε στις δύο τότε αντίπαλες συμμαχίες (ΝΑΤΟ και Σύμφωνο Βαρσοβίας), έχουν σημαντικά βελτιωθεί. | ||||
Η βελτίωση αυτή σηματοδοτήθηκε με την ανταλλαγή επισκέψεων υψηλού επιπέδου. Ο Πρόεδρος Πούτιν (ένας εκ των σπουδαιότερων πολιτικών σήμερα, αλλά ως διαφαίνεται και μελλοντικά) επισκέφθηκε την Ελλάδα τρεις φορές επί Κώστα Καραμανλή (ο οποίος άνοιξε τον δρόμο και προς την Κίνα). Δυστυχώς, ο αγωγός Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης για τη μεταφορά ρωσικού πετρελαίου καρκινοβατεί, με αστείες δικαιολογίες, γνωρίζουν όμως οι πάντες ποίου η χειρ κρύπτεται από πίσω! Ο ρωσικός στόλος έχει επισκεφθεί ελληνικούς λιμένες, έχουν δε πραγματοποιηθεί και κοινές ασκήσεις, οι δε ένοπλες δυνάμεις μας έχουν κατ' επανάληψη προμηθευτεί ρωσικό αμυντικό υλικό. Εάν διατρέξουμε την ιστορία, ενθυμούμεθα ότι στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου της 20ής Οκτωβρίου 1827, που ήτο προοίμιον της ανεξαρτησίας της Ελλάδος, μεταξύ των συμμαχικών στόλων που κατεναυμάχησαν τον τουρκικό ήτο και ο ρωσικός, υπό τον ναύαρχο Χέυδεν. Ενθυμούμεθα επίσης ότι ένας εκ των μεγαλυτέρων πολιτικών της νεωτέρας Ελλάδος, ο Ιωάννης Καποδίστριας, υπήρξεν υπουργός των Εξωτερικών της Ρωσίας στις αρχές του 19ου αιώνος. Αλλά και κατά το διαρρεύσαν έκτοτε διάστημα μέχρι το 1917, έτος επικρατήσεως κομμουνιστικού συστήματος στη Ρωσία, όποτε η Ελλάς ευρέθη στο αντίθετο στρατόπεδο, οι σχέσεις μας ήσαν ομαλές, ουδέποτε υπήρξε σύγκρουση μεταξύ μας, εν αντιθέσει με τη γείτονα Τουρκία, της οποίας οι σχέσεις με τη Ρωσία κυμαίνονται από εχθρικές έως λυκοφιλικές! Πάντοτε, διακαής πόθος της Ρωσίας ήτο να μπορεί ο στόλος της να ελλιμενίζεται σε κάποιο λιμάνι της Μεσογείου. Κατά τη διάρκεια του σοβιετικού καθεστώτος, πλοία του πολεμικά είχαν αγκυροβόλια πολύ κοντά στα χωρικά μας ύδατα, το ένα 6,5 μίλια νοτίως των Κυθήρων και το άλλο ανατολικώς του Ζάκρου της Κρήτης. Αυτό για λόγους παρακολουθήσεως του 6ου Αμερικανικού Στόλου. Προσφάτως υπεβλήθη από τη Ρωσική Δημοκρατία πρόταση παραχωρήσεως λιμένος σε ελληνικό νησί του Αιγαίου, με καταβολή αδρού τιμήματος. Νομίζω και χωρίς καταβολή τιμήματος, αυτή καθαυτή η πρόταση είναι άκρως σοβαρή, τιμητική και συμφέρουσα! Βεβαίως η Ελλάς είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και του ΝΑΤΟ, ενώ η Ρωσία δεν είναι, αλλά συνεργάζεται και με την ΕΕ και με το ΝΑΤΟ, έχουν δε πραγματοποιηθεί και ασκήσεις με τις Ένοπλες Δυνάμεις χωρών του ΝΑΤΟ. Μη υπάρχοντος πλέον του Συμφώνου της Βαρσοβίας, ουδείς μπορεί να αποκλείσει μελλοντική σύμπραξη ή ακόμη και ένταξη της Ρωσίας στην ΕΕ. Για το ΝΑΤΟ, ουδείς μπορεί σήμερα να βεβαιώσει για τη διάρκεια ζωής του, δεδομένου ότι προσπαθεί να εφεύρει τη μελλοντική απειλή για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του! Η Ελλάδα δεν επιθυμεί να διαταράξει τις σχέσεις της με οποιαδήποτε χώρα, όσο στενά συνδεδεμένη κι αν είναι με κάποιες, και με συμμαχίες ακόμη. Τι έχει κερδίσει όμως μέχρι σήμερα; Ήτο μεταξύ των νικητριών δυνάμεων στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μέχρι το 1949 απώλεσε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων, οι δε σύμμαχοί της προσέφεραν μόνον τη Δωδεκάνησο! Η Κύπρος και η Βόρειος Ήπειρος ξεχάστηκαν... Δεκαετίες τώρα προσπαθούμε να πείσουμε τη διεθνή κοινότητα, αλλά κυρίως τους συμμάχους μας, όχι τι μας συμφέρει, αλλά να εφαρμοσθεί το διεθνές δίκαιο και να ισχύσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και στο Αιγαίο και στην Κύπρο, αλλά εις μάτην! Και όλα αυτά, παρά τις τόσες αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας που μας δικαιώνουν. Οι Αμερικανοί όμως ενδιαφέρονται κυρίως για το πώς θα διαλύσουν βομβαρδίζοντας τη Γιουγκοσλαβία ή πώς θα «ειρηνεύσουν» το Ιράκ και το Αφγανιστάν, όπου μόνον εκτίθενται, όπως και στο Βιετνάμ! Η πρόταση της Ρωσίας πρέπει να γίνει δεκτή, διότι είναι εθνικά συμφέρουσα. Η Ρωσία είναι ομόδοξη και μεγάλη χώρα της ευρύτερης γειτονιάς μας. Άλλως οι Ρώσοι θα πάνε στην Τουρκία, η οποία ασμένως θα δεχθεί και τότε, φοβούμαι, θα μετανοήσουμε... Επιτέλους, να σταματήσουμε να φοβόμαστε. Όσο σκύβουμε, τόσο δεν μας υπολογίζουν! Οι καιροί ου μενετοί. Έλεος. | ||||
Τρίτη 20 Απριλίου 2010
Τρεις νέες Αλβανικές προκλήσεις κατά του Ελληνισμού της Β. Ηπείρου
«Ρεσιτάλ» ενεργειών κατά του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου, αλλά και κατά της Ελλάδας, εκδηλώθηκε τις τελευταίες ημέρες.
Το πρώτο… χτύπημα έρχεται από «Ελληνική» οργάνωση, το περιβόητο ΚΕΜΟ, των Τσιτσελίκη, Μπαλτσιώτη, Χριστόπουλου και Σκουλίδα.
Σε έρευνα του ΚΕΜΟ για την Ελληνική Μειονότητα της Αλβανίας επαναλαμβάνονται μερικές από τις πάγιες αβάσιμες και διαστρεβλωμένες θέσεις των Τιράνων για τους Έλληνες Βορειοηπειρώτες: «Δεν υπερβαίνουν τους 100.000 συνολικά το 1990 και τους 20.000 σήμερα»! «Η Ελλάδα «προσπαθεί να παρουσιάσει μια μεγάλη μειονότητα»! «Η Χειμάρα είναι απλώς ένας «χριστιανικός θύλακας»! «Η εναπομείνασα μειονότητα συνιστά μια κατ’ εξοχήν επιδοτούμενη κοινότητα»!
Τα συμπεράσματα αυτά προέρχονται από την ομάδα, που παλαιότερα είχε οργανώσει εκδήλωση στο Πάντειο Πανεπιστήμιο για τη νομιμοποίηση των Τσάμηδων (!) οπότε αντιλαμβάνεται κανείς την βασιμότητά τους...
ΔΕΥΤΕΡΟ… ΧΤΥΠΗΜΑ
Το δεύτερο ύπουλο χτύπημα προέρχεται από τον Αλβανό υπουργό Εξωτερικών Ιλίρ Μέτα. Το κόμμα του, το «LSI», συμφώνησε κοινοβουλευτική και εξωκοινουβουλευτική συνεργασία με το κόμμα των Τσάμηδων «PDU», υπό τον Σπετίμ Ιντρίζι.
Ο Ιλίρ Μέτα δήλωσε πως «επιθυμούμε να προωθήσουμε τη συνεργασία αυτή και να δώσουμε ένα εποικοδομητικό μήνυμα στην Αλβανική πολιτική ζωή εντός και εκτός Βουλής. Η Ευρωπαϊκή ένταξη της Αλβανίας είναι προτεραιότητα για τις πολιτικές μας δυνάμεις και θα το αποδείξουμε συνεργαζόμενοι για ό,τι έχει να κάνει με τη σταθερότητα των θεσμών, τη βελτίωση της διακυβέρνησης, τα αιτήματα για την ευρωπαϊκή ένταξη της χώρας»!
Πώς, όμως, η συνεργασία αυτή βοηθάει στην ένταξη της Αλβανίας στην Ευρώπη, αφού οι Τσάμηδες εγείρουν θέμα εδαφικών διεκδικήσεων σε βάρος της Ελλάδας, που είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
Το κόμμα των Τσάμηδων σε σχετική ανακοίνωσή του αναφέρει πως έγινε συζήτηση για την ένταξη της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το τσάμικο «ζήτημα» και την πολιτική συνεργασία ανάμεσα στα δυο κόμματα.
