Εξαγωγή αθλιότητας και φασισμού από την Τουρκία στο ΝΑΤΟ

Μετά τη δήλωση προθέσεων για βέτο της Τουρκίας στην επάνοδο της Γαλλίας στο ΝΑΤΟ, λόγω της αρνητικής στάσης του Παρισιού στην ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, ήλθε η σειρά της Δανίας και συγκεκριμένα του Δανού πρωθυπουργού Αντερς Φογκ Ρασμούσεν να νοιώσει στο πετσί του την τουρκική αθλιότητα.
Σύμφωνα με την κρατική τηλεόραση της Δανίας και το ραδιοφωνικό σταθμό DR, η Τουρκία προτίθεται να θέσει βέτο στην υποψηφιότητα του Ρασμούσεν για τη θέση του Γ.Γ. του ΝΑΤΟ, με το αιτιολογικό ότι αρνήθηκε να φιμώσει το κουρδικό δορυφορικό τηλεοπτικό κανάλι ROJ TV, που εκπέμπει από την Κοπεγχάγη. Ο ανταποκριτής του κρατικού τηλεοπτικού σταθμού της Δανίας στις Βρυξέλλες, Jakob Vinde Larsen, συνομίλησε μεανώτατους Τούρκους αξιωματούχους στις Βρυξέλλες και την Άγκυρα οι οποίοι του έκαναν ην εξής δήλωση: "Δεν υπάχει φως στο τούνελ για την υποψηφιότητα του πρωθυπουργού της Δανίας ως Γ.Γ. του ΝΑΤΟ".
Να σημειωθεί ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν, αποχώρησε από την κοινή συνέντευξη τύπου, κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψης στην Κοπεγχάγη, το 2005, επειδή οι δανικές αρχές έδωσαν διαπίστευση σε ρεπόρτερ του κουρδικού καναλιού ROJ TV.
Εν τω μεταξύ, ο Τούρκος υπουργός εξωτερικών, Αλί Μπαμπατζάν, που βρίσκεται στις Βρυξέλλες για τη σύνοδο του ΝΑΤΟ, δήλωσε για το θέμα:
"Χωρίς αμφιβολία, για τη θέση του Γ.Γ. του ΝΑΤΟ, θα ήταν πολύ επωφελές να επιλεγεί ένα πρόσωπο που ενσωματώνει το πνεύμα της Συμμαχίας, που έχει αντιληφθεί καλά την αποστολή της και δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι το πρόσωπο αυτό διακατέχεται από τα ιδεώδη και τις κοινές αξίες της Συμμαχίας, όπως επίσης και ότι είναι σε θέση να διευθύνει τις σχέσεις με όλες τις χώρες, οι οποίες θα πρέπει να τον περιβάλλουν με την εμπιστοσύνη τους."
Σε ερώτηση δημοσιογράφου αν "πρέπει να είναι ένα άτομο που δεν έχει δώσει στήρηξη στην τρομοκρατία", ο Μπαμπατζάν είπε: "Ασφαλώς, αυτό είναι κάτι που ούτε πρέπει να το συζητάμε".
Δηλαδή, η Τουρκία, μια χώρα που έχει κουρελιάσει κάθε ένοια δημοκρατικότητας και συμμαχικής αλληλεγγύης, αφού διατηρεί εν ισχύ απειλή πολέμου και απαράδεκτες εδαφικές διεκδικήσεις για χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ, μετά τις απειλές προς τη Γαλλία, τώρα έρχεται να απειλήσει τη Δανία, επειδή δεν ήταν αρκούντως φασιστική, όπως απαιτούν τα φασιστοειδή της Άγκυρας, απαγορεύοντας τη λειτουργία ενός τηλεοπτικού σταθμού, ο οποίος εκπέμπει στα κουρδικά. Με άλλα λόγια, αντί να προσαρμοστεί η Άγκυρα στα Κριτήρια της Κοπεγχάγης, οι "ιδεαλιστές" της Τουρκίας καλούν την Κοπεγχάγη να προσαρμοστεί στα Κριτήρια της Άγκυρας.
Είναι αυτό που λέει ο λαός μας: "Δώσε θάρρος στο χωριάτη, να σ' ανέβει στο κρεβάτι".

Πηγή

Η πρώτη δοκιμή πεδίου των ραντάρ εντοπισμού πυροβολικού ARTHUR του ΕΣ

Στο τεύχος Μαρτίου του περιοδικού «Ελληνική Άμυνα & Ασφάλεια» περιγράφεται η πρώτη δοκιμή πεδίου των ραντάρ εντοπισμού πυροβολικού ARTHUR του Ελληνικού Στρατού, στο πλαίσιο των προγραμματισμένων βολών μονάδων πυροβολικού της ΧΙΙ Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού μεταξύ 16 και 20 Φεβρουαρίου, στο Πεδίο Ασκήσεων-Βολών «ΑΕΤΟΥ» στην Αλεξανδρούπολη. Σε αυτές συμμετείχαν όλες οι μονάδες πυροβολικού -5 Μοίρες- της Μεραρχίας με μεγάλο αριθμό πυροβόλων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονταν αυτοκινούμενα PzH-2000GR, Μ109Α2 και Μ109Α5 των 155 mm, καθώς και ρυμουλκούμενα οβιδοβόλα Μ101Α1 των 105 mm. Οι μονάδες αναπτύχθηκαν στους χώρους της άσκησης στις 16 Φεβρουαρίου υπό σφοδρό κύμα κακοκαιρίας, η οποία επιδεινώθηκε στις 19 και 20 του μηνός όταν πραγματοποιήθηκαν οι βολές. Μαζί με τα πυροβόλα στην περιοχή είχαν αναπτυχθεί και δύο ραντάρ εντοπισμού όπλων ARTHUR, επανδρωμένα με ελληνικά πληρώματα που μόλις είχαν ολοκληρώσει τον πρώτο κύκλο εκπαίδευσης και υπό την επίβλεψη Σουηδών τεχνικών και εκπαιδευτών. Τα δύο συστήματα πραγματοποιούσαν εναλλάξ αποστολές εντοπισμού όπλων και διόρθωσης φίλιων πυρών, εναλλάσσοντας συχνά θέση τάξης. Το ARTHUR έχει αφήσει μέχρι στιγμής άριστες εντυπώσεις σε ότι αφορά την ικανότητα αλλά και την ακρίβεια εντοπισμού κάθε τύπου όπλου σε ποσοστό που προσεγγίζει το 100%, τη μεγάλη ευκινησία και ευελιξία του φορέα αλλά και τις ελάχιστες απαιτήσεις επάνδρωσης και συντήρησης. Όπως δήλωσαν χειριστές με εμπειρία σε αμφότερα τα συστήματα, η υπεροχή των ARTHUR είναι συντριπτική απέναντι στα TPQ-37, τα οποία ο ΕΣ προμηθεύτηκε με σκανδαλώδεις διαδικασίες. Σε κάθε περίπτωση, οι δυνατότητες εντοπισμού όπλων από το Πυροβολικό με τα νέα συστήματα αναβαθμίζονται κατακόρυφα, ενώ η ευκολία στρατηγικής και τακτικής μεταφοράς τους οπουδήποτε χρειαστεί ανά την ελληνική επικράτεια -και όχι μόνο- παρέχει ένα ασύγκριτο πλεονέκτημα.

