Combat Aircraft: BAD COMPANY - Greek Apaches get mean!

Πιστός στην υπόσχεσή του ο Ιωάννης Λέκκας σε προ μηνών σχόλιό του στο παρόν ιστολόγιο, το παγκόσμιας εμβέλειας COMBAT AIRCRAFT Monthly (August 2010) αφιέρωσε ένα εκτενές, αποκλειστικό άρθρο στην «Bad Company» – στην αιχμή του δόρατος του Ελληνικού Στρατού, στην αεροπορική δύναμη των Απάτσι.

Ένα 8-σέλιδο άρθρο με πανέμορφες φωτογραφίες, εκ των οποίων ορισμένες κατά τη διάρκεια της νύχτας και μέσα από το πιλοτήριο του ελικοπτέρου, κάνει μιας εκτενής αναφορά για τις δυνατότητες της Αεροπορίας Στρατού σε συνδυσαμό με το αμυντικό δόγμα της Ελλάδος. Στη συνέχεια, αξιωματικοί της Αεροπορίας Στρατού παρουσιάζουν τα εξελιγμένα υποσυστήματα του ελικοπτέρου.

Στο άρθρο παρουσιάζονται μεταξύ των άλλων και οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες των ελληνικών Απάτσι ενάντια των ελικοπτέρων AH-1W (Super Cobra) του Αμερικανικού Σώματος των Πεζοναυτών, οι οποίες έλαβαν χώρα κατά τους προηγούμενους μήνες στην ελληνική επικράτεια - μία ιδιαίτερη και ευαίσθητη πτυχή.

„ Crew coordination is a vital factor in the succeess of the Apache mission” αναφέρεται χαρακτηριστικά σε μία από τις φωτογραφίες του άρθρου, υπογραμμίζοντας την τεχνολογική πολυπλοκότητα αυτής της φονικής πτητικής μηχανής, η οποία ζητεί τα πάντα από τους χειριστές της, ορισμένες φορές και από τις οικογένειες τους.


Photographer Ioannis Lekkas. You can see work by Ioannis here.

fox2

Νέα αεροπορική άσκηση του Ισραήλ στην Ελλάδα

Ο εναέριος χώρος της Ελλάδος χρησιμοποείται κατά κόρον πλέον από την πολεμική αεροπορία του Ισραήλ, με τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες των Ισραηλινών στην Ελλάδα να διαδέχονται η μία την άλλη σε χρόνο ρεκόρ.

Σήμερα και αύριο, πολεμικά αεροσκάφη του Ισραήλ εκτελούν εκπαιδευτικές δραστηριότητρες στο φάσμα του εναέριου ανεφοδιασμού, μεταξύ Κρήτης και Κύπρου, στο FIR Αθηνών, όπως αναφέρετσι στη σχετική ΝΟΤΑΜ με ημερομηνία 4 Αυγούστου.
fox2

Το Αιγαίο και τα σενάρια για συνδιαχείριση...

"Είπε κανένα τιγράκι τίποτα;"

Από την ΚΥΡΑ ΑΔΑΜ

Η κυβέρνηση επιμένει να φέρει την Αγκυρα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του θέματος της υφαλοκρηπίδας, παρά τη συνεχιζόμενη τουρκική προκλητικότητα και ένταση στο Αιγαίο.

ΠΡΑΓΜΑΤΙ, οι διερευνητικές επαφές Αθήνας - Αγκυρας ασχολούνται με αυτό το θέμα επισταμένως. Και η Αγκυρα, παρά την εντύπωση που καλλιεργεί η Αθήνα, φαίνεται ότι ανταποκρίνεται θερμώς στις συζητήσεις. Σύμφωνα μάλιστα με τις υπάρχουσες -σκόρπιες- πληροφορίες, η κυβέρνηση Ερντογάν φαίνεται να έχει ήδη παρουσιάσει μια νέα «πλατφόρμα» για τη συζήτηση περί υφαλοκρηπίδας. Επιμένει δηλαδή, κατά την άποψή της, ότι αφού η Μεσόγειος είναι «περίκλειστη θάλασσα», άρα και το Αιγαίο είναι περίκλειστη θάλασσα και ως εκ τούτου, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, η υφαλοκρηπίδα μοιράζεται στη μέση ανάμεσα στα παράκτια κράτη.

Η ΑΓΚΥΡΑ, δηλαδή, επεξεργάζεται συστηματικώς και σε διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο τη θέση ότι η μοναδική λύση στο πρόβλημα είναι η μοιρασιά του Αιγαίου στη μέση για να ικανοποιηθούν όλοι.

ΣΤΟΝ ΚΑΘΑΡΑ επιχειρησιακό τομέα δεν χρειάζεται να υπενθυμιστούν οι συστηματικές προκλήσεις της Αγκυρας από τον 25ο μεσημβρινό και ανατολικά, με εμφανή στόχο τον αποκλεισμό -και για σκοπούς του ΝΑΤΟ ενίοτε- όλων των ελληνικών νησιών του Αν. Αιγαίου.

ΤΟ ΙΔΙΟ θέλει να πράξει τώρα, για οικονομικούς σκοπούς, με τη συνδιαχείριση και συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ τυχαίο ότι πρόθυμος αρωγός σ' αυτή την τουρκική επιδίωξη εμφανίστηκε την περασμένη Κυριακή σε συνέντευξή του ο Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ, Αμερικανός διπλωμάτης, ειδικευμένος σε θέματα ενέργειας, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Ε.Ε. επί προεδρίας Κλίντον και νυν ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για θέματα ενέργειας στην Κασπία.