ΤΡΙΤΟ… ΧΤΥΠΗΜΑ
Οι τοπικές αρχές στο Μουρσί και στην Τζάρα των Αγίων Σαράντα αρχίζουν να υποψιάζονται ότι οι επισκέψεις του διαχειριστή του προγράμματος για την ανάπτυξη της περιοχής της Παγκόσμιας Τράπεζας (κατά σύμπτωση γαμπρού του Πρωθυπουργού της Αλβανίας), αποσκοπεί στο άρπαγμα των Μειονοτικών περιουσιών!
Όπως επισημαίνει ο Ευθύμιος Κώστας στην ιστοσελίδα «Δερόπολη», «τα κυκλώματα που ήδη έχουν οδηγήσει σε πολεοδομική αυτοκτονία τους Αγίους Σαράντα και τα Εξαμίλια, θέλουν με την ισχύ της εξουσίας να απλώσουν και σε άλλα μέρη, προς το παρόν παρθένα, την καταστροφή τους».
• Αυτά και άλλα πολλά προκλητικά ανθελληνικά εκ μέρους της επίσημης Αλβανίας, την οποία η Ελληνική Κυβέρνηση όχι μόνο παρακολουθεί με απάθεια, αλλά βάζει και πλάτη για να γίνει η Αλβανία μέλος της δημοκρατικής Ενωμένης Ευρώπης.
Πηγή: www.proinoslogos.gr
Παρασκευή 16 Απριλίου 2010
Νέα σκύλευση ΚΕΜΟ και Σία
Τώρα πια γίνεται πασίγνωστή για το νέο ΕΡΓΟ τους που χρηματοδότησε το ίδρυμα Λάτση για την "Ελληνική μειονότητα της Αλβανίας". Σε αυτό επαναλαμβάνουν μερικές από τις πάγιες θέσεις των Τιράνων για τους Έλληνες βορειοηπειρώτες:
1. Δεν υπερβαίνουν τους 100.000 συνολικά το 1990 και 20.000 στην Αλβανία σήμερα.
2. Η Ελλάδα "προσπαθεί να παρουσιάσει μια μεγάλη μειονότητα"
3. Η Χιμάρα είναι απλώς ένας "χριστιανικός θύλακας"
4. "Η εναπομείνασα μειονότητα συνιστά μια κατ' εξοχήν επιδοτούμενη κοινότητα"
Ευχαριστούμε για την προσπάθειά τους να μας κλείσουν τα μάτια αλλά μάλλον προτιμούμε να παραμείνουμε ξάγρυπνοι.
Παρ΄ όλα αυτά, τους ευχόμαστε "καλοφάγωτα"!
Bορειοηπειρωτικό Πρακτορείο Ειδήσεων
Παρασκευή 9 Απριλίου 2010
Τι Νεολαία θέλουμε;
Την Κυριακή 18 Απριλίου, οι νέοι βορειοηπειρώτες καλούνται να συμμετάσχουν στις εκλογές της Νεολαίας Βορειοηπειρωτών (Νε.Β). Για ποιους λόγους όμως θα πρέπει ένας νεολαίος να θυσιάσει την Κυριακή του για να κατέβει να ψηφίσει;
Η Νε.Β τη διετία που ολοκληρώθηκε, έκανε ένα βήμα μπροστά. Δεν περιορίστηκε απλά στην πεπατημένη (κοινωνικές εκδηλώσεις παντός τύπου), αλλά δραστηριοποιήθηκε δυναμικά και στα ζητήματα που αφορούν τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό.
Η Νε.Β άρθρωσε λόγο και πήρε ξεκάθαρη θέση. Κατήγγειλε με την αρμόζουσα γλώσσα, όχι μόνο στα μέσα μαζικής ενημέρωσης αλλά και στους αρμόδιους διεθνής οργανισμούς, περιστατικά στα οποία υπήρξε καταφανής καταπάτηση των δικαιωμάτων της Ελληνικής Μειονότητας στην Βόρεια Ήπειρο.
Δείτε στο παρακάτω link
http://www.neb.gr/node/450
Η Νε.Β έκανε επίσης καίριες παρεμβάσεις με συγκεκριμένες προτάσεις οι οποίες υπόσχονται καλύτερο μέλλον για το βορειοηπειρωτικό ελληνισμό.
Δείτε τα link
http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=45134&cid=16
http://www.neb.gr/node/377
http://www.neb.gr/node/485
Ως αποκορύφωμα, η Νε.Β δήλωσε δυναμικό παρόν την στιγμή που ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός εκκλήθη να λάβει θέση σε μια εξέχουσας σημασίας συγκυρία για τον ίδιο, τη στιγμή δηλαδή που η ελληνική βουλή εκκαλείτο να αποφασίσει για την πορεία της Αλβανίας προς την Ενωμένη Ευρώπη καθώς και την ένταξή της στο ΝΑΤΟ, τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 2009 αντίστοιχα.
Η Νε.Β, κατ’ αυτό τον τρόπο, πρωτοπόρησε. Όχι μόνο ανέλαβε την πρωτοβουλία να συντάξει, σε ένα σημείο καμπής της σύγχρονης ιστορίας του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, την θέση της Ελληνικής Μειονότητας, αλλά μέσα από ένα κείμενο 25 σελίδων, χάραξε τη γραμμή επάνω στην οποία θα πρέπει να κινείται ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός στο κατώφλι της νέας δεκαετίας. Το 25σέλιδο υπόμνημα της Νε.Β προς τη βουλή των ελλήνων, υιοθετήθηκε πλήρως από την ΟΜΟΝΟΙΑ, το προσυπέγραψαν όλες οι εν Ελλάδι Βορειοηπειρωτικές οργανώσεις, αλλά και όλες οι Πανηπειρωτικές Ομοσπονδίες ανά τον κόσμο (Ελλάδα, Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία). Η Νε.Β κατάφερε με τον τρόπο αυτό να πετύχει μία άνευ προηγουμένου συστράτευση για τα Βορειοηπειρωτικά δεδομένα.
Δείτε στο παρακάτω link το Υπόμνημα
http://issuu.com/omonia/docs/ypomnima/1?mode=a_p
Όπως ήταν φυσικό μια τέτοια κίνηση δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη στην Ελλάδα, ούτε στην Αλβανία. Το θέμα συζητήθηκε σε δυο τετράωρες συνεδριάσεις της βουλής των ελλήνων, όπου το σύνολο της ελληνικής πολιτικής σκηνής αναγκάστηκε να πάρει θέση για τα ζητήματα που αφορούν τον Βορειοηπειρωτικό ελληνισμό. Στις εν λόγω συνεδριάσεις η επίσημη θέση της Ελλάδας εκφράστηκε μέσω του υπουργού των εξωτερικών της Ελληνικής Κυβέρνησης, Ιωάννη Βαλλινάκη, ο οποίος τοποθετήθηκε σχετικά με την παρακάτω δήλωση:«τα ζητήματα που θίγονται, έτσι όπως θίγονται, στο υπόμνημα, είναι υπαρκτά και ασφαλώς είναι σεβαστά και μπορώ να διαβεβαιώσω τη Βουλή ότι η Ελληνική Κυβέρνηση σε κάθε περίπτωση, τόσο διμερώς με την αλβανική πλευρά όσο και πολυμερώς σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς –στο Συμβούλιο της Ευρώπης, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στον ΟΑΣΕ– θέτει τα ζητήματα αυτά μετ’ επιτάσεως». Το ζήτημα απασχόλησε επίσης, όπως ήταν φυσικό, για παραπάνω από 3 μήνες τα αλβανικά και ελληνικά ΜΜΕ ευρείας κυκλοφορίας, τα οποία πολλές φορές κάλυπταν το θέμα με πρωτοσέλιδα δημοσιεύματά τους.
Δείτε στο παρακάτω link από το φόρουμ της Νε.Β ολόκληρο το χρονικό του Υπομνήματος
http://tinyurl.com/ydcyrcl
Με όλη την δράση της Νε.Β, η οποία επιγραμματικά παρουσιάστηκε παραπάνω, κάποια από τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, προσπάθησαν να φέρουν την οργάνωση στο ύψος που οι περιστάσεις απαιτούν να κινείται η νέα γενιά των βορειοηπειρωτών.
Έχουμε υποχρέωση να αντιληφθούμε πλήρως την κρισιμότητα της κατάστασης την οποία διανύει η ιδιαίτερή μας πατρίδα και να προβούμε στις κατάλληλες ενέργειες προκειμένου πρωτίστως να περισώσουμε ότι απέμεινε μετά τον ξεριζωμό μας, αλλά και δευτερευόντως να βρούμε τους τρόπους με τους οποίους θα αναζωογονηθεί ο βορειοηπειρωτικός ελληνισμός στις πατρογονικές μας εστίες.
Σήμερα, όσοι εργάστηκαν στη Νε.Β προς αυτή την κατεύθυνση ζητούν τη συμβολή σας.
Στις 18 του Απρίλη, καλείστε με τη συμμετοχή σας στις εκλογές να τους δώσετε δύναμη να συνεχίσουν την προσπάθεια.
Στις 18 του Απρίλη καλείστε να αποφασίσουμε όλοι μαζί για το τι Νεολαία θέλουμε; Θέλουμε μια Νεολαία μόνο για τους χορούς και τα πανηγύρια ή θέλουμε μια νεολαία που παίρνει θέση, διεκδικεί κι αγωνίζεται σύμφωνα πάντα με το πνεύμα των καιρών;
Κανείς δεν απαρνείται τις παραδόσεις μας, τα ήθη και τα έθιμά μας… σε όλους μας ρέει λίγο κλαρίνο στο αίμα βρε αδερφέ… αλλά θέλουμε μόνο αυτό;!
Στις 18 Απριλίου καλούμαστε να δώσουμε την απάντηση.
Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2010
Η απάντηση στην προπαγάνδα
Αργά το βράδυ της Τρίτης ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αντώνης Σαμαράς έδωσε στη Βουλή των Ελλήνων μια αποστομωτική απάντηση στην ολοένα και τακτικότερα επαναλαμβανόμενη “κατηγορία” εναντίον του από στελέχη του ΠΑΣΟΚ.
