Μαθήματα περηφάνιας και αξιοπρέπειας…

ΤΟΥ ΝΤΙΝΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΗ*

Ένα αραβικό απόφθεγμα λέει: «Αυτός που δεν ξέρει τίποτα και δεν καταλαβαίνει, είναι ένας ανόητος. Απόφυγέ τον. Αυτός που δεν ξέρει τίποτα και έχει τη συναίσθηση γι’ αυτό, είναι ένας απλοϊκός. Δίδαξέ τον. Αυτός που έχει γνώσεις και δεν γνωρίζει, κοιμάται. Ξύπνησέ τον. Αυτός που έχει γνώσεις και έχει συναίσθηση αυτών που ξέρει, είναι σοφός. Ακολούθησέ τον».
H λογική διδάσκει: Ο φόβος είναι εχθρός. Η άγνοια είναι σκοτάδι. Η γνώση είναι δύναμη. Στηρίξου στη δύναμη της γνώσης και θα νιώσεις ένα υπέροχο μεγαλείο. Ένα μεγαλείο που θα σε ανεβάσει ψηλά, για να μπορέσεις να ζήσεις μια ζωή αντάξια αυτού που είσαι, του ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

Η γνώση, λοιπόν, είναι η δύναμή μας. Να είναι έτσι, όμως, στις μέρες μας τα πράγματα; Ας δούμε μαζί τρία αλληγορικά παραδείγματα, που αλιεύθηκαν μέσα από το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Μοιάζουν λίγο με τα παραμυθάκια της γιαγιάς. Ας τα συγκρίνουμε μετά με την καθημερινή πραγματικότητα και τότε θα καταλάβουμε.

Μάθημα 1ον: Ένα κοράκι καθόταν πάνω σ’ ένα δένδρο, χωρίς να κάνει τίποτα. Ένα κουνελάκι το βλέπει και το ρωτάει: «Μπορώ να κάθομαι κι εγώ σαν εσένα όλη την ημέρα, χωρίς να κάνω τίποτε; Το κοράκι απαντά: «Ασφαλώς, γιατί όχι»; Έτσι το κουνελάκι ξάπλωσε νωχελικά κάτω από το δένδρο. Ξαφνικά εμφανίζεται μια αλεπού, ορμάει πάνω στο κουνελάκι και το καταβροχθίζει. Το μήνυμα της ιστορίας είναι ότι: Για να κάθεσαι όλη μέρα χωρίς να κάνεις τίποτε, πρέπει να κάθεσαι πολύ-πολύ ψηλά…

Μάθημα 2ον: Μια γαλοπούλα συζητούσε μ’ έναν ταύρο: «Θα μου άρεσε πάρα πολύ να κατορθώσω να φθάσω στην κορυφή αυτού του δένδρου». Λέει η γαλοπούλα, «αλλά δεν έχω τη δύναμη». «Γιατί δεν δοκιμάζεις να φας τα περιττώματά μου», λέει ο ταύρος, «είναι πολύ δυναμωτικά». Η γαλοπούλα δοκιμάζει λίγο και ανακαλύπτει ότι της δίνει δύναμη για να ανέβει στο πρώτο κλαδί. Την επομένη μέρα τρώει κι άλλο κι αναβαίνει στο δεύτερο κλαδί. Τελικώς καταφέρνει να φθάσει στην κορυφή. Ξαφνικά την βλέπει ένας κυνηγός… την πυροβολεί και πέφτει από το δένδρο!!! Συμπέρασμα: «Τρώγοντας τα περιττώματα… μπορείς να φθάσεις στην κορυφή, αλλά δεν είναι σίγουρο ότι θα παραμείνεις!!!

Μάθημα 3ον: Ένα χελιδόνι αποδημούσε για να ξεχειμωνιάσει. Έκανε κρύο πολύ, όμως, και έπεσε αναίσθητο σ’ ένα λιβάδι. Ενώ πάγωνε στο χώμα, έφθασε μια αγελάδα και το… Το πουλάκι μέσα στην κοπριά άρχισε να ζεσταίνεται και να νιώθει καλύτερα. Χαρούμενο λοιπόν άρχισε να τραγουδάει. Ένας γάτος πονηρός ακούει το τραγούδι και πάει να δει τι γίνεται. Ο γάτος βρίσκει το πουλάκι σκεπασμένο από την κοπριά, το βγάζει έξω και το καταβροχθίζει!!!

Αυτή η ιστορία έχει τρία συμπεράσματα:

1. Όλοι όσοι μας μαλώνουν δεν είναι εχθροί μας.
2. Όλοι όσοι σε βγάζουν από την κοπριά δεν είναι φίλοι σου
3. Όταν είσαι μέσα στην κοπριά, μείνε σιωπηλός!!!

Τα συμπεράσματα δικά σας. Παρ’ όλα αυτά, ένα είναι βέβαιο: Ότι, δηλαδή, στους σημερινούς, μίζερους καιρούς υπάρχουν πάντα και εκείνοι που είναι πανέτοιμοι για κάθε είδους εκδούλευση… Σε μια εποχή που βασιλεύουν οι δήθεν και οι μέτριοι. Και μιας και λίγες μέρες μας χωρίζουν πριν από ακόμα μια εκλογική αναμέτρηση, είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να θυμίσουμε και να θυμόμαστε.

*Εκπαιδευτικός στο Α.Τ.Ε.Ι. Λάρισας

Από το Μονάγρι Λεμεσού

Οι εγγυήσεις, μέρος της λύσης

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Σωρεία έντονων αντιδράσεων, τόσο από την Κυβέρνηση όσο και από το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας, προκάλεσαν προχθεσινές δηλώσεις του Βρετανού ΥΠΕΞ Ντέιβιντ Μίλιμπαντ, ο οποίος, σε συνέντευξή του στο Βήμα της Κυριακής, αναφερόμενος στο θέμα των εγγυήσεων, παρέπεμψε την εξέταση και διευθέτησή του μετά την επίτευξη συμφωνίας στο Κυπριακό.

Έντονα επικριτικές ήταν οι τοποθετήσεις της Κυβέρνησης και των κομμάτων αναφορικά με τις προχθεσινές δηλώσεις του Ντ. Μίλιμπαντ, για ρύθμιση του θέματος των εγγυήσεων μετά τη λύση του Κυπριακού.
Σχολιάζοντας την τοποθέτηση του Βρετανού ΥΠ.ΕΞ., ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου επισήμανε ότι τα θέματα ασφάλειας είναι μέρος της συνολικής συμφωνίας στο Κυπριακό, και όχι μια πτυχή ανεξάρτητη από αυτή.
Ως κυπριακή κυβέρνηση, «έχουμε θέση επί αυτού», σημείωσε ο Εκπρόσωπος, προσθέτοντας: «Δεν είναι δικό μας θέμα να ερμηνεύσουμε τον κ. Μίλιμπαντ. Είναι φανερόν ότι τα ζητήματα της ασφάλειας, που περιλαμβάνουν τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με αυτό που ονομάζονται εγγυήσεις, είναι μέρος της συνολικής συμφωνίας στο Κυπριακό».

Επικρίνει η πολιτική ηγεσία
Τη θέση του κ. Μίλιμπαντ απέρριψε, με κατηγορηματικότητα, σύσσωμη η πολιτική ηγεσία, επισημαίνοντας, ταυτόχρονα, τους κινδύνους που ελλοχεύουν τέτοιες τοποθετήσεις.
Ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού υπογράμμισε ότι το θέμα των εγγυήσεων δεν μπορεί παρά να είναι μέρος της λύσης του Κυπριακού. «Δεν μπορεί να λυθεί το Κυπριακό και μετά να συζητηθούν οι εγγυήσεις. Πρέπει να είναι μέρος της λύσης», είπε ο κ. Κυπριανού, ενώ υπέδειξε ταυτόχρονα ότι, «από τη στιγμή που η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μέλος της Ε.Ε., δεν χρειάζεται επιπλέον εγγυήσεις».
Παρόμοια άποψη εξέφρασε ο Πρόεδρος του ΔΗ.ΣΥ. Νίκος Αναστασιάδης, τονίζοντας πως «στη συνολική λύση του Κυπριακού, δεν μπορεί παρά να συμπεριλαμβάνεται και το θέμα της ύπαρξης ή μη εγγυήσεων».

