Προκαλεί ανοιχτά ο Τούρκος Πρόξενος!!!

Προκλητικό μήνυμα προς την Ελλάδα έστειλε ο Τούρκος Πρόξενος της Κομοτηνής!

Υπονοούμενα για «βία» μουσουλμάνων;

Η πολιτική που ακολουθεί ο Τούρκος πρόξενος της Κομοτηνής, Μουσταφά Σαρντίς, έχει ξεφύγει πλέον και έχει ξεπεράσει κάθε όριο που ορίζεται στην διπλωματική δεοντολογία και μεταφέρθηκε στον χώρο της λεκτικής πρόκλησης, φυσικά χάρη στην απουσία ανθρώπων που μπορούν (αλλά και κυρίως είναι σε θέση) «να τον βάλουν στη θέση του».
Ο Τούρκος Πρόξενος, λοιπόν, μαζί με τον ψευτομουφτή Αμέτ Μέτ, έχουνε γίνει ένα αχώριστο δίδυμο που τριγυρίζει στα ορεινά και πεδινά χωριά της Θράκης (Ξάνθη και Κομοτηνή κυρίως) που έχουν μουσουλμάνους και αφού διοργανώνουν διάφορα happenings συμμετέχουν ως επίσημοι προσκεκλημένοι σε αυτά. Ο λόγος; Η δημιουργία προπαγάνδας, επίσημης και χωρίς φερετζέ!!!
Στην πρόσφατη φιέστα (26 Απριλίου 2009) που οργάνωσαν στο Ωραίον, ορεινό χωριό του νομού Ξάνθης, ο Τούρκος πρόξενος κατόρθωσε να ξεπεράσει ακόμη και τον εαυτό του, καταπατώντας θρασύτατα κάθε κανόνα που οφείλει να σέβεται προς την χώρα που τον φιλοξενεί (η Θράκη ανήκει στην Ελλάδα, προς υπενθύμιση των Αθηνών…) λέγοντας ότι υποστηρίζει κάθε λέξη που χρησιμοποίησε ο Μέτε (ψευτομουφτής που ασχολείται με την πολιτική και ιδιαίτερα με την προώθηση της προπαγάνδας της Άγκυρας στην Θράκη, παραβιάζοντας έτσι βασικότατη αρχή που θέλει-απαγορεύει τους θρησκευτικούς παράγοντες και «ηγέτες» να μην ασχολούνται με την πολιτική, αλλά ο κύριος Μέτε έχει την εντύπωση πως βρίσκεται στο θεοκρατικό Ιράν…) σε πρόσφατη ομιλία του (όπου ένα ποτάμι ανθελληνισμού ξεχύθηκε, με ιδιαίτερο μένος προς τους Πομάκους που θέλουν να αυτοπροσδιορίζονται Έλληνες (και που αποτελούν το 95% περίπου επί του συνολικού αριθμού των Πομάκων της Θράκης). Ο ψευτομουφτής Μέτε δεν ξέχασε στο συγκεκριμένο ανθελληνικό του παραλήρημα να διαφημίσει και την ύπαρξη της μουσουλμανικής τράπεζας της Κομοτηνής (Ziraat Bankasi), που φυσικά «αγκάλιασε» ο Τούρκος πρόξενος, ο οποίος τελείωσε την ομιλία του στο Ωραίον αναφερόμενος στο πρόβλημα της τρομοκρατίας που απασχολεί την Τουρκία, εννοώντας τον αγώνα των Κούρδων του ΡΚΚ, μη συλλογιζόμενος πως καμία σχέση δεν έχουν οι Έλληνες Πομάκοι της Ελλάδας με το συγκεκριμένο πρόβλημα της Τουρκίας.
Η ξεκάθαρη πρόκληση όμως του Τούρκου Πρόξενου της Κομοτηνής απέναντι στην Ελλάδα έγινε όταν ο κύριος Σαρντίς έδωσε οδηγίες «αξιολόγησης» προς τους Έλληνες αρμοδίους έτσι ώστε να «βαθμολογήσουν» την πρόσφατη εκδήλωση που έγινε στην Ξάνθη (συγκέντρωση στο Αμοιρίδιο Στάδιο με άδεια της Δημοτικής Αρχής Ξάνθης), κατά την οποία όλοι οι παρευρισκόμενοι μουσουλμάνοι συμπεριφέρθηκαν με σοβαρότητα και χωρίς την παραμικρή υπερβολή πριν, κατά τη διάρκεια αλλά και μετά την ολοκλήρωση της εκδήλωσης του Τουρκικού Προξενείου!!!
Η πρώτη προσέγγιση στα λεγόμενα του Τούρκου πρόξενου ίσως να αφήσει αδιάφορο τον αναγνώστη, όμως τίθεται ένα ερώτημα: Δηλαδή, ο κύριος Σαρντίς υπονόησε πως θα μπορούσαν να υπάρξουν έκτροπα και διάφορες εκτραχύνσεις των μουσουλμάνων της περιοχής (Ξάνθης και Ροδόπης) με αφορμή την συγκεκριμένη εκδήλωση, αλλά χάριν του ιδίου τηρήθηκε «πολιτισμένη στάση» και αποφεύχθηκαν συγκρούσεις ή οτιδήποτε άλλο; Θέλει να μας πει με αυτή του τη δήλωση ο Τούρκος πρόξενος πως είναι σε θέση να εγείρει έκτροπα αλλά προτιμά να τα συγκρατεί; Μήπως εννοούσε άραγε πως θα μπορούσαν οι (ελεγχόμενοι από αυτόν) μουσουλμάνοι να βγούνε στους δρόμους και να χτυπάνε περαστικούς πολίτες; Τι είδους επικίνδυνες σκέψεις βρίσκονται μέσα στο μυαλό του άραγε και ποιοι σχεδιασμοί εκκολάπτονται ή βρίσκονται σε στάδια υλοποίησης;
Γιατί όμως να γίνουν έκτροπα; Τι λέχθηκε μέσα στη συγκέντρωση-εκδήλωση που θα μπορούσε να ξεσηκώσει τους παρευρισκόμενους; Αλλά και με ποιους μηχανισμούς «χαλιναγωγεί» ο Τούρκος πρόξενος της Κομοτηνής τους μουσουλμάνους της Θράκης, οι οποίοι τον ακολουθούν σαν καλά οργανωμένα στρατιωτάκια (όπως ο ίδιος αφήνει να εννοηθεί μέσα από τη συγκεκριμένη δήλωσή του);
Τι απάντηση έχει δώσει η αρμόδια υπουργός Εξωτερικών κυρία Μπακογιάννη, αλλά και ο υπεύθυνος υπουργός Εσωτερικών κύριος Παυλόπουλος, στη συγκεκριμένη προκλητική στάση που ενέχει κινδύνους για ταραχές στο εσωτερικό της Θράκης και εν γένει της χώρας; Πώς είναι δυνατόν η Ελληνική κυβέρνηση να ανέχεται ξεκάθαρες δηλώσεις περί ελέγχου Ελλήνων πολιτών από το Τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής;
Γιατί αγαπητοί κύριοι υπουργοί επιτρέπετε να σας προσβάλει ο Τούρκος Πρόξενος της Κομοτηνής, ο κύριος Σαρντίς και δεν του ζητάτε να ξεκαθαρίσει τις δηλώσεις του, φροντίζοντας έτσι να του βγάλετε από το μυαλό του τις σκέψεις που κάνει και να τον σταματήσετε επιτέλους να δηλώνει οτιδήποτε προσπαθώντας να δημιουργήσει εντυπώσεις εις βάρος της Ελληνικής κυριαρχίας στην Θράκη;

Κωνσταντίνος

Πηγή

Ντόμινο υποχωρήσεων μετά τη συμφωνία Ελλάδας-Τουρκίας για τη νέα δομή της Συμμαχίας