Αλλά αυτή η απάντηση… χάθηκε στον Τύπο, χάθηκε γενικώς… Την παραθέτω αυτούσια, διότι αφορά στο μείζον θέμα των ημερών, το μεταναστευτικό: “Υπάρχει μία απρέπεια η οποία δυστυχώς επαναλαμβάνεται. Όχι μόνο σε βάρος μου, αλλά και σε βάρος της αλήθειας. Το γνωστό παραμύθι, ότι ο Σαμαράς έφερε τους Αλβανούς στην Αθήνα, στην Ελλάδα. Είναι ένα ψέμα πέρα για πέρα. Δεν μπόρεσε ποτέ κανείς να βρει έστω και μισή δήλωσή μου, μία υπογραφή μου, κάτι που να αποδεικνύει κάτι τέτοιο. Κυβέρνηση είστε. Ψάξτε. Επιπλέον, ξεχνάνε εκείνοι που το υποστηρίζουν, ότι ως υπουργός των Εξωτερικών δικαιοδοσία για τα σύνορα δεν είχα εγώ. Αλλά ξεχνάτε ακόμα ότι δεν υπήρχαν τότε κλειστά σύνορα από την πλευρά της Ελλάδας για να μπορέσει κάποιος να τα ανοίξει. Υπήρχαν αυστηρά φυλασσόμενα με ηλεκτροφόρα σύρματα σύνορα, από την πλευρά της Αλβανίας, που έπαψαν να φυλάσσονται όταν κατέρρευσε το καθεστώς του Χότζα στην Αλβανία.
Μήπως εγώ φταίω για εκείνες τις εικόνες τις εκπληκτικές, που ήταν πάνω σε καράβια κόσμος μαζεμένος σαν τσαμπιά και πηγαίνανε να βρούνε οπουδήποτε ένα μεροκάματο, ένα κομμάτι ψωμί να φάνε αυτοί και οι οικογένειές τους σε όλες τις χώρες της Ευρώπης; Όπου βρέθηκαν την άλλη μέρα εκατοντάδες χιλιάδες Αλβανοί παντού; Ξεχνάτε ακόμα ότι βάσει των επισήμων στοιχείων της αστυνομίας -κυβέρνηση είστε ψάξτε- επί των ημερών μου ήταν κάτω από 20.000, όσο ήμουν εγώ υπουργός των Εξωτερικών, εκείνοι οι οποίοι είχαν έρθει στην Ελλάδα από την Αλβανία και ήταν κυρίως άγρια κυνηγημένοι Βορειοηπειρώτες.
Οι μεγάλες μάζες ήρθαν αργότερα, Αλβανών, και μάλιστα επί δικών σας κυβερνήσεων. Αλλά και ποτέ, ποτέ δεν απάντησαν, όσοι με κατηγορούν εκ των υστέρων, ακόμα και αν εγώ μπορούσα να τα ανοίξω τα σύνορα, εσείς γιατί δεν τα κλείσατε μετά; Πρόκειται για απρέπεια, πρόκειται για κακοήθεια, και πολλές φορές παραπέμπουν σε μία δήλωσή μου, πολύ προγενέστερη, του Δεκεμβρίου του ’89, όταν στο αεροδρόμιο που είχα πάει για να υποδεχθώ τους Έλληνες φοιτητές από την Τιμισοάρα, που είχαμε βάλει ειδική πτήση για να πάει να τους πάρει, λόγω των εξελίξεων με τον Τσαουσέσκου, είχα ευχηθεί τότε στους Βορειοηπειρώτες να γιορτάσουν του χρόνου ελεύθερα Χριστούγεννα εκεί στις εστίες τους, όχι στην Ελλάδα. Επρόκειτο για μία αυτονόητη ευχή για την αποκατάσταση της ελευθερίας και των υπολοίπων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Αλβανία. Και αυτό, σήμερα, θέλουν να το μετατρέπουν ορισμένοι σε άνοιγμα, δήθεν, συνόρων για εκατομμύρια Αλβανούς. Είναι απρέπεια και είναι ντροπή”. Αυτά είπε ο Αντώνης Σαμαράς και αυτή είναι η αλήθεια εκείνων των εποχών που κάποιοι επιμένουν να διαστρεβλώνουν. Κάποιοι άλλοι όμως την είχαμε ζήσει και την είχαμε καλύψει δημοσιογραφικά εκ του σύνεγγυς!
Της Μαριάνας Πυργιώτη
MAKEΔONIA-MAKTHES.GR
Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2010
ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ
Η Αλβανία συγκροτήθηκε ως Κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου (17-30 Μαϊου 1913). Τα σύνορά της καθορίστηκαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας (17 Δεκεμβρίου 1913). Στο τότε νεοσύστατο αλβανικό κράτος συμπεριελήφθη και το Βόρειο τμήμα της Ηπείρου, που από τότε μετονομάστηκε Βόρειος Ήπειρος, τμήμα το οποίο είχε ήδη απελευθερωθεί κατά τον Α΄Βαλκανικό Πόλεμο (1912-1913), από τον ελληνικό στρατό.
Επειδή οι κάτοικοι της περιοχής ήταν Έλληνες άντέδρασαν στην απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων που αγνόησε τόσο την εθνική τους ταυτότητα όσο και την εκπεφρασμένη βούλησή τους για ένωση με την Ελλάδα. Επαναστάτησαν και δημιούργησαν την ανεξάρτητη πολιτεία της Αυτονόμου Ηπείρου (17 Φεβρουαρίου 1914), η οποία νομιμοποιήθηκε με την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας την 17η Μαϊου 1914 που παραχωρούσε πλήρες καθεστώς Αυτονομίας (εκπαιδευτικής, θρησκευτικής, δικαστικής, διοικητικής) στους νομούς Αργυροκάστρου και Κορυτσάς και υπεγράφη από την Αλβανία και τις έξι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής: Η. Π. Α, Γαλλία, Αγγλία, Αυστρο-Ουγγαρία, Γερμανία και Ρωσία (Βλέπε Παράρτημα).
Ο Ελληνισμός εντός των αλβανικών συνόρων έκτοτε επίσημα, ονομάστηκε Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός, ενώ η ίδια η Αυτόνομη Πολιτεία το καθεστώς της οποίας επικυρώθηκε με το Πρωτόκολλο της Κερκύρας, αναγνωρίστηκε με την ονομασία Βόρειος Ήπειρος.
Δημιουργήθηκε έτσι για την Ελληνική Κοινότητα εντός των αλβανικών συνόρων, ένα Εθνικό Θέμα γνωστό στη διεθνή διπλωματική σκηνή ως Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα.
Το πρώτο βήμα εκχώρησης της Βορείου Ηπείρου στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος έγινε το Οκτώβριο-Νοέμβριο του 1921, με την αποδοχή από την Κοινωνία των Εθνών της αλβανικής δήλωσης «Περί αναγνώρισης των μειονοτήτων» στην επικράτειά της.
Στα μετέπειτα χρόνια το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα απασχόλησε την διεθνή διπλωματία δύο φορές.
Το 1946, ξανά στην Κοινωνία των Εθνών, όπου δεν λύθηκε, αλλά αποφασίστηκε να αφεθεί στην αρμοδιότητα των Μεγάλων Δυνάμεων και να τεθεί προς επίλυση μαζί με το Γερμανικό και το Αυστριακό Ζήτημα.
Επίσης το 1960 ο Ν. Χρουτσόφ, ηγέτης της ισχυρής τότε Σοβιετικής Ενώσεως ζήτησε από το σταλινικό καθεστώς του Ενβέρ Χότζα να παραχωρήσει αυτονομία στους Έλληνες Βορειοηπειρώτες, αίτημα το οποίο, ο αλβανός δικτάτορας το αρνήθηκε και η άρνηση αυτή ήταν και ένα από τα ζητήματα που τον οδήγησαν σε βαθιά ρήξη με την Σοβιετική Ένωση.
Το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα από τότε εκκρεμεί, ενώ τα άλλα δύο αντίστοιχα, το Γερμανικό και το Αυστριακό Ζήτημα είχαν αίσιο τέλος. Το Αυστριακό λύθηκε το 1955 με την ουδετερότητα και το Γερμανικό, το 1991 με την Ένωση των δύο Γερμανιών.
Από το 1924 που οι αλβανικοί πληθυσμοί εμφάνισαν το πρώτο πυρήνα οργανωμένου κράτους και κυρίως μετά το 1928, το αλβανικό κράτος αφαίρεσε από τους ελληνικής εθνικότητας υπηκόους της, τους όρους «Βόρειος Ήπειρος» και «Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός», αντικαθιστώντας τους με τον όρο «Εθνική Ελληνική Μειονότητα της Αλβανίας». Από τότε αυθαίρετα το αλβανικό κράτος μας προσδιόρισε ως «μειονοτικούς», αν και στις περιοχές της Βορείου Ηπείρου που ζούσαν οι ελληνικοί πληθυσμοί αποτελούσαν αδιαμφισβήτητα την πλειοψηφία. Και γι’ αυτό οι όροι αυτοί δεν έγιναν ποτέ αποδεκτοί από τον ίδιο τον ελληνικό πληθυσμό στην Αλβανία. Άλλωστε ο προσδιορισμός αυτός εκ μέρους του αλβανικού κράτους έγινε τότε για δύο κυρίους λόγους:
· για να θέσει σε μειονεκτική θέση την Εθνική Ελληνική Κοινότητα σε όλο το φάσμα της νεοσύστατης αλβανικής κοινωνίας και,
· για να έχει το αλβανικό κράτος «λυμένα τα χέρια» ώστε να επιφέρει, μέσω πληθυσμιακών αλλοιώσεων, τον αφελληνισμό της Βορείου Ηπείρου, που κατοικούνταν από αμιγές ελληνικό στοιχείο
Οι δύο αυτοί λόγοι επιβεβαιώθηκαν σε όλα τα μετέπειτα χρόνια, από όλα τα καθεστώτα που πέρασαν στην Αλβανία και δυστυχώς, επαληθεύονται ακόμα και σήμερα.