Ο Ρ. ΜΟΡΝΙΝΓΚΣΤΑΡ λοιπόν, παριστάνοντας ατυχώς τον αφελή και αδαή περί τα ελληνοτουρκικά, ανέφερε ότι η Αθήνα και η Αγκυρα, ακολουθώντας το πρότυπο άλλων χώρων με προβλήματα χάραξης θαλασσίων συνόρων, μπορούν να ακολουθήσουν την ίδια συνταγή:

Να συμφωνήσουν και οι δύο σε «επωφελή εμπορική διευθέτηση» του Αιγαίου, αν υπάρχει μεγάλο οικονομικό όφελος, αφήνοντας τις οριστικές λύσεις για αργότερα.

Η «ΛΥΣΗ» αυτή προϋποθέτει βεβαίως ότι οι δύο χώρες θα συναποφασίσουν να συνερευνήσουν το Αιγαίο για αξιόλογα κοιτάσματα υδρογονανθράκων, με άλλα λόγια θα ορίσουν από κοινού τις έρευνες ή και την εξόρυξη.

ΕΠΟΜΕΝΩΣ η Αγκυρα στη μέση του Αιγαίου θα απαιτήσει το δικαίωμα στον έλεγχο και την προστασία των «περιοχών της» προς εκμετάλλευση, αποκόπτοντας όμως κατ' ανάγκην τα ανατολικά νησιά από τον ελληνικό ηπειρωτικό κορμό. Αν αυτό μοιάζει με φαντασία, ας υπενθυμίσουμε ότι η Αγκυρα από καιρό έχει συστήσει την κρατική εταιρεία υδρογονανθράκων της, την TRAO.

ΤΟ ΙΔΙΟ πράττει τώρα καθυστερημένα η Αθήνα με τη δική της κρατική εταιρεία ελέγχου υδρογονανθράκων. Η συνέχεια θα φανεί λίαν προσεχώς.enet.gr

Τριχοτομημένος ο στρατηγικός έλεγχος της Κύπρου

Της Μικαέλλας Λοίζου

Οι στρατιωτικές δυνάμεις που δραστηριοποιούνται στην Κύπρο, δηλαδή η Εθνική Φρουρά, η ΕΛΔΥΚ, τα κατοχικά στρατεύματα και οι τ/κ στρατιωτικές δυνάμεις, αλλά και η ΟΥΝΦΙΚΥΠ και οι Βρετανοί, παίρνουν, ουσιαστικά, από ένα κομμάτι της στρατηγικής αξίας της Κύπρου, διαπιστώνεται στην έκθεση του βουλευτή του ΑΚΕΛ Άριστου Αριστοτέλους, ο οποίος είναι ειδικός σε θέματα άμυνας και στρατηγικής. Η Κύπρος, όπως εξηγεί ο κ. Αριστοτέλους, αποτελεί παγκοσμίως σημαντικό κόμβο στρατηγικών επικοινωνιών. Προσφέρει, επίσης, ορμητήριο και χώρο ανεφοδιασμού και στάθμευσης στρατιωτικών δυνάμεων, γεγονός που κρίνεται ιδιαίτερα χρήσιμο για τους Βρετανούς. Εξ ου και, όπως αναφέρεται στην έκθεση, «παρά τις φοβερές οικονομικές πιέσεις, στις οποίες υπόκειται το Λονδίνο, εντούτοις δεν προτίθεται να εγκαταλείψει τις Βάσεις».
Η στρατηγική αξία σχεδόν ολόκληρου του κυπριακού χώρου βρίσκεται νόμιμα στα χέρια της Βρετανίας από το 1960, επισημαίνει ο κ. Αριστοτέλους. Άλλο ένα μέρος βρίσκεται παράνομα στα χέρια της Τουρκίας από το 1974 και ο υπόλοιπος χώρος ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Σε αυτόν το χώρο, όπως σημειώνει, έρχονται να λάβουν μέρισμα στρατηγικής αξίας και οι ΗΠΑ, μέσω μίας «μυστήριας» συμφωνίας στρατηγικών και άλλων διευκολύνσεων, η οποία υπογράφτηκε με τη Λευκωσία το 2002 αλλά ποτέ δεν έχει αποκαλυφθεί το πλήρες περιεχόμενό της.
Όπως δήλωσε στη «Σ» ο κ. Αριστοτέλους, ο ίδιος ζήτησε πολλές φορές λεπτομέρειες αυτής της συμφωνίας, ούτως ώστε να μπορούν να προσμετρηθούν τα ωφελήματα των ΗΠΑ, μέσω ερωτήσεων που υπέβαλλε από τη Βουλή στα αρμόδια Υπουργεία, αλλά ουδέποτε έλαβε σαφείς απαντήσεις ως προς το περιεχόμενο του εγγράφου. Εικάζεται, δε, ότι επειδή η εν λόγω συμφωνία έχει υπογραφτεί πριν από την ένταξή μας στην Ε.Ε., ενδεχομένως να μην είναι απόλυτα συμβατή με τις πρόνοιες του ευρωπαϊκού κεκτημένου και των συλλογικών υποχρεώσεών μας.
Υστερούμε στρατιωτικά
Όπως συμπεραίνεται από την έρευνα του κ. Αριστοτέλους, οι Τούρκοι έχουν μεν από το 2002 να προβούν σε μια ουσιαστική αύξηση των δυνάμεών τους στην Κύπρο, αλλά συνεχίζουν να είναι πολύ πιο ισχυροί από εμάς. «Η Τουρκία δύναται να έχει σχεδόν πλήρη στρατηγικό έλεγχο επί της Κύπρου», αναφέρεται χαρακτηριστικά. Όπως επισημαίνει, τα επίπεδα ικανοτήτων των τουρκικών στρατευμάτων διατηρούνται σε υψηλά επίπεδα και η κατοχική δύναμη είναι σε θέση να αποκλείσει από θάλασσα και από αέρα την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία υστερεί σημαντικά στους δύο αυτούς τομείς. Κι αυτό γιατί η Τουρκία έχει δυνατότητα πλήρους αεροπορικής και ναυτικής κάλυψης, υποστήριξης και ταχείας ενίσχυσης των δυνάμεών της, από βάσεις και εγκαταστάσεις στο δικό της έδαφος. Προγραμματίζει, μάλιστα, να ενισχύσει το στόλο της με φρεγάτες και υποβρύχια, όπως και με μεταγωγικά αεροσκάφη, ώστε να ενισχύσει περαιτέρω την εμβέλεια δράσης και την αποτελεσματικότητα των δυνάμεών της, όχι, βέβαια, μόνο όσον αφορά την Κύπρο αλλά κυρίως σε σχέση με το τι διαδραματίζεται στο ευρύτερο περιφερειακό σκηνικό.
Πολύ πιο ισχυροί
Σύμφωνα με την έκθεση, το νησί μας καθίσταται ιδιαίτερα ευάλωτο, λόγω της απουσίας άμυνας σε βάθος, των αδυναμιών στον αεροπορικό και αντιαεροπορικό τομέα (έναντι μιας πολύ ισχυρής τουρκικής αεροπορίας) και λόγω των πολύ ισχνών ναυτικών ικανοτήτων της Δημοκρατίας, σε σχέση με τους Τούρκους. Ο κ. Αριστοτέλους εκτιμά, ωστόσο, ότι υπάρχει κάποιο περιθώριο αισιοδοξίας, καθώς «η υπό εξέλιξη αναδιοργάνωση θα καταστήσει την Ε.Φ. μια πιο ευέλικτη και αποτελεσματική δύναμη να αντιμετωπίσει διάφορες μορφές κρίσης, προκλήσεις και απειλές στο νησί αλλά και να ανταποκρίνεται στις διεθνείς της υποχρεώσεις σε σχέση με την Ε.Ε.».
Παρά ταύτα, είναι σαφές ότι στον τομέα του ανθρώπινου δυναμικού υστερούμε, καθώς η αναλογία των δικών μας στρατιωτών σε σχέση με τους Τούρκους είναι 3,1 Τούρκοι προς ένα εθνοφρουρό. Η κατάσταση βελτιώνεται κάπως όταν προστεθούν και οι εφεδρείες στη συνταγή, καθώς οι αναλογίες αυτές μειώνονται σε 2:1. Η γεωγραφία μας, όμως, επισημαίνεται στην έκθεση, μαζί με την αδυναμία εξασφάλισης αποτελεσματικών μέσων προστασίας, όπως θα ήταν οι S300, μας αφήνουν εκτεθειμένους σε επιδρομές, παρά τις ναυτικές εγκαταστάσεις στο Μαρί και τις αεροπορικές στην Πάφο.
Όπως τονίζει, επίσης, ο κ. Αριστοτέλους, τα οικονομικά δεδομένα των τελευταίων ετών, όπως η ανάγκη σύγκλησης με τους δείκτες του Μάαστριχτ και η υιοθέτηση του ευρώ, κατέστησαν την άμυνα τομέα εξοικονόμησης πόρων, με αποτέλεσμα να επιβραδυνθεί ο ρυθμός εισαγωγής οπλισμού. Με αυτά τα δεδομένα, οι αμυντικές δαπάνες της Κυπριακής Δημοκρατίας έπεσαν στο 2,1-2,3% τα τελευταία χρόνια, αν και τα ποσοστά αυτά θεωρούνται υψηλά σε σχέση με τον μέσο όρο της Ε.Ε.