ΝΑΤΟϊκή συνδιαχείριση στο Αιγαίο

Στις 7 και 8 Μαΐου στις Βρυξέλλες, οι αρχηγοί ΓΕΕΘΑ Ελλάδας και Τουρκίας, με σύμφωνη γνώμη των κυβερνήσεών τους, ύστερα από μακρές διαπραγματεύσεις συμφώνησαν να εφαρμοστεί στην περιοχή του Αιγαίου η νέα δομή του ΝΑΤΟ, που προβλέπει εκτός των άλλων την κατάργηση του τουρκικού Κέντρου Επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ στο Εσκί Σεχίρ (6 CAOC) και τη μεταφορά του τομέα ευθύνης του στο αντίστοιχο ΝΑΤΟϊκό κέντρο στη Λάρισα (7 CAOC). Με τη συμφωνία αυτή η Ελλάδα εξακολουθεί να διατηρεί για σκοπούς του ΝΑΤΟ τον εναέριο έλεγχο της Βουλγαρίας, της Αλβανίας και της ΠΓΔΜ. Το «αντάλλαγμα» είναι η συνδιαχείριση του Αιγαίου για τους σκοπούς τού ΝΑΤΟ.
Αναλυτικότερα: Στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Πράγα το 2003 ο τότε υπουργός Αμυνας Γ. Παπαντωνίου συμφώνησε στη νέα δομή του ΝΑΤΟ που προέβλεπε τη μεταφορά του Αεροπορικού Στρατηγείου του ΝΑΤΟ από τη Νάπολη στη Σμύρνη, την κατάργηση του ΝΑΤΟϊκού Κέντρου Επιχειρήσεων στο Εσκί Σεχίρ (6 CAOC) και τη διατήρηση του ελληνικού Κέντρου Επιχειρήσεων στη Λάρισα (7 CAOC), το οποίο ανά τακτά διαστήματα θα έχει και Τούρκο ΝΑΤΟϊκό διοικητή και όχι αποκλειστικώς Ελληνα, όπως μέχρι πρότινος.
Η παρούσα κυβέρνηση, σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, επέμεινε επί μακρόν να έρθει σε συμφωνία με την Τουρκία, ώστε να καταργηθεί οριστικώς το 6 CAOC του Εσκί Σεχίρ και να επισημοποιήσει τον εναέριο έλεγχο (για σκοπούς ΝΑΤΟ) της Βουλγαρίας, Αλβανίας και ΠΓΔΜ, κάτι που ήταν αυτονόητο, καθώς η Τουρκία λόγω τεχνικών δυσκολιών (εμβέλεια ραντάρ της) δεν μπορούσε να έχει.
Το «αντάλλαγμα», όμως, για την Αθήνα από την ενεργοποίηση της νέας δομής του ΝΑΤΟ ανοίγει τον δρόμο στη ΝΑΤΟϊκή συνδιαχείριση του εναέριου χώρου του Αιγαίου, τουλάχιστον το διάστημα κατά το οποίο τη διοίκηση του ΝΑΤΟϊκού κέντρου της Λάρισας θα ασκεί Τούρκος διοικητής, ο οποίος ευλόγως θα κάνει ό,τι μπορεί ώστε να δημιουργηθεί και να μεγιστοποιηθεί πρόβλημα μεταξύ Ελλάδας και ΝΑΤΟ λόγω των ελληνικών αναχαιτίσεων των τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών στο Αιγαίο.
Η παρουσία Τούρκου διοικητή στη «ΝΑΤΟϊκή» Λάρισα θα «ΝΑΤΟποιήσει» την περιοχή του Αιγαίου, με αποτέλεσμα τη συνδιαχείρισή της από Ελλάδα - Τουρκία.
Με άλλα λόγια ο εκάστοτε Τούρκος διοικητής, όταν αναλαμβάνει καθήκοντα μπορεί να «απαγορεύει» ή καλύτερα να καταγγέλλει στο ΝΑΤΟ την Ελλάδα για τη χρήση ελληνικών αεροσκαφών που έχουν διατεθεί στο ΝΑΤΟ (Command-Assignment) για αναχαιτίσεις τουρκικών αεροσκαφών (που και αυτά έχουν διατεθεί στο ΝΑΤΟ) στον εναέριο χώρο του Αιγαίου. Και τούτο διότι:
* Το ΝΑΤΟ απαγορεύει να γίνονται αναχαιτίσεις ΝΑΤΟϊκών αεροσκαφών από ΝΑΤΟϊκά αεροσκάφη.
* Το ΝΑΤΟ δεν αποδέχεται και δεν επιτρέπει αναχαιτήσεις σε διεθνή εναέριο χώρο, διότι οι κανόνες του ICAO εφαρμόζονται μόνον σε πολιτικά αεροσκάφη.
Οι αρνητικές εθνικές συνέπειες, ανάλογα με τη συμπεριφορά της Τουρκίας, μπορεί να καταστούν ακραίες, δεδομένου ότι:
* Θα προκύψει θέμα σε βάρος της Ελλάδας σχετικά με τα 6-10 ν.μ. του εθνικού εναέριου χώρου, αφού το ΝΑΤΟ από τον Φεβρουάριο του 1975 δεν αποδέχεται τα 10 ν.μ. του εθνικού εναέριου χώρου.
* Θα έρθει στο προσκήνιο η θέση της Τουρκίας περί αποστρατιωτικοποίησης 18 ελληνικών νησιών του Αν. Αιγαίου, τα οποία από το 1996 το ΝΑΤΟ δεν τα χρησιμοποιεί ούτε σε ασκήσεις ούτε σε υποδομές.
* Το πρόβλημα θα είναι ιδιαίτερο στην περίπτωση της Λήμνου.
* Ομοίως θα έρθουν στο ΝΑΤΟϊκό προσκήνιο οι ισχυρισμοί της Τουρκίας για τις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο με «θύμα» τις ελληνικές αναχαιτίσεις, π.χ. στο Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι, και φυσικά, θα επανέλθει δριμύτερο το θέμα του καθορισμού κατόπιν συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας της περιοχής έρευνας και διάσωσης στο Αιγαίο για ναυτικά ατυχήματα.
Enet.gr

Δυο διαφορετικά σενάρια για τον "ελληνικό" South Stream

«Τρέχουν» οι εξελίξεις γύρω από τον αγωγό South Stream με τους Ρώσους να έχουν θέσει αυστηρότατα χρονοδιαγράμματα με στόχο το έργο να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του 2015. Είναι χαρακτηριστικό ότι για το ελληνικό κομμάτι του αγωγού, βάσει των όσων συμφωνήθηκαν μεταξύ ΔΕΣΦΑ και Gazprom στο Sochi της Ρωσίας, μέχρι τις 31 Μαΐου θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η σύσταση της κοινής εταιρείας. [να το δούμε, ελληνικό δημόσιο και να προχωρήσει σε 10 μέρες από σήμερα ή και λιγότερο;; απίστευτο μου φαίνεται] Επόμενη ημερομηνία του χρονοδιαγράμματος είναι η 30 Σεπτεμβρίου, οπότε και θα ανατεθεί η μελέτη σκοπιμότητας του έργου, ενώ στη συνέχεια στα μέσα του 2010 θα οριστικοποιηθούν τα κριτήρια για την επενδυτική απόφαση υλοποίησης του έργου. Στο τέλος του 2010 αναμένεται να προχωρήσουν οι μελέτες για τα επιμέρους τμήματα του αγωγού, ενώ η τελική επενδυτική απόφαση θα ληφθεί το αργότερο δύο χρόνια μετά την υπογραφή της συμφωνίας, δηλαδή στις 15 Μαΐου του 2011. Αντίστοιχες προθεσμίες έχουν τεθεί από τους Ρώσους και για τα υπόλοιπα «κομμάτια» του αγωγού. Το χρονοδιάγραμμα των επόμενων εξελίξεων αλλά και τα σενάρια για την όδευση που θα επιλεγεί για το South Stream, έγιναν γνωστά χθες από τη διοίκηση του ΔΕΣΦΑ, τον πρόεδρο Νίκο Μαυρομάττη και το διευθύνοντα σύμβουλο Παναγιώτη Καννελόπουλο, στη διάρκεια ενημερωτικής συνάντησης με δημοσιογράφους. Ως προς τη διαδρομή που θα ακολουθήσει ο «ελληνικός» South Stream, δύο είναι καταρχήν οι επιλογές: η είσοδος του αγωγού στην Ελλάδα από το Στρυμονοχώρι του Κιλκίς, που θεωρείται και η πιθανότερη εκδοχή με δεδομένο ότι η απόσταση μέχρι τις ακτές της Θεσπρωτίας είναι μικρότερη (περίπου 400 χιλιόμετρα) και κατά συνέπεια το κόστος θα κυμανθεί ανάλογα με την τελική όδευση από τα 300 έως τα 500 εκατ. ευρώ. Το δεύτερο σενάριο προβλέπει είσοδο του αγωγού από την Κομοτηνή με μεγαλύτερη απόσταση εξόδου προς το Ιόνιο (περίπου 650 χιλιόμετρα) και κατά συνέπεια αυξημένο κόστος έως το 1 δισ. ευρώ. Βάσει της συμφωνίας η χωρητικότητα του αγωγού μπορεί να φτάσει έως τα 10 δισ. κυβικά μέτρα και σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να είναι μικρότερη των 5 δισ. κυβικών μέτρων ετησίως. Από τη συνολική χωρητικότητα του αγωγού ποσότητα της τάξης των 2 δισ. κυβικών θα προορίζεται για την ελληνική αγορά ενώ το υπόλοιπο αέριο θα διέρχεται transit την ελληνική επικράτεια και η χώρα μας θα εισπράττει τέλη διέλευσης σε ρευστό. Σε σχέση με τη συμφωνία για τη σύσταση της κοινής εταιρείας ΔΕΣΦΑ Gazprom, αυτή θα ελέγχεται από τετραμελή διοικούσα επιτροπή, με δύο μέλη από κάθε πλευρά. Την προεδρία θα αναλαμβάνει εναλλάξ κάθε χρόνο η κάθε εταιρεία, ενώ οι αποφάσεις θα πρέπει να λαμβάνονται με ομοφωνία. Η συμμετοχή θα είναι όπως προβλέπεται διακρατική 50-50, ενώ η έδρα της εταιρείας θα είναι η Αθήνα. Εκτός όμως από το South Stream προχωρούν οι εξελίξεις και γύρω από τον ITGI, τον αγωγό Τουρκίας - Ελλάδας - Ιταλίας. Τις επόμενες ημέρες αναμένεται να ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός για την ανάθεση της μελέτης. Ωστόσο προκειμένου ο ΔΕΣΦΑ να προχωρήσει στη μελέτη θα πρέπει πρώτα να έχει προηγηθεί το capacity agreement και να λάβει διασφαλίσεις από την ΔΕΠΑ και την Edison υπό μορφή εγγυητικών επιστολών, που θα καλύπτουν το κόστος της μελέτης.
http://www.capital.gr/News.asp?id=738676

Αποθήκη καυσίμων στην Αλεξανδρούπολη θέλει η Ρωσία

Την κατασκευή δεξαμενών αποθήκευσης πετρελαίου, στην κατάληξη του αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη, εξετάζει η Ρωσία, σύμφωνα με δηλώσεις του υπουργού Ενέργειας, Σεργκέι Σματκό.