Για τον Ελληνισμό στην Αλβανία οι όροι που τον προσδιορίζουν πλήρως και είναι καθολικά αποδεκτοί από τον ίδιο είναι: «Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός» και «Εθνική Ελληνική Κοινότητα στην Αλβανία»
Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, λόγω της διχαστικής αλβανικής πολιτικής, η Εθνική Ελληνική Κοινότητα χωρίστηκε σε δύο κινήματα. Το ένα κίνημα διεκδίκησε το δρόμο της εθνικής ολοκλήρωσης ακολουθώντας την αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών και, το άλλο, βάσει της Χάρτας του Ατλαντικού, ετάχθη στο πλευρό του κομμουνιστικού αντάρτικου με την προσδοκία να λάβει μετά τον πόλεμο το δικαίωμα αυτοδιάθεσης. Εντούτοις το σταλινικό καθεστώς του Ενβέρ Χότζα που εγκαθιδρύθηκε μετά τον πόλεμο, καταδίωξε απηνώς τους πρώτους σε σημείο που επέφερε τον αφανισμό τους και απογοήτευσε τους δεύτερους καθώς μεθόδευσε την απώλεια της εθνικής τους ταυτότητας.
Ταυτόχρονα, αν και αναγνώρισε συνταγματικά την ύπαρξη «Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας» (Ε.Ε.Μ) στην Αλβανία, παραβίαζε συστηματικά τα διεθνώς αναγνωρισμένα και κατοχυρωμένα ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα. Αντιμετώπιζε δυσμενώς τους Ελληνικής καταγωγής πολίτες, καλλιεργώντας ένα ιδιόμορφο αυθύπαρκτο σύστημα μειονοτικής συνείδησης, στη θέση της εθνικής ελληνικής συνείδησης. Υπονόμευε την συνείδηση και το αδιαχώριστο της πολιτιστικής της παράδοσης, την ψυχική ενότητα του Ελληνισμού στην Αλβανία και την κοινή πατροπαράδοτη πολιτιστική κληρονομιά του ελληνικού έθνους, διοχετεύοντας συστηματικά και τεχνηέντως, λαογραφικά, πολιτιστικά και λοιπά στοιχεία που νόθευαν την γνησιότητα της ταυτότητάς του, τον απομάκρυναν από την παράδοσή του και την ιστορία του και τον προσανατόλιζαν στην εξυπηρέτηση εθνικιστικών αλβανικών και κατ’ επίφαση, ιδεολογικών σκοπών.
Η κατάργηση της θρησκείας λειτούργησε για την «Ε. Ε. Μ» όχι μόνο ως παραβίαση θεμελιακών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και ως βαρύ πλήγμα στους αδιάρρηκτους δεσμούς με τον υπόλοιπο ελληνισμό και το βασικό πολιτιστικό θησαυροφυλάκιό του. Το δικτατορικό καθεστώς χτύπησε αμείλικτα κάθε διαμαρτυρία προς την πολιτική του με φυλακίσεις, εξορίες και πολύμορφη τρομοκρατία.
Αποκλειστικός σκοπός ήταν να συρρικνώσει, να αφομοιώσει βαθμηδόν και να αφανίσει την Εθνική Ελληνική Κοινότητα
Στην μεταπολιτευτική περίοδο παρά την επιθυμία για εκδημοκρατισμό της χώρας, απέναντι στην Εθνική Ελληνική Κοινότητα ακολουθείται η ίδια σχεδόν πολιτική η οποία δυστυχώς καλύπτεται πίσω από τα ευρωπαϊκά πολιτικά πρότυπα του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τα οποία επικαλείται μόνο θεωρητικά, χωρίς στην πραγματικότητα να προχωρά στην εφαρμογή τους.
Βασικά χαρακτηριστικά είναι:
α -. η ατόφια προώθηση του οπλοστασίου του κομμουνιστικού καθεστώτος, το οποίο έγινε μάλιστα και πιο επικίνδυνο καθώς σήμερα λειτουργεί ένας μηχανισμός ανεξάρτητος (θεωρητικά) από τον κρατικό μηχανισμό, αποτελεί δηλαδή ένα είδους παρακράτους που δρα ανεξέλεγκτα
β-. η συμμετοχή στους μηχανισμούς του κράτους μόνο υπό την προϋπόθεση ότι οι ελληνικής εθνικότητας υπήκοοι της Αλβανίας απεμπολούν την εθνική τους συνείδηση και την διεκδίκηση των εθνικών δικαιωμάτων,
γ-. ο έλεγχος μεγάλου τμήματος των αιρετών εκπροσώπων της «Εθνικής Ελληνικής Κοινότητας»,
δ-. επαναδραστηριοποίηση των παλιών δομών των μυστικών υπηρεσιών με στόχο την εξάλειψη κάθε ζωντανού κυττάρου του Ελληνισμού της Αλβανίας.
Η επιβολή της αλβανικής συνειδήσεως στους κατοίκους του κράτους, αποτέλεσε την κυρίαρχη και τη μόνη κρατική ιδεολογία, παρά την διαδοχική εναλλαγή συστημάτων, πολιτευμάτων και προσανατολισμών.
Έτσι όλες οι κυβερνήσεις που πέρασαν από την αλβανική επικράτεια εφήρμοσαν μακρόπνοα και μεθοδευμένα σχέδια πλήρους αφανισμού των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών, με πλήθος συνταγματικών, νομοθετικών και διοικητικών διατάξεων. Ασφαλώς τα ίδια μέτρα εφαρμόστηκαν έκτοτε από το αλβανικό κράτος και στους μαυροβούνιους, σερβικούς και σλαβομακεδονικούς πληθυσμούς που βρέθηκαν τότε εντός των αλβανικών συνόρων, αντίστοιχα στο βόρειο και στο ανατολικό τμήμα του αλβανικού κράτους.
Τα σχέδια αφελληνισμού της Ελληνικής Βορειοηπειρωτικής Κοινότητας χαρακτηρίζονταν πάντοτε από πολύμορφες ενέργειες, χρονικώς παράλληλες και αλληλολοσυμπληρούμενες, ως προς το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, το οποίο σε όλους τους καιρούς και τις κυβερνήσεις ήταν σε πρώτο στάδιο ο αφελληνισμός και, σε δεύτερο στάδιο ο εξαλβανισμός των αλβανών υπηκόων με ελληνική καταγωγή. Οι ενέργειες του αλβανικού κράτους στοχεύουν πάντοτε:
- στην παραχάραξη της ιστορικής μνήμης, της ιστορικής γεωγραφίας, της πολιτιστικής παραδόσεως.
- στην διαστρέβλωση της σύγχρονης πραγματικότητας, με την επιβολή περιοριστικών μέτρων, την αλλοίωση στοιχείων, κ.α.,
- στην υπονόμευση της ιστορικής προοπτικής, με επεμβάσεις στην εκπαιδευτική διαδικασία, την θρησκευτική ελευθερία, κ.α.
Πιο αναλυτικά, ο αφελληνισμός του χώρου της Βορείου Ηπείρου και του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού επικεντρώθηκαν στους εξής τομείς: στον γεωγραφικό και εδαφικό, στον πληθυσμιακό και ληξιαρχικό, στον απογραφικό, στον ονοματοδοτικό και τοπωνυμικό, στον γλωσσικό και εκπαιδευτικό, στον ιστορικό και πολιτισμικό, στον θρησκευτικό και τελικά στον πολιτικό και ιδεολογικό αφελληνισμό.
Η πρώτη ενέργεια αυτής της ευρύτερης πολιτικής του αλβανικού κράτους σχετίζεται με την ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ που καλλιεργείται με δεδομένο στόχο την Εθνική Ελληνική Κοινότητα και η οποία οδηγεί σε:
α.- δημογραφική αποψίλωση του πληθυσμού. Η ανασφάλεια αποτελεί για τους Έλληνες έναν από τους βασικούς λόγους φυγής προς την Ελλάδα
β.- μαρασμό της οικονομικής δραστηριότητας. Είναι γνωστό ότι η οικονομία της Εθνικής Ελληνικής Κοινότητας στηρίζεται, όπως σχεδόν σε όλο το Νότο της Αλβανίας, στην γεωργία, την κτηνοτροφία και το εμπόριο. Οι υφαρπαγές και οι κλοπές ζώων, οι ληστείες εξοπλισμών, οι προκλητικές απαγωγές και οι εκβιασμοί κατά των Ελλήνων επιχειρηματιών δεν επιτρέπουν την άνθιση του οικονομικού τομέα στην περιοχή.
γ. - παράλυση της δράσης των θεσμών της Εθνικής Ελληνικής Κοινότητας και στον παραγκωνισμό εκείνων που έχουν έντονη και τίμια παρουσία στα κοινά του Ελληνισμού.
δ. – στο φρενάρισμα της αφύπνισης, εκδήλωσης και καλλιέργειας της Εθνικής συνείδησης.
Η δεύτερη ενέργεια σχετίζεται με την δημογραφική αλλοίωση του πληθυσμού της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας στις περιοχές όπου αποτελεί πλειοψηφία με την προώθηση της εσωτερικής μετανάστευσης από τον Βορρά της Αλβανίας στο νότο.