Πηγή

Σκοπιανό: Η ώρα των Ανατροπών

Ελευθέριος Καραγιάννης, Πρέσβυς ε.τ.

Ο στόχος των Σκοπίων για την υφαρπαγή σημαντικού τμήματος της Ιστορίας και του Πολιτισμού του Ελληνικού έθνους, με την οικειοποίηση του Μακεδονικού Πολιτισμού και Ιστορίας, αποτελεί συνέχιση ενός Σλαβικού στρατηγικού σχεδίου, το οποίο εμπνεύστηκε η Τσαρική Ρωσία στα μέσα του 19ου αιώνα για να αποκτήσει, μεταξύ άλλων ωφελημάτων, εδαφικό στρατηγικό πλεονέκτημα στα Βαλκάνια έναντι της Αυστρο-Ουγγαρίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ως και ασφαλή πρόσβαση στο Αιγαίο ώστε να αποφύγει το πρόβλημα διέλευσης από τα Στενά του Βοσπόρου και να αναπτύξει την πολιτική της όχι μόνον στη Νότια Ευρώπη αλλά και Μέση Ανατολή και Αφρική. Την στρατηγική αυτή ασπάσθηκε ασμένως, στα τέλη του 19ου αιώνα, η Βουλγαρία η οποία θα ήταν και η ωφελούμενη από την υλοποίηση αυτού του σχεδίου με την εδαφική επέκταση της στο Νότο, όπως προέβλεπε η ανεκπλήρωτη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου. Το σχέδιο αυτό υιοθέτησε και η Σοβιετική Ένωση και με την περίφημη απόφαση του 3ου συνεδρίου της Τρίτης Κομμουνιστικής Διεθνούς το 1924 εζητείτο από όλα τα τότε Κομμουνιστικά Κόμματα να υποστηρίξουν την πραγματοποίηση της απόφασης για “δημιουργία ενιαίας και ανεξάρτητης Μακεδονίας και Θράκης”. Χαρακτηριστικό στοιχείο της διαπάλης μεταξύ των Σλάβων ως προς την απόκτηση ωφελειών από την υλοποίηση αυτού του σχεδίου υφαρπαγής της Μακεδονίας είναι το γεγονός ότι ενώ το Κομμουνιστικό Κόμμα Γιουγκοσλαβίας μέχρι το 1934 δεν αναγνώριζε την ύπαρξη ιδίας μακεδονικής εθνότητας, το 1937 με την επικράτηση του, μόλις επιστρέψαντος από την Μόσχα, Τίτο, το Κομμουνιστικό Κόμμα έλαβε ακριβώς την αντίθετη απόφαση, βάζοντας έτσι και την Γιουγκοσλαβία στο παιχνίδι διεκδίκησης της Μακεδονίας και των συνακόλουθων ωφελημάτων. Ο Τίτο εντάσσοντας στις Γιουγκοσλαβικές Δημοκρατίες του Ομόσπονδου κράτους που σύστησε τον Αύγουστο του 1944 το πολιτικό κατασκεύασμα της “Δημοκρατικής Ομοσπονδιακής Μακεδονίας” εκμεταλλεύτηκε, μεταξύ άλλων, την τότε ταραγμένη περίοδο λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την δική μας γνωστή κατάσταση, θέτοντας πλέον τον εαυτόν του σε πλεονεκτική θέση έναντι των Βουλγάρων και των Ρώσων στην διεκδίκηση της Μακεδονίας. Μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας από τους Δυτικούς και την αναγνώριση των Δημοκρατιών της σε Κράτη, αντί οι Δημοκρατίες του Δυτικού Κόσμου να ακυρώσουν αυτό το κατασκεύασμα του Ρωσοσλαβικού επεκτατισμού κατά μίας χώρας της οποίας ο πολιτισμός αποτελεί την βάση του δικού τους πολιτισμού, αντίθετα, κάποιες γνωστές χώρες του Δυτικού Κόσμου πρωτοστάτησαν για την ικανοποίηση αυτού του πρωτοφανούς πολιτικού ανοσιουργήματος το οποίο δεν έχει καμία απολύτως δικαιολογητική βάση που να στηρίζει έστω και επ` ελάχιστον, τις διεκδικήσεις των Σλάβων της Νοτίου Γιουγκοσλαβίας. Στην ανάπτυξη του εθνικού αυτού θέματος θα μου επιτρέψετε να αναφέρω τα γεγονότα τα οποία έζησα καθώς και ενδιαφέρουσες παραμέτρους και τις απόψεις και εκτιμήσεις μου. Τα θέματα που θα θίξω αφορούν τις επίσημες διμερείς διαπραγματεύσεις της περιόδου 1990-1993, την πολιτική της Ελληνικής πλευράς και την αδιαλλαξία των Σλάβων των Σκοπίων και τις ενδεχόμενες παραλήψεις μας, την προσπάθεια διαμόρφωσης της Ελληνικής Κοινής Γνώμης από τα ΜΜΕ, την Αμερικανική πολιτική στο Σκοπιανό, την προϊστορία του γεωγραφικού προσδιορισμού, τις σχέσεις των Σκοπίων με το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. και την άποψη μου για την λύση του προβλήματος. Ως γενική παρατήρηση θα ήθελα να αναφέρω ότι στο πρόβλημα αυτό, όπως και στα άλλα δύο εθνικά θέματα, το Βοριεοηπειρωτικό και το Κυπριακό-Ελληνοτουρκικά παρουσιάστηκε η ίδια σχεδόν παθογένεια εκ μέρους της χώρας μας, τουτέστιν, έλλειψη στρατηγικής, πολιτικού θάρρους, ρεαλισμού και ειλικρίνειας τόσο μεταξύ των πολιτικών όσο και μεταξύ των πολιτικών και του λαού. Διμερείς επίσημες διαπραγματεύσεις και ανεπίσημη διαμεσολάβηση Κατά την περίοδο 1990-1993 έλαβαν χώρα τρεις διμερείς επίσημες συναντήσεις μεταξύ Ελλάδος και Σκοπίων και μία διαμεσολάβηση του Προέδρου της Σερβίας. Στα μέσα Νοεμβρίου του 1991 ο τότε Πρόεδρος των Σκοπίων απηύθυνε δισέλιδη επιστολή στον τότε Πρωθυπουργό της Ελλάδος “ως ένδειξη καλής θέλησης και ετοιμότητας για έναρξη διαλόγου” και αφού αναφέρει τις τυπικές γενικότητες περί αρχών καλής γειτονίας και της λύσης των προβλημάτων δια μέσου των διαπραγματεύσεων, εκφράζει