Οι τουρκικές επιδιώξεις
Όπως επισημαίνεται στην έκθεση, υπάρχει μία σειρά τουρκικών επιδιώξεων, που σχετίζονται τόσο άμεσα μαζί μας, όσο και με τη γενικότερη σφαίρα επιρροής της ευρύτερης περιοχής, που καθιστούν τον στρατηγικό έλεγχο της Κύπρου από την Τουρκία ιδιαίτερα σημαντικό για την κατοχική δύναμη. Έτσι, με τη διατήρηση ισχυρών στρατιωτικών ικανοτήτων στην Κύπρο, η Άγκυρα επιδιώκει:
· Τη συνεχή διασφάλιση του στρατηγικού ελέγχου της επί του κυπριακού χώρου, καθώς και της μεγάλης διαπραγματευτικής της ισχύος στο Κυπριακό και την αποτελεσματική στήριξη της εξωτερικής και αμυντικής της πολιτικής στο πρόβλημα αυτό.
· Την υπογράμμιση της αποφασιστικότητάς της για διαιώνιση και νομιμοποίηση της στρατιωτικής της παρουσίας και του στρατηγικού ελέγχου της στο νησί.
· Τη διατήρηση του ελέγχου της επί του καθεστώτος των κατεχομένων και των δραστηριοτήτων των Τ/κ, ιδιαίτερα σε θέματα που ενδεχόμενα να επηρεάζουν τις στρατηγικές επιδιώξεις της Άγκυρας στο νησί.
· Τη διατήρηση της ικανότητας να επηρεάζει εξελίξεις στις ελεύθερες περιοχές και να εκβιάζει την ε/κ πλευρά και να δημιουργεί αμφισβητήσεις για την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας στη ξηρά και στον θαλάσσιο και εναέριο χώρο της Κύπρου.
· Ο έλεγχος του κυπριακού χώρου από την Τουρκία, δεδομένου και του διευρυμένου ή ηγετικού ρόλου που επιδιώκει να διαδραματίσει στη γύρω περιοχή, αποτελεί εν δυνάμει στρατηγικό εφαλτήριο, που, έστω και συγκαλυμμένα, ενδεχομένως να μην αντισταθεί στον πειρασμό να χρησιμοποιήσει.

Λιμάνι στην Ανατολική Μεσόγειο ψάχνει η Ρωσία

Του ΘΑΝΑΣΗ ΑΥΓΕΡΙΝΟΥ

Η Ρωσία σχεδιάζει να ενισχύσει την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο και πιο συγκεκριμένα να εγκαταστήσει καταδρομικά, αεροπλανοφόρα και υποβρύχια στην εκσυγχρονισμένη ναυτική της βάση στην Ταρσό της Συρίας, θεωρεί όμως καλή ιδέα να έχει και τη δυνατότητα να σταθμεύει σε βάσεις ή αγκυροβόλια που θα μπορούσε να παραχωρήσει η Τουρκία ή η Ελλάδα, σύμφωνα με τον αρχηγό του ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού ναύαρχο Βλαντίμιρ Βισότσκι.