Η τρίτη ενέργεια σχετίζεται με τον αποκλεισμό της Εθνικής Ελληνικής Κοινότητας από την συμμετοχή στον κρατικό μηχανισμό
Η τέταρτη ενέργεια σχετίζεται με την παραβίαση ειδικών δικαιωμάτων που αφορούν την εκδήλωση και ανάπτυξη της εθνικής ταυτότητας, όπως η εκπαίδευση στην μητρική γλώσσα, ο αυτοπροσδιορισμός όσον αφορά την εθνικότητα, το καθεστώς παρεμπόδισης σε ο, τι αφορά την επαναφορά της ελληνικής εθνικότητας, κλπ.
Η πέμπτη ενέργεια σχετίζεται με την προσπάθεια συγκεκριμένων οργάνων του κράτους να καλλιεργήσει εσωτερικές τριβές μεταξύ των Ελλήνων, ως άτομα, ομάδες και κοινωνικά στρώματα κυρίως μέσω ιδεολογιών και ιδεολογημάτων.
Η έκτη ενέργεια σχετίζεται με το ιδιοκτησιακό καθεστώς.
Και εδώ μπορούμε να διαπιστώσουμε μερικές κατευθύνσεις της Αλβανικής πολιτικής όπως:
α.- η αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της μεταπολιτευτικής περιόδου στις πόλεις, κυρίως στο νότο της Αλβανίας, εις βάρος ασφαλώς των Ελλήνων.
β.- το αποκλεισμό τους από το δικαίωμα διεκδίκησης ιδιοκτησιών στις πόλεις, μέσω πλειστηριασμών ή άλλων τρόπων που προβλέπει το νομικό πλαίσιο της χώρας
γ.- την αφαίρεση ακινήτων.
Για όλες τις παραπάνω ενέργειες και τους τρόπους αφελληνισμού, των Βορειοηπειρωτών και για όλη την διάρκεια συμβίωσης τους, με τους αλβανικούς πληθυσμούς που όλο και πλήθαιναν από χρόνο σε χρόνο, μετά το 1928 στο χώρο μας, υπάρχουν ολόκληροι κατάλογοι παραβιάσεων και καταπατήσεων των ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων, καθώς και συνεχείς αγώνες εκ μέρους των Βορειοηπειρωτών για την προάσπισή τους. Δεν θα επιδοθούμε όμως σε μακροσκελή ιστορική παρουσίαση της κατάστασης των Δικαιωμάτων μας σε όλα τα χρόνια συμβίωσής μας με τους αλβανούς.
Θα περιοριστούμε μόνον στην παρουσίαση των κυριοτέρων παραβιάσεων για τα τελευταία 10 χρόνια της μεταπολίτευσης στην Αλβανία (1991-2002). Κι αυτό γιατί πέραν της προπαγάνδας περί εκδημοκρατισμού που αναπτύσσουν οι αλβανικές κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης, η πολιτική αφελληνισμού συνεχίζεται σταθερή και σιωπηρή, αμείωτη και συστηματική, με χαμηλούς τόνους και προσεκτικά κεκαλυμμένη με ευρωπαϊκούς όρους,.
Και οι σημερινές αλβανικές κυβερνήσεις εμφορούνται από τις ίδιες πρακτικές και συνεχίζουν το μακρόπνοο και μεθοδευμένο σχέδιο του πλήρους αφανισμού των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών. Οι σιωπηρές μεθοδεύσεις που εφαρμόζουν σήμερα και οι χαμηλοί τόνοι που προσπαθούν να κρατήσουν στα πλαίσια της προσέγγισής τους με την Ενωμένη Ευρώπη, μας κάνουν να συνάγουμε αβίαστα το συμπέρασμα ότι οι ποικιλότροποι διωγμοί του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού με απώτερο σκοπό τον πλήρη αφανισμό του δεν έχουν σταματήσει.
Απεναντίας μόνο την τελευταία δεκαετία είμαστε μάρτυρες ενός απίστευτου ξεριζωμού του ελληνικού στοιχείου στην Αλβανία από τις πατρογονικές του εστίες και σε πολύ λίγα χρόνια θα έχουν πλήρως ευοδωθεί τα σχέδια των Αλβανικών Κυβερνήσεων για αλβανοποίηση του Βορειοηπειρωτικού χώρου, αν δεν εμποδιστούν από την Διεθνή Κοινότητα. Κι αυτό οι Αλβανικές Κυβερνήσεις θα το φτάσουν, είτε με την προκαλώντας έμμεσα την ομαδική φυγή των Βορειοηπειρωτών στο εξωτερικό (μία μέθοδο που τα τελευταία 12 χρόνια εφαρμόστηκε από τις Αλβανικές Κυβερνήσεις, υπογείως και αποδεκάτισε την Εθνική Ελληνική Κοινότητα στην Αλβανία), είτε με την ολοκληρωτική αφομοίωσή, μέσω αφόρητων πιέσεων, των όσων μένουν εκεί, (Πιέσεις που δεν απέχουν πολύ από αυτές που χρησιμοποιούσε η Οθωμανική Αυτοκρατορία για τον εξισλαμισμό των χριστιανών τον 18ο και 19ο αιώνα).
ΕΤΟΣ 1991
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΔΕΝ ΕΦΕΡΕ ΤΗΝ ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗΣ
Φεβρουάριος 1991. Το Αλβανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης, δεν εγκρίνει εντός ενός μηνός, όπως προέβλεπε, το Προεδρικό Διάταγμα περί πολιτικού πλουραλισμού στη χώρα, την ίδρυση της πολιτικής οργάνωσης της ΟΜΟΝΟΙΑΣ. Η ΟΜΟΝΟΙΑ, σύμφωνα με το ίδιο διάταγμα θεωρείται ιδρυθείσα αφού δεν δόθηκε ούτε αρνητική απάντηση. Στην χώρα ως αντίπαλο δέος ιδρύεται η πολιτική οργάνωση Τσαμουριά, η ίδρυση της οποίας ανακοινώνετε επίσημα από το Αλβανικό κράτος. (η έγκριση έγινε στις 22.02.1991, ενώ σε μια εβδομάδα έληγε η προθεσμία για να υποβάλει κάθε παράταξη υποψηφιότητες βουλευτών).
Φεβρουάριος - Μάρτιος 1991. Σύμφωνα με τον τότε εκλογικό νόμο η ΟΜΟΝΟΙΑ είναι εκλογικός φορέας. Απαγορεύεται όμως σ΄ αυτή, κατ΄ αυθαίρετο τρόπο να κατεβάσει υποψήφιους βουλευτές σε όλη την Αλβανική επικράτεια και περιορίζετε σε πέντε εκλογικές περιφέρειες στην αμφιλεγόμενη «μειονοτική ζώνη». Η ΟΜΟΝΟΙΑ «χάνει» όλες τις δίκες για να αποκτήσει το δικαίωμα να κατεβάσει υποψήφιους βουλευτές τουλάχιστον και στις τρεις ακόμα περιφέρειες των πόλεων Αργυροκάστρου, Δελβίνου και Αγίων Σαράντα.
Την ίδια περίοδο, η ΟΜΟΝΟΙΑ πετυχαίνει την εκτύπωση των ψηφοδελτίων σε δύο γλώσσες, ελληνικά και αλβανικά. Είναι αναγκασμένη ωστόσο να διεξάγει προεκλογική εκστρατεία κάτω από απειλές και εκφοβισμούς. Παρόλα αυτά κατορθώνει να βγάλει πέντε βουλευτές για την Αλβανική Βουλή των διακοσίων πενήντα εδρών. (31 Μαρτίου -6 Aπριλίου 1991).
Ιούνιος 1991. Η κυβέρνηση του Κόμματος Εργασίας, σήμερα Σοσιαλιστικό Κόμμα, του Φάτος Νάνο πέφτει. Σχηματίζεται κυβέρνηση Εθνικής Σταθερότητας με την συμμετοχή όλων των κοινοβουλευτικών φορέων. Στην ΟΜΟΝΟΙΑ, ενώ είναι τρίτη δύναμη στη Βουλή, μετά από το Δημοκρατικό Κόμμα, δεν επετράπη η συμμετοχή στη νέα κυβέρνηση, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες.
Ιούλιος 1991. Πυρπολούνται και λεηλατούνται όλα τα μέχρι τότε καταστήματα ελληνικών συμφερόντων στην πόλη των Αγίων Σαράντα από Αλβανούς εξτρεμιστές που δρουν συστηματικά στην περιοχή.
Σεπτέμβριος 1991. Η «Ε.Ε.Μειονότητα» μέσω της οργάνωσης ΟΜΟΝΟΙΑ διεκδικεί την καθιέρωση της ελληνικής γλώσσας σε όλα τα μαθήματα της υποχρεωτικής εκπαίδευσης (8-χρονη παιδεία ), το άνοιγμα νέων σχολείων για την εκμάθηση της μητρικής γλώσσας απ΄ όλους τους Έλληνες οπουδήποτε αυτοί κατοικούν στην Αλβανία, την εκμάθηση στα σχολεία της ιστορίας του ελληνικού έθνους και την γεωγραφία της Ελλάδας. Η κυβέρνηση συνασπισμού με Πρωθυπουργό τον Υλι Μπούφι, αρνείται την εκπλήρωση των αιτημάτων αυτών. Προετοιμάζεται από την Εθνική Ελληνική Κοινότητα ψήφισμα με τα ίδια αιτήματα και το υπογράφουν εντός 48 ωρών δέκα χιλιάδες Έλληνες σε όλη τη χώρα. Το ψήφισμα παραδόθηκε στη Δ. Α Σ. Ε (σήμερα Ο Α Σ Ε).