την πεποίθηση του ότι σε ένα τέτοιο πνεύμα μπορούν να βρεθούν αμοιβαία αποδεκτές λύσεις για μία σειρά ζητημάτων “Ανθρωπιστικού, Περιουσιακονομικού χαρακτήρα καθώς και όσον αφορά το ζήτημα της βίζας και παρόμοια, με βάση τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων”. Κλείνοντας την επιστολή του ζητά από τον Έλληνα Πρωθυπουργό να ενημερωθεί για τις απόψεις του για τα ζητήματα αυτά καθώς και για την δυνατότητα ανοίγματος διαλόγου για όλα αυτά και άλλα ζητήματα, προς το συμφέρον της παραπέρα συνεργασίας. Η επιστολή αυτή αποτέλεσε το έναυσμα για την πρώτη επίσημη διμερή συνάντηση μεταξύ των δύο πλευρών. Στις 5 Δεκεμβρίου 1991 μετέβην στα Σκόπια για να συζητήσω με τον Πρόεδρο των Σκοπίων τα διμερή θέματα τα οποία ήσαν: α) εδαφικές διεκδικήσεις εις βάρος της χώρας μας β) διεκδίκηση μειονότητος στη χώρα μας και γ) το θέμα του ονόματος. Μετά πολύωρη διαπραγμάτευση η συζήτηση επικεντρώθηκε στο όνομα. Ο Πρόεδρος των Σκοπίων απαντώντας στην επιχειρηματολογία μου ανέφερε ότι ο όρος Μακεδονία έχει για τους κατοίκους του Κράτους του γεωγραφική μόνο έννοια καθ όσον “είναι Σλάβοι οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή τον 7ο μ.Χ. αιώνα και ουδεμία ιστορική ή πολιτιστική συγγένεια έχουν με τους Μακεδόνες”, τονίζοντας ότι “το ιστορικό και πολιτιστικό παρελθόν ανήκει σε σας, αυτό είναι σαφές. Εσείς είσθε οι κληρονόμοι των αρχαίων Μακεδόνων”. Πρόσθεσε δε και το εξής σημαντικό στοιχείο ότι “οι Σλάβοι της περιοχής των Σκοπίων εγκαταστάθηκαν εκεί τον 18ο αιώνα και επειδή διέφεραν από τους εκεί υπάρχοντες Σέρβους και Βουλγάρους έλαβαν το όνομα τμήματος του εδάφους για να μην απορροφηθούν από τους Σέρβους ή τους Βουλγάρους”. ΄Όταν τον ρώτησα “γιατί θα πρέπει ο Ελληνισμός να πληρώσει το τίμημα μίας ενδοσλαβικής διαφοράς” μου απήντησε “δυστυχώς έτσι έχει εξελιχθεί η ιστορία”. Την απάντηση που μου έδωσε ο Πρόεδρος των Σκοπίων την επανέλαβε πολλές φορές ακόμη και ευρισκόμενος στο εξωτερικό, εκτός από την φράση για απορρόφησή τους από τους Σλάβους γείτονες τους, την οποίαν επανέλαβε, εμμέσως πλην σαφώς, μετά από 18 χρόνια, περί τις αρχές του παρελθόντος Οκτωβρίου, ο π. Υπουργός των Σκοπίων Φρτσκόφσκι σε συνέντευξη του στην εκπομπή “Ανιχνεύσεις”. Επισημαίνω ότι η παραδοχή αυτή του Σκοπιανού Προέδρου ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε από την Ελληνική πλευρά ως επιχείρημα έναντι των ξένων Κυβερνήσεων και ως απάντηση στις Σκοπιανές αιτιάσεις. Θεωρώ χρήσιμο να προσθέσω το ακόλουθο γεγονός πού συνέβη όταν ήμουν Πρέσβυς στο Πακιστάν (1994-7) καθ΄ όσον θέτει εν αμφιβόλω τις προθέσεις και την ειλικρίνεια των λόγων του Προέδρου των Σκοπίων, δημιουργώντας σοβαρά ερωτηματικά ως προς τους πραγματικούς στόχους τόσον των Σκοπιανών όσον και αυτών που τους στηρίζουν και υποστηρίζουν. Ο Πρόεδρος των Σκοπίων είχε απευθύνει επιστολή στην τότε Πρωθυπουργό του Πακιστάν Μπεναζίρ Μπούτο με την οποίαν ζητούσε την έγκριση όπως επισκεφθεί την χώρα της αρχαιολογική αποστολή των Σκοπίων για να μελετήσει τις ρίζες των προγόνων τους, δηλαδή των απογόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η Πακιστανή Πρωθυπουργός μετά από συνεννόηση μου με τον αρμόδιο Σύμβουλο της, απήντησε αρνητικά, ενώ η εισήγηση μου προς τους αρμόδιους των Αθηνών όπως αποσταλεί Έλληνας αρχαιολόγος ο οποίος θα μπορούσε να ενταχθεί σε μία από τις εκεί υπάρχουσες Ευρωπαϊκές αρχαιολογικές αποστολές, ώστε να εδραιώσουμε την παρουσία μας στον τομέα αυτό, έμεινε αναπάντητη. Στις 3 Ιανουαρίου 1992 έλαβε χώρα στην Αθήνα συνάντηση τεχνικών αντιπροσωπειών των δύο Υπουργείων Εξωτερικών για συζήτηση των διμερών προβλημάτων. Η συνάντηση αυτή που διήρκεσε 2½ ώρες κατέληξε άδοξα όταν εθίγη το θέμα του ονόματος. Στις Αρχές Μαΐου 1992 πραγματοποιήθηκε στα Σκόπια η τελευταία διμερής συνάντηση, τρίτη στην σειρά, με τον Πρόεδρο των Σκοπίων. Το αντικείμενο της συνάντησης μας ήταν η έκφραση επιθυμίας του Έλληνα Πρωθυπουργού για ανάπτυξη οικονομικών σχέσεων υπό την προϋπόθεση ότι θα επιλυθούν οι μεταξύ των δύο πλευρών διαφορές, ιδίως αυτή του ονόματος. Περί το τέλος Μαΐου 1993 ο Πρόεδρος της Σερβίας, ο οποίος είχε συναντηθεί προ ολίγου χρόνου στην Αχρίδα με τον Πρόεδρο των Σκοπίων, ζήτησε να με συναντήσει στο Βελιγράδι. Κατά την συνάντηση μας, μου απεκάλυψε ότι κατά την συνάντηση των δύο Προέδρων στην Αχρίδα διεφάνη προθυμία του Προέδρου των Σκοπίων να αποδεχθεί συμβιβασμό ως προς το όνομα. Μετά από συνεννόηση με την Αθήνα ο Πρόεδρος της