Το «σήμα κινδύνου» του Αρχηγείου για τις πτήσεις στο Αιγαίο

ΔΙΑΨΕΥΔΕΙ Ο Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ * ΤΙ ΛΕΕΙ ΤΟ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΠΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕ ΤΟ ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ 

 

Της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ

Ο υπουργός Αμυνας Ευάγγελος Βενιζέλος έσπευσε να διαψεύσει με σφοδρότητα και χονδροειδείς χαρακτηρισμούς το δημοσίευμα της «Ε» του Σαββάτου, σύμφωνα με το οποίο αν η Αθήνα και η Αγκυρα, με βάση την προτροπή του ΝΑΤΟ, δεν λύσουν ταχύτατα το θέμα που χρονίζει από το 2003 για την επάνδρωση και αναβάθμιση του ΝΑΤΟϊκού υποστρατηγείου της Λάρισας και τη διασυνδεσιμότητα των ελληνικών και τουρκικών ραντάρ στο Αιγαίο για σκοπούς ΝΑΤΟ, τότε ο έλεγχος ολόκληρου του Αιγαίου θα παραμένει στο στρατηγείο της Σμύρνης και το τουρκικό υποστρατηγείο του Εσκί Σεχίρ δεν θα καταργηθεί.

Τα δύο έγγραφα του διοικητή του στρατηγείου Σμύρνης Ο κ. Βενιζέλος παραπέμπει στις προηγούμενες ανακοινώσεις επί του θέματος και επιμένει ότι το δημοσίευμα της «Ε» είναι απολύτως ανακριβές.
* Ετσι, στις 8 Απριλίου 2010, ο κ. Βενιζέλος είχε δηλώσει ότι, ύστερα από οδηγίες του, ο Α/ΓΕΑ ζήτησε με επιστολή του από τον Αμερικανό διοικητή του αεροπορικού στρατηγείου της Σμύρνης να ανακαλέσει το έγγραφό του προς αποφυγή παρεξηγήσεων που θίγουν την εθνική κυριαρχία και ακεραιότητα της Ελλάδας. Ο Αμερικανός διοικητής της Σμύρνης είχε ζητήσει ανάμεσα σε άλλα να μοιραστεί το Αιγαίο στη μέση ώστε τον έλεγχο να τον έχουν από κοινού Ελλάδα και Τουρκία.
Ο κ. Βενιζέλος θεώρησε ότι η ανάκληση αυτού του σημείου ήταν προσωπική πολιτική επιτυχία του και επαναπαύθηκε στις δάφνες του. Η πραγματικότητα όμως είναι τραγικά διαφορετική και δεν αλλάζει όσους μύδρους και αν εξαπολύσει ο υπουργός Αμυνας.
Διότι: το αρχικό έγγραφο του διοικητή της Σμύρνης της 29/3/2010 ουδέποτε ανακλήθηκε. Αντιθέτως απεστάλη νεότερο έγγραφο στις 7 Απριλίου 2010 με δυο αλλαγές. Το πρώτο έγγραφο απαιτούσε απάντηση στις 28 Απριλίου και το νεότερο, στις 10 Μαΐου. Η τροποποίηση του εγγράφου έχει επέλθει στην παράγραφο 3h. Πράγματι, στο νεότερο έγγραφο απουσιάζει η πρόταση για μοίρασμα του Αιγαίου στη μέση. Παραμένει όμως στο ακέραιο η «σύσταση» του στρατηγείου Σμύρνης προς την Ελλάδα να τα βρει με την Τουρκία για τον έλεγχο του Αιγαίου μέσω «συντονισμού» του υποστρατηγείου της Λάρισας και του τουρκικού υποστρατηγείου του Εσκί Σεχίρ, το οποίο, άλλως πώς, έπρεπε να είχε καταργηθεί από το 2006...
* Ο κ. Βενιζέλος μπορεί να επιμένει ότι το δημοσίευμα της «Ε» είναι «απολύτως ανακριβές». Δεν μπορεί όμως να διαψεύσει το έγγραφο που του έστειλε το ίδιο το ΑΤΑ Λάρισας στις 12 Απριλίου 2010, δηλαδή 4 μόνον ημέρες μετά την εθνικώς υπερήφανη ανακοίνωσή του για τα δρώμενα σε επίπεδο συμμαχίας στο Αιγαίο.
Στο έγγραφο αυτό το ΑΤΑ αγωνιωδώς επισημαίνει ότι το ΝΑΤΟ απαγορεύει στα ελληνικά αεροπλάνα να πετάνε εγγύτερα των 6 ν.μ. από τις ακτές ελληνικών νησιών στο Αιγαίο. Τα νησιά αυτά, όπως κατ' επανάληψη έχει αναφέρει η «Ε», είναι τα Σαμοθράκη, Λήμνος, Λέσβος, Χίος, Σάμος, Ικαρία, Ρόδος, Κως, Κάλυμνος, Κάρπαθος, Χάλκη, Αστυπάλαια, Κάσος, Τήλος, Νίσυρος, Λέρος, Πάτμος, Λειψοί, Σύμη, Καστελόριζο.
Το έγγραφο του ΑΤΑ μάλιστα δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι το ΝΑΤΟ εφαρμόζει στο Αιγαίο τη διαταγή του SACEUR της 21ης Αυγούστου 2006 (Aegean islands policy) για την απαγόρευση προσέγγισης των ελληνικών αεροσκαφών εγγύτερα των 6 ν.μ. στα νησιά, θέμα για το οποίο έχει γράψει κατ' επανάληψη η «Ε», αλλά ο κ. Βενιζέλος το θεωρεί και αυτό «ανυπόστατο».
Κατόπιν τούτου και επειδή ακριβώς απειλείται σοβαρά η ελληνική κυριαρχία, την οποία επικαλείται ο κ. Βενιζέλος, η «Ε» είναι υποχρεωμένη να δημοσιεύσει ολόκληρο το έγγραφο του ΑΤΑ της 12ης Απριλίου 2010 προς το ΥΕΘΑ.
Και ένα τελευταίο, επειδή παραπονείται ο κ. Βενιζέλος ότι δεν τον ρωτάμε: Εθεσε το θέμα της απαγόρευσης προσέγγισης των ελληνικών αεροσκαφών εγγύτερα των 6 ν.μ. από τις ακτές των ελληνικών νήσων και τι ακριβώς του απάντησε ο ναύαρχος Σταυρίδης; *

Οι αντιρρήσεις του ΑΤΑ

Το έγγραφο του ΑΤΑ (12/4/10) αναφέρει τα εξής:

1. Στο πλαίσιο της συνεργασίας - συνεκπαίδευσης Π.Α. και CAOC 7, έχει καθιερωθεί η εκτέλεση εθνικών ασκήσεων μικρής και μεσαίας κλίμακας υπό την τακτική διοίκηση του CAOC 7.
2. Κατά την εκτέλεση των υπόψη ασκήσεων στο Αιγαίο δημιουργούνται προβλήματα που οφείλονται στην SHAPE Aegean Islands Policy [(α) σχετικό] και τη σχετική Standard Operating Procedure (SOP) που εκπόνησε το CC-Air Izmir με τίτλο «ΝΑΤΟ Activity in Aegean» για την εφαρμογή της πολιτικής κατεύθυνσης του SHAPE [επί της οποίας το Αρχηγείο έχει εκφράσει τις αντιρρήσεις του με το (β) όμοιο]. Τα προβλήματα εντοπίζονται στην παρέμβαση του CC-Air Izmir στις σχεδιάσεις των αποστολών, μη εγκρίνοντας περιοχές συνεργασίας και ίχνη δρομολογίων Α/Φ, τα οποία προσεγγίζουν λιγότερο των 6 Ν.Μ. νησιών, επί των οποίων η Τουρκία έχει προβάλει αξίωση απαγόρευσης υπέρπτησης (χάρτης άσκησης «Egemon»).
3. Το Αρχηγείο θεωρεί απαραίτητη την παρουσία ελληνικών Α/Φ στον ζωτικό χώρο του Αιγαίου υπό TACOM του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, η εκτέλεση των ανωτέρω αποστολών αέρος σύμφωνα με τους περιορισμούς της SHAPE Aegean Islands Policy και της SOP, εξυπηρετεί πλήρως τα συμφέροντα της Τουρκίας και δείχνει αυτεπάγγελτα την αποδοχή από τη χώρα μας των διαλαμβανομένων σε αυτά, ενώ παγιώνονται «εθιμικά» τα ακόλουθα:
α. Το καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης και απαγόρευσης υπέρπτησης συγκεκριμένων νήσων.
β. Η παρερμηνεία των σχετικών συνθηκών που συστηματικά και μεθοδικά δρομολογεί η Τουρκία και μονομερώς ενστερνίζεται το ΝΑΤΟ.
γ. Η παρέμβαση φορέα της Συμμαχίας σε θέματα πολιτικής, τα οποία σχετίζονται με κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας.
δ. Η έμπρακτη προσπάθεια ανατροπής του υφιστάμενου Status Quo».

**Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

«Οι θέσεις της χώρας είναι απολύτως σαφείς»

Αναφερόμενος στο σαββατιάτικο δημοσίευμα της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία» που υπέγραφε η κ. Κύρα Αδάμ και το οποίο προβαλλόταν και στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας με τον τίτλο «Μεθοδεύσεις από ΝΑΤΟ για το στρατηγείο Λάρισας», ο υπουργός Εθνικής Αμυνας κ. Ευάγγελος Βενιζέλος έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Αν η κ. Αδάμ έμπαινε στον κόπο να παρακολουθεί τις κατά καιρούς αναλυτικές ενημερώσεις που έχω κάνει στη Διαρκή Επιτροπή Εξωτερικών και Αμυνας της Βουλής των Ελλήνων, καθώς και να διαβάζει τα πλήρη απομαγνητοφωνημένα πρακτικά των ενημερώσεων που έχω κάνει προς τους διαπιστευμένους στο ΥΠΕΘΑ συναδέλφους της δεν θα συνέτασσε αυτό το απολύτως και πλήρως ανακριβές δημοσίευμα.
Τίποτα από όσα αναφέρονται ως προς το περιεχόμενο των συνομιλιών που είχε ο ανώτατος συμμαχικός διοικητής του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη ναύαρχος Τζέιμς Σταυρίδης με εμένα και τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ στην Αθήνα στις 31 Ιουλίου δεν έχει ίχνος αλήθειας. Ολα δε τα άλλα θέματα που, παραποιώντας τα, επιχείρησε να συνδέσει κατά τρόπο άτεχνο το δημοσίευμα, έχουν παρουσιαστεί στις πραγματικές τους διαστάσεις και αναλυτικά τόσο στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής όσο και στους διαπιστευμένους στο ΥΠΕΘΑ δημοσιογράφους. Οι θέσεις της χώρας μας στο ζήτημα της δομής διοίκησης του ΝΑΤΟ (ζήτημα στο οποίο εντάσσεται και το CAOC της Λάρισας), καθώς και στο ζήτημα του επιχειρησιακού ελέγχου στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο είναι απολύτως σαφείς και προβάλλονται σταθερά στα αρμόδια όργανα του ΝΑΤΟ στο πλαίσιο διαδικαστικών κανόνων που διασφαλίζουν τα εθνικά μας συμφέροντα.
Τέλος, είναι αποκαρδιωτικό το γεγονός ότι ακόμη και για τέτοια θέματα εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, δηλαδή για θέματα εθνικού χαρακτήρα, δεν εφαρμόζονται στοιχειώδεις κανόνες επαγγελματικής δεοντολογίας και αξιοπιστίας που θα επέβαλλαν τουλάχιστον να ζητηθεί η διασταύρωση ή έστω η θέση του ΥΠΕΘΑ πριν τη δημοσίευση»
ΕΝΕΤ

Βάζουν την Τουρκία στο Αιγαίο από την... πίσω πόρτα

Με το πρόσχημα «επιχειρηματικής λύσης» όπου θα βγάλουμε λεφτά, όπως αποκάλυψε ο απεσταλμένος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Ω τι χαρά... Μας βρήκαν οι Αμερικανοί τη λύση για το Αιγαίο. Μέχρι να ξεκαθαρίσει (!) το ζήτημα των συνόρων –ποιων συνόρων; Έχει βάλει ποτέ τέτοιο θέμα η Ελλάδα; Μόνιμα από το 1974 η θέση μας είναι ότι δεν διεκδικούμε τίποτα (ίσως λανθασμένα, αλλά αυτή είναι)– να προχωρήσουν οι δύο χώρες, Ελλάδα και Τουρκία, σε επιχειρηματική λύση από την οποία θα βγάλουν λεφτά! Τη... φαεινή αυτή ιδέα –για κάποιους που όλα τα βλέπουν από την πλευρά του τι θα οικονομήσουμε– βάλανε οι Αμερικανοί να τη... ρίξει στο τραπέζι ο ειδικός απεσταλμένος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την ενέργεια στην Ευρασία, πρώην σύμβουλος του Κλίντον και πρώην καθηγητής του Χάρβαρντ και του Στάνφορντ Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ, με συνέντευξή του στην «Καθημερινή» που κι αυτή δόθηκε κατά σύμπτωση στον Αθαν. Έλλις, που θυμίζουμε δικό του ήταν το ρεπορτάζ που αποκάλυπτε ότι συζητείται το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας - Βαρδάρη» για τα Σκόπια, όταν εδώ στο... Ελλάντα δεν είχε πάρει χαμπάρι κανείς. Ο κ. Μόρνινγκσταρ ανέλαβε να κάνει το θέλημα: «Μπορώ να φανταστώ στο Αιγαίο ή σε κάποια άλλη αμφισβητούμενη περιοχή, όπου το οικονομικό όφελος είναι και για τις δύο χώρες τόσο μεγάλο που τις συμφέρει να καταλήξουν σε μια επιχειρηματική λύση, ακόμα και εάν δεν συμφωνούν στα συγκεκριμένα σύνορα». Ιδού λοιπόν τι μαγειρεύουν... Η ίδια πάντα πρακτική... Αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς... Και για να μην τα φορτώνουμε όλα την Αμερική, όλο και «κάποιοι» δικοί μας ξέρουν, έχουν ενημερωθεί και δεν είπαν όχι... Από την πίσω πόρτα, με δόλωμα τώρα πιο ελκυστικό –δεν επελέγη τυχαία η στιγμή– ποντάρουν ότι πολλοί θα πουν, από να μου κόψεις το επίδομα και τη σύνταξη, ας πάει και το παλιάμπελο, και δεν θα υπάρξουν αντιδράσεις, εγκαθιστούν σε πρώτη φάση στο Αιγαίο την Τουρκία για επιχειρηματική δραστηριότητα – «εμπορική διευθέτηση» (!) το χαρακτηρίζει... κομψά ο κύριος πρώην σύμβουλος του Κλίντον. Ο οποίος κάνει κι ένα βήμα κόντρα στις πάγιες ελληνικές θέσεις... Μιλάει για «αμφισβητούμενη περιοχή» στο Αιγαίο, υιοθετώντας τις τουρκικές διεκδικήσεις! Και ενώ συμβαίνουν αυτά που προλειάνουν το έδαφος για μοιρασιά στο Αιγαίο, με προκάλυμμα τις μπίζνες για άντληση... χρήματος –για τα σύνορα τώρα θα συζητάμε– κανείς από τους πολιτικούς μας δεν φωνάζει. Ασχολούνται με το Μνημόνιο και δεν βλέπουν τη φάκα που έχει στηθεί... Παρότι οι φίλοι μας οι Αμερικανοί δεν κρύβουν τα σχέδιά τους... Ο ειδικός απεσταλμένος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ήταν σαφέστατος, για να μη μπορεί να ισχυρισθεί κανείς ότι δεν ήξερε και δημιουργηθούν εκ των υστέρων... παρεξηγήσεις...
ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΩΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ: ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΗΠΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ Ισχυρές συμμαχικές πιέσεις για το Αιγαίο Επιθυμούν επιτάχυνση «αμοιβαίως επωφελών ρυθμίσεων» επισείοντας επικίνδυνες περιπλοκές Δέκτης συντονισμένων συμμαχικών συστάσεων και «ισχυρών παροτρύνσεων» (λέγε πιέσεων) γίνεται το τελευταίο διάστημα η Αθήνα, προκειμένου να συναινέσει σε διαδικασίες κάποιων «αμοιβαίως επωφελών ρυθμίσεων» στο Αιγαίο! Όπως το «ΠΑΡΟΝ» είναι σε θέση να γνωρίζει (από το περιεχόμενο διπλωματικών εκθέσεων) τόσο από πλευράς ΝΑΤΟϊκών αξιωματούχων (της κεντρικής διοικήσεως) όσο και από την Ουάσινγκτον ευθέως: Πρώτο: Έχουν διαβιβασθεί σοβαρές ανησυχίες «για φαινόμενα που εγκυμονούν κινδύνους σοβαρών τριβών» οι οποίες και μπορεί να μετεξελιχθούν σε πολύ πιο επικίνδυνες περιπλοκές. Εννοώντας προφανώς όσα το τελευταίο διάστημα συμβαίνουν με τις τουρκικές συστηματικές παραβιάσεις του ελληνικού χώρου. Δεύτερο: Γίνονται (και κατ' ακρίβειαν επαναλαμβάνονται) συστάσεις για τη δρομολόγηση ατύπων εν ανάγκη διαδικασιών, οι οποίες να οδηγήσουν «σε αποτελεσματικές μεθόδους συνεργασίας των δύο συμμάχων χωρών στις διαμφισβητούμενες (sic) περιοχές»! Ουσιαστικά συστήνεται σιωπηρό καθεστώς συγκυριαρχίας ή συνεκμεταλλεύσεως συγκεκριμένων αιγαιωτικών ζωνών, όπου η Άγκυρα το τελευταίο διάστημα επεκτείνει κι επιτείνει τα ερευνητικά της προγράμματα, για την επισήμανση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Με τέτοιο τρόπο και κυρίως με τόση μεθοδικότητα, που τείνει να δημιουργήσει de facto τετελεσμένα. Ιδιαιτέρως στην περιοχή νοτίως και νοτιοανατολικά του Καστελλόριζου, προς την κατεύθυνση της Κύπρου. Επιδιώκοντας αφενός να ελέγξει ολόκληρο τον θαλάσσιο χώρο ως δική της ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) και αφετέρου να διασπάσει οριστικά το σύστημα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδος και Κύπρου. Ή των υπολειμμάτων του, που υφίστανται ακόμη και που μπορεί ανά πάσα στιγμή να ενεργοποιηθούν ενισχυόμενα. Οι παρεμβάσεις από πλευράς συμμαχικών κύκλων έχουν ιδιαιτέρως ενταθεί το τελευταίο διάστημα και δεν είναι καθόλου τυχαίο, ενώ δεν διαφεύγουν της προσοχής των αρμοδίων του υπουργείου Εξωτερικών υπαινιγμοί που συνδέουν αυτές τις συστάσεις με την καταθλιπτική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και γενικότερα των αδυναμιών που αποδυναμώνουν ακόμη κι εξοπλιστικά την Ελλάδα. Όσα φαίνεται να διαβιβάζονται δεν αποτελούν, ουσιαστικά, παρά επαναφορά παλαιότερων και παγίων αντιλήψεων περί ελληνοτουρκικής συγκυριαρχίας σε μια νοητή γραμμή που διέρχεται από κυριαρχικό ελληνικό θαλάσσιο χώρο. Και την οποία νοητή γραμμή ακριβώς προσδιορίζουν οι ίδιες οι περίπου καθημερινές παραβιάσεις των τουρκικών μαχητικών πάνω από συγκεκριμένα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Ειδικότερα -όπως το «ΠΑΡΟΝ» είναι σε θέση να γνωρίζει- η Ουάσινγκτον αφήνει να εννοηθεί ότι αναμένει (ή πιθανολογεί) σοβαρές εξελίξεις που σχετίζονται κυρίως με το θέμα του Ιράν και των εντάσεων που ήδη κλιμακώνονται στην περιοχή, που απαιτούν περιορισμό των συμμαχικών τριβών και σταθερότερο συντονισμό. Κάτι που μεταφράζεται σε... επιθυμητές ελληνοτουρκικές συγκλίσεις.

ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΣ: ΛΑΘΕΜΕΝΕΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Σε ένα άρθρο μας που δημοσιεύτηκε στα προηγούμενα “Επίκαιρα”, υποστηρίξαμε ότι η Ελλάδα και η Κύπρος αντιμετωπίζουν άμεσα το φάσμα εθνικών καταστροφών όχι μικρότερων από αυτές που υφίστανται ήδη στον οικονομικό και κοινωνικό τομέα.

Η κυρίαρχη τάση παραμένει η ίδια και στον τομέα της οικονομικής και στον τομέα της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής. Είναι η υπαγωγή της Ελλάδας σε καθεστώς μισοαποικίας, αντίστοιχο με αυτό που προβλέπει το Μνημόνιο. Η ελληνική πολιτική ελίτ, αδύναμη ή απρόθυμη να λύσει τα προβλήματα της χώρας κινητοποιώντας τις δυνάμεις του ελληνικού λαού, τείνει τώρα να δώσει τα κλειδιά του κράτους σε ξένες δυνάμεις ή/και “αγορές”. Όμως η οικονομική κρίση, αν δυσκολεύει μια δυναμική εξωτερική πολιτική, την κάνει περισσότερο, όχι λιγότερο αναγκαία.

Οι όροι του Μνημονίου, αν και δύσκολα, παραμένουν, έστω με κόστος, αντιστρέψιμοι, αν κάποια στιγμή κινητοποιηθεί η ελληνική κοινωνία, συνειδητοποιώντας την εθνική ανάγκη να επαναδιαπραγματευθεί τους επαχθείς, αντικοινωνικούς και αντιαναπτυξιακούς όρους του δανεισμού της και εφόσον δεν έχει πλήρως, μέχρι τότε, λεηλατηθεί η περιουσία και τα αναπτυξιακά εργαλεία του ελληνικού δημοσίου.

Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με τυχόν απώλειες της ελληνικής κυριαρχίας στην Κύπρο και το Αιγαίο. Εκεί, ότι θα χαθεί, θα χαθεί για πάντα. Και με δεδομένη τη γεωπολιτική του ελληνικού χώρου, θα είναι πολύ δύσκολη η επιβίωσή του, με μορφή τουλάχιστον σχετικά ανεξάρτητου κράτους, μετά την απώλεια της Κύπρου ή και του Αιγαίου.

Ο “εχθρός” εντός των τειχών

Στο προηγούμενο άρθρο μας υπογραμμίσαμε ότι ο κεντρικός μηχανισμός, η αιτία μιας ενδεχόμενης μείζονος ήττας στην εξωτερική πολιτική Ελλάδας και Κύπρου, δεν έχει να κάνει ούτε με την οικονομική κρίση της Ελλάδας, ούτε με τον συσχετισμό δυνάμεων Ελλάδας-Τουρκίας. Εμπεριέχεται αντιθέτως στις ίδιες τις ρυθμίσεις που επιδιώκουν Αθήνα και Λευκωσία, στον τρόπο που οι κυβερνήσεις Παπανδρέου και Χριστόφια πολιτεύονται. Ο “εχθρός” είναι, τρόπον τινά, εντός των πυλών, ή πάντων ο εντός των πυλών είναι πιο επικίνδυνος από τον εκτός!

Κράτος-παραδοξότητα η ελληνική πρόταση στην Κύπρο

Στο ζήτημα του κυπριακού, που είναι η καρδιά της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης, επιδίωξη του Κυπρίου Προέδρου είναι η δημιουργία ενός παράξενου, sui generis μορφώματος, που ισοδυναμεί με ασταθές προτεκτοράτο. Θα πρόκειται για ένα κράτος του οποίου θα προεδρεύει εναλλάξ ‘Ελληνας και Τούρκος Πρόεδρος, θα υπάρχει εναλλάξ ελληνική και τουρκική πλειοψηφία στον μηχανισμό λύσης των αντιθέσεων, η ψήφος των πολιτών θα σταθμίζεται ανάλογα με την εθνότητά τους (!!!), το δε μόρφωμα δεν θα διαθέτει το κύριο χαρακτηριστικό των κρατών, το δικαίωμα της αυτοάμυνας και το μέσο της, τις ένοπλες δυνάμεις. Ξένος δικαστής θα έχει καθοριστικό ρόλο στις αποφάσεις της δικαστικής εξουσίας.

Αυτές είναι οι προτάσεις Χριστόφια με τις οποίες διαφωνεί ο υπόλοιπος πολιτικός κόσμος της Κύπρου, περιλαμβανομένων των κομμάτων χάρη στις ψήφους των οποίων εξελέγη ο Kύπριος Πρόεδρος, και, όπερ και σοβαρότερο, η κοινή γνώμη, ο λαός που θα κληθεί να ζήσει σε αυτό το κράτος! Βρισκόμαστε έτσι, εκτός των άλλων, στον τραγέλαφο, άλλα να θέλουν οι Κύπριοι πολίτες κι άλλα να διαπραγματεύεται η ηγεσία τους, με προφανώς πολύ επικίνδυνες τελικές συνέπειες. Στην πραγματικότητα άλλωστε, οι προτάσεις Χριστόφια νομιμοποιούν τη διχοτόμηση εν ονόματι της αποτροπής της, αφού προβλέπουν ουσιαστικά τη διάλυση της σημερινής Κυπριακής Δημοκρατίας και την αντικατάστασή της από δύο ξεχωριστά κρατίδια σε ασταθή ισορροπία μεταξύ τους.

Μια τέτοια λύση είναι καταστροφική όχι τόσο γιατί δεν αποκαθιστά τη δικαιοσύνη, αλλά γιατί στερεί τους Ελληνοκυπρίους, 82% του πληθυσμού του νησιού, από την προστασία ενός κανονικού κράτους, που είναι η κυριότερη προϋπόθεση για την ασφαλή επιβίωσή τους. Και όταν λέμε κανονικό κράτος εννοούμε βέβαια την αρχή της πλειοψηφίας, που μπορεί να περιορίζεται αλλά όχι να καταργείται και το δικαίωμα και μέσο άσκησης κυριαρχίας και αυτοάμυνας. Από την άποψη αυτή, μια τέτοια λύση είναι πολύ χειρότερη και από την πλήρη διχοτόμηση, που συνιστά μεν ακρωτηριασμό της Κύπρου, έχει όμως τουλάχιστο το πλεονέκτημα να αφήνει τους Ελληνοκύπριους υπό την προστασία κανονικού και αναγνωρισμένου κράτους.