«Επικίνδυνη θέση»
Από την πλευρά του, «λανθασμένη και επικίνδυνη» χαρακτήρισε ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗ.ΚΟ., Φώτης Φωτίου, τη δήλωση του Βρετανού ΥΠΕΞ, προσθέτοντας πως το θέμα των εγγυήσεων «δεν μπορεί να μην ξεκαθαρίσει με τη λύση του Κυπριακού». Ο κ. Φωτίου δήλωσε περαιτέρω ότι «για το ΔΗΚΟ είναι κόκκινη γραμμή το θέμα των τουρκικών εγγυήσεων και των τουρκικών επεμβατικών δικαιωμάτων», ενώ κάλεσε και τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις «να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους και να αναφέρουν κατά πόσον δέχονται τουρκικές εγγυήσεις ή τουρκικά επεμβατικά δικαιώματα».
Ο Πρόεδρος του ΕΥΡΩΚΟ, Δημήτρης Συλλούρης, σχολιάζοντας τις δηλώσεις Μίλιμπαντ, επισήμανε ότι «προσεγγίσεις που επιδιώκουν να ανεξαρτητοποιήσουν τη συζήτηση για τις εγγυήσεις από τις απευθείας συνομιλίες και τη διευθέτηση του Κυπριακού είναι επικίνδυνες και στοχεύουν στην επιβολή συστήματος εγγυήσεων με παρεμβατικά δικαιώματα της Τουρκίας».

Αδιανόητη η λύση, χωρίς ασφάλεια
Δυσαρέσκεια για τις δηλώσεις του Βρετανού ΥΠ.ΕΞ., οι οποίες εκφράζουν μια γενικότερη αρνητική στάση της Μεγ. Βρετανίας έναντι της Κύπρου, διατύπωσε, με ανακοίνωσή του, το ΚΣ ΕΔΕΚ.
«Οι χθεσινές δηλώσεις του Βρετανού Υπουργού Εξωτερικών είναι εκτός των πάγιων διαπραγματευτικών θέσεων της ε/κ πλευράς. Το θέμα των εγγυήσεων είναι πρωταρχικής σημασίας και αναπόσπαστο μέρος της τελικής λύσης του προβλήματος», αναφέρει, μεταξύ άλλων, η ανακοίνωση της ΕΔΕΚ, προσθέτοντας ότι η ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. παρέχει επαρκέστατο πλαίσιο εγγύησης της ασφάλειας μετά τη λύση.
Την έντονη ανησυχία του για τις δηλώσεις Μίλιμπαντ εξέφρασε, με γραπτή δήλωσή του, και ο ευρωβουλευτής του ΔΗΣΥ Ιωάννης Κασουλίδης.
«Η θέση αυτή είναι τεράστιο λάθος και δεν βοηθά τις προσπάθειες για λύση, διότι δεν μπορεί να καταλήξουμε σε οποιασδήποτε μορφής συμφωνία, αν δεν ικανοποιείται το απαραίτητο αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Μια διευθέτηση, που θα έκανε Ε/κ και Τ/κ να νιώθουν εξίσου ασφαλείς, θα άνοιγε το δρόμο για τη ρύθμιση πολλών αδιεξόδων σε θέματα διακυβέρνησης που οφείλονται στη δυσπιστία αμφοτέρων των πλευρών», επισημαίνει ο κ. Κασουλίδης.

Σημερινή

Οι εξελίξεις για το σύστημα αυτοπροστασίας ASPIS II των F-16 της ΠΑ

Τα συστατικά του συστήματος ASPIS II με τις τρεις Αντικαταστάσιμες Μονάδες Γραμμής πτήσεων (LRU) του παρεμβολέα ALQ-187 στο κέντρο, τον δέκτη προειδοποίησης ραντάρ ALR-93(V) αριστερά και το σύστημα διανομής αντιμέτρων ALE-47 δεξιά. (Raytheon)

Πλήρης ενημέρωση για τις εξελίξεις σχετικά με το Προηγμένο Ολοκληρωμένο Σύνολο Αυτοπροστασίας (ASPIS) II των F-16 της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, περιέχεται στο τεύχος Ιουνίου του περιοδικού «Ελληνική Άμυνα & Ασφάλεια» που κυκλοφορεί. Το πρόγραμμα ASPIS II επανήλθε στο προσκήνιο, καθώς το απόγευμα της 22ας Μαΐου 2009 άρχισαν με 4 F-16C οι αφίξεις των 30 μαχητικών του Block 52+ Advanced στην 116 Πτέρυγα Μάχης του Άραξου, στο πλαίσιο του προγράμματος Στρατιωτικής Πώλησης Εξωτερικού (FMS) Peace Xenia IV. Η έναρξη αποδοχής των μαχητικών αυτών τον Ιανουάριο του 2009 από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, η οποία ενεργεί εκ μέρους της ελληνικής στο πλαίσιο των διαδικασιών FMS, θέτει το προσκήνιο μια σημαντική -και ενδεχομένως κρίσιμη νομικά- αντίφαση σχετικά με το σύστημα ASPIS II. Συγκεκριμένα στο πλαίσιο του διακρατικού προγράμματος PX IV, η προμήθεια συστημάτων ASPIS II αποτελεί αντικείμενο σύμβασης μεταξύ της Raytheon και του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, από το οποίο τα παραδίδονται στον κατασκευαστή των μαχητικών. Η αρχική σύμβαση ύψους $96 εκατ. για 33 συστήματα ASPIS II στο πλαίσιο του PX IV ανατέθηκε στις 21 Ιουλίου 2006, για να ακολουθήσει στις 22 Ιουνίου 2007 τροποποίηση ύψους $115.276.400. Αυτό σημαίνει πως το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ πραγματοποιεί τις δοκιμές αποδοχής εδάφους του ASPIS II, αλλά και τις αντίστοιχες πτητικές δοκιμές στο πλαίσιο της αποδοχής κάθε αεροσκάφους συνολικά. Το ελληνικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και η ΠΑ δεν παραλαμβάνουν το μαχητικό γενικά και το σύστημα ASPIS II από τους αντίστοιχους κατασκευαστές, αλλά από την κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Παράλληλα όμως υλοποιείται η σύμβαση Απευθείας Εμπορικής Πώλησης (DCS) ύψους $242 εκατ, την οποία υπέγραψαν η τότε Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Επενδύσεων (ΓΔΑΕ) και η Raytheon στις 9 Απριλίου 2003. Στις συμβάσεις DCS ο αγοραστής παραλαμβάνει τα υλικά απευθείας από τους κατασκευαστές, χωρίς μεσολάβηση της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Η συγκεκριμένη σύμβαση προέβλεπε:

• Προμήθεια 60 ολοκληρωμένων συστημάτων ASPIS II για τα F-16C/D Block 52+ του προγράμματος FMS PX III. Το ASPIS II περιλαμβάνει Σύστημα Προειδοποίησης Απειλών (TWS) ALR-93(V) της Northrop Grumman, Σύστημα Διανομής Αντιμέτρων Προσαρμόσιμο στην Απειλή (TACDS) AN/ALE-47(V) της BAE Systems και παρεμβολέα ALQ-187 της Raytheon με Ψηφιακές Μνήμες Ραδιο-Συχνοτήτων (DRFM).

• Προμήθεια 29 παρεμβολέων ALQ-187 με DRFM για μαχητικά F-16C Block 30 και 50 των προγραμμάτων ΡΧ Ι και ΙΙ αντίστοιχα, τα οποία είναι εξοπλισμένα με το προγενέστερο σύστημα ASPIS. Υπενθυμίζεται πως τα διθέσια F-16D των συγκεκριμένων εκδόσεων δεν διαθέτουν χώρο για την εσωτερική εγκατάσταση παρεμβολέα. Στα Προηγμένα F-16D όπως εκείνα του Block 52+, ο απαιτούμενος χώρος παρέχεται από το ραχιαίο εξόγκωμα.

• Αναβάθμιση 32 διαθέσιμων παρεμβολέων I-DIAS σε διαμόρφωση ALQ-187 με DRFM για F-16C Block 30 και 50. Έτσι το σύστημα ASPIS των μαχητικών αυτών προσεγγίζει το επίπεδο του ASPIS II.

Στις 27 Ιουλίου 2006 η Northrop Grumman αποκάλυψε πως απορρόφησε κόστος $25 εκατ. εξαιτίας αναπάντεχων προβλημάτων δοκιμών και ολοκλήρωσης του ALR-93(V) στο ASPIS II. Τα προβλήματα αυτά ήταν αποτέλεσμα της τεχνολογικής αναβάθμισης του ALR-93(V) με ψηφιακό δέκτη αντί του αναλογικού αρχικά, ενώ προκάλεσαν καθυστέρηση ενός έτους στα εσωτερικά ορόσημα του προγράμματος. Ωστόσο δεν επηρέασαν σημαντικά τις παραδόσεις του εξοπλισμού, οι οποίες άρχισαν τον Φεβρουάριο του 2006 και ολοκληρώθηκαν τον Απρίλιο του 2007, με μηνιαίο ρυθμό τεσσάρων συστημάτων. Στις διαδικασίες αποδοχής του συστήματος το 2008, η αρμόδια επιτροπή της ΠΑ ανέφερε πως δεν καλυπτόταν η απαίτηση εντοπισμού εκπομπών ραντάρ Συνεχούς Κύματος (CW). Καταύγαση CW για τον έλεγχο βολής βλημάτων Ημι-Ενεργής Κατεύθυνσης Ραντάρ (SARH) χρησιμοποιούν 8 μονάδες βολής MIM-23 HAWK PIP III και τα αποσυρόμενα F-4E της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, καθώς και 16 φρεγάτες του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού.