Σερβίας τηλεφώνησε στον Πρόεδρο των Σκοπίων και κατά την ημίωρη συνομιλία ο τελευταίος δέχθηκε να τροποποιήσει το Σύνταγμα και να ονομασθεί το Κράτος του “Σλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας”. Συνεφωνήθη δε κείμενο Κοινού Ανακοινωθέντος το οποίο θα εδημοσιοποιείτο ευθύς ως οι συνομιλίες του Προέδρου των Σκοπίων με τα τοπικά κόμματα, του εξασφάλιζαν την απαιτούμενη Κοινοβουλευτική πλειοψηφία των 2/3 της Βουλής. Η πρωτοβουλία αυτή δεν κατέληξε σε αποτέλεσμα καθ΄ όσον δεν επετεύχθη η αναγκαία πλειοψηφία. Κατά το ως άνω διάστημα 1990-1993 υπήρξαν και δύο διεθνείς διαμεσολαβήσεις οι οποίες δεν κατέληξαν σε αποτέλεσμα. Η πρώτη ήταν του Υπουργού Εξωτερικών της Πορτογαλίας Πινέϊρο το 1992 με την πρόταση για “Νέα Μακεδονία” και η δεύτερη των συμπροέδρων της Διεθνούς Διάσκεψης για την πρώην Γιουγκοσλαβία Βάνς και Όουεν το 1993 με πρόταση για “Νόβα Μακεντόνια”. Η σημερινή διαδικασία μέσω του Ο.Η.Ε. βασίζεται στην απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας της 7ης Απριλίου 1993 υπ` αριθ. 817 που αφορούσε την ένταξη των Σκοπίων στον Ο.Η.Ε. και αναφέρει “Σημειώνει όμως ότι μία διαφορά έχει προκύψει επί του ονόματος του Κράτους η οποία απαιτείται να λυθεί προς όφελος της διατήρησης ειρηνικών και καλής γειτονίας σχέσεων στην περιοχή”. Στην απόφαση αυτή στηρίχθηκε και η ως άνω πρωτοβουλία των Βανς και Όουεν. Πολιτική Ελληνικής πλευράς στο πρόβλημα. Αδιαλλαξία των Σλάβων των Σκοπίων και ενδεχόμενες παραλείψεις μας Η πολυσυζητημένη φράση γνωστού πολιτικού ότι “κανείς δεν θα θυμάται σε δέκα χρόνια το πρόβλημα του ονόματος” θα είχε μείνει στην ιστορία της χώρας ως μία από τις πλέον εύστοχες που ελέχθησαν ποτέ αν εμπεριείχε δύο ακόμη λέξεις “ποιο είναι” το πρόβλημα του ονόματος. Περισσότερο από μισό αιώνα, η Ελληνική πολιτική και διανόηση εξήντλησαν τις προσπάθειες τους στο να αποδείξουν την κυριότητα των ιστορικών μας τίτλων για την Μακεδονία, που δεν αμφισβητήθηκαν από κανέναν επί αιώνες πλην ορισμένων Σλάβων τις τελευταίες δεκαετίες για τους γνωστούς λόγους, που αφορούν την Τσαρική και Σοβιετική Ρωσία όσο και τις Βουλγαρία, Γιουγκοσλαβία και τώρα τους Σλάβους των Σκοπίων. Η πολιτική μας αυτή δεν απέδωσε καρπούς, τουλάχιστον τους αναμενόμενους, διότι, βασικώς, εξισώσαμε την θέση μας με αυτήν των Σλάβων, ενώ μπήκαμε στην λογική των διλημμάτων και της αναζήτησης ονόματος -βάπτισης, όπως την αποκαλώ,- του νέου Κράτους. Η πολιτική αυτή, επί πλέον, οδήγησε σε αποπροσανατολισμό από την ουσία του πραγματικού προβλήματος που είναι η υφαρπαγή από τους Σλάβους των Σκοπίων του Μακεδονικού πολιτισμού και ιστορίας δια της ονομασίας των ως Μακεδόνων. Η ελληνική πλευρά, θα έπρεπε να υποστηρίξει ευθύς εξ αρχής το αυταπόδεικτο, τουτέστιν ότι η Μακεδονία είναι Ελληνική και ο όρος ως εκ τούτου δεν δύναται να χρησιμοποιηθεί από άλλους, το πώς δε θα αποκληθεί το νέο Κράτος είναι δικό τους θέμα και όχι δικό μας. Την πολιτική αυτή ακολουθήσαμε δυστυχώς μία μόνο φορά. Όταν επρόκειτο να συνέλθει η Σύνοδος Κορυφής της Λισσαβώνας τον Ιούνιο του 1992, ο τότε Πρωθυπουργός ζήτησε να τον συνοδεύσω, μαζί με την υπόλοιπη Αντιπροσωπεία. Στην συζήτηση που είχαμε κατ΄ ιδίαν, του ανέφερα ότι η πολιτική της αναζήτησης από την Ελληνική πλευρά ονόματος για το νέο Κράτος δεν έχει πιθανότητες να γίνει αποδεκτή από τους Κοινοτικούς εταίρους μας. Αυτό όμως που δεν μπορούν να αρνηθούν οι Αρχηγοί Κρατών και Κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας είναι ότι η Μακεδονία είναι Ελληνική και ως εκ τούτου ουδείς άλλος μπορεί να φέρει το όνομα αυτό. Το πώς δε θα αποκληθεί το νέο Κράτος είναι δική του επιλογή. Την γραπτή αυτή ελληνική πρόταση υιοθέτησαν στην Σύνοδο Κορυφής της Λισσαβώνας. Τι απέγινε με την απόφαση αυτή της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Κοινότητας; Απολύτως τίποτα. Αντί να αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής μας τόσο στο διεθνές επίπεδο όσο και στην διαδικασία διαμεσολάβησης του Ο.Η.Ε., ερίφθη στο καλάθι των αχρήστων. Ουδείς Έλληνας πολιτικός την επικαλέστηκε, ωσάν να επρόκειτο περί κειμένου εθνικής ήττας. Αν την απόφαση αυτή την είχαν πάρει οι Σλάβοι των Σκοπίων θα την είχαν κάνει το Ευαγγέλιο της πολιτικής τους, ενώ εμείς επανήλθαμε στην πολιτική της αναζήτησης ονόματος αποδεκτού και από τις δύο πλευρές. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν η αδιαλλαξία των Σλάβων των Σκοπίων προέρχεται μόνο από την υποστήριξη που έχουν από ξένα Κράτη ή μήπως και από δικές μας παραλείψεις ή δείγματα υποχώρησης που τους ενθαρρύνουν στην τήρηση της πολιτικής τους αυτής; Πέραν από το ανωτέρω γεγονός θα επισημάνω, ενδεικτικά και μερικά άλλα γεγονότα. Τον Δεκέμβριο του 1991 ο τότε Υπουργός των Εξωτερικών της Ελλάδος αποδέχθηκε ένα Κανονισμό της Ευρωπαϊκής Κοινότητας που αφορούσε το καθεστώς εισαγωγής προϊόντων καταγωγής Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, Κροατίας, Σλοβενίας και Μακεδονίας, τουτέστιν απεδέχθη όπως τα Σκόπια αναφερθούν ως Μακεδονία παρά την περί του αντιθέτου πολιτική της χώρας μας. Επίσης, ο ίδιος Έλληνας Υπουργός των Εξωτερικών στο πρώτο κείμενο που παρουσίαζε στην διεθνή Κοινότητα τις Ελληνικές θέσεις στο Σκοπιανό και που ετιτλοφορείτο “Υπόμνημα για την Γ/βική Μακεδονία” και είχε συνταχθεί το 1991 στα αγγλικά και επιδοθεί στην Σύνοδο των Υπουργών των Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Κοινότητος, τους Σκοπιανούς τους αποκαλούσε Σλαβομακεδόνες. Ωσαύτως, στην Σύνοδο των Υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Κοινότητος της 16ης Δεκεμβρίου 1991 κατά την οποίαν ελήφθη η απόφαση αναγνώρισης της Σλοβενίας και Κροατίας, ως προς τα Σκόπια ανέφερε ότι “πρέπει να δοθούν συνταγματικές και πολιτικές εγγυήσεις από μία Γ/βική Δημοκρατία που θα διασφαλίζουν ότι δεν έχει εδαφικές διεκδικήσεις, δεν θα πραγματοποιεί εχθρικές προπαγανδιστικές ενέργειες, περιλαμβανομένης και της χρήσης μίας ονομασίας που υπονοεί εδαφικές διεκδικήσεις”. Κατά την κρίσιμη αυτή σύνοδο η χώρα μας έχασε ένα τεράστιο πλεονέκτημα, τουτέστιν να ζητήσει από την Ε. Κοινότητα να μην αναγνωρίσουν τα Σκόπια ως Μακεδονία, ανταλλάσσοντας το βέτο που μπορούσε να ασκήσει για τις αναγνωρίσεις που ζητούσαν επιτακτικά, Γερμανοί και Ιταλοί. ΄Ο Έλληνας Υπουργός των Εξωτερικών αρκέστηκε, δυστυχώς, σε μία διατύπωση που ήταν και προάγγελος διαπραγματεύσεων ως προς το όνομα. Εξ άλλου, όταν συνεστήθη από την Ε. Κοινότητα το 1991 η γνωστή Επιτροπή Μπαντεντέρ, η οποία σκοπό είχε να δώσει νομική κάλυψη στις πολιτικές αποφάσεις για την αναγνώριση των Κρατών που θα εδημιουργούντο από την διάλυση της Γ/βίας και εμείς λόγω Σκοπίων είχαμε κάθε λόγο να συμμετάσχουμε, δεν φέραμε αντίρρηση στην σύσταση της μόνο από μέλη Συνταγματικών Δικαστηρίων και μείναμε απέξω από την διεργασία αυτή τόσο σημαντική για την χώρα μας. Αρχές του 1992 η Βουλγαρία αποτέλεσε την πρώτη χώρα που αναγνώρισε τα Σκόπια με το όνομα Μακεδονία αλλά ως Κράτος και όχι ως έθνος, ακολουθώντας την πολιτική που είχε υιοθετήσει το τέλος της δεκαετίας του 1950, ότι η Μακεδονία είναι γεωγραφικός όρος και όχι εθνολογικός. Η Ελληνική πλευρά στην πρώτη αυτή αναγνώριση αντέδρασε με γραπτό και προφορικό διάβημα και με πολιτικές δηλώσεις. Θεώρησα την αντίδραση αυτή ήπια και εισηγήθηκα με τηλεγράφημα μου την ίδια μέρα της αναγνώρισης όπως υποβαθμισθούν αμέσως οι διπλωματικές σχέσεις των δύο χωρών, σε επίπεδο Επιτετραμμένου για να δοθεί το μήνυμα διεθνώς ότι η χώρα μας θα αντιδράσει σθεναρά σε μελλοντικές παρόμοιες ενέργειες. Η εισήγηση μου δεν έγινε αποδεκτή από τον τότε Υπουργό των Εξωτερικών. Η Ενδιάμεση Συμφωνία η οποία υπεγράφη το 1995, στο άρθρο 7 παρ.3 για την χρήση των Συμβόλων αναφέρει ότι “αν ένα από τα μέρη πιστεύει ότι ένα ή περισσότερα σύμβολα που αποτελούν μέρος της ιστορικής ή πολιτιστικής του κληρονομιάς χρησιμοποιείται από το άλλο μέρος τότε θα του θέσει το θέμα και το άλλο μέρος είτε θα λάβει τις κατάλληλες διορθωτικές ενέργειες ή θα αναφέρει γιατί δεν θεωρεί αναγκαίο να τις λάβει”. Εν ολίγοις τους εκχωρήσαμε με διεθνή συμφωνία την χρήση των εθνικών μας συμβόλων! Επίσης, στην ίδια συμφωνία αρθρ.11 αναλάβαμε την διεθνή δέσμευση να υποστηρίξουμε την ένταξη των Σκοπίων στους Διεθνείς Οργανισμούς στους οποίους και η χώρα μας είναι μέλος, εφ΄ όσον υποβάλουν αίτηση ως ΠΓΔΜ. Κατόπιν τούτου το βέτο που ασκήσαμε στο ΝΑΤΟ και αυτό που ενδεχομένως θα ασκούσαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση αν η έκθεση της Επιτροπής ήταν θετική, μας κατέτασσε στους παραβάτες διεθνών συμφωνιών, δίνοντας επιχειρήματα στους αντιπάλους μας. Βάσει του άρθρου αυτού και του αρθρ.21 προσέφυγαν στα μέσα Νοεμβρίου τρέχοντος έτους οι Σκοπιανοί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Επισημαίνω ότι στο άρθρο αυτό δεν προβλέφθηκε κανένας περιορισμός στην άσκηση του δικαιώματος προσφυγής στο Δικαστήριο. Τέλος, θεωρώ ότι η σημερινή πολιτική της Ελληνικής πλευράς που αποδέχεται “σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις” είναι επικίνδυνη διότι αφ` ενός εμπεριέχει πολλές δυνατότητες ερμηνείας εις βάρος μας, αφ` ετέρου δεν επιλύει το ουσιαστικό πρόβλημα που είναι το εθνολογικό και όχι το γεωγραφικό. Προσθέτω ότι το 38% του Μακεδονικού εδάφους που περιλαμβάνεται στα σημερινά σύνορα της ΠΓΔΜ αποτελεί το 40% της εδαφικής της επικράτειας. Ωσαύτως είναι μεγάλο σφάλμα η προβολή του επιχειρήματος ότι οι συνομιλίες αφορούν το όνομα και όχι την εθνότητα, υπηκοότητα κ.