Ταυτόχρονα δάσκαλοι και μαθητές κατεβαίνουν σε απεργία επ΄ αορίστω. Μετά από δεκαπέντε ημέρες αποχής από τα μαθήματα, η Αλβανική κυβέρνηση αποφασίζει, (με την υπ’ αριθμό. 17/27.09.1991 οδηγία), την διδασκαλία στην ελληνική όλων των μαθημάτων και το άνοιγμα σχολείων στα μικτά χωριά - θύλακες του καθεστώτος του Χότζα, εντός της αμφιλεγόμενης μειονοτικής ζώνης. Δεν ανοίγονται σχολεία ούτε στις πόλεις των Αγίων Σαράντα,, Αργυροκάστρου και Δελβίνου, ούτε στη Χειμάρρα και την Πρεμετή.
Οκτώβριος 1991. Η Αλβανική Βουλή απορρίπτει σχέδιο νόμου «Για την παιδεία των μελών των μειονοτήτων στην Αλβανία» που προτείνει ο Βουλευτής της ΟΜΟΝΟΙΑΣ Π.. Μπάρκας.
Οκτώβριος 1991 Η Αλβανική Βουλή ψηφίζει νόμο που δεν επιτρέπει ίδρυση κομμάτων με εθνικό και θρησκευτικό χαρακτήρα. Στόχος ήταν η ΟΜΟΝΟΙΑ να αποκλεισθεί η δυνατότητα να μετατραπεί σε κόμμα
Οκτώβριος 1991. Οι βουλευτές της ΟΜΟΝΟΙΑΣ γίνονται στόχος ληστειών και εκφοβισμού. «Άγνωστοι» διέρρηξαν το δωμάτιο που μένει ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και παίρνουν από ασφαλισμένο χαρτοφύλακα όλα τα έγγραφα που είναι γραμμένα στην ελληνική γλώσσα.
Νοέμβριος 1991, σημειώνεται άστοχη απόπειρα δολοφονίας, μέσω προμελετημένου αυτοκινητιστικού ατυχήματος, κατά του βουλευτή της ΟΜΟΝΟΙΑΣ Π. .Μπάρκα και της συζύγου του.
Νοέμβριος 1991 – Ιανουάριος 1992. Η ΟΜΟΝΟΙΑ γίνεται στόχος σύσσωμου του Αλβανικού τύπου. Κατηγορείται εσκεμμένα για ακραίες εθνικιστικές τάσεις.
ΕΤΟΣ 1992
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
Ιανουάριος 1992 Εξτρεμιστικά-εθνικιστικά στοιχεία την 6η Ιανουαρίου θέλησαν να ρίξουν στη θάλασσα τον έξαρχο της Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας, Αναστάσιο, κατά τον αγιασμό των υδάτων (μετά από λίγους μήνες, 2 Αυγούστου 1992, ο ίδιος ενθρονίζεται αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας)
Φεβρουάριος 1992 (04.02.1992). Η Αλβανική Βουλή αποκλείει με τον νέο εκλογικό νόμο την ΟΜΟΝΟΙΑ να είναι εκλογικός φορέας για τις εκλογές τις 22 Μαρτίου 1991. Έτσι η Εθνική Ελληνική Κοινότητα αδυνατεί να διαθέτει άμεση εκπροσώπηση στην Αλβανική Βουλή.
Παρά την διεθνή πίεση δεν επετράπη η αλλαγή του νόμου. Επιλέγεται ο έμμεσος τρόπος εκπροσώπησης των Ελλήνων της Αλβανίας στην Αλβανική Βουλή, μέσω του νεοϊδρυθέντος κόμματος της Ε Α Δ (Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων)
Φεβρουάριος 1992. Στην ΕΑΔ προβάλλονται αμέτρητα εμπόδια με εμφανή στόχο να αποκλειστεί από τις εκλογές. Η προκλητική στάση της αλβανικής εξουσίας προκαλεί την εκ νέου παρέμβαση της Διεθνούς Κοινότητας (Συμβούλιο της Ευρώπης) για να ανοίξει ο δρόμος για τη συμμετοχή της ΕΑΔ στις δεύτερες πολυκομματικές εκλογές στην Αλβανία.
20 Μαρτίου 1992. Σημειώνεται το πρώτο αιματηρό προεκλογικό επεισόδιο στις νέες εκλογές στην Αλβανία. 36 ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες Αλβανοί αστυνομικοί πυροβολούν απροειδοποίητα κατά αυτοκινήτου σε προεκλογική αποστολή στη Δρόπολη τραυματίζοντας θανάσιμα ένα μέλος της εκλογικής ομάδας του υποψήφιου βουλευτή της ίδιας περιφέρειας. Το επεισόδιο προκαλεί την διαμαρτυρία χιλιάδων Ελλήνων οι οποίοι, την επόμενη μέρα, ξεχύθηκαν στους δρόμους της πόλης του Αργυροκάστρου σε πορείες διαμαρτυρίας κατά της αστυνομίας και των αρχών.
Αποτέλεσμα όλων αυτών των ενεργειών είναι ώστε η Ε Α Δ να βγάλει μόνο δύο βουλευτές στις μονοεδρικές Αργυροκάστρου και Αγίων Σαράντα. Ο περιορισμός που της επιβλήθηκε να κατεβάσει υποψηφίους, μόνο σε 30 περιφέρειες την εμπόδισαν να πετύχει και να διεκδικήσει έδρες από το αναλογικό σύστημα του εκλογικού νόμου.
Μάιος – Ιούνιος 1992. Η κυβέρνηση του Δημοκρατικού Κόμματος αποφασίζει να διαιρέσει διοικητικά τον νομό των Αγίων Σαράντα σε δύο νομούς: του Δελβίνου και των Αγίων Σαράντα. Ταυτόχρονα, μη λαμβάνοντας υπόψη την ιστορική παράδοση απέσπασε από την περιφέρεια Αργυροκάστρου τους δύο προαναφερόμενους νομούς και τους προσήρτησε στην περιφέρεια Αυλώνας.
Δεν υπάρχει καμία δικαιολόγηση αυτής της κίνησης πέρα από τον έκδηλο στόχο να διαιρεθεί αφενός ο συμπαγής όγκος της Εθνικής Ελληνικής Κοινότητας και να παρεμποδιστεί η μεταξύ των μειονοτικών πληθυσμών επικοινωνία αλλά και η επικοινωνία με τις τοπικές αρχές. Ένας επιπλέον στόχος υπήρξε ασφαλώς και η προσπάθεια του αλβανικού κράτους να εμποδίσει την επίτευξη θετικών εκλογικών αποτελεσμάτων για το κόμμα της μειονότητας.
Ιούλιος 1992. Τοπικές εκλογές Παρά τα μέτρα εκ μέρους της κυβέρνησης του Δημοκρατικού Κόμματος, το Κόμμα της ΕΑΔ πετυχαίνει τα καλύτερα δυνατά εκλογικά αποτελέσματα στις τοπικές εκλογές τις 26 Ιουλίου. Στους τρεις νομούς, Αργυροκάστρου, Δελβίνου και Αγίων Σαράντα εκλέγει Έλληνες νομάρχες και στην πόλη των Αγίων Σαράντα δήμαρχο
Οκτώβριος 1992 Ανοίγουν ελληνικές τάξεις (πρώτες τάξεις δημοτικού σχολείου) στο Δέλβινο και Αγίους Σαράντα. Όχι όμως στο Αργυρόκαστρο.
ΣΤΗΝΕΤΑΙ ΣΚΗΝΙΚΟ ΤΥΦΛΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΒΙΑΣ
Φεβρουάριος 1993. 600 από τις 1300 εικόνες της Μητρόπολης Αργυροκάστρου, με ιδιαίτερη αξία που φυλάσσονταν στα μουσεία του Αργυροκάστρου εξαφανίζονται.
Ιούνιος 1993. Απελαύνεται με πρωτοφανή και βίαιο τρόπο ο αρχιμανδρίτης από την Μητρόπολη Αργυροκάστρου με την κατηγορία της αντιαλβανικής δράσης.
Ακολουθούν βιαιότητες κατά μελών της Ελληνικής και Ορθόδοξης κοινότητας. Στη Δρόπολη αναπτύσσονται εκατοντάδες αστυνομικοί κάνοντας χρήση βίας υπό το πρόσχημα της πρόληψης πιθανών κινητοποιήσεων από μέρος των Ελλήνων σε υπεράσπιση του Αρχιμανδρίτη. Ακολουθούν ψηφίσματα με χιλιάδες υπογραφές από Έλληνες και αλβανούς ορθοδόξους
Η προκλητική παρουσία στο χώρο της Εθνικής Ελληνικής Κοινότητας της αστυνομίας και των μυστικών υπηρεσιών, αποτελεί πλέον συνηθισμένο φαινόμενο.
Ιούλιος 1993 (17.07.93) Πυρπολείται ο Ναός της Καλογοραντζής στο νομό Αργυροκάστρου. Είναι ο πρώτος ναός στον οποίο μόλις είχαν ολοκληρωθεί οι εργασίες αναστήλωσής του.
Το φαινόμενο αυτό θα επαναληφθεί τα επόμενα χρόνια. Το 1999 λόγου χάρη θα πυρποληθούν ο μόλις αναστηλωμένος ναός στο Βούνο της Χειμάρρας, το μοναστήρι στην Κακομιάς του Δελβίνου, ο νεόδμητος ναός στο Μετόχι και θα βεβηλωθεί ο επίσης νεόδμητος ναός στα Εξαμίλια. Είναι ωστόσο δεκάδες οι περιπτώσεις ληστειών σε ναούς και μοναστήρια και η υπεξαίρεση αντικείμενων πολιτισμικής αξίας.
Αύγουστος 1993 (05.08.93) Διοργανώνεται απόπειρα δολοφονίας κατά του έλληνα νομάρχη του Δελβίνου.