Από τότε η Northrop Grumman ανέφερε την επίλυση του προβλήματος CW στο ALR-93(V), αλλά κατά πηγές της ΠΑ οι ανάδοχοι αρνούνται την επανάληψη των δοκιμών στο έδαφος και επιμένουν στην πραγματοποίηση πτητικών δοκιμών απευθείας, πιέζοντας παράλληλα για την καταβολή $110 εκατ. Η στάση αυτή των αναδόχων προφανώς στηρίζεται στο προηγούμενο του διακρατικού προγράμματος ΡΧ IV, στο πλαίσιο του οποίου το ASPIS II υποβλήθηκε με επιτυχία σε δοκιμές εδάφους και πτητικές από την USAF. Εφόσον η ΠΑ αρχίσει να αποδέχεται τα F-16 Block 52+ Advanced, η απαίτηση δοκιμών εδάφους της σύμβασης DCS θα καταστεί παρωχημένη, αλλά οι πτητικές δοκιμές σε F-16 Block 52+, 50 και 30 θα εξακολουθήσουν να απαιτούνται.

Πηγή

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΘΑ ΣΑΣ ΠΕΡΑΣΕΙ

Του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΟΥ, Αντγου ε.α., Επίτιμου Διοικητή Στρατιάς και Αρχηγού ΓΕΕΦ
Δευτέρα πρωί, στο αεροδρόμιο της Λάρισας, εκεί όπου κτυπά η καρδιά της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, η αστραφτερή λιμουζίνα του τούρκου διοικητή πτεράρχου προσεγγίζει αργά στην πύλη, με αναπεπταμένη τη μεγάλη κόκκινη σημαία με το μισοφέγγαρο.

Ο σκοπός ζωηρά εκτελεί «παρουσιάστε» και οι άντρες της αεροπορικής αστυνομίας ανοίγουν θορυβημένοι την πύλη και «κλαρίνο» χαιρετούν. Ο υπασπιστής στο μπροστινό κάθισμα το χαίρεται και ο πτέραρχος με ικανοποίηση ανταποδίδει τον χαιρετισμό στους κατωτέρους του. Ο τελευταίος μπαίνει στο γραφείο του και οι έλληνες επιτελείς προσέρχονται να τον ενημερώσουν για τα επείγοντα του 12ώρου.

Ο τούρκος υπασπιστής τούς απαγορεύει την είσοδο επειδή ο κ. πτέραρχος είναι απασχολημένος! «Δίνει αναφορά στην Άγκυρα», τους λέει αποστομωτικά. «Όταν μιλάει με την Άγκυρα, δεν θέλει να τον ενοχλεί κανείς. Βλέπεις, εκεί είναι οι προϊστάμενοι», συμπληρώνει χαιρέκακα.

Αυτήν τη σκηνή την αφιερώνουμε στον έλληνα πρωθυπουργό, και πιο πολύ στον υπουργό Εθνικής Άμυνας (μάλλον κομματικό γραμματέα), για να νιώσουν εθνικά υπερήφανοι για τα επιτεύγματά τους. Δεν είναι μόνο ο Μαλιακός, ούτε οι σήραγγες των Τεμπών τα μεγάλα επιτεύγματα της κυβέρνησης που μας έδειχνε χθες με υπερηφάνεια ο πρωθυπουργός στην προεκλογική περιοδεία του. Ασφαλώς είναι και το μέγα εθνικό τους κατόρθωμα, να βάλουν τούρκο διοικητή στο CAOC της Λάρισας. Περήφανοι όμως θα πρέπει να είναι και ο Αρχηγός της Πολεμικής μας Αεροπορίας και ο Αρχηγός του ΑΤΑ, αλλά και ο έλληνας ΑΓΕΕΘΑ, που όπως λένε οι εφημερίδες υπέγραψε μετά του τούρκου ομολόγου του τη σχετική συμφωνία.

Απορώ με τον έλληνα Αρχηγό, πώς τόλμησε να υπογράψει μια τέτοια συμφωνία. Άραγε δεν σκέπτεται την υστεροφημία του; Μα είναι δυνατόν να φέρουμε Τούρκο στο ανώτατο στρατηγείο της αεροπορίας μας, εκεί που διατάσσονται οι αναχαιτίσεις των τούρκων καταπατητών του εθνικού μας εναέριου χώρου;

Ποτέ δεν ήμουνα υπέρ των παραιτήσεων της στρατιωτικής ηγεσίας. Προτιμούσα την παλικαριά, τη σύγκρουση, το κλείσιμο της πόρτας στα ρουσφέτια και τις παρανομίες του πολιτικού προϊστάμενου για να καταλάβει ποια είναι η φυσική ηγεσία του στρατεύματος. Σε μία μόνο περίπτωση είναι επιβεβλημένη η παραίτηση. Όταν θίγεται το εθνικό συμφέρον. Τότε ο αξιωματικός δεν το διαπραγματεύεται. Δεν υπηρετεί σχέδια και αποφάσεις που βλάπτουν την πατρίδα, γιατί αν παραμείνει στη θέση του, θεωρείται συνένοχος.

Παραιτηθείτε λοιπόν προς εξιλέωση, άλλως θα είναι αμείλικτη η Ιστορία για σας.

Την κρατήσανε τη συμφωνία μυστική, προφανώς γιατί δεν είχαν το σθένος να την αποκαλύψουν στον ελληνικό λαό. Δεν είχαν το σθένος γιατί ήξεραν καλά ότι αυτό που κάνουν είναι ενάντια στα συμφέροντα της ίδιας τους της πατρίδος. Αυτό είναι που τους χαρακτηρίζει και τους στιγματίζει. Γιατί όσο θα διοικεί ο Τούρκος στη Λάρισα και θα κυκλοφορεί με την κόκκινη ημισέληνο, όλοι και πολύ περισσότερο οι στρατιωτικοί θα λένε: «Ξέρετε ποιος μας τον κουβάλησε αυτόν, ο τάδε υπουργός και ο δείνα Αρχηγός».

Και αυτοί μεν κρυφά τα έκαναν, όμως οι παιάνες και οι διθύραμβοι των τουρκικών εφημερίδων ακούστηκαν από την άλλη πλευρά του Αιγαίου. «Τούρκος στρατηγός στην Ελλάδα. Πραγματοποιείται ένα πρώτο βήμα μετά από 190 χρόνια».

Έτσι το βλέπουν οι Τούρκοι. Σαν επίδειξη σημαίας και σαν επιστροφή τους στα εδάφη της αυτοκρατορίας τους μετά δύο αιώνες. Όλα αυτά οι Τούρκοι τα θεωρούν μεγάλη νίκη και ιστορική δικαίωση. Μου θυμίζουν τα λόγια του Κιουτσούκ αμέσως μετά τις συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου. «Εμείς με αυτήν τη συνθήκη τα κερδίσαμε όλα, φίλοι μου. Ακριβώς πριν από 80 χρόνια, στις 19 Φεβρουαρίου, ο τουρκικός στρατός απεχώρησε από τη νήσο και τώρα επιστρέφει την ίδια μέρα». Τώρα, εδώ, ο τουρκικός στρατός επανέρχεται με στρατηγό. Το κατάντημα της Κύπρου προοιωνίζειται και τη δική μας τύχη.

Για να είμαστε δίκαιοι, βασικός συνυπεύθυνος γι' αυτήν την εξέλιξη ήταν ο υπουργός μας της Άμυνας Γιάννος Παπαντωνίου, ο οποίος υπέγραψε το 2003 στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ την παραχώρηση του αεροπορικού στρατηγείου στην Τουρκία και την εγκατάστασή του στη Σμύρνη, ικανοποιώντας έτσι ένα πάγιο αίτημα της Τουρκίας.

Προσωπικά έγραψα πολλά από τότε, ιδιαίτερα σ' αυτήν τη στήλη, γιατί γνώριζα τις βαριές επιπτώσεις που θα έχει (και είχε) η παραχώρηση αυτή στα εθνικά μας θέματα και κυρίως σε Αιγαίο και Κύπρο. Τότε όλοι οι κομματικοί παρατρεχάμενοι κώφευαν. Τώρα πια δεν χρειάζονται στρατηγικές αναλύσεις ούτε τεχνοκρατικές εκθέσεις για να καταλάβει και ο τελευταίος Έλληνας τη ζημιά που έχουμε πάθει. Πολλοί Επιμηθείς ασχολούνται να μας αποδείξουν ότι αυτοί στον καιρό τους δεν τα δεχθήκανε. Μάταιος κόπος. Τώρα πια την πάθαμε και θα το πληρώσουμε πολύ ακριβά. Δεν θέλει πολύ μυαλό και γνώσεις για να καταλάβεις ότι ο τούρκος διοικητής θα προασπίζεται τα εκάστοτε συμφέροντα της Τουρκίας μέσα από το ελληνικό στρατηγείο. Ο Τούρκος της Λάρισας και ο τούρκος επιτελάρχης στη Σμύρνη, όπου το επίσημο στρατηγείο του ΝΑΤΟ, θα δίνουν συνεννοημένοι στους συμμάχους πλασματική εικόνα της κατάστασης στο Αιγαίο και στην Κύπρο, και η Ελλάδα δεν θα έχει πια ούτε φωνή, ακριβώς σαν να είναι εκτός ΝΑΤΟ.