"Ο υπό σχεδίαση πετρελαιαγωγός Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη μπορεί να αποκτήσει δεξαμενές αποθήκευσης χωρητικότητας εκατοντάδων χιλιάδων τόνων, γεγονός που θα επιτρέψει να τροφοδοτηθεί η ευρωπαϊκή αγορά σε καθεστώς σποτ πωλήσεων", είπε ο Ρώσος αξιωματούχος, σύμφωνα με δημοσιεύματα του τοπικού Τύπου. Ο υπουργός Ενέργειας διευκρίνισε ότι το ζήτημα έχει ήδη τεθεί υπόψη των ξένων εταίρων της Ρωσίας.

Η ρωσική κυβέρνηση φέρεται να αναζητεί ιδιώτες επενδυτέςμ οι οποίοι θα μοιραστούν το κόστος του έργου -υπολογίζεται σε αρκετά δισ. ευρώ. Σύμφωνα, πάντως με αναλυτές, η δημιουργία αποθηκευτικών υποδομών θα καταστήσει τον αγωγό ελκυστικότερο για τους επενδυτές, διευκολύνοντας την υλοποίησή του.

(Πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

Και άλλες παραχωρήσεις

ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΑΓΓΕΛΙΔΗ

Άκουσα στην τηλεόραση τον Πρόεδρο Χριστόφια να μιλά στο Λονδίνο στους Τ/κ και πραγματικά λυπούμαι να παρατηρήσω γιατί επιτέλους δεν βγαίνει καθαρά και να πει στον κόσμο ότι με τον Ταλάτ προσπαθούν με τη μέθοδο του σαλαμιού να εφαρμόσουν τις πρόνοιες του σχεδίου, το οποίο ο λαός απέρριψε με 76%; Και εξηγούμαι.

Τους διαβεβαίωσε πως στο τ/κ συνιστών κρατίδιο οι Τ/κ θα αποτελούν πλειοψηφία. Πού το βασίζει αυτό ο Πρόεδρος; Κατά την άποψή μου γιατί έχει αποδεχθεί πως οι έποικοι θα παραμείνουν και αυτό θα αποτρέψει τους Ε/κ να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Όμως τι θα γίνει με τις περιουσίες των Ε/κ; Θα επιτρέψουμε στους έποικους να κατέχουν τις περιουσίες μας για να βοηθήσουμε τον Ταλάτ και την Τουρκία να εκτουρκίσουν και την υπόλοιπη Κύπρο πριν η Τουρκία καταστεί πλήρες μέλος της Ε.Ε., όπως ελπίζει, σε 10-15 χρόνια! Γιατί αυτό θα συμβεί αφού δεν έχουμε το θάρρος να πούμε στους Ευρωπαίους εταίρους μας: Φθάνει πια, ώς εδώ και μη παρέκει. Η Τουρκία δεν γίνεται δεκτή στην Ευρώπη από την Κυπριακή Δημοκρατία εκτός εάν αναγνωρίσει την Κύπρο και εφαρμόσει το Πρωτόκολλο 10 πριν από το Δεκέμβρη του 2009. Για τα στρατεύματα και τους εποίκους μπορούμε να της δώσουμε κάποια πίστωση χρόνου. Άλλα, όμως, λέει ο Υπουργός Εξωτερικών και κανένας δεν τον βάζει σε τάξη!

Αλλά ο Πρόεδρος ανέφερε στους Τ/κ και τα εξής αμίμητα: Στα Κόκκινα δεν θα επιτρέψουμε την προμήθεια καυσίμων μέσω του Λιμνίτη αλλά θα μπορούσαμε να τους ηλεκτροδοτήσουμε! Οποία κατάντια να τροφοδοτούμε τον εχθρό με ηλεκτρικό ρεύμα, ωσάν τα Κόκκινα να αποτελούν παραθεριστικό θέρετρο του Αττίλα. Όλοι γνωρίζουμε πως τα Κόκκινα δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία προκεχωρημένη βάση του εχθρού στα νώτα μας. Έχω εκφράσει πρόσφατα την άποψη πως μια τέτοια ενέργεια αποτελεί πράξη εσχάτης προδοσίας και θα πρέπει να μελετηθεί νομική αντίδραση σε τέτοιες ενέργειες, για να παύσουν επιτέλους οι ασυδοσίες από μέρους των κυβερνώντων εις βάρος των προσφύγων και σε τελευταία ανάλυση και σε βάρος όλου του κυπριακού λαού, Ε/κ και Τ/κ.

Σημερινή

Άσκηση "Θράκη 2009" για διαχείριση εξωτερικών συνόρων Frontex

Σε εξέλιξη είναι τις τελευταίες μέρες η άσκηση "Θράκη 2009" που υλοποιείται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων Frontex στο τελωνείο των Κήπων Έβρου.

Με δύο εναέρια μέσα, ένα ελικόπτερο και ένα αεροπλάνο, που σταθμεύουν στο αεροδρόμιο ''Δημόκριτος'' της Αλεξανδρούπολης και με τη συνδρομή ενός ειδικού μηχανήματος - ηλεκτρονικού υπολογιστή που μπορεί και εντοπίζει την ανθρώπινη παρουσία σε κρύπτες φορτηγών, λεωφορείων και Ι.Χ. στους Κήπους, διεξάγονται συνεχείς έλεγχοι για τον εντοπισμό και την σύλληψη λαθρομεταναστών που επιχειρούν να περάσουν από την Τουρκία στην Ελλάδα.

Το ειδικό μηχάνημα εντοπισμού είναι αμερικανικής κατασκευής και χρησιμοποιείται από Φιλανδούς και έναν Κύπριο συνοριοφύλακα που μετέχουν στο πρόγραμμα του Frontex.

Ο έλεγχος στα ύποπτα οχήματα από το κλιμάκιο του Frontex διαρκεί μόλις 32 δευτερόλεπτα και διεξάγεται όταν ο οδηγός του οχήματος διαβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει άλλος επιβάτης.

Μέχρι στιγμής από τους ελέγχους που έχουν γίνει από τα κλιμάκια του Frontex τα αποτελέσματα είναι ικανοποιητικά.
Εφημερίδα Εξπρές