Αν οι Ελληνοκύπριοι, προκειμένου να λύσουν το κυπριακό και να ικανοποιήσουν τη μειονότητα του 18%, θεωρούν ότι πρέπει όντως να εισάγουν τόσο ειδικές ad hoc ρυθμίσεις, όπως αυτές του σχεδίου Ανάν ή των προτάσεων Χριστόφια, που δεν βρίσκει κανείς παρά στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη (εκεί όμως τουλάχιστο βομβάρδισαν τους Σέρβους για τις δεχθούν, δεν τις πρότειναν μόνοι τους!), τότε ας τις προτείνουν για την τουρκοκυπριακή ζώνη. Ας μην εφαρμόζεται εκεί η αρχή της πλειοψηφίας, ας περιορίσουν εκεί την κυριαρχία της, ας βάλουν εκεί τους ξένους δικαστές και τις εναλλάξ παραδοξότητες. Είναι δυνατόν όμως να θέλουν να καταργήσουν την κυριαρχία τους επί αυτών των ιδίων, στην ίδια την κοινή ζώνη και στο σύνολο του κράτους;

Πρέπει να τονισθεί ότι το κυπριακό δεν αφορά μια τοπική κυπριακή ρύθμιση. Αφορά τα ζωτικά συμφέροντα της Ελλάδας, όχι μόνο γιατί το νησί κατοικείται από ¨Ελληνες και η Ελλάδα είναι εγγυήτρια δύναμη, αλλά κυρίως γιατί τυχόν ασταθής ρύθμιση θα καταστήσει την Αθήνα εσαεί όμηρο της καλής θέλησης Ουάσιγκτον, ¨Αγκυρας, Λονδίνου, αν όχι και Ισραήλ, για να μη βρεθεί με μισό εκατομμύριο πρόσφυγες στον Πειραιά.

Παραπομπή στη Χάγη

Τα ίδια και χειρότερα συμβαίνουν στο Αιγαίο με την ελληνική “στρατηγική”. Η Ελλάδα ισχυρίζεται ότι διαπραγματεύεται με την Τουρκία την σύνταξη συνυποσχετικού για την προσφυγή στη Χάγη προς οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, κάτι που διαψεύδει η ‘Aγκυρα, κάνοντας λόγο για διάλογο εφ’ όλης της ύλης. Η θέση αυτή διατυπώθηκε από την ελληνική διπλωματία στη δεκαετία του 1970, όταν δηλαδή δεν ίσχυε η συνθήκη για το δίκαιο της θάλασσας, δεν είχε κατοχυρωθεί η έννοια της ΑΟΖ, δεν είχαν διατυπωθεί εδαφικές διεκδικήσεις σε νησιά του Αιγαίου και δεν είχε ψηφισθεί τουρκική απειλή πολέμου για την επέκταση των χωρικών υδάτων.

Υπό τις σημερινές συνθήκες, και εφόσον η Τουρκία δεν αίρει τις εδαφικές διεκδικήσεις, τυχόν προσφυγή στη Χάγη θα συμπαρασύρει την εξέταση της κυριαρχίας επί των νήσων και βραχονησίδων που διεκδικεί η ¨Αγκυρα. Αν γίνει με το σημερινό εύρος χωρικών υδάτων συνομολογεί παραίτηση της Αθήνας από το δικαίωμα επέκτασής τους. ¨Οσο για την αμεροληψία του Δικαστηρίου της Χάγης, και μόνο η τελευταία απόφασή του για το Κόσοβο καθιστά περιττή τη συζήτηση, για όσους τουλάχιστον δεν επιδιώκουν την εξαπάτηση του ελληνικού λαού.

Με το στανιό η Τουρκία στην ΕΕ

Με ιδιαίτερο φανατισμό η κυβέρνηση Παπανδρέου υποστηρίζει επίσης τη διεύρυνση της ΕΕ στα Βαλκάνια και την Τουρκία. Η θέση αυτή του ΠΑΣΟΚ, ειρήσθω εν παρόδω, είναι ένας σημαντικός λόγος που είναι τόσο εχθρική απέναντι στην κυβέρνηση της Αθήνας η Γερμανή Καγκελλάριος Μέρκελ, με τις συνέπειες που όλοι γνωρίζουμε.

Η διαρκής ευρωπαϊκή διεύρυνση είναι μια κεντρική ατλαντική-νεοφιλελεύθερη πολιτική, που οδηγεί στην πολιτική διάλυση της Ευρώπης, ενισχύοντας τις τάσεις κατεδάφισης του κοινωνικού κράτους. ¨Ηδη άλλωστε η μεγάλη διεύρυνση στην Ανατολική Ευρώπη περίπου διέλυσε την ΕΕ, ενώ, αν κρίνουμε από τα όσα συμβαίνουν σε Ελλάδα, Ουγγαρία, Λεττονία, Ρουμανία κλπ. είναι αμφίβολο το αν συμβάλλει στην ευημερία των εντασσομένων. ‘Ενα μεγάλο στρατηγικό πλεονέκτημα της Ελλάδας είναι ότι ανήκει σε μια ισχυρή λέσχη όπου δεν ανήκει η Τουρκία, πλεονέκτημα που ακυρώνει όμως η τουρκική ένταξη. Αν άλλωστε το κριτήριο της εμπειρίας ωφελεί σε κάτι, τότε διαπιστώνουμε εύκολα ότι, από το 1999, που η Αθήνα υποστηρίζει την ένταξη της ‘Αγκυρας, πολλαπλασιάστηκαν και οι τουρκικές διεκδικήσεις και οι αγγλοαμερικανικές απαιτήσεις να λυθούν όπως-όπως κυπριακό και ελληνοτουρκικά.

Θα επιχειρήσουμε να δείξουμε σε επόμενο άρθρο γιατί οι αρνητικές συνέπειες λάθος στρατηγικών πολλαπλασιάζονται από τον τρόπο που επιχειρούν να τις υλοποιήσουν οι κυβερνήσεις Χριστόφια και Παπανδρέου, αφοπλίζοντας το ελλαδικό και κυπριακό διπλωματικό οπλοστάσιο και κινδυνεύοντας να προκαλέσουν εντός του επομένου εξαμήνου τη σοβαρότερη πολιτικο-διπλωματική ήττα του ελληνισμού μετά το 1974.

Επίκαιρα, 5.8.2010
Konstantakopoulos.blogspot.com

Combat Aircraft: BAD COMPANY - Greek Apaches get mean!

Πιστός στην υπόσχεσή του ο Ιωάννης Λέκκας σε προ μηνών σχόλιό του στο παρόν ιστολόγιο, το παγκόσμιας εμβέλειας COMBAT AIRCRAFT Monthly (August 2010) αφιέρωσε ένα εκτενές, αποκλειστικό άρθρο στην «Bad Company» – στην αιχμή του δόρατος του Ελληνικού Στρατού, στην αεροπορική δύναμη των Απάτσι.

Ένα 8-σέλιδο άρθρο με πανέμορφες φωτογραφίες, εκ των οποίων ορισμένες κατά τη διάρκεια της νύχτας και μέσα από το πιλοτήριο του ελικοπτέρου, κάνει μιας εκτενής αναφορά για τις δυνατότητες της Αεροπορίας Στρατού σε συνδυσαμό με το αμυντικό δόγμα της Ελλάδος. Στη συνέχεια, αξιωματικοί της Αεροπορίας Στρατού παρουσιάζουν τα εξελιγμένα υποσυστήματα του ελικοπτέρου.

Στο άρθρο παρουσιάζονται μεταξύ των άλλων και οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες των ελληνικών Απάτσι ενάντια των ελικοπτέρων AH-1W (Super Cobra) του Αμερικανικού Σώματος των Πεζοναυτών, οι οποίες έλαβαν χώρα κατά τους προηγούμενους μήνες στην ελληνική επικράτεια - μία ιδιαίτερη και ευαίσθητη πτυχή.

„ Crew coordination is a vital factor in the succeess of the Apache mission” αναφέρεται χαρακτηριστικά σε μία από τις φωτογραφίες του άρθρου, υπογραμμίζοντας την τεχνολογική πολυπλοκότητα αυτής της φονικής πτητικής μηχανής, η οποία ζητεί τα πάντα από τους χειριστές της, ορισμένες φορές και από τις οικογένειες τους.


Photographer Ioannis Lekkas. You can see work by Ioannis here.

fox2

Νέα αεροπορική άσκηση του Ισραήλ στην Ελλάδα

Ο εναέριος χώρος της Ελλάδος χρησιμοποείται κατά κόρον πλέον από την πολεμική αεροπορία του Ισραήλ, με τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες των Ισραηλινών στην Ελλάδα να διαδέχονται η μία την άλλη σε χρόνο ρεκόρ.