«Η δυνατότητα να διατηρείς βάση στο εξωτερικό είναι καλό, αλλά πρέπει να γίνει σταδιακά, χωρίς βιασύνη και συνυπολογίζοντας τις δυνατότητες της χώρας. Πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση είναι το σύστημα των απλών επισκέψεων των πλοίων» σε λιμάνια ξένων κρατών, είπε ο ναύαρχος Βισότσκι, θυμίζοντας ότι πολλά κράτη ακολουθούν την ίδια τακτική και η Ρωσία θα πράξει το ίδιο σε συνεργασία με εκείνες τις χώρες «που διαθέτουν καλές λιμενικές υποδομές».
Εξήγησε μάλιστα ότι μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχουν οι χώρες, που συνορεύουν με ζώνες δραστηριότητας των πλοίων του ρωσικού στόλου και «για παράδειγμα, εάν πρόκειται για τη ζώνη της Ανατολικής Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας, τότε είναι η Τουρκία και η Ελλάδα, μάλιστα και οι μεν και οι δε μας παραχωρούν τέτοιες δυνατότητες». Ο Ρώσος ναύαρχος απέφυγε να διευκρινίσει εάν έχουν υπάρξει κάποιας μορφής διαβουλεύσεις με τις χώρες, που ανέφερε ως παράδειγμα και σύμφωνα με διπλωματικές πηγές «δεν υπάρχει αμφιβολία ότι παρόμοια θέματα έχουν ήδη τεθεί ή θα τεθούν άμεσα στις διμερείς συνομιλίες».
Οπως είπε ο ναύαρχος Βισότσκι, τα τελευταία χρόνια έχουν βελτιωθεί σημαντικά οι σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Ιταλίας, «όμως αυτό αφορά τη Δυτική Μεσόγειο», πρόσθεσε και συμπλήρωσε ότι περί τα τέλη του 2010 θα είναι έτοιμο το σχέδιο και η τεχνική μελέτη για την κατασκευή του πρώτου αμιγώς ρωσικού αεροπλανοφόρου και περί το 2012 θα έχει ολοκληρωθεί το πρώτο στάδιο των εργασιών εκσυγχρονισμού της σημερινής τεχνικής βάσης, που κληρονόμησε η Ρωσία από τη Σοβιετική Ενωση.
Η βάση στην Ταρσό δημιουργήθηκε με συμφωνία ΕΣΣΔ - Συρίας το 1971 και κάλυπτε αρχικώς τις ανάγκες της 5ης επιχειρησιακής μοίρας Μεσογείου του σοβιετικού Ναυτικού. Από το 1991 η μοίρα αυτή διαλύθηκε, όπως και η Σ. Ενωση, και έκτοτε ακολούθησαν μόνο μεμονωμένοι ή συνδυασμένοι, αλλά διαρκώς αυξανόμενοι σε αριθμούς και διάρκεια, πλόες ρωσικών πολεμικών πλοίων στην ευρύτερη περιοχή. Πρωταγωνιστεί σ' αυτή τη δραστηριότητα ο ρωσικός στόλος στη Μαύρη Θάλασσα, ο οποίος εξασφάλισε πρόσφατα την παράταση της παραμονής του στον ναύσταθμο της Σεβαστούπολης στην Κριμαία, χάρη στη συμφωνία της φιλορωσικής κυβέρνησης Γιανουκόβιτς με το Κρεμλίνο.
Το ρωσικό ναυτικό έχει ξεκινήσει εργασίες εκσυγχρονισμού της υπάρχουσας τεχνικής βάσης στην Ταρσό και ειδικότερα εμβάθυνσης του λιμανιού, το οποίο θα μπορεί να υποδέχεται και να εξυπηρετεί βαριά πολεμικά πλοία, καταδρομικά και αεροπλανοφόρα και από βάση ανεφοδιασμού και τεχνικής εξυπηρέτησης να μετατραπεί σε ναυτική βάση πλήρους λειτουργικότητας. Σήμερα, η ρωσική τεχνική βάση αποτελείται από δύο πλωτά αγκυροβόλια, μια πλωτή επισκευαστική βάση, που αντικαθίσταται κάθε έξι μήνες, αποθήκες, θαλάμους και διάφορα διοικητικά κτίρια, αλλά η κατάστασή της δεν ικανοποιεί πλέον τις ανάγκες και τα ενισχυόμενα συμφέροντα της Ρωσίας στην περιοχή.