(10.08.93) Ο αρχηγός της αστυνομίας (βορειοαλβανικής καταγωγής) οργανώνει άγριους ξυλοδαρμούς κατά των Ελλήνων στο Δέλβινο, στο Φοινίκι και στο Μεσοπόταμο. 18 άτομα τραυματίζονται και ορισμένοι μεταφέρονται στα Ιωάννινα
(19.08.93) Η κατάσταση που διαμορφώνεται στο χώρο της Εθνικής Ελληνικής Κοινότητας αναγκάζει τον Ύπατο Αρμοστή του ΟΑΣΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα κ. Βαν Ντερ Στούλ, να επισκεφτεί εσπευσμένα τις ελληνικές περιοχές. (Μέχρι το τέλος του 1993 ο κ. Βαν Ντερ Στουλ θα είναι τρεις φορές στον χώρο της Εθνικής Ελληνικής Κοινότητας, ενώ μέσα σε 15 μήνες επισκέφθηκε την περιοχή εννέα φορές). Παρά ταύτα όμως η κατάσταση επιδεινώνεται όσον αφορά την παραβίαση των ανθρωπίνων και εθνικών δικαιωμάτων
Σεπτέμβριος 1993. Με υπ’αρίθμ. 19/13.09.93 οδηγία της κυβέρνησης, ακυρώνεται η προηγούμενη οδηγία αρ. 19/27.09.91, περί παροχής στοιχειώδους παιδείας στην ελληνική γλώσσα. Κι αυτό με το σκεπτικό ότι αν συνεχιζόταν η εφαρμογή της οδηγίας 17/1991, τα ελληνόπουλα ως Αλβανοί πολίτες, δεν θα μάθουν τα αλβανικά, ως εκ τούτου τα μαθήματα στο εξής δεν θα διδάσκονται μόνο στην ελληνική αλλά και στην αλβανική σε ένα ποσοστό 60 και 40 τοις εκατό αντίστοιχα. Σαν αποτέλεσμα όμως το σύστημα ήταν έτσι διαρθρωμένο που τα ελληνοπούλα ούτε ελληνικά ούτε αλβανικά μπορούσαν να μάθουν .
Η ίδια οδηγία επίσης αφαιρεί από τα νομαρχιακά συμβούλια το δικαίωμα να αποφασίσουν την λειτουργία νέων σχολείων. Το δικαίωμα αυτό ανατέθηκε πλέον στο υπουργείο Παιδείας. Σαν αποτέλεσμα στα σχολεία των Αγίων Σαράντα, Δελβίνου και σε άλλα τέσσερα κατοικημένα κέντρα με μικτό πληθυσμό, (Μπίστρισσα, Μ.Τ.Σ, Μετόχι και Αργυρόκαστρο), οι πρώτες τάξεις δεν ανοίγουν την νέα σχολική χρονιά. Το Υπουργείο Παιδείας, αρμοδιότητα του οποίου είναι πλέον η χορήγηση άδειας για λειτουργία νέου σχολείου, δεν το επιτρέπει. Σαν αποτέλεσμα κλείνουν εκ νέου έξι ελληνικά σχολεία, η λειτουργία των οποίων διήρκησε μόνο μια χρονιά
Τα σχολεία (στις πόλεις Αργυροκάστρου, Δελβίνου και Αγίων Σαράντα) θα επαναλειτουργήσουν το 1996.
Οκτώβριος 1993. Η επικαιρότητα του πρώτου δεκαήμερου αφορά τις αντιπαραθέσεις μεταξύ αστυνομίας, μαθητών και γονέων για την συνέχιση και νέας πρώτης τάξης στα προαναφερόμενα σχολεία.
Ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος ήταν οι παρεμβάσεις της αστυνομίας για το κλείσιμο του «σχολείου» στο Αργυρόκαστρο, όπου δεν υπήρξε μέχρι τότε επίσημη πρώτη τάξη.
Συνεχίζεται παράλληλα και η άγρια βία της αστυνομίας κατά των Ελλήνων. Αποκορύφωμα αποτελεί το συμβάν που σημειώνεται στις 21.10.93 όταν, από τον χωρίς λόγο ξυλοδαρμό της, μια γυναίκα πεθαίνει στην Κρανιά και μερικοί άλλοι κάτοικοι του ίδιου χωριού δέχονται σοβαρά τραύματα.
Οκτώβριος 1993. Tην ίδια περίοδο, με την απόλυση του μοναδικού Έλληνα δημοσιογράφου από τον τοπικό κρατικό Ραδιοφωνικό Σταθμό Αργυροκάστρου κλείνει ουσιαστικά και η εκπομπή στην ελληνική γλώσσα στο σταθμό αυτό. Λεηλατείται ταυτόχρονα η φωνοθήκη της εκπομπής. Ως αποτέλεσμα όλη η ηχογραφημένη μουσική παράδοση του ελληνισμού της Αλβανίας καταστρέφεται ολοσχερώς.
Νοέμβριος 1993. Η κατάσταση παραβίασης των ανθρωπίνων και εθνικών δικαιωμάτων στην Εθνική Ελληνική Κοινότητα δεν αλλάζει, παρά την επίσκεψη του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών Κάρολου Παπούλια στα Τίρανα (Νοέμβριος 1993) , τις υποσχέσεις των Τιράνων για βελτίωση της κατάστασης αυτής και παρά τις πιέσεις της δύσης προς την ίδια κατεύθυνση.
Η προαναφερόμενη περίοδος είναι από τις πιο κρίσιμες όσον αφορά την αναγκαστική εγκατάλειψη των εστιών τους από μέρος των Ελλήνων. Ο αριθμός των οικογενειών που εγκατέλειψαν τις εστίες τους αγγίζει τις 5 χιλιάδες.
Η φυγή πλήττει κυρίως τις πόλεις, όπου οι ελληνικές οικογένειες είναι κυρίως οικογένειες διανοουμένων και δημοσίων υπαλλήλων. Αυτό συμβαίνει διότι με τις απολύσεις από τις θέσεις εργασίας, καταρρέουν οικονομικά αλλά και διότι αισθάνονται περισσότερο την πίεση και την ανασφάλεια. Φεύγουν όπως αναφέραμε, δημόσιοι υπάλληλοι, άνθρωποι της τέχνης και των γραμμάτων (17 Έλληνες ζωγράφοι και γλύπτες αριθμούνταν στο Αργυρόκαστρο και απόμειναν μόνο ένας ή δύο) Έφυγαν επίσης το 30 τοις εκατό των δασκάλων, και το 40 – 50 τοις εκατό των άλλων επαγγελμάτων. Έφυγαν ακόμα 25 ιατροί καθώς επίσης το πιο ζωτικό τμήμα κάθε κοινότητας, δηλ., άτομα ηλικίας 20 – 45 χρόνων. Οι Έλληνες που απέμειναν ήταν κυρίως παιδιά σχολικής ηλικίας και γέροντες.
Τονίζουμε ωστόσο ότι η αντίσταση προς την φυγή είχε ακόμα αρκετά περιθώρια και έτεινε μάλιστα προς την επιστροφή. Έτσι κατά το 1993 στις ελληνικές περιοχές του Αργυροκάστρου επέστρεψαν για να συνεχίσουν το σχολείο στις ελληνικές περιοχές 175 μαθητές
Καθοριστικά φαινόμενα της περιόδου 1992-1993
(με άμεση επίδραση στο μέλλον της Ελληνικής Κοινότητας)
Παρατηρούνται τα ακόλουθα φαινόμενα :
1. Οι Έλληνες, κυρίως στις πόλεις και ιδιαίτερα στις τρεις βασικές πόλεις του Νότου, αποκλείονται από την διαδικασία ιδιωτικοποίησης των κρατικών περιουσιών, ανεξαρτήτως του ότι οι σχετικοί νόμοι τους ευνοούν . Αποκλείονται κατά προκλητικό τρόπο από κάθε δημοπρασία και μόνο όταν θα δωροδοκήσουν με πάρα πολλά χρήματα τους υπαλλήλους των κρατικών υπηρεσιών θα μετάσχουν σε κάτι τέτοιο.
2. Αρχίζει η εκκαθάριση των Ελλήνων από τις διάφορες κρατικές υπηρεσίες και κυρίως από αυτές που θεωρούνται ζωτικές: αστυνομία, στρατός, πανεπιστήμια, δικαιοσύνη, διπλωματικό σώμα, κλπ. (17 τοις εκατό των καθηγητών στο Γεωργικό πανεπιστήμιο στα Τίρανα την περίοδο αυτή ήταν ελληνικής καταγωγής. Στη συνέχεια δεν έμεινε κανείς)
3. Ειδικότερα, μεθοδευμένη υπήρξε η εκκαθάριση των Ελλήνων αξιωματικών από τον στρατό. Υπό το πρόσχημα της ανασυγκρότησης του Αλβανικού Εθνικού Στρατού απολύονται περισσότεροι από 300 υψηλόβαθμοι Έλληνες αξιωματικοί, καθώς και Αλβανοί αξιωματικοί που είχαν σχέση με Έλληνες, (μικτούς γάμους)
Το ίδιο φαινόμενο παρατηρήθηκε και στην αστυνομία
4. Οι Έλληνες, πετυχημένοι επιχειρηματίες και έμποροι, όπως και οι ελάχιστοι Έλληνες τελωνειακοί με εμφανή διάκριση από τους αλβανούς , διώχτηκαν εντελώς προκλητικά ποινικά, κατηγορούμενοι κατά τη συνήθη πρακτική των αλβανικών αρχών για λαθρεμπόριο, χωρίς όμως να υπάρχουν συγκεκριμένες και επιβεβαιωμένες αποδείξεις. Μοναδικός στόχος ήταν η απόσπαση τεραστίων ποσών χρημάτων και ο εκφοβισμός, ώστε να εγκαταλείψουν οι Έλληνες την προσπάθεια οικονομικής ανάκαμψης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα αδέρφια Νάτση της Ανώνυμης Εταιρείας Βρυσερών που για την αποφυλάκισή τους, ύστερα από μια στημένη δίκη, κατέβαλαν περίπου 100 εκατομμύρια δραχμές
5. Στις σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας ξεκινά μία μακρά περίοδο αστάθειας, κατά την οποία οι Έλληνες της Αλβανίας περιπίπτουν σε δυσχερή θέση.