Σήμερα και αύριο, πολεμικά αεροσκάφη του Ισραήλ εκτελούν εκπαιδευτικές δραστηριότητρες στο φάσμα του εναέριου ανεφοδιασμού, μεταξύ Κρήτης και Κύπρου, στο FIR Αθηνών, όπως αναφέρετσι στη σχετική ΝΟΤΑΜ με ημερομηνία 4 Αυγούστου.
fox2

Το Αιγαίο και τα σενάρια για συνδιαχείριση...

"Είπε κανένα τιγράκι τίποτα;"

Από την ΚΥΡΑ ΑΔΑΜ

Η κυβέρνηση επιμένει να φέρει την Αγκυρα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του θέματος της υφαλοκρηπίδας, παρά τη συνεχιζόμενη τουρκική προκλητικότητα και ένταση στο Αιγαίο.

ΠΡΑΓΜΑΤΙ, οι διερευνητικές επαφές Αθήνας - Αγκυρας ασχολούνται με αυτό το θέμα επισταμένως. Και η Αγκυρα, παρά την εντύπωση που καλλιεργεί η Αθήνα, φαίνεται ότι ανταποκρίνεται θερμώς στις συζητήσεις. Σύμφωνα μάλιστα με τις υπάρχουσες -σκόρπιες- πληροφορίες, η κυβέρνηση Ερντογάν φαίνεται να έχει ήδη παρουσιάσει μια νέα «πλατφόρμα» για τη συζήτηση περί υφαλοκρηπίδας. Επιμένει δηλαδή, κατά την άποψή της, ότι αφού η Μεσόγειος είναι «περίκλειστη θάλασσα», άρα και το Αιγαίο είναι περίκλειστη θάλασσα και ως εκ τούτου, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, η υφαλοκρηπίδα μοιράζεται στη μέση ανάμεσα στα παράκτια κράτη.

Η ΑΓΚΥΡΑ, δηλαδή, επεξεργάζεται συστηματικώς και σε διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο τη θέση ότι η μοναδική λύση στο πρόβλημα είναι η μοιρασιά του Αιγαίου στη μέση για να ικανοποιηθούν όλοι.

ΣΤΟΝ ΚΑΘΑΡΑ επιχειρησιακό τομέα δεν χρειάζεται να υπενθυμιστούν οι συστηματικές προκλήσεις της Αγκυρας από τον 25ο μεσημβρινό και ανατολικά, με εμφανή στόχο τον αποκλεισμό -και για σκοπούς του ΝΑΤΟ ενίοτε- όλων των ελληνικών νησιών του Αν. Αιγαίου.

ΤΟ ΙΔΙΟ θέλει να πράξει τώρα, για οικονομικούς σκοπούς, με τη συνδιαχείριση και συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ τυχαίο ότι πρόθυμος αρωγός σ' αυτή την τουρκική επιδίωξη εμφανίστηκε την περασμένη Κυριακή σε συνέντευξή του ο Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ, Αμερικανός διπλωμάτης, ειδικευμένος σε θέματα ενέργειας, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Ε.Ε. επί προεδρίας Κλίντον και νυν ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για θέματα ενέργειας στην Κασπία.

Ο Ρ. ΜΟΡΝΙΝΓΚΣΤΑΡ λοιπόν, παριστάνοντας ατυχώς τον αφελή και αδαή περί τα ελληνοτουρκικά, ανέφερε ότι η Αθήνα και η Αγκυρα, ακολουθώντας το πρότυπο άλλων χώρων με προβλήματα χάραξης θαλασσίων συνόρων, μπορούν να ακολουθήσουν την ίδια συνταγή:

Να συμφωνήσουν και οι δύο σε «επωφελή εμπορική διευθέτηση» του Αιγαίου, αν υπάρχει μεγάλο οικονομικό όφελος, αφήνοντας τις οριστικές λύσεις για αργότερα.

Η «ΛΥΣΗ» αυτή προϋποθέτει βεβαίως ότι οι δύο χώρες θα συναποφασίσουν να συνερευνήσουν το Αιγαίο για αξιόλογα κοιτάσματα υδρογονανθράκων, με άλλα λόγια θα ορίσουν από κοινού τις έρευνες ή και την εξόρυξη.

ΕΠΟΜΕΝΩΣ η Αγκυρα στη μέση του Αιγαίου θα απαιτήσει το δικαίωμα στον έλεγχο και την προστασία των «περιοχών της» προς εκμετάλλευση, αποκόπτοντας όμως κατ' ανάγκην τα ανατολικά νησιά από τον ελληνικό ηπειρωτικό κορμό. Αν αυτό μοιάζει με φαντασία, ας υπενθυμίσουμε ότι η Αγκυρα από καιρό έχει συστήσει την κρατική εταιρεία υδρογονανθράκων της, την TRAO.

ΤΟ ΙΔΙΟ πράττει τώρα καθυστερημένα η Αθήνα με τη δική της κρατική εταιρεία ελέγχου υδρογονανθράκων. Η συνέχεια θα φανεί λίαν προσεχώς.enet.gr

Τριχοτομημένος ο στρατηγικός έλεγχος της Κύπρου

Της Μικαέλλας Λοίζου

Οι στρατιωτικές δυνάμεις που δραστηριοποιούνται στην Κύπρο, δηλαδή η Εθνική Φρουρά, η ΕΛΔΥΚ, τα κατοχικά στρατεύματα και οι τ/κ στρατιωτικές δυνάμεις, αλλά και η ΟΥΝΦΙΚΥΠ και οι Βρετανοί, παίρνουν, ουσιαστικά, από ένα κομμάτι της στρατηγικής αξίας της Κύπρου, διαπιστώνεται στην έκθεση του βουλευτή του ΑΚΕΛ Άριστου Αριστοτέλους, ο οποίος είναι ειδικός σε θέματα άμυνας και στρατηγικής. Η Κύπρος, όπως εξηγεί ο κ. Αριστοτέλους, αποτελεί παγκοσμίως σημαντικό κόμβο στρατηγικών επικοινωνιών. Προσφέρει, επίσης, ορμητήριο και χώρο ανεφοδιασμού και στάθμευσης στρατιωτικών δυνάμεων, γεγονός που κρίνεται ιδιαίτερα χρήσιμο για τους Βρετανούς. Εξ ου και, όπως αναφέρεται στην έκθεση, «παρά τις φοβερές οικονομικές πιέσεις, στις οποίες υπόκειται το Λονδίνο, εντούτοις δεν προτίθεται να εγκαταλείψει τις Βάσεις».
Η στρατηγική αξία σχεδόν ολόκληρου του κυπριακού χώρου βρίσκεται νόμιμα στα χέρια της Βρετανίας από το 1960, επισημαίνει ο κ. Αριστοτέλους. Άλλο ένα μέρος βρίσκεται παράνομα στα χέρια της Τουρκίας από το 1974 και ο υπόλοιπος χώρος ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Σε αυτόν το χώρο, όπως σημειώνει, έρχονται να λάβουν μέρισμα στρατηγικής αξίας και οι ΗΠΑ, μέσω μίας «μυστήριας» συμφωνίας στρατηγικών και άλλων διευκολύνσεων, η οποία υπογράφτηκε με τη Λευκωσία το 2002 αλλά ποτέ δεν έχει αποκαλυφθεί το πλήρες περιεχόμενό της.
Όπως δήλωσε στη «Σ» ο κ. Αριστοτέλους, ο ίδιος ζήτησε πολλές φορές λεπτομέρειες αυτής της συμφωνίας, ούτως ώστε να μπορούν να προσμετρηθούν τα ωφελήματα των ΗΠΑ, μέσω ερωτήσεων που υπέβαλλε από τη Βουλή στα αρμόδια Υπουργεία, αλλά ουδέποτε έλαβε σαφείς απαντήσεις ως προς το περιεχόμενο του εγγράφου. Εικάζεται, δε, ότι επειδή η εν λόγω συμφωνία έχει υπογραφτεί πριν από την ένταξή μας στην Ε.Ε., ενδεχομένως να μην είναι απόλυτα συμβατή με τις πρόνοιες του ευρωπαϊκού κεκτημένου και των συλλογικών υποχρεώσεών μας.
Υστερούμε στρατιωτικά
Όπως συμπεραίνεται από την έρευνα του κ. Αριστοτέλους, οι Τούρκοι έχουν μεν από το 2002 να προβούν σε μια ουσιαστική αύξηση των δυνάμεών τους στην Κύπρο, αλλά συνεχίζουν να είναι πολύ πιο ισχυροί από εμάς. «Η Τουρκία δύναται να έχει σχεδόν πλήρη στρατηγικό έλεγχο επί της Κύπρου», αναφέρεται χαρακτηριστικά. Όπως επισημαίνει, τα επίπεδα ικανοτήτων των τουρκικών στρατευμάτων διατηρούνται σε υψηλά επίπεδα και η κατοχική δύναμη είναι σε θέση να αποκλείσει από θάλασσα και από αέρα την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία υστερεί σημαντικά στους δύο αυτούς τομείς. Κι αυτό γιατί η Τουρκία έχει δυνατότητα πλήρους αεροπορικής και ναυτικής κάλυψης, υποστήριξης και ταχείας ενίσχυσης των δυνάμεών της, από βάσεις και εγκαταστάσεις στο δικό της έδαφος. Προγραμματίζει, μάλιστα, να ενισχύσει το στόλο της με φρεγάτες και υποβρύχια, όπως και με μεταγωγικά αεροσκάφη, ώστε να ενισχύσει περαιτέρω την εμβέλεια δράσης και την αποτελεσματικότητα των δυνάμεών της, όχι, βέβαια, μόνο όσον αφορά την Κύπρο αλλά κυρίως σε σχέση με το τι διαδραματίζεται στο ευρύτερο περιφερειακό σκηνικό.
Πολύ πιο ισχυροί
Σύμφωνα με την έκθεση, το νησί μας καθίσταται ιδιαίτερα ευάλωτο, λόγω της απουσίας άμυνας σε βάθος, των αδυναμιών στον αεροπορικό και αντιαεροπορικό τομέα (έναντι μιας πολύ ισχυρής τουρκικής αεροπορίας) και λόγω των πολύ ισχνών ναυτικών ικανοτήτων της Δημοκρατίας, σε σχέση με τους Τούρκους. Ο κ. Αριστοτέλους εκτιμά, ωστόσο, ότι υπάρχει κάποιο περιθώριο αισιοδοξίας, καθώς «η υπό εξέλιξη αναδιοργάνωση θα καταστήσει την Ε.Φ. μια πιο ευέλικτη και αποτελεσματική δύναμη να αντιμετωπίσει διάφορες μορφές κρίσης, προκλήσεις και απειλές στο νησί αλλά και να ανταποκρίνεται στις διεθνείς της υποχρεώσεις σε σχέση με την Ε.Ε.».
Παρά ταύτα, είναι σαφές ότι στον τομέα του ανθρώπινου δυναμικού υστερούμε, καθώς η αναλογία των δικών μας στρατιωτών σε σχέση με τους Τούρκους είναι 3,1 Τούρκοι προς ένα εθνοφρουρό. Η κατάσταση βελτιώνεται κάπως όταν προστεθούν και οι εφεδρείες στη συνταγή, καθώς οι αναλογίες αυτές μειώνονται σε 2:1. Η γεωγραφία μας, όμως, επισημαίνεται στην έκθεση, μαζί με την αδυναμία εξασφάλισης αποτελεσματικών μέσων προστασίας, όπως θα ήταν οι S300, μας αφήνουν εκτεθειμένους σε επιδρομές, παρά τις ναυτικές εγκαταστάσεις στο Μαρί και τις αεροπορικές στην Πάφο.
Όπως τονίζει, επίσης, ο κ. Αριστοτέλους, τα οικονομικά δεδομένα των τελευταίων ετών, όπως η ανάγκη σύγκλησης με τους δείκτες του Μάαστριχτ και η υιοθέτηση του ευρώ, κατέστησαν την άμυνα τομέα εξοικονόμησης πόρων, με αποτέλεσμα να επιβραδυνθεί ο ρυθμός εισαγωγής οπλισμού. Με αυτά τα δεδομένα, οι αμυντικές δαπάνες της Κυπριακής Δημοκρατίας έπεσαν στο 2,1-2,3% τα τελευταία χρόνια, αν και τα ποσοστά αυτά θεωρούνται υψηλά σε σχέση με τον μέσο όρο της Ε.Ε.