λπ. Θα έπρεπε η Ελληνική πλευρά να υποστηρίξει ότι τα θέματα αυτά θα επιλυθούν με την επίλυση του ονόματος ως απορρέοντα απ΄ αυτό. Θεωρώ δε ότι ο ισχυρισμός που κατεγράφη σε επίσημη επιστολή του Ελληνικού Κράτους ότι δεν υπάρχει Μακεδονική μειονότητα στη Ελλάδα, είναι αδόκιμος, καθ` όσον Μακεδονική μειονότητα μπορεί να υπάρχει μόνον εκτός Ελλάδος Προσπάθειες Διαμόρφωσης της Ελληνικής Κοινής Γνώμης Παρακολουθώντας την αρθρογραφία και τις τηλεοπτικές εκπομπές των Αθηναϊκών κυρίως ΜΜΕ, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, καταλήγει κανείς στο συμπέρασμα ότι κοινή επωδός, που λαμβάνει διαστάσεις συνθήματος, είναι ότι δεν απαιτείται εθνολογικός προσδιορισμός του ονόματος, αλλά αρκεί ο γεωγραφικός και πιέζουν για οποιαδήποτε γεωγραφική λύση διαφορετικά, όπως υποστηρίζουν, και αναφέρω χαρακτηριστικές φράσεις που έχουν είτε ειπωθεί από τηλεοράσεως είτε έχουν γραφεί, “θα πληγεί ο ηγεμονικός ρόλος μας στην περιοχή” “θα υπάρχουν δυσάρεστες ψυχολογικές επιπτώσεις στον ελληνικό λαό από την μη λύση” “θα υπάρξουν καταστροφικά αποτελέσματα για την χώρα μας”, “έχουμε φοβικά σύνδρομα” “γίνονται αλλαγές συνόρων και κινδυνεύουμε”, “να δεχθούμε μία ονομασία που δεν θα θίγει την ταυτότητα τους” “θα χάσουμε την οικονομική διείσδυση και θα επωφεληθούν κάποιοι γείτονες” “δεν δεχτήκαμε ή προτείναμε ποτέ κάποιο όνομα”, “αν η Σερβία και η Αλβανία διαμέλιζαν τα Σκόπια εμείς θα παίρναμε ένα κομμάτι”, “είναι καραγκιόζηδες και βλαμμένοι όσοι ασχολούνται με το αν ο Μ. Αλέξανδρος μιλούσε ή όχι ελληνικά” “έχουν το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού” κ.λπ, κ.λπ. Η άγνοια δεν έχει όρια. Είναι αφελές να νομίζει κανείς ότι αν η χώρα μας αποδεχθεί έναν από τους γεωγραφικούς προσδιορισμούς του ονόματος, πριν στεγνώσει η μελάνη της συμφωνίας, δεν θα ακούσουμε διεκδικήσεις για την “Κάτω”, “Νότια” “Αρχαία” Μακεδονία. Η απάντηση στα ανωτέρω αυτών που έζησαν κάποιες εξελίξεις είναι ότι όποιο Κράτος, με την θέληση του ή μετά από πιέσεις, εκχωρεί μέρος της ιστορίας και του πολιτισμού του, δεν έχει μέλλον, και την απόφαση αυτή δεν νομιμοποιείται να την λάβει οιοσδήποτε πολιτικός οιουδήποτε κύρους. Αμερικανική Πολιτική στο Σκοπιανό Θεωρώ χρήσιμη την ιστορική αναδρομή στο θέμα αυτό, για την περίοδο 1990-1993, όχι για να επισημάνω την αρνητική πολιτική που ακολουθούν οι Η.Π.Α. στο εθνικό αυτό πρόβλημα μας, αλλά για να δώσω το υπόβαθρο της απόφασης που ελήφθη το 2004 αμέσως μετά την επανεκλογή του Προέδρου Μπους με την αναγνώριση των Σκοπίων ως Μακεδονία. Η απόφαση αυτή παρουσιάστηκε την εποχή εκείνη ως μη αναμενόμενη, ενώ στην πραγματικότητα υπήρξε μία συνεπής εφαρμογή της Αμερικανικής πολιτικής στο πρόβλημα. Περί το τέλος Ιανουαρίου 1992 ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών κατά την συνάντησή του στην Ουάσιγκτων με τον ΄Ελληνα ομόλογο του ανέφερε ότι “δεν θα σπεύσουν να αναγνωρίσουν τα Σκόπια, όμως το θέμα της ονομασίας δεν τους επηρεάζει”. Στο ίδιο πνεύμα μίλησε και ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Στρ/γός Σκόουκροφτ. Τον Μάρτιο 1992 ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών απηύθυνε επιστολή στους 12 Υπουργούς Εξωτερικών της Ευρ. Κοινότητος και ανακοίνωνε την επιθυμία των Η.Π.Α. να συμμετάσχουν στην επικείμενη Υπουργική Σύνοδο της Ευρωπαϊκής Κοινότητος για να συζητήσουν τις εξελίξεις στη Γ/βία. Στην επιστολή περιλαμβανόταν μία παράγραφος για τα Σκόπια με την οποία ζητούσε έμμεσα πλην σαφώς την αναγνώριση τους καθώς και της Βοσνίας Ερζεγοβίνης. Στις 7 Απριλίου 1992 οι Η.Π.Α. αναγνώρισαν τις Σλοβενία, Κροατία, Βοσνία Ερζεγοβίνη και μετέθεσαν το θέμα της αναγνώρισης των Σκοπίων για ευθετότερο χρόνο. Τον Απρίλιο του 1992, ο Γερμανός Υπ. Εξωτερικών πραγματοποιεί επίσκεψη στην Ελλάδα και σε δήλωσή του υποστηρίζει ότι η λύση για το όνομα πρέπει να είναι αποδεκτή και από την Ελλάδα προσθέτοντας ότι η τελευταία μπορεί να υπολογίζει στην υποστήριξη της Γερμανίας. Ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών και ο Πρόεδρος Μπους του ζήτησαν τηλεφωνικώς διευκρινίσεις ως προς την δήλωση αυτή. Τον Οκτώβριο του 1992 η Μορφωτική Υπηρεσία του Αμερικανικού ΥΠΕΞ στα προγράμματα της για την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη περιλαμβάνει και πρόγραμμα για την “Μακεδονία” αν και δεν είχε αναγνωρισθεί ακόμη από τις Η.Π.Α. Η εξήγηση που δόθηκε στην Πρεσβεία μας στην Ουάσιγκτων ήταν ότι η αναφορά αυτή είχε χαρακτήρα “περιγραφικό και γεωγραφικό”. Τον Νοέμβριο του 1992 ο Αμερικανός τότε Υφυπουργός Εξωτερικών Ιγκλμπέργκερ υπερηφανεύετο ότι αυτός έπεισε τον Γκλιγκόρωφ να υποβάλει αίτημα ένταξης στον Ο.Η.Ε. ως “Μακεδονία” Στις 15 Δεκεμβρίου 1992 κατά επίσκεψη του στην Αθήνα ο Αμερικανός βοηθός Υπ. Εξωτερικών για Ευρωπαϊκά Θέματα ανέφερε ότι “η ώρα της αλήθειας στον Ο.Η.Ε. φθάνει σε 30 μέρες, δεν πείσατε με τα επιχειρήματα σας και 9 από τους 15 του Σ.Α. του Ο.Η.Ε. υποστηρίζουν την ένταξη των Σκοπίων ως “Μακεδονία”. Σχετικά με την πρόσφατη αποκάλυψη από ελληνική εφημερίδα του περιεχομένου τηλεγραφήματος της Πρέσβεως της Αμερικής στα Σκόπια ως προς τις επιθυμίες της τοπικής κυβέρνησης για την εξέλιξη της διαπραγμάτευσης του Σ.Α. του Ο.Η.Ε. υπό τον κ. Νίμιτς, οφείλω να παρατηρήσω ότι ναι μεν η πρωτοβουλία αυτή της Πρέσβεως της Αμερικής εντάσσεται στην διεθνή διπλωματική πρακτική, όπως υποστηρίχθηκε από την Ελληνική πλευρά, αυτό όμως που αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του κλίματος, τουλάχιστον, εμπιστοσύνης που πρέπει να υπάρχει μεταξύ των δύο πλευρών και του διαπραγματευτή είναι η υιοθέτηση και στήριξη της διαπραγματευτικής πρότασης στις εκφρασθείσες επιθυμίες της μίας πλευράς. Το γεγονός και μόνον αυτό θα έπρεπε να οδηγήσει σε αίτημα προς τον Γενικό Γραμματέα του Ο.Η.Ε. για αντικατάσταση του διαπραγματευτή. Προϊστορία Γεωγραφικού Προσδιορισμού Το πρώτο κείμενο που παρουσίαζε στην διεθνή κοινότητα τις Ελληνικές θέσεις στο Σκοπιανό “Υπόμνημα για την Γ/βική Μακεδονία” είχε συνταχθεί τον Σεπτέμβριο του 1991 στα Αγγλικά και είχε επιδοθεί από τον τότε Υπουργό των Εξωτερικών στην έκτακτη Σύνοδο των Υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Κοινότητος στη Χάγη. Η επίμαχη παράγραφος ανέφερε: “Οι Έλληνες πιστεύουν ότι το όνομα της Μακεδονίας είναι μέρος της δικής τους ιστορικής κληρονομιάς και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για να προσδιορίζει -ως χαρακτηριστικό εθνότητος- (not in an ethnic sense) ένα άλλο έθνος”. Η διατύπωση αυτή επιδέχεται την ερμηνεία ότι αν η λέξη Μακεδονία χρησιμοποιείται ως γεωγραφικός προσδιορισμός στο όνομα των Σκοπίων τότε η χώρα μας θα ήταν διατεθειμένη να συζητήσει ένα συμβιβασμό. Αρχές Δεκεμβρίου 1991 ελήφθη απόφαση του τότε Υπουργικού Συμβουλίου για τους τρεις όρους που έθετε η Κυβέρνηση για την αναγνώριση των Σκοπίων, ενόψη της Υπουργικής της Ε.Κ. στις 16 Δεκεμβρίου 1991. 1.-αλλαγή ονόματος “Μακεδονία” που έχει γεωγραφική και όχι εθνική υπόσταση. 2.-δεν έχει εδαφικές διεκδικήσεις 3.-δεν υπάρχει μακεδονική Μειονότητα. Σχέσεις Σκοπίων με ΝΑΤΟ Στις 5 Δεκεμβρίου 1992 ο τότε ΥΠΕΞ των Σκοπίων απηύθυνε επιστολή στον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ με δύο αιτήματα. Να παρακολουθήσει ως παρατηρητής την Υπουργική Σύνοδο του ΝΑΤΟ και να συναντηθεί με τον Γενικό Γραμματέα. Στην Πολιτική Επιτροπή η χώρα μας αρνήθηκε την συμμετοχή του Σκοπιανού ΥΠΕΞ στην Υπουργική Σύνοδο και παρά την αντίδραση ορισμένων Μον. Αντιπροσώπων δεν παρέστη. Πραγματοποιήθηκε όμως η συνάντηση με τον Γεν. Γραμματέα του ΝΑΤΟ εκτός όμως του κτιρίου της Συμμαχίας. Στις 15 Νοεμβρίου 1995 αρχίζει η επίσημη συνεργασία Σκοπίων και ΝΑΤΟ με την ένταξη των πρώτων στα προγράμματα συνεργασίας της Συμμαχίας που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Οι αποφάσεις για την ένταξη νέων μελών είναι καθαρά πολιτικές και λαμβάνονται με ομοφωνία, προϋποθέτουν δε ότι το υπό ένταξη κράτος έχει επιτελέσει τις πολιτικο-οικονομικές και αμυντικές μεταρρυθμίσεις και εκπληρώνει το κριτήριο του σεβασμού της αρχής των καλών γειτονικών σχέσεων και της περιφερειακής συνεργασίας. Στη σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ που έλαβε χώρα στο Βουκουρέστι τον περασμένο Απρίλιο, η θέση της χώρας μας ότι τα Σκόπια δεν δύνανται να ενταχθούν στη Συμμαχία για τον παραπάνω λόγο, έγινε ομόφωνα αποδεκτή στο κείμενο του Κοινού Ανακοινωθέντος και από τις Η.Π.