Εν κρυπτώ Τούρκος διοικητής στη Λάρισα

Επί έξι χρόνια μεθόδευαν την εκ περιτροπής κατάληψη της θέσης του διοικητή του CAOC-4 (Combined Air Operations Center) στη Λάρισα από Τούρκο ανώτατο αξιωματικό και σήμερα την αποδοχή της συμφωνίας από ελληνικής πλευράς, στη πρόσφατη σύνοδο της στρατιωτικής επιτροπής του ΝΑΤΟ, την αποκάλυψε η εθνικιστική εφημερίδα www.aksam.com.tr (σελίς 8 ), και κατόπιν σχετικών ερωτήσεων των στρατιωτικών συντακτών το παραδέχθηκε επίσημα το ΓΕΕΘΑ! Φυσικά η συμφωνία και η αποδοχή του Τούρκου διοικητή στο CAΟC-4 έγινε σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο: τα ελληνικά υπουργεία Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι, Ντόρα Μπακογιάννη και Ευάγγελος Μεϊμαράκης ήταν ενήμεροι και συμφώνησαν το 2008, να αναλαμβάνει εκ περιτροπής την διοίκηση του CAOC-4 στην Λάρισα Τούρκος διοικητής! Πάντως όπως αναφέρουν πληροφορίες του www.defencenet.gr οι αρχικές συζητήσεις για την πολυεθνική δομή ξεκίνησαν το 2003 από τον τότε Α/ΓΕΕΘΑ, στρατηγό Γεώργιο Αντωνακόπουλο, επί υπουργίας Γιάννου Παπαντωνίου. Το 2004, με την υιοθετηθείσα Δομή Διοίκησης, αποφασίσθηκε η μετάπτωση από τα 10 πολυεθνικά CAOC, σε τέσσερα στατικά και δύο αναπτυσσόμενα CAOC, ανήκοντα στη Δομή Διοίκησης για όλη τη περιοχή ευθύνης του NATO, τα οποία συνδέονται με την ανάπτυξη και υλοποίηση του προγράμματος του αεροπορικού συστήματος Διοίκησης και Ελέγχου (Air Command Control System-ACCS). Με τη νέα Δομή Διοίκησης του 2008, διατηρούνται τα τέσσερα ACCS CAOCs. Συγκεκριμένα η χώρα μας θα φιλοξενεί πλέον το CAOC-4 (πρώην CAOC-7 στη Λάρισα), ενώ η Τουρκία δεν θα έχει CAOC. Η διαφορά των ACCS CAOC, συγκριτικά με τα δέκα πολυεθνικά CAOCs, είναι ότι θα αποτελούν πλέον οντότητες της Δομής Διοίκησης της Συμμαχίας και θα έχουν νατοϊκή υπόσταση (International Status & Financing). Η χρηματοδότηση τους, από τον κοινό προϋπολογισμό της Συμμαχίας, καθιστά αυτομάτως όλες τις θέσεις του πίνακα οργάνωσης ανοικτές για διεκδίκηση από όλα τα έθνη της Συμμαχίας. Πάνω σε αυτή την αρχή η χώρα μας αποδέχθηκε την εκ περιτροπής τοποθέτηση Τούρκου διοικητή. Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές η αποδοχή έγινε με βάση το επιχείρημα ότι την περίοδο που θα είναι Τούρκος διοικητής στο CAOC-4, θα είναι Έλληνας ο υποδιοικητής (του CAOC-4) και ταυτόχρονα θα είναι και Έλληνας ο Επιτελάρχης στο προϊστάμενο αεροπορικό Στρατηγείο στη Σμύρνη (ο οποίος διαχειρίζεται όλα τα επιχειρησιακά θέματα του Στρατηγείου). Τί σημαίνει όμως η τοποθέτη η, έστω και εκ περιτροπής, Τούρκου διοικητή; Σε ότι αφορά την αμυντική ικανότητα της χώρας ουδόλως επηρεάζεται ούτε υπάρχει κίνδυνος διαρροής διαβαθμισμένων εθνικών πληροφοριών. Σαφώς όμως υπάρχει θέμα σε ΝΑΤΟικό επίπεδο καθώς η αποδοχή από την ελληνική πλευρά της εκ περιτροπής τοποθέτησης Τούρκου διοικητή έγινε ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΗΔΗ ΡΥΘΜΙΣΤΕΙ ΘΕΜΑΤΑ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ ΤΟΥ CAOC-4 ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΑCCS SΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΕΝΣΩΜΑΤΩΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΠΙΓΕΙΟΙ ΣΤAΘΜΟΙ ΡΑΝΤΑΡ ΤΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ. Ιδού και η μετάφραση του δημοσιεύματος, όπως το (ανα) δημοσιεύει η τουρκική ιστοσελίδα «TR SAVUNMA»: «Μπλέξιμο σε αερομαχίες» Με αυτό τον τίτλο η τουρκική ιστοσελίδα «TR SAVUNMA» δημοσίευσε σήμερα άρθρο σχετικό με τις αλλαγές που θα λάβουν χώρα στην διοίκηση του CAOC-4 στη Λάρισα στο πλαίσιο της νέας δομής του ΝΑΤΟ. Η ιστοσελίδα αναφέρει συγκεκριμένα ότι (σε ελεύθερη μετάφραση) «η αποστολές του CAOC του Εσκί-Σεχίρ ανατέθηκαν στο CAOC της Λάρισας, στο οποίο θα εκτελούν καθήκοντα διοικητή εκ περιτροπής Έλληνες και Τούρκοι αξιωματικοί», η ιστοσελίδα μάλιστα σημειώνει ότι «ο Τούρκος διοικητής θα είναι αναγκασμένος να παρακολουθεί τις παρενοχλήσεις των τουρκικών μαχητικών στο Αιγαίο (!)». Κατά την ιστοσελίδα η σχετική ανακοίνωση έγινε κατά την διάρκεια ενημερωτικής επίσκεψης που διοργάνωσε το τουρκικό Γενικό Επιτελείο στο στρατηγείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλες. Εκεί αναφέρθηκε ότι στο πλαίσιο της νέας δομής του ΝΑΤΟ έκλεισαν τα 6 από τα 10 CAOC συμπεριλαμβανομένου και αυτού στο Εσκί-Σεχίρ, του οποίου η ζώνη ευθύνης και τα καθήκοντα ανατέθηκαν στο CAOC της Λάρισας, που αναβαθμίστηκε σε διοίκηση τακτικού επιπέδου (Component Command) του επιτελείου του ΝΑΤΟ στην Σμύρνη. Το δημοσίευμα αναφέρει ότι για το CAOC-4 «έχει ληφθεί απόφαση για την άσκηση εκ περιτροπής διοίκησης από την Ελλάδα και την Τουρκία». Σημειώνει μάλιστα ότι τη διοίκηση θα ασκεί ανώτατος αξιωματικός με τον βαθμό του Αντιπτεράρχου όπου θα εναλλάσσεται μεταξύ των δύο χωρών για διάστημα δύο ετών. Ο συντάκτης του κειμένου δεν αποφεύγει να μπει στον πειρασμό να σημειώσει ότι «από τις 25 Μαρτίου 1821 που η Ελλάδα έγινε ανεξάρτητη, αποτινάζοντας τον τουρκικό ζυγό, είναι η πρώτη φορά που ένας Τούρκος στρατηγός θα εκτελεί διοίκηση σε ελληνικά εδάφη» (ξεχνάει βέβαια και τον πόλεμο του 1897 όπου η Οθωμανοί έφτασαν μέχρι την Λαμία καταλαμβάνοντας την ... Λάρισα) Αναφορά γίνεται επίσης στην μεγάλη σημασία της αεροπορικής βάσης της Λάρισας για «τις αερομαχίες που γίνονται στο Αιγαίο μεταξύ τουρκικών και ελληνικών μαχητικών». Σημειώνεται δε ότι η Ελλάδα «παρενοχλεί τα τουρκικά μαχητικά με αεροσκάφη που απογειώνονται από την Λάρισα». Συνεχίζοντας ο συντάκτης επαναλαμβάνει την γνωστή τουρκική θέση σημειώνοντας ότι «όλες οι τουρκικές πτήσεις που γίνονται στο Αιγαίο γνωστοποιούνται στο CAOC-4 μέσω ΝΑΤΟ, και ότι η Ελλάδα αγνοεί την παρεχόμενη πληροφορία και παρενοχλεί τα τουρκικά μαχητικά (!)». Στον επίλογο του άρθρου με επικεφαλίδα «Μεγάλη ειρωνεία» σημειώνεται ότι η τοποθέτηση Τούρκου αντιστράτηγου στο CAOC-4 θα δημιουργήσει μία «ενδιαφέρουσα κατάσταση» (υπονοώντας προφανώς ότι ο Τούρκος διοικητής τυπικά, σε συμμαχικό επίπεδο, θα προΐσταται των ελληνικών μαχητικών που θα αναχαιτίζουν τα τουρκικά αεροσκάφη) και εκφράζεται η εκτίμηση ότι αυτή η κατάσταση «μπορεί να δημιουργήσει επιχειρησιακές αντιδικίες στο CAOC».

Τμήμα ειδήσεων www.defencenet.gr

19 ΜΑΪΟΥ - ΗΜΕΡΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ - ΔΕΝ ΑΔΙΑΦΟΡΩ - ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ - ΔΙΕΚΔΙΚΩ - ΑΠΑΙΤΩ - ΔΙΕΘΝΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

Πηγή

353.000 ψυχές ζητούν δικαίωση.«Σ'αυτήν τη γη μια Ελλάδα είναι θαμμένη.»

Η ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου (1916-1923) φέρνει στο νου μας τραγικά και φοβερά γεγονότα. Αμέτρητα θύματα και νεκροί. Ανείπωτα αίσχη και βανδαλισμοί. Εξορίες, κακουχίες, εκτοπισμοί, θάνατοι. Κρίμα και πικρία στην αχαριστία της λήθης των μαζικών σφαγών και αδικημάτων σε βάρος του Ποντιακού Ελληνισμού.

Μνήμη και σεβασμός και τιμή στα αμέτρητα θύματα μας.
Τριακόσιες πενήντα τρεις χιλιάδες εξοντώθηκαν από το επεξεργασμένο σχέδιο γενοκτονίας. Το μεγαλύτερο μέρος γυναίκες και παιδιά. «Ρίζα μ’ Κωστή, ας απόθανα εγώ κι ας εζήνες εσύ, πουλί μ’».
Ο τόπος του Πόντου που γέννησε πολιτισμό, μεταβλήθηκε σε τόπο εγκλημάτων και τόπο γέννησης προσφύγων.