Οι τουρκικές επιδιώξεις
Όπως επισημαίνεται στην έκθεση, υπάρχει μία σειρά τουρκικών επιδιώξεων, που σχετίζονται τόσο άμεσα μαζί μας, όσο και με τη γενικότερη σφαίρα επιρροής της ευρύτερης περιοχής, που καθιστούν τον στρατηγικό έλεγχο της Κύπρου από την Τουρκία ιδιαίτερα σημαντικό για την κατοχική δύναμη. Έτσι, με τη διατήρηση ισχυρών στρατιωτικών ικανοτήτων στην Κύπρο, η Άγκυρα επιδιώκει:
· Τη συνεχή διασφάλιση του στρατηγικού ελέγχου της επί του κυπριακού χώρου, καθώς και της μεγάλης διαπραγματευτικής της ισχύος στο Κυπριακό και την αποτελεσματική στήριξη της εξωτερικής και αμυντικής της πολιτικής στο πρόβλημα αυτό.
· Την υπογράμμιση της αποφασιστικότητάς της για διαιώνιση και νομιμοποίηση της στρατιωτικής της παρουσίας και του στρατηγικού ελέγχου της στο νησί.
· Τη διατήρηση του ελέγχου της επί του καθεστώτος των κατεχομένων και των δραστηριοτήτων των Τ/κ, ιδιαίτερα σε θέματα που ενδεχόμενα να επηρεάζουν τις στρατηγικές επιδιώξεις της Άγκυρας στο νησί.
· Τη διατήρηση της ικανότητας να επηρεάζει εξελίξεις στις ελεύθερες περιοχές και να εκβιάζει την ε/κ πλευρά και να δημιουργεί αμφισβητήσεις για την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας στη ξηρά και στον θαλάσσιο και εναέριο χώρο της Κύπρου.
· Ο έλεγχος του κυπριακού χώρου από την Τουρκία, δεδομένου και του διευρυμένου ή ηγετικού ρόλου που επιδιώκει να διαδραματίσει στη γύρω περιοχή, αποτελεί εν δυνάμει στρατηγικό εφαλτήριο, που, έστω και συγκαλυμμένα, ενδεχομένως να μην αντισταθεί στον πειρασμό να χρησιμοποιήσει.

Λιμάνι στην Ανατολική Μεσόγειο ψάχνει η Ρωσία

Του ΘΑΝΑΣΗ ΑΥΓΕΡΙΝΟΥ

Η Ρωσία σχεδιάζει να ενισχύσει την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο και πιο συγκεκριμένα να εγκαταστήσει καταδρομικά, αεροπλανοφόρα και υποβρύχια στην εκσυγχρονισμένη ναυτική της βάση στην Ταρσό της Συρίας, θεωρεί όμως καλή ιδέα να έχει και τη δυνατότητα να σταθμεύει σε βάσεις ή αγκυροβόλια που θα μπορούσε να παραχωρήσει η Τουρκία ή η Ελλάδα, σύμφωνα με τον αρχηγό του ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού ναύαρχο Βλαντίμιρ Βισότσκι.

«Η δυνατότητα να διατηρείς βάση στο εξωτερικό είναι καλό, αλλά πρέπει να γίνει σταδιακά, χωρίς βιασύνη και συνυπολογίζοντας τις δυνατότητες της χώρας. Πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση είναι το σύστημα των απλών επισκέψεων των πλοίων» σε λιμάνια ξένων κρατών, είπε ο ναύαρχος Βισότσκι, θυμίζοντας ότι πολλά κράτη ακολουθούν την ίδια τακτική και η Ρωσία θα πράξει το ίδιο σε συνεργασία με εκείνες τις χώρες «που διαθέτουν καλές λιμενικές υποδομές».
Εξήγησε μάλιστα ότι μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχουν οι χώρες, που συνορεύουν με ζώνες δραστηριότητας των πλοίων του ρωσικού στόλου και «για παράδειγμα, εάν πρόκειται για τη ζώνη της Ανατολικής Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας, τότε είναι η Τουρκία και η Ελλάδα, μάλιστα και οι μεν και οι δε μας παραχωρούν τέτοιες δυνατότητες». Ο Ρώσος ναύαρχος απέφυγε να διευκρινίσει εάν έχουν υπάρξει κάποιας μορφής διαβουλεύσεις με τις χώρες, που ανέφερε ως παράδειγμα και σύμφωνα με διπλωματικές πηγές «δεν υπάρχει αμφιβολία ότι παρόμοια θέματα έχουν ήδη τεθεί ή θα τεθούν άμεσα στις διμερείς συνομιλίες».
Οπως είπε ο ναύαρχος Βισότσκι, τα τελευταία χρόνια έχουν βελτιωθεί σημαντικά οι σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Ιταλίας, «όμως αυτό αφορά τη Δυτική Μεσόγειο», πρόσθεσε και συμπλήρωσε ότι περί τα τέλη του 2010 θα είναι έτοιμο το σχέδιο και η τεχνική μελέτη για την κατασκευή του πρώτου αμιγώς ρωσικού αεροπλανοφόρου και περί το 2012 θα έχει ολοκληρωθεί το πρώτο στάδιο των εργασιών εκσυγχρονισμού της σημερινής τεχνικής βάσης, που κληρονόμησε η Ρωσία από τη Σοβιετική Ενωση.
Η βάση στην Ταρσό δημιουργήθηκε με συμφωνία ΕΣΣΔ - Συρίας το 1971 και κάλυπτε αρχικώς τις ανάγκες της 5ης επιχειρησιακής μοίρας Μεσογείου του σοβιετικού Ναυτικού. Από το 1991 η μοίρα αυτή διαλύθηκε, όπως και η Σ. Ενωση, και έκτοτε ακολούθησαν μόνο μεμονωμένοι ή συνδυασμένοι, αλλά διαρκώς αυξανόμενοι σε αριθμούς και διάρκεια, πλόες ρωσικών πολεμικών πλοίων στην ευρύτερη περιοχή. Πρωταγωνιστεί σ' αυτή τη δραστηριότητα ο ρωσικός στόλος στη Μαύρη Θάλασσα, ο οποίος εξασφάλισε πρόσφατα την παράταση της παραμονής του στον ναύσταθμο της Σεβαστούπολης στην Κριμαία, χάρη στη συμφωνία της φιλορωσικής κυβέρνησης Γιανουκόβιτς με το Κρεμλίνο.
Το ρωσικό ναυτικό έχει ξεκινήσει εργασίες εκσυγχρονισμού της υπάρχουσας τεχνικής βάσης στην Ταρσό και ειδικότερα εμβάθυνσης του λιμανιού, το οποίο θα μπορεί να υποδέχεται και να εξυπηρετεί βαριά πολεμικά πλοία, καταδρομικά και αεροπλανοφόρα και από βάση ανεφοδιασμού και τεχνικής εξυπηρέτησης να μετατραπεί σε ναυτική βάση πλήρους λειτουργικότητας. Σήμερα, η ρωσική τεχνική βάση αποτελείται από δύο πλωτά αγκυροβόλια, μια πλωτή επισκευαστική βάση, που αντικαθίσταται κάθε έξι μήνες, αποθήκες, θαλάμους και διάφορα διοικητικά κτίρια, αλλά η κατάστασή της δεν ικανοποιεί πλέον τις ανάγκες και τα ενισχυόμενα συμφέροντα της Ρωσίας στην περιοχή.