Ασφαλώς και τα νησιά μας θα μείνουν χωρίς στήριξη, αφού και οι αναχαιτίσεις, αν γίνονται πλέον, θα κρίνονται παράνομες. Μασημένα μας είπανε ότι αποδεχθήκανε τον Τούρκο για να διατηρήσει η Ελλάδα τον εναέριο έλεγχο στον χώρο της Αλβανίας και της Βουλγαρίας. Αυτά είναι αστειότητες. Παρατάμε το Αιγαίο και την Κύπρο δήθεν για το γόητρό μας, λες και η Σμύρνη θα επιτρέψει κάτι τέτοιο. Είμαστε ανίκανοι να προασπίσουμε το σπίτι μας και πάμε να φυλάξουμε άλλους; Φληναφήματα για να περάσει ο καιρός και να ξεχαστεί και αυτή η επαίσχυντη πράξη σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων. Όμως δεν θα τους αφήσουμε και αυτήν τη φορά να κάνουν τα δικά τους. Πολλά μας κάνανε, πολύ μας ταπεινώσανε, αυτό όμως δεν θα περάσει. Θα αντιδράσουμε, γιατί το οφείλουμε. Όποιος πονά αυτήν την πατρίδα και πασχίζει για το μέλλον των παιδιών μας, οφείλει να αντιδράσει. Οι σύλλογοι εφέδρων πρέπει να διαμαρτυρηθούν εντονότατα. Οι παλαιοί πολεμιστές και οι ενώσεις τους πρέπει να υψώσουν φωνή γι' αυτήν την ντροπή. Συνδικαλιστικές ενώσεις και σωματεία ασχέτως κομματικής ιδεολογίας πρέπει να ξεσηκωθούν τώρα, προεκλογικά, για να καταλάβει ο δικομματισμός ότι δεν μπορεί να προδίδει τα πάντα. Ο περήφανος λαός της Λάρισας να ξεσηκωθεί και να διώξει τον Τούρκο.

Διερωτώμαι τα στελέχη των Ενόπλων μας Δυνάμεων θα καταπιούν αυτήν τη βαριά προσβολή; Πιστεύω ότι ο κάθε Έλληνας που έχει υπηρετήσει τη θητεία του πρέπει να ζητήσει εξηγήσεις από τους υπεύθυνους. Πρέπει να μάθουμε ποιοι, πότε και πώς έκαναν αυτήν τη συμφωνία. Θέλουμε οπωσδήποτε τα ονόματά τους. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που κάνει παρεμβάσεις όπως αυτή η τελευταία για το κάπνισμα, οφείλει να πάρει θέση. Δεν πρέπει, σαν τον προηγούμενο, να ανακαλύψει τα τρωτά του πολιτικού συστήματος όταν θα έχει φύγει από την προεδρία. Θέλει αρετή και τόλμη η δημοκρατική προεδρία. Για τους βουλευτές μας δεν θα πω τίποτε, γιατί ξέρω πως οτιδήποτε κι αν πω, θα πέσει στο κενό. Γι' αυτούς προέχει το συμφέρον της παράταξης. Θέλω μόνο να τους ρωτήσω, αν ο σκοπός της πύλης που θα περνά ο Τούρκος ήταν παιδί τους και τους ρωτούσε, «Ρε πατέρα, πρέπει εγώ να παρουσιάζω όπλα και να κάνω τιμές σ' έναν τούρκο στρατηγό;», τι θα του απαντούσαν;

Πόσο κρίμα να μην μπορούμε να βασιστούμε στους εκπροσώπους που εμείς επιλέγουμε. Πόσο κρίμα για τους ίδιους αν αμφισβητείται ο πατριωτισμός τους. Καταλάβατε τώρα τι σκοπούς υπηρετούσαν τα οθωμανικά βιβλία της ΣΤ΄ Δημοτικού και πολλά άλλα του Γυμνασίου και του Λυκείου; Να ευνουχίσουν εθνικά τη νεολαία μας. Σ' αυτήν τη χώρα ο πατριωτισμός διώκεται αμείλικτα. Οι δε διώκτες του αμείβονται ακόμα και με αντιπαροχές ευρωβουλευτή.

αμυντικά θέματα

• Ας αφήσουμε ασχολίαστο το πώς ο πρωθυπουργός υποσχέθηκε στον κ. Πούτιν την αγορά 419 (πώς βγήκε αυτό το περίεργο νούμερο;) τεθωρακισμένων BMP-3HEL, χωρίς να θέσει στοιχειώδεις προϋποθέσεις (ελληνική βιομηχανική συμμετοχή, αντισταθμίσεις κ.λπ.).

• Η υποσχετική δόθηκε τον Δεκέμβριο 2007 και σήμερα, μετά 17 μήνες, η υπόθεση λιμνάζει. Μήπως η κυβέρνηση άλλαξε γνώμη;

Παραιτήσεις -
Τάσεις φυγής

• Νέο κύμα παραιτήσεων αξιωματικών ΕΔ παρατηρείται, με πρόσχημα υποψηφιοτήτων για τις ευρωεκλογές, στο οποίο αναφέρεται και στο φλέγον θέμα των εξοπλισμών.

• Φεύγατε, να φεύγουμε...

• Είναι λόγω του «υψηλού φρονήματος», της ανασφάλειας και της έλλειψης αξιοκρατίας που κυριαρχούν τα 10 τελευταία χρόνια και που έχουν επιδεινωθεί με τη σημερινή κυβέρνηση της πλήρους αδιαφορίας για τα στελέχη. Ο ανθός του στρατεύματος αναχωρεί...


Αφέλειες...

• Είναι αφελείς όσοι πίστεψαν ότι η ΓΔΑΕΕ, θέτοντας στενά χρονικά όρια υποβολής προσφορών για αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας, το έκανε γιατί η απόκτησή τους είναι επείγουσα.

• Απλώς επεδίωκε να επιτύχει αποχή υποψηφιοτήτων λόγω έλλειψης προπαρασκευής, οπότε η επανάληψη θα ήταν αναγκαία και το θέμα θα όδευε στις ελληνικές καλένδες.

• Το επέτυχε απόλυτα. Μόνο δύο προσήλθαν, με τη μία προσφορά κουτσή, οπότε... καλά κρασιά...


Καλή συνέχεια...

• Η τουρκική Αεροπορική Βιομηχανία (ΤΑΙ), ως συνεργάτης και συμπαραγωγός του νέου μαχητικού της Lockheed-Martin F-35 Lightning II, άρχισε να παραδίδει απάρτια του μαχητικού, made in Turkey, στο εργοστάσιο EI Segundo της εταιρείας, στην Καλιφόρνια.

• Είκοσι τέσσερις τεχνικούς της ΤΑΙ εκπαίδευσαν οι Αμερικανοί για να εργασθούν στην κατασκευή εξαρτημάτων που απαιτούν υψηλή πιστότητα και ακρίβεια.

• Και εις άλλα... Εμείς αποφεύγουμε τις συμπαραγωγές ή έστω συμμετοχές.

Απαιτούν κόπο...


Αδιακρισίες

• Η καλή εφημεριδούλα των αποστράτων Β. Ελλάδος «Φλόγα της Μακεδονίας» ζήτησε από τον κ. ΥΕΘΑ τα βιογραφικά όλων των «συμβούλων» του.

• Τι απάντησε; «Σας στέλνουμε των τριών παρακάτω... Των υπολοίπων δεν σας χρειάζονται, γιατί το κύριο έργο επιτελούν αυτοί οι τρεις!». Σχόλια δεν χρειάζονται...

Διεθνής Έκθεση Πολεμικού Υλικού

• Στον ειδικό χώρο METROPOLITAN EXPO του αεροδρομίου «Ελ. Βενιζέλος» λειτούργησε από 21 Μαΐου μέχρι σήμερα η Διεθνής Έκθεση Πολεμικού Υλικού. Όλες οι μεγάλες εταιρείες του χώρου συναγωνίστηκαν στην παρουσίαση της παραγωγής τους (Boeing - Eads - Lockheed - Martin - Pratt-Whitney κ.ά.) και αρκετές εσωτερικού (ΑΚΜΩΝ, Οnex ΗΕ SA, Κibo, Solar κ.ά.).

Αυτές δεν επηρεάζονται από την κρίση. Το πολεμικό υλικό «πουλάει» κι εκεί που δεν το περιμένει κανείς.