Η Κρώμ’ τη χαράς το πουλίν, τη τραγωδί η μάνα, μωρού κασέλαν έχτισεν, ας ση λύρας το ξύλον, εποίκεν φορτωδέματα τη κεμεντζές τα κόρδας, εφορτώθεν, η άκλερος, το λείμψανον τη ψής ατς… κι ερχίνεσεν το κλάψιμον και την μοιρολογίαν…
( από το έπος «Η καμπάνα του Πόντου»)

Αποδεκατισμένες οικογένειες φορτώθηκαν τους μπόγους της θυσίας και μετέτρεψαν τον πόνο τους σε μια καινούργια δημιουργία στην μητροπολιτική Ελλάδα. Οι ξεριζωμένοι πήραν μαζί τους από τις εστίες τους και τις παραδόσεις τους, όλο το παρελθόν με τις άσβηστες μνήμες. Στην προσφυγιά τα περασμένα δεν έγιναν ξεχασμένα.

Ε! ρίζαμ’, ντο να λέγω σας, εμείς όντες εχπάσταμε σ’ ‘σην πατρίδαν να φέβομε για την Ελλάδαν, α τόσον και εσιασίρεψαμ’ τιδέν να παίρω κι’ εγροίξα. Την εικόναν είπα ας παίρω και τα ‘ άγια λείψανα και προστατεύνε μας σα δρόμους. Και με τα ‘εκείνα έρθαμε αδά σην Ελλάδαν και ντο εσύραμε, τα καριπίας, τα εφτωχίας, τα βάσανα!. Ο Θεός μονάχον εξέρει ατά. (τα λόγια μιας χαροκαμένης ποντίας, που έζησε τον ξεριζωμό)

Πως κατόρθωσε , αλήθεια , αυτός ο χριστιανικός λαός, με αντίσταση ψυχής, με πείνα και νηστεία, να μείνει ζωντανός και να μεταφέρει όλα τα στοιχεία του πολιτισμού του στην σύγχρονη Ελληνική κοινωνία ;
Τον αφανισμό και την γενοκτονία των αδελφών μας τιμούμαι σήμερα. Και έχουμε ιερό χρέος και καθήκον να στρέψουμε τον νου και την καρδιά μας, να διαβούμε όλα τα εμπόδια και πατώντας νοερά στα άγια χώματα του Πόντου, να αποτίσουμε τον οφειλόμενο φόρο τιμής σε όλους αυτούς που έμειναν εκεί άταφοι και αδιάβαστοι.

Ο Ήλεν να άφτ, το κερίν, κι ο Φέγγον τα καντήλας, και τ’ άστρα κι ο Αυγερινόν, ν’ άφνε τα μανουάλια… να λειτουργίουνταν οι Νέοι, οι Γέρ’ που επεστάθαν και οι Γυναίκ’ και τα Μωρά, π’ επέμναν και ‘κ’ ετάφαν… και ούλ’ εκείν’, ‘ς ση χαμονής ‘ς σην στράταν που εχάθαν
( από το έπος «Η καμπάνα του Πόντου»)

Η γενοκτονία κατά των Ελλήνων του Πόντου υπήρξε μέρος της ευρύτερης γενοκτονίας κατά των άλλων χριστιανικών ομάδων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η πολιτική για εξόντωση των χριστιανών είχε αποφασιστεί σε συνέδριο των νεότουρκων εθνικιστών τον Οκτώβριο του 1911 και εκτελέσθηκε σε δύο φάσεις.
Αδιάψευστος μάρτυρας της πολιτικής που ακολουθήθηκε , τα προξενικά αρχεία και οι αναφορές ξένων.
Σε έγγραφο του αυστριακού υπουργού Εξωτερικών προς το Βερολίνο το 1916 αναφέρονται τα εξής:
"Η πολιτική των Τούρκων είναι, μέσω μιας γενικευμένης καταδίωξης του ελληνικού στοιχείου, να εξοντώσει τους Έλληνες ως εχθρούς του Κράτους, όπως πριν τους Αρμένιους. Οι Τούρκοι εφαρμόζουν τακτική εκτόπισης των πληθυσμών, δίχως διάκριση και δυνατότητα επιβίωσης, απ' τις ακτές στο εσωτερικό της χώρας, ώστε οι εκτοπιζόμενοι να είναι εκτεθειμένοι στην αθλιότητα και τον θάνατο από πείνα. Τα εγκαταλειπόμενα σπίτια των εξοριζομένων λεηλατούνται από τα τούρκικα τάγματα τιμωρίας ή καίονται και καταστρέφονται. Και όλα τα άλλα μέτρα τα οποία εις τους διωγμούς των Αρμενίων ευρίσκοντο εις ημερήσια διάταξιν, επαναλαμβάνονται τώρα εναντίον των Ελλήνων."
Ο Αυστριακός πρόξενος στην Αμισό Κβιατόφσκι σε έγγραφο του 1918 αναφέρει: "Οπως επανειλημμένως ετόνισα, θεωρώ τον εκτοπισμόν των Ελλήνων της ποντιακής παραλίας εν τω πλαισίω της εκτελέσεως του προγράμματος των Νεοτούρκων, το οποίον επιδιώκει την εξασθένησιν του Χριστιανικού στοιχείου ως μίαν καταστροφήν μεγίστης απηχήσεως, ήτις θα έχη εις την Ευρώπην ζωηρότερον αντίκτυπον από τας αγριότητας εναντίον των Αρμενίων".
Η δεύτερη φάση της γενοκτονίας ξεκινά με τη συγκρότηση του κεμαλικού στρατού μετά την απόβαση του ιδίου του Κεμάλ στη Σαμψούντα στις 19 Μαΐου του 1919.
O Ρώσος αρχιστράτηγος Φρούνζε , την περίοδο αυτή οι καλύτεροι σύμμαχοι του τουρκικού εθνικισμού αναδεικνύονται οι σοβιετικοί, ενημερώνοντας τον πρεσβευτή του στη Άγκυρα Αράλοφ δεν κρύβει τον αποτροπιασμό του για τα εγκλήματα των συμμάχων τους., δίνοντας μερικές συγκλονιστικές εικόνες από την ποντιακή τραγωδία:
"Συναντήσαμε μια μικρή ομάδα από Έλληνες. Όλοι τους είχαν εξαντληθεί στο έπακρο. Άλλοι έμοιαζαν κυριολεκτικά με σκελετούς. Αντί για ρούχα κρέμονταν από τους ώμους τους κάτι απίθανα κουρέλια. Στο κέντρο της ομάδας βρίσκονταν ένας ψηλός κι' αδύνατος παπάς, φορώντας το καλυμμαύχι του... Φυσούσε κρύος αέρας και όλη η ομάδα κάτω από τα σπρωξίματα των συνοδών-στρατιωτών, κατευθυνόταν προς τη Χάβζα. Μερικοί όταν μας αντίκρισαν, άρχισαν να κλαίνε δυνατά ή μάλλον να ουρλιάζουν, μια και ο ήχος που ξέφευγε από τα στήθη τους, έμοιαζε περισσότερο με ουρλιαχτό κυνηγημένου ζώου".
Στο βιβλίο του G. Horton «H κατάρα της Aσίας» διαβάζουμε
«… Tο ότι είκοσι αιώνες μετά Xριστόν μπόρεσε ένας μικρός και οπισθοδρομικός λαός, να διαπράξει τέτοια εγκλήματα εναντίον του πολιτισμού και της προόδου του κόσμου, είναι ένα ζήτημα που θα έπρεπε να κάνει όλους τους ευσυνείδητους λαούς να σταθούν και να σκεφθούν… Eκωφεύσαμεν στις απελπισμένες κραυγές για βοήθεια των χριστιανών που πεθαίνανε, αν και ξέραμε καλά πως η Aμερική ήταν η μοναδική ελπίδα τους και τώρα είναι φανερό πως υπάρχει στη χώρα μας μια τάση που ολοένα μεγαλώνει, να συγκαλύψουμε τα εγκλήματα των Tούρκων και να τους δώσουμε συγχωροχάρτι γι’ αυτά, για να επιτύχουμε υλικά οφέλη απ’ αυτούς».
Αμέτρητα τα στοιχεία που καταδεικνύουν τα εγκλήματα σε βάρος των Ελλήνων του Πόντου. Αμέτρητες και οι αφηγήσεις όσων επέζησαν. Όπως αυτή του Δημητριάδη Χατζηγιώργη..
"Το χιόνι τύφλωνε τα μάτια. Τα πόδια δε λέγανε να πάνε πια μπροστά. Η ανάσα πάγωνε μέσα στο στόμα. Σαν τα χαμένα αγρίμια φωνάζαμε μέσα στην καταιγίδα τους δικούς μας
Κι ερχόταν η ηχώ: Ω...μανίτσα. μ’.
Έμπαινε ο Μάρτης του ΄17 κι από τον Νοέμβριο του 1916 που 13.000 άνθρωποι είχαμε ξεκινήσει από την Κερασούντα, δεν είχαμε μείνει παρά 800..."
Στο βιβλίο του Χ. Τσιρκινίδη, αφηγείται ο θείος του συγγραφέα Ευριπίδης:
«Με πολλά βάσανα επιτέλους φτάσαμε στην Κερασούντα . Η πόλη ήταν γεμάτη από ρακένδυτους πρόσφυγες που έφυγαν από την τρομοκρατία των Τούρκων της υπαίθρου και συγκεντρώνονταν στις πόλεις. Εκεί, στην Κερασούντα, μας προειδοποίησαν οι συμπατριώτες μας ότι μαζεύουν όλους τους Έλληνες και τους μεν μεγάλους τους κλείνουν στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου για να τους εξορίσουν κάθε φορά που συμπλήρωνε ο αριθμός των 250 ατόμων, τους δε μικρούς τους οδηγούν με μικρά καΐκια σ΄ άγνωστα μέρη.
Στην εκκλησία δεν συμπληρώθηκε ποτέ ο αριθμός 250, γιατί εκεί χωρίς φαγητά , χωρίς νερό, μέσα στις ίδιες τους τις ακαθαρσίες, σε λίγες μέρες πέθαιναν οι περισσότεροι. Με τα ίδια μας τα μάτια είδαμε εγώ και ο αδελφός μου να μεταφέρουν τα παιδιά λίγο παρά έξω από την Κερασούντα κι εκεί να τα παραδίδουν στους άγριους Τσέτες αντάρτες. Αυτοί τα άρπαζαν από τα πόδια και χτυπούσαν τα κεφάλια τους πάνω στα μεγάλα βράχια της ακτής , μέχρι να πεθάνουν.»
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το έγκλημα που έγινε σε βάρος των Ποντίων από το 1914 ως το 1923 έχει όλα τα στοιχεία της Γενοκτονίας.
Στην σύμβαση του ΟΗΕ, «περί γενοκτονίας» επακριβώς περιγράφηκε ότι «γενοκτονία» είναι: «οποιαδήποτε πράξη ενεργούμενη με την πρόθεση της ολικής ή μερικής καταστροφής ομάδας εθνικής, εθνολογικής, φυλετικής ή θρησκευτικής».
Αυτό που διαχωρίζει την γενοκτονία από τα κοινά ποινικά εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου είναι η ιδιαίτερη εγκληματική πρόθεση , το ιδιαίτερο αντικείμενο του εγκλήματος, η ιδιαίτερη τεχνική διάπραξης του και οι ιδιαίτερες συνέπειες του.
Ο γενοκτόνος δεν εξοντώνει μια ομάδα για κάτι που έκανε, αλλά για κάτι που είναι. Στην περίπτωση των Ελλήνων του Πόντου, επειδή ήταν Έλληνες και Χριστιανοί. Ο δράστης δεν ενδιαφέρεται για το άτομο αυτό καθ εαυτό αλλά μόνο για την ιδιότητα του ως μέλους της ομάδας.
Η γενοκτονία δεν συνεπάγεται απαραίτητα και την άμεση εξόντωση της ομάδας, του έθνους. Ως γενοκτονία, υποδηλώνει ένα συντονισμένο σχέδιο ενεργειών που αποσκοπούν στην καταστροφή θεμελιωδών στοιχείων διαβίωσης εθνικών, θρησκευτικών , φυλετικών η άλλων ομάδων, η οποία επιφέρει τελικά και την καταστροφή τους.