Αλλαγή πασάδων στην Άγκυρα

Την αντικατάσταση του Ιλκέρ Μπασμπούγ από τον 65χρονο στρατηγό Σελαχατίν Ισίκ Κοσανέρ, πρώην διοικητή των κατοχικών δυνάμεων στην Κύπρο (2000-2004) της 4ης Στρατιάς του Αιγαίου (2004-2006) και της διαβόητης Στρατοχωροφυλακής (2006-2008), επικυρώνει το αργότερο έως αύριο το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο της Τουρκίας, που ξεκίνησε την Κυριακή τις κρίσεις ανώτατων αξιωματικών.
Ο... Σμυρνιός την καταγωγή νέος αρχηγός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων θα αναλάβει καθήκοντα στις 30 Αυγούστου για τα τρία επόμενα χρόνια. Συμμετείχε ως διμοιρίτης στην εισβολή στην Κύπρο το 1974 και θεωρείται πιο σκληροπυρηνικός εθνικιστής από τον Μπασμπούγ.
Η «Ζαμάν» υπενθύμισε τις αντιδράσεις φιλελεύθερων και ισλαμικών κύκλων το 2008, για την παρθενική ομιλία του ως αρχηγού του Στρατού Ξηράς.
Ο Κοσανέρ κατήγγειλε ως «απειλή κατά του κράτους» τον πλουραλισμό και την κοινωνική διαφορετικότητα, χαρακτήρισε την ΕΕ και την παγκοσμιοποίηση «απειλή για την εθνική ενότητα» και άφησε αιχμές κατά του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ, η τύχη του οποίου κρινόταν εκείνες τις μέρες στο Συνταγματικό Δικαστήριο.
Ωστόσο, ο Κοσανέρ αποφεύγει να μιλάει στον Τύπο, ενώ το όνομά του δεν έχει εμπλακεί στις συνωμοσίες πραξικοπήματος της «Εργκενεκόν» και της «Βαριοπούλας».
Παζάρι Ερντογάν-Στρατού
Η τύχη 11 στρατηγών και ναυάρχων, που συμπεριλαμβάνονται στην τελευταία φουρνιά 102 κατηγορουμένων της «Βαριοπούλας», αποτέλεσε το σαββατοκύριακο αντικείμενο έντονου παζαριού ανάμεσα στον πρόεδρο Γκιουλ, τον πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν και τον στρατηγό Μπασμπούγ. Για να καταστεί δυνατή η προαγωγή τους από το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο, θα πρέπει το αργότερο μέχρι μεθαύριο το δικαστήριο να άρει τα εντάλματα σύλληψής τους, που εκδόθηκαν στις 23 Ιουλίου.
Αίνιγμα αποτελεί το πώς θα χειριστεί ο Κοσανέρ το ξήλωμα των συνωμοτικών μηχανισμών στο στράτευμα -όντας ο ίδιος κλασικός κεμαλιστής- αλλά και την αναζωπύρωση των συγκρούσεων με τους Κούρδους (χθες σκοτώθηκαν 4 Κούρδοι άμαχοι από βόμβα του ΡΚΚ κοντά σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στην επαρχία Μπατμάν). Το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν θα χαλαρώσει τη στρατιωτική πίεση σε Ελλάδα και Κύπρο.
Νέος διοικητής των τουρκικών χερσαίων δυνάμεων αναμένεται να διοριστεί ο στρατηγός Χασάν Ιγσίζ και της Στρατοχωροφυλακής ο Ασλάν Γκιουνέλ.

Κόντρα για τον αρχηγό της ΜΙΤ


Νέα εστία έντασης μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ προκαλεί ο νέος διοικητής της ΜΙΤ. Ο 42χρονος Χακάν Φιντάν διορίστηκε στις 27 Μαΐου, αλλά μόλις χθες καταγγέλθηκε ως «φιλοϊρανός» από τον υπουργό Άμυνας του Ισραήλ Εχούντ Μπάρακ. Έστω και με καθυστέρηση, ο τελευταίος δεν έκρυψε την ανησυχία τού Τελ Αβίβ γι’ αυτή την κίνηση της Άγκυρας. «Η Τουρκία είναι φίλη χώρα και στρατηγικός σύμμαχος, αλλά μας ανησυχεί ιδιαίτερα ο διορισμός ενός υποστηρικτή του Ιράν ως αρχηγού των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών», τόνισε ο Μπάρακ, φοβούμενος για «διαρροή απόρρητων πληροφοριών στην Τεχεράνη». Ο Φιντάν ήταν επικεφαλής της Τουρκικής Υπηρεσίας Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΤΙΚΑ), διατέλεσε υφυπουργός Εξωτερικών και επέβλεπε τις διαπραγματεύσεις για το ιρανικό πρόγραμμα ως αντιπρόσωπος της Τουρκίας στη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας του ΟΗΕ.
Πηγή «Έθνος»

Δυστύχημα AH-64 DHA: πρώτες εκτιμήσεις

Καθώς συνεχίζεται η διερεύνηση του τραγικού περιστατικού της συντριβής του ελικοπτέρου AH-64DHA, που στοίχισε την ζωή σε δυο στελέχη της Αεροπορίας Στρατού την περασμένη Παρασκευή, όλα τα ενδεχόμενα παραμένουν ανοικτά σχετικά με τα αίτια που οδήγησαν στην πτώση, συμπεριλαμβανομένης της βλάβης, της καταστροφικής αστοχίας αλλά και του ανθρώπινου λάθους.
  Καμιά πιθανή αιτία δεν μπορεί να αποκλειστεί στην φάση αυτή, καθώς ακόμη και εάν στους διερευνητές είναι γνωστές ορισμένες πληροφορίες σχετικά με το περιστατικό, όπως για παράδειγμα τυχόν αρχικό τεχνικό πρόβλημα στο ελικόπτερο, είναι εξαιρετικά πιθανό ότι αυτό, ίσως συνδυάστηκε και με την εμφάνιση και άλλων προβλημάτων στη συνέχεια ή ακόμη και με λανθασμένο χειρισμό στην αντιμετώπιση της έκτακτης κατάστασης που δημιουργήθηκε.

Μια τέτοια κατάσταση πιθανολογείται ότι δημιουργήθηκε σε ένα άλλο τραγικό περιστατικό που είχε πλήξει την Αεροπορία Στρατού τον Σεπτέμβριο του 2004, με την συντριβή ελικοπτέρου CH-47D Chinook (EΣ916) έξω από τις ακτές του Αγίου Όρους με αποτέλεσμα τον θάνατο των 17 επιβαινόντων. Στην περίπτωση εκείνη πιστεύεται (καθώς δεν υπήρχαν καταγραφικές συσκευές, αυτόπτες μάρτυρες ή επιζώντες για να το επιβεβαιώσουν) ότι στο μοιραίο ελικόπτερο εμφανίστηκε βλάβη στο ένα από τα υδραυλικά συστήματα, ίσως και σε συνδυασμό με σχεδόν ταυτόχρονη βλάβη σε ένα από τα συστήματα παροχής ηλεκτρικής ισχύος, που το πλήρωμα απέτυχε ή αδυνατούσε να αντιμετωπίσει. Το αποτέλεσμα ήταν το Chinook να πέσει σε αεροδυναμική αστάθεια και να καταπέσει μέσα σε διάστημα 60 δευτερολέπτων.