Ακόμη και οι σκανδιναβικές χώρες αγοράζουν μαχητικά. Γιατί;

• Παράλληλα, έγινε στην «Αίγλη» ευρεία ενημέρωση δημοσιογράφων από τη Lockheed-Martin (με παρουσία κορυφαίων της διοίκησης, όπως ο αντιπρόεδρος John Larson, της αμερικανικής πρεσβείας και της ΕΑΒ), εταιρεία που παράγει F-16, C-130, F-35, με τις προτάσεις της στην αναβάθμιση των F-16, πώλησης νέων, προώθησης F-35.

• Η στήλη, βέβαια, έχει τις απόψεις της για τους εκσυγχρονισμούς και τις αναβαθμίσεις, χωρίς να διεκδικεί την αποκλειστικότητα του ειδικού.

• Εντύπωση προκάλεσε και η παρουσία εκεί του διευθύνοντος συμβούλου της ΕΛΒ, κ. Φιλιππάκου. Η οργάνωση από το γραφείο Τσομώκου.
Το Παρόν

Άφιξη F-16 Block 52+ Advanced στην 116 ΠΜ

Στις 22 Μαΐου 2009 και περί ώρα 16:00, προσγειώθηκαν στην Αεροπορική Βάση του Αράξου (116 Πτέρυγα Μάχης), τα τέσσερα πρώτα μονοθέσια αεροσκάφη F-16 Block 52+ Advanced. Η άφιξη των αεροσκαφών σηματοδοτεί την έναρξη των παραδόσεων του προγράμματος "PEACE XENIA IV" που αναμένεται να ολοκληρωθούν αρχές 2010 και περιλαμβάνει είκοσι (20) μονοθέσια και δέκα (10) διθέσια αεροσκάφη.

Οικολόγοι κα Πράσινα Άλογα

Πράσσειν άλογα..


Τι ακριβώς είναι η Οικολογία;

Ας δούμε πρώτα τι δεν είναι…

Δεν είναι ανασταλτικός παράγοντας της ανάπτυξης. Είναι άλλου είδους ανάπτυξη…
Αν θέλουμε να την πάρουμε σοβαρά, η Οικολογία δεν ισοδυναμεί με μεγαλύτερους περιορισμούς στο σημερινό οικονομικό μοντέλο, αλλά με αλλαγή οικονομικού μοντέλου:
* Αλλαγή στη δομή της παραγωγής και της κατανάλωσης,
* Μείωση χρήσης πετρελαίου, βενζίνης.
* Χρήση τεχνολογιών που μειώνουν τους ρυπαντές των φθηνών και άφθονων υδρογονανθράκων (όπως του λιθάνθρακα), που πρέπει να χρησιμοποιούνται (γιατί είναι φθηνοί), αφού προηγουμένως γίνουν αβλαβείς (με τεχνολογίες που υπάρχουν κι είναι προσιτές σε όλους).
* Αξιοποίηση όλων των καταλοίπων κι όλων των παραπροϊόντων παραγωγής και κατανάλωσης (θερμική επεξεργασία αστικών απορριμμάτων, πλήρες δίκτυο από βιολογικούς καθαρισμούς υγρών αποβλήτων και ολοκληρωμένη διαχείριση υδάτινων αποθεμάτων).
Αν δεν αλλάξει το μοντέλο ανάπτυξης, τότε η Οικολογία εμφανίζεται ως «εμπόδιο» της ανάπτυξης. Και καταρρέει!
Γιατί σε εποχές βαθιάς κρίσης, οι άνθρωποι ψάχνουν απεγνωσμένα να βρουν τρόπους να ανακάμψουν οι οικονομίες τους. Και στην απελπισία τους τα θυσιάζουν όλα – ακόμα και το περιβάλλον.
Για να αλλάξει το μοντέλο ανάπτυξης πρέπει να αποκτήσουμε ξανά πρωτογενή παραγωγή – Γεωργία, Κτηνοτροφία, Αλιεία, Εξορυκτική Βιομηχανία – και Μεταποίηση.
Γιατί αλλιώς θα συνεχιστεί η ερήμωση της υπαίθρου, η αποβιομηχάνιση και η ενεργειακή εξάρτηση από το εξωτερικό. Κι όλα αυτά επιδεινώνουν το περιβάλλον, δεν το «περιφρουρούν».
-- Όταν εγκαταλείπεται η ύπαιθρος επέρχεται ερήμωση. Κι όταν έχουμε ερήμωση, απαξιώνεται πλήρως το περιβάλλον.
-- Όταν ακριβαίνει η ενέργεια, επιδεινώνεται το περιβάλλον. Διότι για να αντιμετωπίσουν το αυξημένο κόστος οι επιχειρήσεις, κάνουν οικονομίες απ’ όπου μπορούν. Και το πρώτο που πληρώνει τις οικονομίες αυτές είναι το περιβάλλον…
Το νέο – οικολογικό - μοντέλο ανάπτυξης προϋποθέτει ανταγωνιστική Γεωργία-Κτηνοτροφία, ισχυρή μεταποίηση γεωργικών και κτηνοτροφικών πρώτων υλών, επάρκεια φθηνής ενέργειας (από ανανεώσιμες πηγές και εγχώριους υδρογονάνθρακες), μείωση ενεργειακού κόστους (ώστε να υπάρχουν περιθώρια για περιβαλλοντική προστασία που δεν θίγει την ανταγωνιστικότητα).
Για να έχει νόημα η «Πράσινη Ανάπτυξη» πρέπει να είναι «πράσινη» και να είναι και «ανάπτυξη».
Δηλαδή να ανασυγκροτεί τη Γεωργία (ώστε να είναι «πράσινη») και να προάγει την ανταγωνιστικότητα (ώστε να παραμένει «ανάπτυξη»)
Κι εδώ είναι το καταπληκτικό:
* Το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου μιλάει σήμερα για «Πράσινη ανάπτυξη». Αλλά ήταν το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη που διέλυσε τη Γεωργία (εκτελώντας εντολές της ευρω-γραφειοκρατίας), ενώ ήταν το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου που αποβιομηχάνισε τη χώρα, μετατρέποντας μαζικά τις μεταποιητικές μονάδες σε «προβληματικές επιχειρήσεις». Κι έτσι μέσα σε μια εικοσαετία ερήμωσε η περιφέρεια. Οπότε και υποβαθμίστηκε πολύ ευκολότερα το φυσικό περιβάλλον…
Αυτοί που μιλούν για «πράσινη ανάπτυξη» σήμερα είναι οι ίδιοι ακριβώς που οδήγησαν ως τώρα στη γκρίζα υπανάπτυξη.
* Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι «Οικολόγοι» μας είναι εκείνοι που πολεμούν τις ανανεώσιμες πηγές, ματαιώνουν σε όλη τη χώρα τα αιολικά πάρκα «για λόγους αισθητικής» - ακόμα και σε απάτητα βουνά όπου δεν τα βλέπει κανείς – ματαιώνουν την εκμετάλλευση φθηνού λιθάνθρακα (αντί να ζητήσουν εφαρμογή τεχνολογίας για την παγίδευση του διοξειδίου του άνθρακα), υποστήριξαν παλαιότερα τις «χωματερές πολυτελείας», δηλαδή τους ΧΥΤΑ, ενώ η Ευρώπη σήμερα απαγορεύει τους ΧΥΤΑ, και ήταν αντίθετοι με τις μονάδες θερμικής επεξεργασίας απορριμμάτων, ενώ στις Ευρωπαϊκές χώρες πολλαπλασιάζονται οι μονάδες θερμικής επεξεργασίας. Ωραίοι «οικολόγοι»!
Αυτοί που κόπτονται για οικολογία φέρονται ως οι μεγαλύτεροι εχθροί του περιβάλλοντος. Και ως οι καλύτεροι φίλοι, των πετρελαιάδων και των εργολάβων που κατασκευάζουν ΧΥΤΑ (νόμιμες και παράνομες), αφού κι εδώ είναι πολλά τα λεφτά…
Κάθε μεγάλη ιδεολογία τη βλάπτουν περισσότερο οι φανατικοί οπαδοί της παρά οι ορκισμένοι εχθροί της:
-- Τις φιλελεύθερες ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης τις χαντάκωσαν οι φανατισμένοι Γιακωβίνοι, που από τον πολύ… «φιλελευθερισμό» εξαπέλυσαν την τρομοκρατία και έβαζαν τις γκιλοτίνες να δουλεύουν υπερωρίες…
-- Οι Σταλινικοί πρόδωσαν την εργατική τάξη και δημιούργησαν ένα σοβιετικό σύστημα απόλυτης εργατικής καταπίεσης και έσχατης εργασιακής αλλοτρίωσης
-- Οι νεοφιλελεύθεροι μετέτρεψαν την επιχειρηματικότητα και την ανταγωνιστικότητα σε μανιακή κερδοσκοπία δίχως όρια και διέλυσαν ολόκληρες οικονομίες.
-- Οι ναζί και οι φασίστες από τον πολύ… «πατριωτισμό» οδήγησαν τα έθνη τους στον αφανισμό, την ήττα και την υποταγή.