»Οι ζωντανοί, π’ εφήκανε τον τόπον ντ’ εγεννέθαν
»κι εφορτώθανε τα στενά τα νεκρικά κασέλας
»κι εφόρεσαν τα σάβανα, κι εσέβανε ‘ ς σην στράταν,
»‘ς σην στράταν την αγύριστον, ‘ς ση χαμονής τον δρόμον.
( από το έπος «Η καμπάνα του Πόντου»)

Ούτε χρειάζεται να είναι περίοδος πολέμου. Την περίοδο που ο Ποντιακός Ελληνισμός υπέστη τις διώξεις και τη γενοκτονία, δηλαδή πριν το 1922 και σε όλη τη δεκαετία, δεν πάτησε ποτέ εκεί στρατός.
353 000 ψυχές υπολογίζεται ότι χάθηκαν κατά την διάρκεια αυτών των χρόνων.
Όταν η γενοκτονία πλέον συντελέσθηκε, ο φόβος να αφανισθεί ο Ποντιακός Ελληνισμός προκάλεσε την αναγκαστική μετακίνηση των ποντιακών χριστιανικών πληθυσμών προς την Ελλάδα, Σοβιετική Ένωση και αλλού, αφήνοντας πίσω πάνω από 200 000 Ποντίους που δεν μπόρεσαν να μετακινηθούν.
Δύσκολος ο αποχωρισμός. Σπαράζει η καρδιά. Ικετεύει η ψυχή. Γονατίζουν στην γη τους σαν να θέλουν να καρφωθούν εκεί.

»Θεέ μ’! Δείξον τη δύναμη Σ’! Χριστέ μ’ ποίσον το θάμα Σ’!
»Ποίσον με ποταμόπετραν βαρύν τη καταράχτε,
»Ποίσον με σπέλιας κατωθύρ’, ‘ς σην γην καταχωμένον,
»Ποίσον με, αν θέλτς, μικρόν λιθάρ’, αν θέλτς, ποίσο με χώμαν.
»Θεέ μ’… ποίσον με ήνταν θέλτς… Μόνον ‘ς σον τόπο μ’, άφς με.
»Άφς με αδά να θάφκουμαι, ‘ς σον τόπον ντ’ εγεννέθα,
»‘ς σο μνήμαν όμπου έθαψα την μάνα μ’ και τον κύρη μ’…»
(από το έπος «Η καμπάνα του Πόντου»)