6. Στις διοικητικές θέσεις, Αρχηγού Αστυνομίας, Στρατού, Μυστικών Υπηρεσιών, Περιφερειάρχη, κλπ στους νομούς με συμπαγές ελληνικό στοιχείο διορίζονταν μονίμως, μέχρι το 1997, άτομα από τη Βόρεια Αλβανία, ή φανατισμένοι οπαδοί του Σαλί Μπερίσα, τον τότε Πρόεδρο της Αλβανίας, με έκδηλο τον ανθελληνισμό.
7. Η ανασφάλεια και οι ληστείες αρχίζουν να θεσμοποιούνται ως μόνιμο φαινόμενο.
8. Η κάθοδος βορείων Αλβανών και λοιπού αλβανικού στοιχείου προς τις περιοχές με συμπαγές το ελληνικό στοιχείο, η οποία είχε αρχίσει από το 1991, θεσμοποιείται το 1993-94 ύστερα από σχετικές αποφάσεις της κυβέρνησης του Δημοκρατικού Κόμματος και διατάγματα του ίδιου του Σαλί Μπερίσα, υπό το σκεπτικό του “δόγματος” «να κατεβούμε προς το Νότο και τη θάλασσα». Αυτό αποτέλεσε ένα “δώρο” του Σαλί Μπερίσα προς τους συμπατριώτες του υπό την εκδηλωμένη επιθυμία ο Βορράς να κατακτήσει το Νότο και με απώτερο εμφανή σκοπό την πλήρη αλλοίωση των περιοχών που πατροπαράδοτα κατοικούνταν από συμπαγείς ελληνικούς πληθυσμούς
Στους Αγίους Σαράντα και τα περίχωρα εγκαθίστανται την περίοδο αυτή περισσότεροι από 9 χιλιάδες άτομα από τον βορρά, την στιγμή που η πόλη είχε συνολικά 15 χιλιάδες άτομα.
Οι βόρειοι αυτοί Αλβανοί θα εγκαταλείψουν την πόλη με τα γεγονότα του 1997, όμως τη θέση τους θα πάρουν μέσα σε δύο χρόνια άλλοι 15 χιλιάδες Αλβανοί από άλλες περιοχές. Αποτέλεσμα; Η αφρόκρεμα της Ε. Ε. Κοινότητας αναγκάζεται να εγκαταλείψει την Αλβανία και τις εστίες της. Η συχνή επιδείνωση των σχέσεων με την Ελλάδα, τα διάφορα πογκρόμ της αστυνομίας κατά της Εθνικής Ελληνικής Κοινότητας και η εκβιαστική παρουσία των μυστικών υπηρεσιών στο χώρο της Ε. Ε. Μειονότητας, όπως επίσης και η διαφορά στο οικονομικό επίπεδο μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας, αναγκάζει ταυτόχρονα πολλούς απλούς Έλληνες να ταξιδέψουν προς την Ελλάδα. Η οικονομική δραστηριότητα συρρικνώθηκε και οι σχέσεις των Ελλήνων με το Αλβανικό κράτος περιορίστηκαν.
9. Την ίδια χρονιά (1993 αλλά και τα επόμενα χρόνια) η Ελληνική Κοινότητα έχει να αντιμετωπίσει ένα άλλο ζωτικό για αυτή θέμα. Η αλβανική βουλή, ελεγχόμενη από το Δημοκρατικό Κόμμα, ψηφίζει τους υπ’ αρίθμ. 7698/ 15.04.1993, 7699/21.03.1994 και 7998/1995 νόμους, με αντικείμενο την επιστροφή των λιβαδιών και βοσκότοπων στους «πρώην ιδιοκτήτες» και την αποζημίωση αυτών, οι οποίοι τροποποιούνται τμηματικά συνεχώς. Από την άλλη πλευρά η κυβέρνηση εκδίδει μια σειρά αποφάσεων για την εφαρμογή των νόμων αυτών.
Η φιλοσοφία των προαναφερθέντων νόμων, όπως και γενικά το πακέτο νόμων για την επιστροφή των περιουσιών στους πρώην ιδιοκτήτες αποτελεί μια πολιτική απόφαση του Δημοκρατικού Κόμματος για να τονώσει τον δεξιό του χαρακτήρα αλλά και ταυτόχρονα να προσεγγίσει στους κόλπους του όλους τους πρώην ιδιοκτήτες κάτι που έκανε και με τους πρώην φυλακισμένους. Οι πολιτικές αυτές αποφάσεις όμως αποτελούν ένα βαρύ πλήγμα για την Ελληνική Κοινότητα και αυτό διότι ως ντοκουμέντα ανάδειξης της ιδιοκτησίας περιλαμβάνονται και οι πολιτικές αποφάσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τον 18-19 αιώνα, όπου οι αρχές της Αυτοκρατορίας έδιναν σε όλους τους αλβανούς ορθόδοξους που εξισλαμίζονταν εθελοντικά και έδειχναν αφοσίωση στην Υψηλή Πύλη, τίτλους ιδιοκτησίας και διοικητικές θέσεις, σε βάρος εκείνων που δεν άλλαξαν θρησκευτικό φρόνημα, δηλ., στην προκειμένη περίπτωση σε βάρος των Ελλήνων.
Οι πολιτικές αποφάσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αξιοποιούνται από το αλβανικό κράτος:
πρώτον αγνοώντας το γεγονός ότι κατ΄ αυτόν τον τρόπο αναγνωρίζει την κατοχή μερικών αιώνων,
δεύτερον στηριζόμενο στις πολιτικές αποφάσεις της εποχής εκείνης το αλβανικό κράτος σπεύδει να υιοθετήσει την γνωστή θεωρία ότι οι Έλληνες ήρθαν στα εδάφη αυτά ακριβώς την περίοδο των "ταπιών" που η Οθωμανική Αυτοκρατορία έδωσε στους εξισλαμισθέντες ορθόδοξους και
τρίτο και πιο σημαντικό στοιχείο είναι ότι αφαιρεί τώρα από τους Έλληνες στην Αλβανία και γενικότερα από το ορθόδοξο στοιχείο τεράστιες εκτάσεις σε λιβάδια στερώντας τους την δυνατότητα να αναπτύξουν τον κλάδο της κτηνοτροφίας που αποτελεί μια από τις βασικές κατευθύνσεις οικονομικής δραστηριότητας στην περιοχή.
Το χειρότερο είναι ότι τα έγγραφα αυτά είναι πλαστά, περιέχουν ως οροθετικά σημεία αναγνώρισης των περιουσιών αντικείμενα που σχετίζονται με πολύ νεότερες εποχές και μάλιστα περικλείουν και εκτάσεις εκκλησιών και μοναστηριών, ή ακόμα και τα ίδια τα μοναστήρια οι περιουσίες των οποίων όπως και τα ίδια υπήρχαν μερικούς αιώνες πριν από την κατοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Προκλητικό παράδειγμα αυτό το μοναστηριού της Κοίμησης της Θεοτόκου του Δριάνου μεταξύ Δρόβιανης και Ζερβατιού όπου οι εκκλησιαστικές εκτάσεις εκχωρήθηκαν σε Αλβανούς, δήθεν ιδιοκτήτες.
Επίσης οι δικαστικές αποφάσεις λαμβάνονται την στιγμή που η ίδια η Αλβανική Κυβέρνηση αποδέχεται ότι στο 90 τοις εκατό η Αλβανική δικαιοσύνη είναι διεφθαρμένη, ενώ οι Έλληνες είναι αποκλεισμένοι από την ενεργό συμμετοχή σε όλες τις βαθμίδες της δικαιοσύνης.
Μέχρι το 1999 κατ’ αυτόν τον τρόπο διεκδικούνται από αλβανούς περισσότερα από 40 000 στρέμματα λιβάδια και βοσκοτόπια. Επιδικάστηκαν στους Αλβανούς, δήθεν πρώην ιδιοκτήτες περίπου 20 000 στρέμματα. Το 2003 η επιφάνεια των εκτάσεων που εκχωρήθηκαν σε αλβανούς ξεπέρασε τα 70 χιλιάδες στρέμματα.
Η τακτική που ακολουθείται είναι η ακόλουθη :
α.- Επιστρέφονται σε Αλβανούς τα καλύτερα λιβάδια που βρίσκονται διάσπαρτα γεωγραφικά σε όλο το χώρο της Εθνικής Ελληνικής Κοινότητας.
β.- Η απόδοση των εκτάσεων στους δήθεν πρώην ιδιοκτήτες γίνεται βαθμηδόν ώστε να μην δημιουργείται θόρυβος και μαζικές αντιδράσεις.
γ.- Αρκετά χωριά, τα οποία είναι κυρίως κτηνοτροφικά, αποκλείονται τώρα από δικά τους λιβάδια, αφού αυτά περνούν ιδιοκτησιακά στα χέρια των αλβανών. Ταυτόχρονα αυτό δημιουργεί νέους θύλακες μέσω των οποίων διασπάται η εδαφική συνέχεια των ελληνικών περιοχών.
Αρμόδιοι της Εθνικής Ελληνικής Κοινότητας πιστεύουν ότι επόμενο “θύμα” αυτών των μεθοδεύσεων θα είναι η καλλιεργήσιμη γη.
ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝΚΑΙ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ
ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ (ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ)
Βάσει της Σύμβασης-Πλαίσιο για την προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων του Συμβουλίου της ΕυρώπηςΣυνεχίζεται....