Καμία μεγάλη ιδεολογία δεν γλίτωσε από τον διασυρμό των «πούρων» οπαδών της. Η Οικολογία δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση.

Και κάτι τελευταίο: Για να αγαπήσεις το περιβάλλον πρέπει να αγαπάς τον τόπο σου, πρέπει να αγαπάς τη γη σου, πρέπει να θέλεις να την παραδόσεις στα παιδιά σου καλύτερη.
Όταν δεν έχεις αφήσει εχθρική προπαγάνδα που να μην την προσκυνήσεις και να μην την παπαγαλίσεις, δεν είσαι «Οικολόγος». Είναι μαριονέττα…

Η πρώτη προϋπόθεση οικολογικής συνείδησης είναι η πατριωτική συνείδηση.
Όταν επαναλαμβάνεις το «ποίημα» της παγκοσμιοποίησης, καταγγέλλεις τον πατριωτισμό, υπερασπίζεσαι τον Κεμάλ Ατατούρκ, τη γενοκτονία των Ποντίων και τον Σκοπιανό αλυτρωτισμό, τότε άλλα πράγματα είσαι.

Αληθινός οικολόγος ΔΕΝ είσαι

Diktyo21

Σκηνικό έντασης στήνουν οι Τούρκοι στην Κύπρο

Από την άσκηση «Θαλάσσιος Λύκος» του τουρκικού ναυτικού στο Αιγαίο, κοντά στην πόλη Μαρμαρίς. Οι τουρκικές εφημερίδες προειδοποιούν όσον αφορά το θέμα των ερευνών για πετρέλαιο στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου ότι ο στόλος της Τουρκίας καραδοκεί

Η Λευκωσία δέχεται πιέσεις από την Αγκυρα, τον Ταλάτ, τη Σουηδία, ακόμη και από τον ΟΗΕ

Οι τουρκικές εφημερίδες πιθανολογούν θερμό επεισόδιο στη Μεσόγειο με αφορμή τις έρευνες για κοιτάσματα πετρελαίου που θα πραγματοποιήσει μεγάλη αμερικανική εταιρεία

ΣΚΗΝΙΚΟ έντασης επιχειρούν να στήσουν οι Τούρκοι στην Κύπρο με αφορμή τις έρευνες για κοιτάσματα πετρελαίου νοτίως του νησιού τις οποίες θα πραγματοποιήσει μεγάλη αμερικανική εταιρεία ενέργειας. Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε ήδη ανακοίνωση με την οποία δεν αναγνωρίζει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κύπρου, ενώ οι τουρκικές εφημερίδες κάνουν λόγο για πιθανό θερμό επεισόδιο στη Μεσόγειο και προειδοποιούν ότι ο τουρκικός στόλος καραδοκεί. Την
ίδια ώρα η Λευκωσία άρχισε ήδη να δέχεται πιέσεις εν όψει του Δεκεμβρίου, τόσο για την επίσπευση των διαδικασιών επίλυσης του Κυπριακού όσο και για το ζήτημα της επαναξιολόγησης της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας. Η Αγκυρα άρχισε ένα ιδιότυπο ανατολίτικο παζάρι με διάφορες χώρες και κυρίως με την Ευρωπαϊκή Ενωση με φόντο την Κύπρο ζητώντας ευθέως να αρθεί πρώτα η λεγόμενη «απομόνωση» των Τουρκοκυπρίων και εν συνεχεία θα αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Τη σκυτάλη πήρε αμέσως μετά ο τουρκοκύπριος ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, ο οποίος
μέσα σε μία ημέρα τίναξε στον αέρα τη συμφωνία που συνήψε με τον πρόεδρο κ. Δ. Χριστόφια για τη διάνοιξη του οδοφράγματος του Λιμνίτη θέτοντας απαράδεκτες αξιώσεις, όπως ο ανεφοδιασμός των τουρκικών στρατευμάτων από τις ελεύθερες περιοχές. Μπορεί οι αξιώσεις Ταλάτ να θεωρήθηκαν απαράδεκτες και να απορρίφθηκαν αμέσως από τη Λευκωσία, παρ΄ ολίγον όμως να τινάξουν με τη σειρά τους στον αέρα τις απευθείας διαπραγματεύσεις που διεξάγονται εδώ και μερικούς μήνες από τους δύο ηγέτες, χωρίς κανένα μέχρι στιγμής αποτέλεσμα.

Προτού ακόμη η Σουηδία αναλάβει επισήμως την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ), έδειξε τις προθέσεις της. Ο σουηδός υπουργός Εξωτερικών Καρλ Μπιλντ δήλωσε πρόσφατα στη γαλλική εφημερίδα «Le Figaro» ότι δεν είναι δυνατόν η Κύπρος, που βρίσκεται ανοιχτά της Συρίας, να είναι μέλος της ΕΕ και η Τουρκία να μην είναι. Η εμμονή του κ. Μπιλντ με την Τουρκία πρέπει να εκνεύρισε ακόμη και τον γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί (δεδηλωμένο αντίπαλο της πλήρους ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ), ο οποίος ματαίωσε την προγραμματισμένη για τις 2 Ιουνίου επίσκεψή του στη Στοκχόλμη για να αποφύγει μια δημόσια σύγκρουση με τους Σουηδούς για την ενταξιακή πορεία της Αγκυρας.

Ο πρόεδρος Χριστόφιας, ο οποίος αντιμετωπίζει τριγμούς στο εσωτερικό μέτωπο της Κύπρου λόγω της διαμάχης του με ορισμένα από τα κόμματα της συγκυβέρνησης, επιχειρεί να προειδοποιήσει από τώρα ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να ενταχθεί στην ΕΕ όσο συνεχίζεται η τουρκική κατοχή και εμμέσως πλην σαφώς ανέσυρε από τη φαρέτρα της κυβέρνησής του το βέτο για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ. Ισως η προειδοποίηση του κύπριου προέδρου να γίνεται ως ύστατη προσπάθεια ώστε να σταματήσουν οι πιέσεις που δέχεται από ευρωπαϊκές χώρες ώστε να πει «Ναι» στην ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας.

Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, άρχισαν ξαφνικά και οι πιέσεις από τα Ηνωμένα Εθνη. Αιφνιδίως, με αφορμή την εξαμηνιαία έκθεση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ κ. Μπαν Κι Μουν, ετέθη θέμα της ειρηνευτικής δύναμης, της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Η παρουσία της διεθνούς αυτής δύναμης είχε ξαφνικά αναιτίως συνδεθεί με την πρόοδο στη διαδικασία των απευθείας συνομιλιών, δηλαδή ή επιλύεται πριν από το τέλος του έτους το Κυπριακό ή η ειρηνευτική δύναμη αποσύρεται πάραυτα.

Χθες, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ υιοθέτησε τελικά με ψήφους 14 υπέρ και μία κατά (μειοψήφησε η Τουρκία) την έκθεση του ΓΓ ανανεώνοντας τη θητεία της ειρηνευτικής δύναμης, αλλά σημειώνοντας «τη σημασία του έκτακτου σχεδιασμού σε σχέση με τη διευθέτηση, συμπεριλαμβανόμενων εισηγήσεων που θα κριθούν κατάλληλες για επιπρόσθετες τροποποιήσεις της εντολής της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, των επιπέδων της δύναμης και του νοήματος των επιχειρήσεων,λαμβάνοντας υπόψη εξελίξεις επί του εδάφους και τις απόψεις των δύο πλευρών».

Διπλωματικές πηγές στη Λευκωσία δεν απέκλειαν το ενδεχόμενο πίσω από το ζήτημα της ΟΥΝΦΙΚΥΠ να βρίσκεται η Βρετανία. Ενδειξη των προθέσεων της Βρετανίας θεωρούν τη δραστηριότητα του βρετανού υπουργού Εξωτερικών κ. Ντέιβιντ Μίλιμπαντ, ο οποίος την περασμένη εβδομάδα βρέθηκε σε Αθήνα και Αγκυρα και μίλησε περί «επείγουσας λύσης στο Κυπριακό», καθώς και για την ανάγκη ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ. Ο βρετανός υπουργός είχε προγραμματίσει να επισκεφθεί και τη Λευκωσία, αλλά, όπως «Το Βήμα» πληροφορείται, η επίσκεψή του αυτή ματαιώθηκε όταν ζήτησε να συναντηθεί με τον τουρκοκύπριο ηγέτη κ. Μεχμέτ Αλί Ταλάτ στο λεγόμενο «προεδρικό μέγαρο» της κατεχόμενης Λευκωσίας.