Αλλαγή πασάδων στην Άγκυρα

Την αντικατάσταση του Ιλκέρ Μπασμπούγ από τον 65χρονο στρατηγό Σελαχατίν Ισίκ Κοσανέρ, πρώην διοικητή των κατοχικών δυνάμεων στην Κύπρο (2000-2004) της 4ης Στρατιάς του Αιγαίου (2004-2006) και της διαβόητης Στρατοχωροφυλακής (2006-2008), επικυρώνει το αργότερο έως αύριο το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο της Τουρκίας, που ξεκίνησε την Κυριακή τις κρίσεις ανώτατων αξιωματικών.
Ο... Σμυρνιός την καταγωγή νέος αρχηγός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων θα αναλάβει καθήκοντα στις 30 Αυγούστου για τα τρία επόμενα χρόνια. Συμμετείχε ως διμοιρίτης στην εισβολή στην Κύπρο το 1974 και θεωρείται πιο σκληροπυρηνικός εθνικιστής από τον Μπασμπούγ.
Η «Ζαμάν» υπενθύμισε τις αντιδράσεις φιλελεύθερων και ισλαμικών κύκλων το 2008, για την παρθενική ομιλία του ως αρχηγού του Στρατού Ξηράς.
Ο Κοσανέρ κατήγγειλε ως «απειλή κατά του κράτους» τον πλουραλισμό και την κοινωνική διαφορετικότητα, χαρακτήρισε την ΕΕ και την παγκοσμιοποίηση «απειλή για την εθνική ενότητα» και άφησε αιχμές κατά του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ, η τύχη του οποίου κρινόταν εκείνες τις μέρες στο Συνταγματικό Δικαστήριο.
Ωστόσο, ο Κοσανέρ αποφεύγει να μιλάει στον Τύπο, ενώ το όνομά του δεν έχει εμπλακεί στις συνωμοσίες πραξικοπήματος της «Εργκενεκόν» και της «Βαριοπούλας».
Παζάρι Ερντογάν-Στρατού
Η τύχη 11 στρατηγών και ναυάρχων, που συμπεριλαμβάνονται στην τελευταία φουρνιά 102 κατηγορουμένων της «Βαριοπούλας», αποτέλεσε το σαββατοκύριακο αντικείμενο έντονου παζαριού ανάμεσα στον πρόεδρο Γκιουλ, τον πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν και τον στρατηγό Μπασμπούγ. Για να καταστεί δυνατή η προαγωγή τους από το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο, θα πρέπει το αργότερο μέχρι μεθαύριο το δικαστήριο να άρει τα εντάλματα σύλληψής τους, που εκδόθηκαν στις 23 Ιουλίου.
Αίνιγμα αποτελεί το πώς θα χειριστεί ο Κοσανέρ το ξήλωμα των συνωμοτικών μηχανισμών στο στράτευμα -όντας ο ίδιος κλασικός κεμαλιστής- αλλά και την αναζωπύρωση των συγκρούσεων με τους Κούρδους (χθες σκοτώθηκαν 4 Κούρδοι άμαχοι από βόμβα του ΡΚΚ κοντά σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στην επαρχία Μπατμάν). Το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν θα χαλαρώσει τη στρατιωτική πίεση σε Ελλάδα και Κύπρο.
Νέος διοικητής των τουρκικών χερσαίων δυνάμεων αναμένεται να διοριστεί ο στρατηγός Χασάν Ιγσίζ και της Στρατοχωροφυλακής ο Ασλάν Γκιουνέλ.

Κόντρα για τον αρχηγό της ΜΙΤ


Νέα εστία έντασης μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ προκαλεί ο νέος διοικητής της ΜΙΤ. Ο 42χρονος Χακάν Φιντάν διορίστηκε στις 27 Μαΐου, αλλά μόλις χθες καταγγέλθηκε ως «φιλοϊρανός» από τον υπουργό Άμυνας του Ισραήλ Εχούντ Μπάρακ. Έστω και με καθυστέρηση, ο τελευταίος δεν έκρυψε την ανησυχία τού Τελ Αβίβ γι’ αυτή την κίνηση της Άγκυρας. «Η Τουρκία είναι φίλη χώρα και στρατηγικός σύμμαχος, αλλά μας ανησυχεί ιδιαίτερα ο διορισμός ενός υποστηρικτή του Ιράν ως αρχηγού των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών», τόνισε ο Μπάρακ, φοβούμενος για «διαρροή απόρρητων πληροφοριών στην Τεχεράνη». Ο Φιντάν ήταν επικεφαλής της Τουρκικής Υπηρεσίας Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΤΙΚΑ), διατέλεσε υφυπουργός Εξωτερικών και επέβλεπε τις διαπραγματεύσεις για το ιρανικό πρόγραμμα ως αντιπρόσωπος της Τουρκίας στη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας του ΟΗΕ.
Πηγή «Έθνος»

Δυστύχημα AH-64 DHA: πρώτες εκτιμήσεις

Καθώς συνεχίζεται η διερεύνηση του τραγικού περιστατικού της συντριβής του ελικοπτέρου AH-64DHA, που στοίχισε την ζωή σε δυο στελέχη της Αεροπορίας Στρατού την περασμένη Παρασκευή, όλα τα ενδεχόμενα παραμένουν ανοικτά σχετικά με τα αίτια που οδήγησαν στην πτώση, συμπεριλαμβανομένης της βλάβης, της καταστροφικής αστοχίας αλλά και του ανθρώπινου λάθους.
  Καμιά πιθανή αιτία δεν μπορεί να αποκλειστεί στην φάση αυτή, καθώς ακόμη και εάν στους διερευνητές είναι γνωστές ορισμένες πληροφορίες σχετικά με το περιστατικό, όπως για παράδειγμα τυχόν αρχικό τεχνικό πρόβλημα στο ελικόπτερο, είναι εξαιρετικά πιθανό ότι αυτό, ίσως συνδυάστηκε και με την εμφάνιση και άλλων προβλημάτων στη συνέχεια ή ακόμη και με λανθασμένο χειρισμό στην αντιμετώπιση της έκτακτης κατάστασης που δημιουργήθηκε.

Μια τέτοια κατάσταση πιθανολογείται ότι δημιουργήθηκε σε ένα άλλο τραγικό περιστατικό που είχε πλήξει την Αεροπορία Στρατού τον Σεπτέμβριο του 2004, με την συντριβή ελικοπτέρου CH-47D Chinook (EΣ916) έξω από τις ακτές του Αγίου Όρους με αποτέλεσμα τον θάνατο των 17 επιβαινόντων. Στην περίπτωση εκείνη πιστεύεται (καθώς δεν υπήρχαν καταγραφικές συσκευές, αυτόπτες μάρτυρες ή επιζώντες για να το επιβεβαιώσουν) ότι στο μοιραίο ελικόπτερο εμφανίστηκε βλάβη στο ένα από τα υδραυλικά συστήματα, ίσως και σε συνδυασμό με σχεδόν ταυτόχρονη βλάβη σε ένα από τα συστήματα παροχής ηλεκτρικής ισχύος, που το πλήρωμα απέτυχε ή αδυνατούσε να αντιμετωπίσει. Το αποτέλεσμα ήταν το Chinook να πέσει σε αεροδυναμική αστάθεια και να καταπέσει μέσα σε διάστημα 60 δευτερολέπτων.