Παίρνουν μαζί τους ιερά κειμήλια και λίγο χώμα από τη γη του Πόντου.
Αφήνουν πίσω τη Μαύρη Θάλασσα και μπαίνουν στην Άσπρη Θάλασσα.
Γράφει ο Καζαντζάκης στο βιβλίο του «Αναφορά στον Γκρέκο»
«Η Μαύρη Θάλασσα κυμάτιζε αλαφρά, σκούρα λουλακιά, και μύριζε σαν καρπούζι. Ζερβά μας τ’ ακρόγιαλο και τα βουνά του Πόντου, μια φορά κ’ έναν καιρό δικά μας, Δεξά αστραφτερό, απέραντο το πέλαγο. Ο Καύκασος είχε σβήσει μέσα στο φως, μα οι γέροι, με τη ράχη γυρισμένη, κάθουνταν στην πρύμνα και δε μπορούσαν να ξεκολλήσουν τα μάτια τους από το αγαπημένο ουρανοθάλασσο. Ο Καύκασος είχε χαθεί, φάντασμα ήταν και σκόρπισε, μα απόμεινε ασάλευτος, αβασίλευτος βαθιά στις λαμπυρήθρες των ματιών τους. Δύσκολο, δύσκολο πολύ η ψυχή να ξεκολλήσει από την πατρίδα. Βουνά, θάλασσες, αγαπημένοι άνθρωποι, φτωχό αγαπημένο σπιτάκι, ένα χταπόδι είναι η ψυχή και όλα τούτα οι πλόκαμοί της.»
Φτάνουν στην Ελλάδα. Πάμφτωχοι, ταλαιπωρημένοι από τις διώξεις, με το φόβο ακόμη ζωντανό μέσα τους, κι εγκαταστάθηκαν δίχως να χάσουν το θάρρος τους, εδώ κι εκεί στη νέα ελληνική πατρίδα.
Σκόρπισαν σε χωριά και πόλεις της Μακεδονίας και της Θράκης, στους συνοικισμούς της πρωτεύουσας και σε άλλες περιοχές, με μοναδικό εφόδιο την αυτοπεποίθηση, την αισιοδοξία, την αγάπη στη γη και τα γράμματα ή τις τέχνες.
Μοναδική αλλά και μεγάλη παρηγοριά ότι οι ξεριζωμένοι πρόσφυγες, οι αιώνιοι Ακρίτες, θωράκισαν τη Μακεδονία και τη Θράκη. Οι Ίωνες, με μια πλούσια πολιτισμική και εθνική παράδοση, συνέβαλαν στην επιβεβαίωση της εθνικής ταυτότητας.
Μέσα από αντιξοότητες και εμπόδια, που συνάντησαν, ειδικά στα χωριά, κατόρθωσαν τόσο αυτοί όσο και αργότερα τα παιδιά τους, με την επιμονή και την υπομονή που τους διακρίνει, όχι μόνο να επιβιώσουν, αλλά και να διεισδύσουν στους χώρους των επιστημών και των τεχνών, της πολιτικής και του συνδικαλισμού, και να διακριθούν, συντελώντας καίρια την ανύψωση του βιοτικού επιπέδου των συμπολιτών τους, στην πρόοδο της επιστήμης και στην πολιτική ανάπτυξη του τόπου.
Άφαντη η ιστορία των Ποντίων.
Άγνωστος σχεδόν ο αγώνας του Πόντου, που αγωνίστηκε για λευτεριά και ανεξαρτησία πληρώνοντας την περήφανη αντίσταση του με αμέτρητες θυσίες,
Άγνωστοι οι απαγχονισμοί, οι σφαγές, οι εκτοπίσεις. Οι λεηλασίες, οι βιασμοί. Τα αίσχη , οι βανδαλισμοί.
Άγνωστη η δεινή θέση των παιδιών και γυναικών. Οι γυναίκες χτυπούσαν τα στήθια τους και τραβούσαν τα μαλλιά τους στις τραγικές εικόνες που ζούσαν. Οι Παναγίες του Πόντου με την τυράννια και τον πόνο της ρίζας. «Ντο θα είνουμε σ’, θα καίγουμες», λες και δεν ήταν καμένες από την τραγική δυστυχία και τα νεκρά μωρά τους.
Η ιστορία της καταστροφής, το χρονικό της συγκλονιστικής γενοκτονίας, έχει φτάσει στις μέρες μας μόνο με τον λυγμό των ξεριζωμένων.
Διάσπαρτες αφηγήσεις, όσα κρατάει ο νους, όσα μπορεί και θέλει να συγκρατήσει.
Η πολιτεία καθιέρωσε την 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης για τα θύματα της Γενοκτονίας. Με τον νόμο όμως δεν αναγνωρίστηκε η Γενοκτονία των 353 000 χριστιανών του Δυτικού κυρίως Πόντου από το 1914-1922.
Η διεθνής αναγνώριση της γενοκτονίας του Μικρασιατικού Ελληνισμού έχει βραδύνει.
Δεν είναι συναισθήματα εκδίκησης που υπαγορεύουν την πρόταση αυτή.
Μόνον ανάγκη απονομής Δικαιοσύνης στα θύματα, μα και στην ανθρωπότητα ολόκληρη. Και πριν απ’ όλα, η προστασία του γένους των Ανθρώπων.
Ανάγκη να πάψει πια το φρικτό έγκλημα της γενοκτονίας να αποτελεί εύκολη λύση των διεθνών προβλημάτων.
Ο Ποντιακός Ελληνισμός είναι ένα μεγάλο τμήμα του έθνους και δεν είναι δυνατό να αγνοηθεί από την Πολιτεία και την πολιτική της.
Η διεθνοποίηση του εγκλήματος, αποτελεί κυρίαρχο συστατικό στοιχείο των πολιτικών θεσμών που σέβονται την ιστορία και την αλήθεια, δηλαδή τη μνήμη τους. Και όπως έγραψε ο μεγαλύτερος ίσως Πόντιος συγγραφέας, ο Δημήτρης Ψαθάς «ούτε επιτρέπεται να θυσιάζουμε την ιστορική αλήθεια σε καμία σκοπιμότητα, όπως δυστυχώς, καθιερώθηκε να γίνεται από τον καιρό που χαράχτηκε η λεγόμενη ελληνοτουρκική φιλία. Η άστοχη κριτική αποσιώπησης των γεγονότων της Ιστορίας, ήταν ίσως κι ένας από τους λόγους που τόσο άσχημα πορεύτηκε η φιλία με τους Τούρκους. Να ρίξουμε το πέπλο της λήθης στο παρελθόν, αλλά να ξέρουμε, όχι να κρύβουμε. Να ξέρουν κι ίδιοι οι Τούρκοι το τι φτιάξαν οι πατεράδες τους, για να αποφύγουν τα όσα στιγμάτισαν εκείνους εφ΄ όσον θέλουν να πάρουν τη θέση που φιλοδοξούν ανάμεσα στα πολιτισμένα έθνη. Μόνο έτσι ξέροντας εμείς τους Τούρκους και ξέροντας εκείνοι εμάς και το στιγματισμένο παρελθόν τους, μπορεί κάποτε να χαράξουμε μία ελληνοτουρκική φιλία επάνω σε στέρεες βάσεις»
Κάθε λαός έχει δικαίωμα να απαιτεί με επιμονή την επίσημη αναγνώριση από τις αρμόδιες αρχές των εγκλημάτων και αδικιών που διαπράχτηκαν σε βάρος του. Όσο μεγαλύτερη είναι η αδικία, όσο περισσότερο χρόνο αποκρύφτηκαν τα γεγονότα, τόσο
πιο έντονη είναι η επιθυμία για μια τέτοια αναγνώριση.
Στις 19 Μαΐου κάθε χρόνο τιμάται η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.
Το γένος των Ποντίων θυμάται και λυπάται.
Θυμάται και λυπάται,
Γι αυτούς που χρόνια πριν, αποθαμένοι εκεί στου Πόντου τη γη φωνάζουν.

«Σ αυτήν τη γη μια Ελλάδα είναι θαμμένη.»

Ρωμανίδης Ν. Θεόδωρος
Πρόεδρος ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΟΝΤΙΩΝ Ν. ΞΑΝΘΗΣ
ΑΚΡΙΤΑΣ ΘΡΑΚΗΣ

Ινφογνώμων

Μίνι μανιφέστο Σαμαρά με υποθήκες

Παρουσία 4 υπουργών, 7 υφυπουργών και δεκάδων βουλευτών της Ν.Δ μίλησε ο Α. Σαμαράς σε εκδήλωση του Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κ. Καραμανλής, με θέμα «Προκλήσεις και Προοπτικές για την Ε.Ε. Τάχθηκε υπέρ του »κοινωνικού φιλελευθερισμού« και των »μεταρρυθμίσεων« και τόνισε ότι κοινωνική αναφορά του κόμματος είναι η μεσαία τάξη. Χαρακτήρισε τον πρωθυπουργό »κεφάλαιο για την Ελλάδα" και κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ για κινδυνολογία.

Ο κ. Σαμαράς αναφέρθηκε στην σημερινή κατάσταση της Ευρώπης, λέγοντας ότι μοιάζει κουρασμένη και αποδυναμωμένη από τη γραφειοκρατία, από την αναπτυξιακή ανεπάρκεια και από τα λάθη της.

«Μέχρι πρόσφατα, κάποιοι είχαν ταυτίσει την Ευρώπη με τη γραφειοκρατία της. Είχαν, ακόμα, ταυτίσει την υποταγή στην ευρω-γραφειοκρατία με το αίτημα «εκσυγχρονισμού» της Ελλάδας» είπε ο κ.Σαμαράς και πρόσθεσε: «Μας έλεγαν, λοιπόν, ότι για να γίνουμε «περισσότερο Ευρωπαίοι», πρέπει να γίνουμε «λιγότερο Έλληνες». Ότι πρέπει, τάχα, να αποβάλουμε την ελληνική ταυτότητα για να αποκτήσουμε «Ευρωπαϊκή συνείδηση». Τώρα πια, μετά την κρίση, γνωρίζουμε ότι ισχύει μάλλον το αντίστροφο: Πρέπει να γίνουμε περισσότερο απαιτητικοί από τους εαυτούς μας, ως Έλληνες, για να γίνουμε Ευρωπαίοι».

Ο κ. Σαμαράς είπε ότι η ύπαρξη του κοινού νομίσματος αποδείχθηκε σωτήρια για όλους μέσα στην ευρωζώνη και αναφέρθηκε σε ισχυρές χώρες, όπως η Βρετανία, που βρίσκονται εκτός ευρώ, οι οποίες δοκιμάζονται πολύ περισσότερο και απειλούνται πολύ πιο άμεσα, από ότι οι χώρες της ευρωζώνης. Παρά τα σφάλματα που έγιναν, το ευρώ αποδείχθηκε σωτήριο για όλα τα κράτη που εντάχθηκαν σ’ αυτό ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης, είπε ο κ.Σαμαράς.

Σημείωσε ότι την κρίσιμη στιγμή, δεν ήταν τα υπερεθνικά όργανα της Ευρώπης που ανέλαβαν δράση, αλλά οι εθνικές κυβερνήσεις και τόνισε ότι η Ευρώπη θα προχωρήσει, εάν προχωρήσουν οι λαοί της στην πολιτική ολοκλήρωση, που είναι εθελοντική σύγκλιση και όχι ισοπέδωση πληθυσμών κάτω από την επιβολή μιας υπερεθνικής γραφειοκρατίας.

Ο κ. Σαμαράς αναφέρθηκε στην ιδεολογική ταυτότητα της ΝΔ λέγοντας ότι η κυβερνώσα παράταξη δεν έχει κανένα λόγο να απολογείται. «Δεν είναι δυνατό να έχουμε την ευθύνη για τις τύχες της κοινωνίας μας, αν είμαστε υποχρεωμένοι, κάθε τόσο, να δίνουμε «εξετάσεις» ψευτο-προοδευτικότητας, να μετριόμαστε με αρχές που δεν είναι δικές μας, ή με προτάγματα που δεν τα υιοθετεί η ελληνική κοινωνία και δεν τα έχουμε εμείς αποδεχθεί» είπε ο υπουργός Πολιτισμού.

Είπε ακόμη ότι ο κοινωνικός φιλελευθερισμός, είναι η ιδεολογική ταυτότητα της ΝΔ, οι μεταρρυθμίσεις είναι τα προτάγματά της και η Μεσαία τάξη είναι η κοινωνική της αναφορά.