Εμπλοκή των ΗΠΑ μέσω των πετρελαίων
Στο Κυπριακό ενεπλάκησαν και οι ΗΠΑ, με τον αμερικανό πρεσβευτή στη Λευκωσία κ. Φρανκ Ουρμπάντσικ να ανακοινώνει αιφνιδιαστικά ότι αμερικανική εταιρεία πρόκειται να αρχίσει σύντομα έρευνες για τον εντοπισμό και την εκμετάλλευση πετρελαίου και φυσικού αερίου εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της Κύπρου. Επισήμως η Αγκυρα δεν αντέδρασε, αλλά σύσσωμος ο τουρκικός Τύπος προειδοποίησε ότι το τουρκικό ναυτικό δεν πρόκειται να αφήσει να προσεγγίσουν πλοία στη ζώνη των 400 δισ. δολαρίων, όπως κοστολόγησαν το πετρέλαιο που εντοπίστηκε στην ΑΟΖ Κύπρου, και προανήγγειλε νέο σκηνικό έντασης στην περιοχή. Η Λευκωσία διατηρεί χαμηλούς τόνους, αν και διπλωματικές πηγές δήλωναν ότι ενδεχόμενη προσπάθεια της Τουρκίας να παρεμποδίσει τη θαλάσσια έρευνα από την αμερικανική εταιρεία θα βρει απέναντί της την Ουάσιγκτον και επιπλέον θα δώσει ένα ισχυρό επιχείρημα στην Κύπρο να εναντιωθεί στο άνοιγμα του κεφαλαίου ενέργεια για την Τουρκία. Οι πιέσεις ωστόσο προς την Κύπρο συνεχίζονται για γρήγορη λύση στο Κυπριακό και με το πρόσχημα των πετρελαίων αφού η Αγκυρα προειδοποίησε ότι δεν θα ανεχθεί εκμετάλλευσή τους αν δεν συμμετάσχουν και Τουρκοκύπριοι και για να γίνει αυτό θα πρέπει πρώτα να βρεθεί όσο το δυναντόν γρηγότερα λύση στο Κυπριακό και κυρίως πριν από τον Δεκέμβριο.
Το Βήμα

«Η Ευρώπη έχει ανάγκη από σύνορα»

ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ πριν από τις ευρωεκλογές, η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί έγραψαν από κοινού ένα άρθρο για να κινητοποιήσουν τους ψηφοφόρους που σκέπτονται την αποχή και τους ευρωσκεπτικιστές, καλώντας τους να προωθήσουν μια «ισχυρή Ευρώπη που μας προστατεύει».

Σ΄ ένα κοινό κείμενο που δημοσιεύθηκε από τη γαλλική εφημερίδα «Le Journal du Dimanche» και τη γερμανική «Die Welt», οι δύο ηγέτες υπογραμμίζουν ότι αυτή η «ισχυρή» Ευρώπη, την οποία επιθυμούν, «δεν σημαίνει απαραιτήτως συνεχώς περισσότερες αρμοδιότητες για την Ευρωπαϊκή Ένωση, συνεχώς περισσότερους ευρωπαϊκούς νόμους ή συνεχώς περισσότερα οικονομικά μέσα». Οι δημοσκοπήσεις δίνουν άνετο προβάδισμα στη Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) της Άνγκελα Μέρκελ και στην Ένωση για ένα Λαϊκό Κίνημα (UΜΡ) του Νικολά Σαρκοζί, όμως προαναγγέλλουν επίσης αποχή- ρεκόρ, γεγονός που δημιουργεί ανησυχία στις πολιτικές τάξεις των δύο χωρών.

Στο κοινό άρθρο Σαρκοζί και Μέρκελ, τη δεύτερη κοινή παρέμβασή τους από την αρχή της εκστρατείας για τις ευρωεκλογές, προτείνεται επίσης να υπάρξουν «αληθινές ευρωπαϊκές κανονιστικές ρυθμίσεις στον χρηματοπιστωτικό τομέα». «Θέλουμε μια Ευρώπη υποδειγματική στα κερδοσκοπικά κεφάλια, τους φορολογικούς παραδείσους, τις αμοιβές των διευθυντών και των χρηματιστών. Δεν θα δεχθούμε οι κεφαλαιακές απαιτήσεις και οι λογιστικές προδιαγραφές να μειώσουν με αδικαιολόγητο τρόπο την ικανότητα των ευρωπαϊκών τραπεζών να δανείζουν χρήμα» γράφουν και ζητούν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που θα συνεδριάσει στις 18 και 19 Ιουνίου, να λάβει γρήγορα αποφάσεις.

Άλλα σημαντικά ραντεβού είναι το νέο δημοψήφισμα που είναι πιθανό να διεξαχθεί στην Ιρλανδία- γράφουν πως έχουν «εμπιστοσύνη στους Ιρλανδούς ότι θα κάνουν την επιλογή της Ευρώπης»- και η παγκόσμια σύνοδος κορυφής για το κλίμα που θα διεξαχθεί τον Δεκέμβριο στην Κοπεγχάγη. Στη σύνοδο αυτή, σύμφωνα με τους δύο πολιτικούς ηγέτες, θα πρέπει να επιτευχθεί «μια παγκόσμια συμφωνία που θα αίρεται στο ύψος του διακυβεύματος». Όμως υπογραμμίζουν πως, αν η Ευρώπη ακολουθήσει μόνη της αυτό τον δρόμο, δεν θα πρέπει να διστάσει «να λάβει μέτρα για να προστατεύσει την ευρωπαϊκή βιομηχανία».

Τέλος, θίγεται επίσης η περίπτωση της Τουρκίας αλλά έμμεσα. «Για να μπορεί να δρα, η Ε.Ε. έχει ανάγκη από σύνορα. Μια απεριόριστη διεύρυνση δεν είναι δυνατή» αρκούνται να υπογραμμίσουν οι Σαρκοζί και Μέρκελ, χωρίς να κατονομάζουν την Άγκυρα.
Τα Νέα

Και ξαφνικά, η Τουρκία προστάτης των μειονοτήτων

ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗ

Η Τουρκία βρίσκεται σ’ ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, με αγκυλώσεις δεκαετιών και ταμπού να καταρρέουν και λύσεις να είναι πλέον πολύ κοντά (ή τέλος πάντων να φαίνονται ότι είναι), σε θέματα όπως το Κουρδικό, το Αρμενικό ή το ζήτημα των μειονοτήτων γενικότερα, που απορρόφησαν και απομύζησαν την ενέργεια του κράτους για χρόνια, εμποδίζοντας την οικονομική πολιτική και κοινωνική εξέλιξη.

Η κακοφωνία που παράγεται, όμως, στις περισσότερες περιπτώσεις στην Τουρκία, συχνά πνίγει κάθε λογική φωνή δημιουργώντας εμπόδια ακόμα και στο να αναδειχθούν πιθανά σημεία προόδου. Ένα τρανό παράδειγμα, οι δηλώσεις Ερντογάν για τις μειονότητες. Η διάσταση που έλαβε το συγκεκριμένο ζήτημα είναι ενδιαφέρουσα, όχι τόσο για τα καθ’ ημάς άμεσα, όσο για τα εσωτερικά δρώμενα και για τις αέναες αντιφάσεις της πολιτικής ζωής στη γείτονα, όπως αρχίζει να μορφοποιείται. Φυσικά, πρέπει να δοθούν τα εύσημα στον Ερντογάν για την επίσημη και δημόσια παραδοχή των «λαθών» στα οποία υπέπεσε η χώρα κατά το παρελθόν, αλλά και για την πρόθεσή του να αντιμετωπίσει πρόσωπο με πρόσωπο το θέμα της εθνικής ταυτότητας. Αλλά διερωτόμαστε: Ήταν ο ίδιος ο Ερντογάν που πριν από λίγο καιρό είχε υιοθετήσει την άποψη... «ή αγαπάτε τη χώρα ή να φύγετε από αυτήν»; Αναφερόμενος βέβαια στους Κούρδους, που αποτελούν αυτήν τη στιγμή τη μεγαλύτερη (σε πληθυσμό) «διαφορετική» εθνότητα, μέσα στην Τουρκία. Βέβαια, άλλο Κούρδοι, άλλο Εβραίοι, για παράδειγμα, θα σκεφτεί κανείς!