Υπό αυτό το πρίσμα, είναι τη στιγμή αυτή πολύ πρόωρο για γίνουν οποιεσδήποτε εκτιμήσεις για τα αίτια που οδήγησαν στην τραγωδία της περασμένης Παρασκευής.

Από την άλλη πλευρά το ελικόπτερο είναι μια ιπτάμενη μηχανή, ιδιαίτερα ευάλωτη σε κινδύνους μετά από βλάβη ή αστοχία υλικού, συγκριτικά τουλάχιστον με αεροπλάνα, καθώς εισέρχεται πολύ πιο γρήγορα σε αεροδυναμική αστάθεια και δίνοντας έτσι μικρότερους χρόνους αντίδρασης στο πλήρωμά του για να αντιμετωπίσει μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Όπως σε όλα βέβαια τα ιπτάμενα μέσα, όλα τα κύρια και κρίσιμα υποσυστήματα για την πτήση είναι πολλαπλά με τουλάχιστον ένα κύριο και ένα εφεδρικό, αν και στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχουν τριπλά ή και τετραπλά συστήματα.

Υπάρχουν επίσης σχεδιαστικές προβλέψεις ώστε να αυξηθεί η δυνατότητα επιβίωσης ενός ελικοπτέρου (ενός αεροσκάφους γενικότερα) σε περίπτωση εμφάνισης τεχνικού προβλήματος. Έτσι για παράδειγμα ο κινητήρας T700-GE-701C ενός ελικοπτέρου Apache αποδίδει 1890 shp σε μέγιστη απόδοση (στην επιφάνεια της θάλασσας) για συνολική εγκατεστημένη ισχύ στο ελικόπτερο (2x1890) 3780 shp. Σε περίπτωση όμως ανάγκης, όπως η αστοχία ενός από τους κινητήρες, ο άλλος μπορεί να λειτουργήσει παρέχοντας έως και 30% περισσότερη ισχύ από την μέγιστη απόδοση για διάστημα πέντε λεπτών, ώστε να επιτρέψει την ασφαλή προσγείωση του ελικοπτέρου.

Ένα ελικόπτερο όμως, κάτω από ορισμένες συνθήκες μπορεί να εκτελέσει ασφαλή προσγείωση ανάγκης, ακόμη και χωρίς ισχύ, με την μέθοδο που είναι γνωστή σαν αυτοπεριστροφή, όπου το στροφείο (ή στροφεία) απεμπλέκονται από το σύστημα μετάδοσης κίνησης των κινητήρων και περιστρέφονται ελεύθερα με την δύναμη του αέρα λόγω της πρόσθιας/ καθοδικής κίνησης του ελικοπτέρου. Έτσι η κινητική ενέργεια που διατηρούν τα πτερύγια του στροφείου με κατάλληλη διαχείρισή της μέσω των χειριστηρίων (χειριστήριο κυκλικού ελέγχου) μπορεί να διατηρήσει υπό έλεγχο τον βαθμό καθόδου ώστε το ελικόπτερο να πραγματοποιήσει προσγείωση. Η δυνατότητα χρήσης αυτοπεριστροφής ή η πιθανότητα επιτυχίας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως το ύψος πτήσης, η πρόσθια ταχύτητα του ελικοπτέρου, το βάρος την δεδομένη στιγμή και ο ρυθμός περιστροφής του στροφείου. Ακόμη και μια αποτυχημένη αυτοπεριστροφή, όπου το ελικόπτερο καταλήγει σε πτώση (crash landing), υπάρχουν πολλές πιθανότητες διαφυγής των επιβατών/ πληρώματος, καθώς η ταχύτητα καθόδου είναι μειωμένη και οι επιβραδύνσεις που αναπτύσσονται κατά την πρόσκρουση είναι μικρότερες από μια πτώση χωρίς αυτοπεριστροφή.

Τα ελικόπτερα έχουν όμως ενσωματωμένες στην σχεδίασή τους πολλές προβλέψεις που τους επιτρέπουν να μειώσουν τις δυνάμεις που αναπτύσσονται από την απότομη επιβράδυνση σε μια πιθανή πτώση, σε επίπεδα που να είναι επιβιώσιμα από τους επιβάτες/ πληρώματα.

Έτσι για παράδειγμα στο AH-64, το διμελές πλήρωμα κάθεται μέσα σε έναν προστατευτικό κλωβό, ενσωματωμένο στην δομή του πιλοτηρίου, που μπορεί να απορροφήσει μεγάλες δυνάμεις χωρίς να παραμορφωθεί (λειτουργώντας όμως το roll cage σε ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο) ειδικά σε περίπτωση πτώσης και ανατροπής. Τα δυο καθίσματα του κόκπιτ επίσης είναι σχεδιασμένα ώστε να απορροφούν την ενέργεια που αναπτύσσεται από πτώσεις, τόσο, κυρίως στον κατακόρυφο όσο και τον οριζόντιο άξονα.

Μεγάλες ποσότητες ενέργειας όμως απορροφούν και τα σκέλη του Apache, μέσω των αποσβεστήρων (shock absorbers) αρχικά, αλλά και μέσω της σχεδίασης των σκελών και της αγκίστρωσής τους πάνω στην άτρακτο, όπου η όλη κατασκευή υφίσταται σταδιακή, ελεγχόμενη παραμόρφωση απορροφώντας την ενέργεια της πρόσκρουσης.

Η ίδια η δομή του ελικοπτέρου επίσης, ειδικά στο ρύγχος είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε με ελεγχόμενη σταδιακή παραμόρφωση να απορροφά ενέργεια σε περίπτωση πτώσης. Επιπλέον, συγκροτήματα αισθητήρων στο ρύγχος ή του πυροβόλου στην πρόσθια κοιλία, είναι έτσι σχεδιασμένα ώστε σε περίπτωση συμπίεσης από πτώση να καταρρέουν ή να συνθλίβονται κατά ελεγχόμενο τρόπο, συμβάλλοντας τόσο στην απορρόφηση ενέργειας όσο και αποκλείοντας την υποχώρησή τους μέσα στον θάλαμο του πιλοτηρίου.

Το Apache διαθέτει ακόμη σύστημα αποθήκευσης και διανομή καυσίμου με υψηλή αντοχή σε συντριβή (crash resistant), ενώ και ο ιστός του κυρίως στροφείου είναι έτσι σχεδιασμένος ώστε σε περίπτωση συντριβής να «διατηρεί» το στροφείο που σε περίπτωση απόσπασης θα μπορούσε να κομματιάσει το σκάφος (τα πτερύγια του στροφείου μπορεί να χτυπήσουν σε εμπόδια, να κομματιαστούν και να εκσφενδονιστούν λόγω φυγοκέντρου αλλά το ακέραιο μέρος τους παραμένει στο στροφείο και το τελευταίο στον ιστό).

Παρά τις προσπάθειες των σχεδιαστών να κάνουν ένα ελικόπτερο (ή οποιοδήποτε αεροσκάφος) όσο το δυνατόν πιο ασφαλές, υπάρχουν φυσικά πεπερασμένα όρια σε αυτή την προσπάθεια. Έτσι για παράδειγμα έχουν αναφερθεί καταστροφικές αστοχίες, όπου μετά την ανάπτυξη ταλαντώσεων στο στροφείο, τα πτερύγια ήλθαν σε επαφή με την άτρακτο ή με το ουραίο τμήμα, αποκόπτοντάς το πριν σπάσουν φυσικά και τα ίδια.


Το AH-64, έχοντας παραχθεί σε 1180 περίπου μονάδες μέχρι σήμερα, έχει να επιδείξει μια μακρά σειρά περιστατικών, ατυχημάτων και δυστυχημάτων από το 1984 που μπήκε σε υπηρεσία. Αν και πολλά από τα περιστατικά αυτά, τόσο σε αμερικανική όσο και σε χρήση άλλων χωρών (Ισραήλ, Ηνωμένων Βασίλειο, Ολλανδία) οφείλονται σε πολεμική δράση, σε διάφορα θέατρα επιχειρήσεων, πολλά άλλα περιστατικά έχουν συμβεί στη διάρκεια εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων ρουτίνας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία του Αμερικανικού Στρατού, ο δείκτης περιστατικών (αριθμός ανά 100.000 ώρες πτήσης) για την περίοδο 1984-2000 είναι 19,4 (μέχρι το 2000 ο δείκτης ατυχημάτων του AH-64D είναι 22,5, αν και θα πρέπει να σημειωθεί ότι αφορά πρακτικά την περίοδο 1996-2000 που ο τύπος ήταν σε υπηρεσία, όπου συνολικά οι ώρες πτήσεις ήταν περίπου 33.000). Οι αντίστοιχοι δείκτες για άλλους τύπους ελικοπτέρων σε χρήση με τον Αμερικανικό Στρατό (μέχρι και το 2000) ήταν OH-58 13,6, UH-60 8,7 και CH-47 25,6.
defencepoint