Εκτίμησε ότι οι αξίες, οι ιδέες και τα προτάγματα, είναι απαραίτητα στην πολιτική διότι σφυρηλατούν σχέσεις εμπιστοσύνης, δημιουργούν νομιμοποίηση, και διότι αυτά απορροφούν τους κραδασμούς στις δύσκολες στιγμές. «Αν υπάρχει εμπιστοσύνη, το κόμμα και ο ηγέτης που κυβερνά έχει την άνεση να πάρει τις σωστές αποφάσεις, γιατί γνωρίζει ότι ο λαός τον στηρίζει. Ακόμα κι όταν του γίνεται δυσάρεστος. Δημοκρατία χωρίς σχέση εμπιστοσύνης δεν μπορεί να υπάρξει. Και σχέση εμπιστοσύνης χωρίς ιδεολογία με κοινές αξίες και ιδανικά είναι αδιανόητη» είπε ο κ.Σαμαράς τονίζοντας ότι η ιδεολογική διάσταση της πολιτικής - η πειθώ της εξουσίας και η πίστη της κοινωνίας - νομιμοποιούν δύσκολες αποφάσεις.

Ο υπουργός Πολιτισμού είπε επίσης ότι «στην Ελλάδα, χωρίς να το έχουμε συνειδητοποιήσει κι εμείς οι ίδιοι, ήδη κερδίζουμε αυτή τη μάχη της εμπιστοσύνης» και πρόσθεσε: «Παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε στο επίκεντρο μιας διεθνούς κρίσης και στη μέση μιας δύσκολης τετραετίας, η εμπιστοσύνη του εκλογικού σώματος στον Κώστα Καραμανλή είναι πολύ υψηλή, η υπεροχή του είναι σαφής και μάλιστα διευρυνόμενη. Ο κόσμος εμπιστεύεται τον Καραμανλή, κι αυτό είναι πολύτιμο κεφάλαιο, που δεν πρέπει να κατασπαταλήσουμε».

Τόνισε ακόμη ότι η ΝΔ έχει διαυγή και στέρεα και ιδεολογική ταυτότητα, δεν «τσαλαβουτά» σε θολά νερά. «Δεν γέρνουμε πότε λίγο προς τα αριστερά, όταν είναι της μόδας - πότε λίγο προς τα δεξιά, όταν γίνεται ντεμοντέ η αριστερά και «δεν πολυφοριέται» πλέον» είπε και πρόσθεσε ότι η ιδεολογία της ΝΔ είναι η σύνθεση ενός φιλελευθερισμού με κοινωνικό πρόσωπο: Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός.

Επιτέθηκε στον ακραίο νέο-φιλελευθερισμό που εναποθέτει τα πάντα στην απληστία των αγορών όπως είπε, και τάχθηκε κατά του ακραίου κρατισμού που όπως είπε, καταργεί τις αγορές και τις υποκαθιστά με μιαν άκαμπτη και αντί-αναπτυξιακή γραφειοκρατία που καταπιέζει τον πολίτη και τις ελευθερίες του.

Ο κ.Σαμαράς είπε ακόμη ότι ο κοινωνικός φιλελευθερισμός δίνει έμφαση στην προσωπικότητα του ανθρώπου. «Δεν θέλουμε μια κοινωνία «αρπακτικών», γιατί αυτό δεν είναι κοινωνία, είναι ζούγκλα. Δεν θέλουμε μια κοινωνία «πειθαρχημένων ρομπότ», γιατί αυτό δεν είναι κοινωνία, είναι στρατόπεδο νεοσυλλέκτων. Θέλουμε μι ελεύθερη κοινωνία ελευθέρων προσώπων, με ισότητα ευκαιριών για όλους, χωρίς ισοπέδωση της προσωπικότητας, χωρίς παραμερισμό της αξιοκρατίας» είπε ο κ.Σαμαράς.

Ανέφερε ακόμη ότι ο κοινωνικός φιλελευθερισμός δίνει προτεραιότητα στην Παιδεία και στον Πολιτισμό, στην Μεσαία τάξη και στην Ανταγωνιστικότητα.

Ο κ. Σαμαράς είπε επίσης ότι ο πατριωτισμός είναι προϋπόθεση κοινωνικής συνοχής, αυτοπεποίθησης, ασφάλειας και ειρηνικής συνεργασίας με τους άλλους λαούς και τόνισε ότι αν χάναμε ποτέ την εθνική μας ταυτότητα θα μετατρεπόμασταν σε συνονθύλευμα τοπικισμών, χωρίς κοινές αναφορές, χωρίς συνεκτικούς δεσμούς, χωρίς αλληλεγγύη μεταξύ μας.

«Όσοι θεωρούν την εθνική συνείδηση και τη συλλογική μας ταυτότητα «κουσούρι» κάνουν λάθος! Πολύ σοβαρό λάθος. Κι έρχονται σε αντίθεση με τη συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού. Ο οποίος δεν διαπραγματεύεται ούτε την παράδοσή του, ούτε τον Πολιτισμό του, ούτε όλα όσα τον ενώνουν αιώνες τώρα» είπε ο κ.Σαμαράς. και πρόσθεσε: «Η ελευθερία μας και η Ελληνικότητά μας είναι αδιαπραγμάτευτα αγαθά».

Χαρακτήρισε πολιτικά προτάγματα της κυβέρνησης τις μεταρρυθμίσεις χωρίς να διαλύουν τον κοινωνικό ιστό, και είπε ότι η κοινωνική αναφορά της ΝΔ είναι η μεσαία τάξη που παράγει ευκαιρίες, θέσεις απασχόλησης, πλούτο, φορολογικά έσοδα για το κράτος, διάχυση εισοδήματος στην υπόλοιπη κοινωνία και Πολιτισμό, και σήμερα θίγεται περισσότερο.

Εξήρε την παρουσία του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή για τον οποίο είπε ότι είναι το κεφάλαιο της ΝΔ.

Αναφέρθηκε στην οικονομία λέγοντας ότι χρειαζόμαστε περισσότερους πόρους για την Ευρώπη και επισήμανε ότι ο κοινοτικός προϋπολογισμός που κάποτε έφτανε στο ανεπαρκές 1,12% του Ευρωπαϊκού ΑΕΠ, σήμερα με διπλάσια και πολύ πιο ανομοιογενή μέλη έχει πέσει ακόμα χαμηλότερα: δεν ξεπερνά ούτε το 0,9% του κοινοτικού ΑΕΠ. Πως θα έχουμε περισσότερη Ευρώπη με λιγότερα χρήματα, αναρωτήθηκε ο κ. Σαμαράς τασσόμενος υπέρ της δημοσιονομικής πειθαρχίας στην Ευρώπη.

Τάχθηκε υπέρ των κοινών ευρωπαϊκών συνόρων γιατί σημασία έχει ότι η Ενωμένη Ευρώπη δεν μπορεί να επεκτείνεται επ’ άπειρον, διότι, όπως είπε, ότι «τεντώνει» υπερβολικά στο τέλος «ξεχειλώνει».

Για την ένταξη της Τουρκίας είπε ότι η πλήρης συμμόρφωση προς το κοινοτικό κεκτημένο θα οδηγήσει σε πλήρη ένταξη. «Βέβαια, το τι ακριβώς θα κάνει η Τουρκία, δεν εξαρτάται από μας. Ενώ, το ποια Ευρώπη θα υπάρξει εξαρτάται και από μας. Και τη θέλουμε πολιτικά ενωμένη» είπε ο κ. Σαμαράς.

Υπενθύμισε πως όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής άνοιγε για την Ελλάδα την «ομπρέλα» προστασίας της Ευρώπης, υπήρξε λυσσώδη εσωτερική αντίδραση. «Ήμουν στη Βουλή το 1979, όταν ψηφίζαμε την ένταξή μας, την ώρα που το ΠΑΣΟΚ αποχωρούσε από την αίθουσα καταγγέλλοντας. Για σκεφτείτε η σημερινή καταιγίδα να μας έβρισκε μόνους. Θα μας είχε γονατίσει. Ευτυχώς που τότε το κοφτερό μάτι του Κωνσταντίνου Καραμανλή διέσχισε το μέλλον» είπε ο κ.Σαμαράς υπενθυμίζοντας πως το ΠΑΣΟΚ τότε φώναζε «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο».

Τέλος εξαπέλυσε επίθεση κατά του ΠΑΣΟΚ λέγοντας ότι για πολλούς μήνες υποβάθμιζε την κρίση με «ανέμελη αθωότητα», και έβλεπε μπροστά του το «τέρας» της κρίσης και υποκρινόταν ότι ψάχνει τα ίχνη του για να το βρει. Κι ύστερα, ξαφνικά, παραδέχθηκε την ύπαρξη της κρίσης, κι αντέστρεψε τη στάση του.

«Και σήμερα, αυτοί που καταχρέωσαν τον τόπο δια βίου, ανοίγουν τον ανεμιστήρα της κινδυνολογίας και - κάνοντας το ψέμα αλήθεια - προσπαθούν να μας σερβίρουν ψευτο-διαγγέλματα σωτηρίας. Από μια κρίση, που μόλις χθες αρνιόντουσαν την ύπαρξή της» είπε ο κ.Σαμαράς.

Πηγή