Η αλήθεια πίσω από τη δήλωση
Η ιστορική αυτοκριτική του Τούρκου Πρωθυπουργού έγινε προκειμένου να εξιλεωθεί η ξενοφοβία και η καχυποψία για τις μειονότητες που επικρατεί στην Τουρκία. Κατ’ επέκτασιν δε να «ξηλωθεί» η κλειστοφοβική νοοτροπία, που διακατέχει έναν τομέα ζωτικό για την επιβίωση της χώρας, αυτόν της οικονομίας και των επενδύσεων. Μια από τις υπολογίσιμες μειονότητες της Τουρκίας είναι φυσικά η εβραϊκή. Υπολογίσιμη γιατί πίσω της βρίσκεται ένα κράτος, το Ισραήλ, που είναι εδώ και χρόνια, και ευελπιστεί να παραμείνει, ένας από τους βασικότερους επενδυτές της Τουρκίας, παρά τις επικρίσεις και τις κορόνες του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο Νταβός.
Ο Τούρκος Πρωθυπουργός προέβη στην περιβόητη δήλωση περί «φασιστικής αντίληψης» στο θέμα της εκδίωξης των μειονοτήτων από τη χώρα, για ν' απαντήσει σε όλους εκείνους που επέκριναν την απόφαση της κυβέρνησής του να αναθέσει σε ισραηλινή εταιρεία την αποναρκοθέτηση και μίσθωση για 44 χρόνια μίας τεράστιας έκτασης γης κοντά στα σύνορα Συρίας-Τουρκίας. Η αντιπολίτευση εξαπολύει μύδρους και καταγγέλλει την απόφαση αυτή, κάνοντας λόγο για «ξεπούλημα» μέρους της χώρας στους Εβραίους.
Στα σχέδια του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν ήταν τη δεδομένη χρονική στιγμή να ανοίξει θέμα μειονοτήτων φυσικά, ούτε η δήλωσή του αυτή αναφερόταν στην ελληνική κοινότητα, η οποία ικανοποιήθηκε -ηθικά τουλάχιστον-περισσότερο από όλες τις άλλες εθνότητες μέσα στην Τουρκία. Στόχος του Τούρκου Πρωθυπουργού ήταν να δείξει ότι η καχυποψία προς τις ξένες επενδύσεις και η ροπή προς την ξενοφοβία αντίκειται στα τουρκικά συμφέροντα. Παρόλ’ αυτά, η πλειοψηφία των αρθρογράφων και αναλυτών της Τουρκίας, αλλά και οι μειονότητες της χώρας, έσπευσαν να «εκμεταλλευτούν» αυτή την πολύ σημαντική δήλωση και βέβαια καλά έκαναν. Άρχισαν να αξιώνουν πρακτική απόδειξη της «μετάνοιας» της τουρκικής πολιτικής εξουσίας, αποκαθιστώντας τα δικαιώματα και τις περιουσίες των μειονοτικών.

Πολιτική θύελλα στην Άγκυρα
Η ΔΗΛΩΣΗ του Τούρκου Πρωθυπουργού προκάλεσε μια πολιτική θύελλα στην Άγκυρα με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Ντενίζ Μπαϊκάλ, να απαντά ότι «καλό θα ήταν ο Πρωθυπουργός ν' ασχοληθεί με τους «Τούρκους», που αντιμετωπίζουν προβλήματα στην Ελλάδα» και άλλους να αναρωτιούνται (σαν να μην το έχουν ακούσει ποτέ) πότε έγιναν τέτοιες διώξεις από τη χώρα;
Παρά την έντονη κριτική, ωστόσο, των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ο Τύπος επικρότησε τη δήλωση Ερντογάν. Ο Hasan Cemal της εφημερίδας Milliyet παραδέχεται ότι «η επίσημη εθνικιστική πολιτική έδιωξε τις μειονότητες από τη χώρα μας» (Milliyet, May 27). Ακόμη και ο Even Bekir Coskun της Hurriyet, που είναι ο πιο σφοδρός επικριτής του Τούρκου Πρωθυπουργού, υποστήριξε απόλυτα την άποψη Ερντογάν περί διακριτικής μεταχείρισης των μειονοτήτων (Hurriyet, May 27).
Η «δήλωση μετανοίας», η οποία βέβαια δεν είχε αρχικώς αυτήν τη διάσταση, αλλά έτσι φυσικά εξελίχθηκε, φαίνεται ότι δημιούργησε ανησυχία στους νεο-εθνικιστές, που ακόμη και σήμερα ζητούν να φύγουν οι εναπομείναντες μειονοτικοί άρον-άρον από τη χώρα. Ο Ερντογάν ερέθισε επίσης τα νεύρα κι εκείνων που εκμεταλλεύονται σήμερα όλα τα καταπατημένα κτίρια των μειονοτήτων. Η δήλωση Ερντογάν δεν ενόχλησε, πάντως, την τουρκική κοινή γνώμη. Ίσα-ίσα είναι συνηθισμένη σε τέτοια κριτική και τη δικαιολογεί μάλιστα. Εκείνοι που ενοχλούνται περισσότερο είναι εκείνοι που δεν θέλουν να «ανασκαλεύεται» η τουρκική ιστορία.

Κόπος και χρόνος για να καθαρίσει τα… αγκάθια
ΑΝ Η ΔΗΛΩΣΗ του Τούρκου Πρωθυπουργού, πάντως, ήταν ένα σημάδι ειλικρίνειας και μια έκφραση αλλαγής νοοτροπίας, τώρα είναι η κατάλληλη ευκαιρία αυτή η πολυπόθητη πρόοδος σε τέτοια θέματα να πραγματωθεί, προκαλώντας, παράλληλα, ένα βαθύ ρήγμα στην καθεστηκυία κατάσταση, που απειλεί πολλές φορές ακόμη και τον ίδιο. Είναι μια καλή στιγμή ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να δείξει και στην Ευρώπη, αν η Τουρκία οδεύει να γίνει μια χώρα δημοκρατική και πλουραλιστική που θα δίνει τη δυνατότητα στους υπηκόους της να εκφράζουν ελεύθερα και δημοκρατικά τις απόψεις τους και να ασκούν τις θρησκευτικές τους ελευθερίες ή μία ανελεύθερη χώρα που σκοπό έχει να προστατεύσει πάνω απ' όλα και πρώτα απ' όλα το κράτος περιορίζοντας τα ατομικά δικαιώματα.
Αν θέλει να γίνει το «καλό παιδί», ο δρόμος είναι σπαρμένος με πολλά αγκάθια, τα οποία θα πάρει χρόνο και κόπο να τα καθαρίσει από μπροστά της. Κατ' αρχάς, η Τουρκία απαιτείται να επικυρώσει τις διεθνείς συνθήκες, που αναφέρονται στα μειονοτικά δικαιώματα και να τις εφαρμόσει. Επίσης, θα πρέπει ν' αλλάξει την έννοια της μειονότητας, έτσι όπως καθορίζεται στη Συνθήκη της Λοζάνης κι έχει μόνο θρησκευτική υφή (μη-μουσουλμανική). Να άρει τις επιφυλάξεις της για το Άρθρο 27 της Χάρτας του ΟΗΕ για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, που αφορούν στις μειονότητες, και το πιο σημαντικό, να σταματήσει να φυλακίζει υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως ο Μπασκίν Οράν και ο Ιμπραχήμ Καμπόγλου.
Πολλές μη κυβερνητικές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία έχουν καταρτίσει μάλιστα και Χάρτα με όλες τις απαγορεύσεις που επιβάλλονται στις μειονότητες και προτρέπουν τον Τούρκο Πρωθυπουργό να προβεί στις απαραίτητες τομές. Για παράδειγμα:
Ελευθερία της γλώσσας: Δεν επιτρέπεται η χρήση της μητρικής γλώσσας των μειονοτικών στην πολιτική σκηνή. Κανένας Έλληνας, Αρμένιος, Κούρδος ή Εβραίος δεν μπορεί να μιλήσει στη γλώσσα του από το βήμα της Βουλής ή οποιοδήποτε άλλο πολιτικό βάθρο.
Τουρκικά γράμματα: Νόμος απαγορεύει να χρησιμοποιούνται γράμματα, που δεν υπάρχουν στην τουρκική αλφάβητο, όπως το Q, W and X. Βέβαια οι περισσότερες επιχειρήσεις που διαθέτουν ξένα ονόματα δεν έχουν διωχθεί, αλλά ο νόμος είναι ενεργός και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ανά πάσα στιγμή.
Πολύγλωσσο σύστημα: Η τουρκική γλώσσα αποκαλείται στο Σύνταγμα «γλώσσα του κράτους» κι όχι «επίσημη γλώσσα». Οι δημόσιες υπηρεσίες μπορούν μέχρι και να προσαχθούν στη δικαιοσύνη, αν προσφέρουν υπηρεσίες σε άλλη γλώσσα.
Βιβλία που προάγουν το ρατσισμό: Στην επίσημη εκπαίδευση υπάρχουν βιβλία, που χρησιμοποιούν απαξιωτικές εκφράσεις κατά των άλλων εθνοτήτων. Η κατάργηση αυτών των βιβλίων ήταν το βασικό αίτημα της χήρας του δολοφονηθέντος Αρμένιου δημοσιογράφου, Χραντ Ντινκ.
Θρησκευτική ελευθερία: Δεν επιτρέπεται η σύσταση ανώτατων θεολογικών σχολών για να εκπαιδεύουν οι μειονότητες τούς θρησκευτικούς τους ηγέτες. Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι η κλειστή Θεολογική Σχολή της Χάλκης.
Καταπάτηση περιουσιών: Πολλά ιδρύματα των μειονοτήτων της Τουρκίας έχουν καταπατηθεί από το Δημόσιο ή από τρίτα πρόσωπα, χωρίς να έχει δοθεί αποζημίωση στους πραγματικούς τους ιδιοκτήτες και χωρίς να τους δίνεται η δυνατότητα δικαστικής αξίωσής τους.

Σημερινή