Υπό αυτό το πρίσμα, είναι τη στιγμή αυτή πολύ πρόωρο για γίνουν οποιεσδήποτε εκτιμήσεις για τα αίτια που οδήγησαν στην τραγωδία της περασμένης Παρασκευής.

Από την άλλη πλευρά το ελικόπτερο είναι μια ιπτάμενη μηχανή, ιδιαίτερα ευάλωτη σε κινδύνους μετά από βλάβη ή αστοχία υλικού, συγκριτικά τουλάχιστον με αεροπλάνα, καθώς εισέρχεται πολύ πιο γρήγορα σε αεροδυναμική αστάθεια και δίνοντας έτσι μικρότερους χρόνους αντίδρασης στο πλήρωμά του για να αντιμετωπίσει μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Όπως σε όλα βέβαια τα ιπτάμενα μέσα, όλα τα κύρια και κρίσιμα υποσυστήματα για την πτήση είναι πολλαπλά με τουλάχιστον ένα κύριο και ένα εφεδρικό, αν και στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχουν τριπλά ή και τετραπλά συστήματα.

Υπάρχουν επίσης σχεδιαστικές προβλέψεις ώστε να αυξηθεί η δυνατότητα επιβίωσης ενός ελικοπτέρου (ενός αεροσκάφους γενικότερα) σε περίπτωση εμφάνισης τεχνικού προβλήματος. Έτσι για παράδειγμα ο κινητήρας T700-GE-701C ενός ελικοπτέρου Apache αποδίδει 1890 shp σε μέγιστη απόδοση (στην επιφάνεια της θάλασσας) για συνολική εγκατεστημένη ισχύ στο ελικόπτερο (2x1890) 3780 shp. Σε περίπτωση όμως ανάγκης, όπως η αστοχία ενός από τους κινητήρες, ο άλλος μπορεί να λειτουργήσει παρέχοντας έως και 30% περισσότερη ισχύ από την μέγιστη απόδοση για διάστημα πέντε λεπτών, ώστε να επιτρέψει την ασφαλή προσγείωση του ελικοπτέρου.

Ένα ελικόπτερο όμως, κάτω από ορισμένες συνθήκες μπορεί να εκτελέσει ασφαλή προσγείωση ανάγκης, ακόμη και χωρίς ισχύ, με την μέθοδο που είναι γνωστή σαν αυτοπεριστροφή, όπου το στροφείο (ή στροφεία) απεμπλέκονται από το σύστημα μετάδοσης κίνησης των κινητήρων και περιστρέφονται ελεύθερα με την δύναμη του αέρα λόγω της πρόσθιας/ καθοδικής κίνησης του ελικοπτέρου. Έτσι η κινητική ενέργεια που διατηρούν τα πτερύγια του στροφείου με κατάλληλη διαχείρισή της μέσω των χειριστηρίων (χειριστήριο κυκλικού ελέγχου) μπορεί να διατηρήσει υπό έλεγχο τον βαθμό καθόδου ώστε το ελικόπτερο να πραγματοποιήσει προσγείωση. Η δυνατότητα χρήσης αυτοπεριστροφής ή η πιθανότητα επιτυχίας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως το ύψος πτήσης, η πρόσθια ταχύτητα του ελικοπτέρου, το βάρος την δεδομένη στιγμή και ο ρυθμός περιστροφής του στροφείου. Ακόμη και μια αποτυχημένη αυτοπεριστροφή, όπου το ελικόπτερο καταλήγει σε πτώση (crash landing), υπάρχουν πολλές πιθανότητες διαφυγής των επιβατών/ πληρώματος, καθώς η ταχύτητα καθόδου είναι μειωμένη και οι επιβραδύνσεις που αναπτύσσονται κατά την πρόσκρουση είναι μικρότερες από μια πτώση χωρίς αυτοπεριστροφή.

Τα ελικόπτερα έχουν όμως ενσωματωμένες στην σχεδίασή τους πολλές προβλέψεις που τους επιτρέπουν να μειώσουν τις δυνάμεις που αναπτύσσονται από την απότομη επιβράδυνση σε μια πιθανή πτώση, σε επίπεδα που να είναι επιβιώσιμα από τους επιβάτες/ πληρώματα.

Έτσι για παράδειγμα στο AH-64, το διμελές πλήρωμα κάθεται μέσα σε έναν προστατευτικό κλωβό, ενσωματωμένο στην δομή του πιλοτηρίου, που μπορεί να απορροφήσει μεγάλες δυνάμεις χωρίς να παραμορφωθεί (λειτουργώντας όμως το roll cage σε ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο) ειδικά σε περίπτωση πτώσης και ανατροπής. Τα δυο καθίσματα του κόκπιτ επίσης είναι σχεδιασμένα ώστε να απορροφούν την ενέργεια που αναπτύσσεται από πτώσεις, τόσο, κυρίως στον κατακόρυφο όσο και τον οριζόντιο άξονα.

Μεγάλες ποσότητες ενέργειας όμως απορροφούν και τα σκέλη του Apache, μέσω των αποσβεστήρων (shock absorbers) αρχικά, αλλά και μέσω της σχεδίασης των σκελών και της αγκίστρωσής τους πάνω στην άτρακτο, όπου η όλη κατασκευή υφίσταται σταδιακή, ελεγχόμενη παραμόρφωση απορροφώντας την ενέργεια της πρόσκρουσης.

Η ίδια η δομή του ελικοπτέρου επίσης, ειδικά στο ρύγχος είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε με ελεγχόμενη σταδιακή παραμόρφωση να απορροφά ενέργεια σε περίπτωση πτώσης. Επιπλέον, συγκροτήματα αισθητήρων στο ρύγχος ή του πυροβόλου στην πρόσθια κοιλία, είναι έτσι σχεδιασμένα ώστε σε περίπτωση συμπίεσης από πτώση να καταρρέουν ή να συνθλίβονται κατά ελεγχόμενο τρόπο, συμβάλλοντας τόσο στην απορρόφηση ενέργειας όσο και αποκλείοντας την υποχώρησή τους μέσα στον θάλαμο του πιλοτηρίου.

Το Apache διαθέτει ακόμη σύστημα αποθήκευσης και διανομή καυσίμου με υψηλή αντοχή σε συντριβή (crash resistant), ενώ και ο ιστός του κυρίως στροφείου είναι έτσι σχεδιασμένος ώστε σε περίπτωση συντριβής να «διατηρεί» το στροφείο που σε περίπτωση απόσπασης θα μπορούσε να κομματιάσει το σκάφος (τα πτερύγια του στροφείου μπορεί να χτυπήσουν σε εμπόδια, να κομματιαστούν και να εκσφενδονιστούν λόγω φυγοκέντρου αλλά το ακέραιο μέρος τους παραμένει στο στροφείο και το τελευταίο στον ιστό).

Παρά τις προσπάθειες των σχεδιαστών να κάνουν ένα ελικόπτερο (ή οποιοδήποτε αεροσκάφος) όσο το δυνατόν πιο ασφαλές, υπάρχουν φυσικά πεπερασμένα όρια σε αυτή την προσπάθεια. Έτσι για παράδειγμα έχουν αναφερθεί καταστροφικές αστοχίες, όπου μετά την ανάπτυξη ταλαντώσεων στο στροφείο, τα πτερύγια ήλθαν σε επαφή με την άτρακτο ή με το ουραίο τμήμα, αποκόπτοντάς το πριν σπάσουν φυσικά και τα ίδια.


Το AH-64, έχοντας παραχθεί σε 1180 περίπου μονάδες μέχρι σήμερα, έχει να επιδείξει μια μακρά σειρά περιστατικών, ατυχημάτων και δυστυχημάτων από το 1984 που μπήκε σε υπηρεσία. Αν και πολλά από τα περιστατικά αυτά, τόσο σε αμερικανική όσο και σε χρήση άλλων χωρών (Ισραήλ, Ηνωμένων Βασίλειο, Ολλανδία) οφείλονται σε πολεμική δράση, σε διάφορα θέατρα επιχειρήσεων, πολλά άλλα περιστατικά έχουν συμβεί στη διάρκεια εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων ρουτίνας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία του Αμερικανικού Στρατού, ο δείκτης περιστατικών (αριθμός ανά 100.000 ώρες πτήσης) για την περίοδο 1984-2000 είναι 19,4 (μέχρι το 2000 ο δείκτης ατυχημάτων του AH-64D είναι 22,5, αν και θα πρέπει να σημειωθεί ότι αφορά πρακτικά την περίοδο 1996-2000 που ο τύπος ήταν σε υπηρεσία, όπου συνολικά οι ώρες πτήσεις ήταν περίπου 33.000). Οι αντίστοιχοι δείκτες για άλλους τύπους ελικοπτέρων σε χρήση με τον Αμερικανικό Στρατό (μέχρι και το 2000) ήταν OH-58 13,6, UH-60 8,7 και CH-47 25,6.
defencepoint

Νέες τορπίλες για το Πολεμικό Ναυτικό

  Την προμήθεια 59 τορπιλών βαρέως τύπου περιέχει σε υψηλή προτεραιότητα το νέο ΕΜΠΑΕ 2011-2015 των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Οι νέες τορπίλες πρόκειται να εξοπλίσουν κατά κύριο λόγο τα τέσσερα νέα υποβρύχια Type 214. Η συγκεκριμένη προμήθεια έρχεται να καλύψει ένα μεγάλο κενό που δημιουργείται από την επικείμενη ένταξη στον ελληνικό υποβρυχιακό στόλο των τεσσάρων νέων υποβρυχίων Type 214. Υπενθυμίζεται ότι στο προηγούμενο ΕΜΠΑΕ περιλαμβανόταν η προμήθεια 70 νέων τορπιλών αλλά δυστυχώς το συγκεκριμένο πρόγραμμα κατέληξε σε τέλμα. Οι υποψηφιότητες τότε ήταν η γερμανική DM2A4 της Atlas Elektronik και η γαλλο-ιταλική προέλευσης Black Shark της WASS (Whitehead Alenia Sistemi Subacquei).

© ATLAS

Αξίζει να αναφερθεί ότι στην προσπάθεια υλοποίησης του προγράμματος τότε είχαν ανακύψει σοβαρά προβλήματα για την πλήρη ολοκλήρωση του όπλου στο σύστημα μάχης των υποβρυχίων Type 214 (ISUS 90 επίσης κατασκευή της Atlas Elektronik), τα δε οικονομικά κόστη ήταν σημαντικά σε τέτοιο βαθμό που να υπερκαλύψουν και την διαφορά των δύο αρχικών οικονομικών προσφορών της Atlas Elektronik και της Whitehead καθώς η δεύτερη είχε συμπιέσει (για ευνόητους λόγους) σημαντικά το κόστος. Οι παρακολουθούντες τα ελληνικά ναυτικά προγράμματα πιθανόν να ενθυμούνται ακόμα τη φιλολογία που είχε αναπτυχθεί περί πλήρους ή μερικής ολοκλήρωσης. Κύριος βιομηχανικός εταίρος της Atlas Elektronik ήταν η ελληνική Sunlight η οποία είχε μάλιστα τότε προτείνει και την κατασκευή μίας ελληνοποιημένης έκδοσης της DM2A4.

Το πρόγραμμα είναι επίσης αξιομνημόνευτο καθώς μόνο λόγω κακής συγκυρίας (λόγω αποτυχίας στις αρχικές δοκιμές του Παπανικολής) δεν ξαναζούμε το σίριαλ των πυρομαχικών των αρμάτων μάχης. Βέβαια και στις δύο περιπτώσεις ο επιχειρησιακός φορέας είχε εγκαίρως προνοήσει για τον προγραμματισμό υλοποίησης των αντίστοιχων προγραμμάτων όπως συμβαίνει και αυτή τη φορά. Ελπίζουμε ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι στην ολοκλήρωση του νέου προγράμματος θα μελετήσουν σε βάθος τα δεδομένα και την κατάληξη σε τέλμα του προηγούμενου ώστε να αποφευχθούν παγίδες που θα οδηγήσουν στην παράταση ή παραπομπή του στις ελληνικές καλένδες.

defencepoint

Προς υλοποίηση προγράμματα για τα TOR-M1 και OSA-AKM

Την έγκριση από την Επιτροπή Εξοπλισμών της Βουλής δύο συμβάσεων που αφορούν τα αντιαεροπορικά συστήματα TOR-M1 και OSA-AKM ανακοίνωσε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Ευάγγελος Βενιζέλος.

Συγκεκριμένα, η πρώτη σύμβαση αφορά την εν συνεχεία λογιστική υποστήριξη (FOS: Follow-on-Support) των αντιαεροπορικών συστημάτων μικρού βεληνεκούς TOR-M1. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας, πρόκειται για μία συμφωνία πλαίσιο όμοια μ’ αυτές που γίνονται μέσω FMS (Foreign Military Sales) ή NAMSA και η οποία θα ενεργοποιείται κατά περίπτωση για την παροχή ανταλλακτικών ή/και υπηρεσιών τεχνικής υποστήριξης, όταν και εφόσον απαιτηθεί.

Η δεύτερη συμφωνία αφορά τον εκσυγχρονισμό των βλημάτων των αντιαεροπορικών συστημάτων μικρού βεληνεκούς OSA-AKM που ως γνωστόν έχουν πλησιάσει το όριο λήξης της επιχειρησιακής τους ζωής σε σημαντικό ποσοστό.

Σύμφωνα με τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, η συμφωνία που επιτεύχθηκε μετά από διαπραγματεύσεις με τη ρωσική πλευρά, έχει κόστος περί τα 22 εκατ. ευρώ, και είναι μειωμένη κατά 20% σε σχέση με την τιμή της αρχικής ρωσικής προσφοράς.

Υπενθυμίζεται ότι τα συστήματα TOR-M1 και OSA-AKM που υπηρετούν σήμερα στον Ελληνικό Στρατό (21 και 39 αντίστοιχα), αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της κινητής αντιαεροπορικής άμυνας μικρού βεληνεκούς των τεθωρακισμένων και των μηχανοκίνητων δυνάμεων και ότι η ανωτέρω συμφωνίες που εκκρεμούσαν εδώ και αρκετό καιρό θα αποκαταστήσουν όλα τα προβλήματα διαθεσιμότητας και επιχειρησιακής αποτελεσματικότητας.
defencepoint

Ρωσικό πυροσβεστικό ελικόπτερο αποκαλύπτει "μαύρη τρύπα" στην τουρκική αεράμυνα!

Aυτό που απαγορεύεται ρητά στους πιλότους της Πολεμικής Αεροπορίας, η παραβίαση του ΕΕΧ της Τουρκίας, το έκανε στις 23 Ιουλίου ο πιλότος ενός ρωσικού πυροσβεστικού ελικοπτέρου και όχι στιγμιαία ή για ένα λεπτό αλλά για δώδεκα (!) ολόκληρα λεπτά πέταξε εντός του εθνικού εναέριου χώρου της Τουρκίας, χωρίς να φοβηθεί τα τουρκικά μαχητικά, τα οποία έτσι ή αλλιώς δεν απογειώθηκαν! «Είναι σαφές» αναφέρει αξιωματικός του ΓΕΕΘΑ «ότι το τουρκικό σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης αιφνιδιάστηκε προφανώς λόγω της πορείας που ακολούθησε το ελικόπτερο. Προφανώς ο πιλότος ήθελε να εξοικονομήσει καύσιμα και δεν δίστασε "να βάλει το κεφάλι του στο στόμα του λύκου"». Το ρωσικό ελικόπτερο έφυγε από το Διδυμότειχο με κατεύθυνση  την Μυτιλήνη όπου είχε πάρει εντολή να σπεύσει για την κατάσβεση πυρκαγιάς. Ακολουθώντας πορεία νοτιοανατολική πέρασε από τα βόρεια του Τσανάκαλε (!), δηλαδή από την «καρδιά» της τουρκικής αεράμυνας αφού από εκεί ξεκινάει ο νοητός αεροδιάδρομος από τα δυτικά για την Κωνσταντινούπολη και πέταξε δώδεκα ολόκληρα λεπτά εντός της τουρκικής αεράμυνας, πριν φτάσει στην Μυτιλήνη και συμμετάσχει στις προσπάθειες κατάσβεσης της φωτιάς. Για την ιστορία, η παρουσία του ελικόπτερου, είχε καθοριστικά αποτελέσματα στην κατάσβεση της πυρκαγιάς. «Φαίνεται ότι τυχαία αποκαλύφθηκε μια μαύρη τρύπα στην τουρκική αεράμυνα, αφού κανείς δεν περίμενε ότι από την περιοχή του Έβρου θα μπορούσε εναέριο μέσο να διατρήσει σχεδόν κάθετα την «ομπρέλα» προστασίας των Στενών», σημείωνε αξιωματικός της Αεροπορίας» στο defencenet.gr. Για το θέμα ενημέρωθηκε από το τουρκικό ΓΕΕΘΑ το υπουργείο Εξωτερικών της γείτονος...  defencenet