Α. και ως εκ τούτου η απόφαση περί μη ένταξης των Σκοπίων είναι Νατοϊκή και όχι Ελληνική, λόγω βέτο. Τα Σκόπια συνεισφέρουν δυνάμεις στην επιχείρηση του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν με 135 στρατιώτες και παρέχουν διοικητική υποστήριξη στην επιχείρηση του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο μέσω του Νατοϊκού Αρχηγείου στα Σκόπια. Σχέσεις Σκοπίων με Ευρωπαϊκή Ένωση Τα Σκόπια χαρακτηρίστηκαν υποψήφιο Κράτος για ένταξη στις 17 Δεκεμβρίου 2005. Μέσα από τα διάφορα προγράμματα συνεργασίας με την Ε.Ε. τα Σκόπια έλαβαν το διάστημα 2000-2006 το ποσόν των 300 εκατ. ευρώ από την Ε.Ε. ενώ για την περίοδο 2007-2011 θα λάβουν 400 εκ. ευρώ. Από τα 37 προγράμματα της Ε.Ε. στα Δυτικά Βαλκάνια στα Σκόπια υλοποιούνται τα 16 απ΄ αυτά. (Στο Μαυροβούνιο 7, στη Σερβία 5 και ανά 3 στην Αλβανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη και Κοσσυφοπέδιο). Επισημαίνω ότι για την Τουρκία και Κροατία πού ήδη ευρίσκονται στο στάδιο της ενταξιακής διαπραγμάτευσης υλοποιούνται 13 προγράμματα για την Τουρκία και 16 για την Κροατία, όσα δηλαδή και για τα Σκόπια. Τέλος, επισημαίνω ότι, στο Πρόγραμμα Σύμπραξης για την Ένταξη μεταξύ Σκοπίων και Ευρωπαϊκής Ένωσης τα Σκόπια υποχρεούνται να σεβαστούν τα κριτήρια της Κοπεγχάγης και τις προτεραιότητες που καθορίζονται από το πρόγραμμα σύμπραξης. Στις πολιτικές δεσμεύσεις αναφέρεται ρητά ότι τα Σκόπια πρέπει να διατηρούν “σχέσεις καλής γειτονίας, ειδικώς δε να εξεύρουν, μέσω διαπραγματεύσεων, λύση κοινά αποδεκτή ως προς την ονομασία του Κράτους τους.” Στην περίπτωση δε που δεν σέβεται τις δεσμεύσεις αυτές τότε “το Συμβούλιο δύναται να αναστείλει την οικονομική βοήθεια της Ένωσης”. Η χώρα μας έχει ως εκ τούτου την δυνατότητα να χρησιμοποιήσει την πρόβλεψη αυτή για να ανακοπεί η ροή των εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ προς τον κ. Γκρούεφσκι. Πρόταση Αν τα Σκόπια επιμείνουν στην απαράδεκτη πολιτική τους και δεν δεχθούν εθνολογικό προσδιορισμό με τροποποίηση του Συντάγματος τους, όπου θα καταγράφεται ότι ουδεμία ιστορική ή πολιτιστική συγγένεια έχουν με τους Μακεδόνες τότε δεν πρέπει να υπάρξει λύση καθ` όσον οι Σλάβοι των Σκοπίων έστω και αν αναγνωρισθούν ως “Μακεδόνες” από όλες τις χώρες ή μόνη αναγνώριση που θα νομιμοποιήσει την πολιτική της κλοπής και οικειοποίησης τμήματος του Ελληνικού Πολιτισμού είναι η δική μας. Σχετικά με την διεξαγωγή ή μη Δημοψηφίσματος στη χώρα μας, επισημαίνω ότι ο θεσμός αυτός αποτελεί αφ΄ ενός ύψιστο αγαθό της Δημοκρατίας, αφ` ετέρου ένα πολύ σημαντικό διπλωματικό διαπραγματευτικό επιχείρημα. Αμφότερα έχουν αφαιρεθεί από το οπλοστάσιο της Ελληνικής πλευράς. Τέλος, για να επιτευχθεί η αρμόζουσα λύση, θα πρέπει να υπάρξει αφύπνιση της Ελληνικής Κοινής γνώμης.
Πηγή

Ξένοι διείσδυσαν στους τρομοκρατικούς πυρήνες

Φόβοι διασυνδέσεων για εσωτερική αποδόμηση ΔΕΝ είναι καθόλου «εκ του μη όντος» οι πληροφορίες ότι ξένες υπηρεσίες έχουν διεισδύσει στις τρομοκρατικές ομάδες (και ειδικότερα στις πιο ανεξέλεγκτες από αυτές) με προφανή στόχο την εσωτερική αποδόμηση της Ελλάδας και τη δημιουργία χάους, σε βαθμό που να την καθιστά σε μεγάλο βαθμό ευάλωτη σ’ εξωτερικές πιέσεις και προαγόμενους εκβιασμούς.

Ενημερωμένοι κύκλοι (όχι μόνο κυβερνητικοί) εκτιμούν ότι τα πράγματα τείνουν να εκφύγουν από τον έλεγχο των Υπηρεσιών Ασφαλείας. Οι ίδιοι μάλιστα φοβούνται ότι θα υπάρξει ευρύτερη εκτροπή, καθώς προς αυτήν την κατεύθυνση επενεργούν και οι συνθήκες που διαμορφώνονται από την οικονομική κρίση και τις αναπαραγόμενες κοινωνικές αναστατώσεις. Με τις τελευταίες να επιτείνονται κατά το επόμενο διάστημα, δημιουργώντας ανάλογες εντάσεις και δυνάμει ανατροπές. Το θέμα δεν αφορά βεβαίως την κυβέρνηση και την παράταξή της γενικότερα, ενώ προφανώς σχετίζεται με τη σύνολη χώρα, η οποία και θ’ αποδυναμωθεί καίρια, την ώρα που –όχι τυχαία– κλιμακώνονται οι επιθετικές κινήσεις (και διεκδικήσεις) της Άγκυρας στο Αιγαίο και τη Θράκη, ενώ την ίδια στιγμή κι εκ παραλλήλου εντείνονται οι προκλήσεις των Σκοπίων. Με τις ΗΠΑ να έχουν στα σκαριά νέα παρέμβαση, καθόλου αποδεκτή από την Αθήνα. Υπάρχουν υπόνοιες (που μεταφράζονται σε σοβαρές ανησυχίες) ότι ακριβώς οι ξένες υπηρεσίες, εκμεταλλευόμενες το κλίμα που δημιουργείται, κινούν δικά τους νήματα (όχι κατ’ ανάγκην εν γνώσει και με τη συνειδητή σύμπραξη ανεγκεφάλων τρομοκρατών) προκειμένου να δημιουργήσουν χάος και να διευκολύνουν συνθήκες περισπασμών για τη χώρα. Κάτι που ήδη συμβαίνει σε κάποιο βαθμό, αλλά που φαίνεται ότι θα ενταθεί παραπέρα, με ακόμη σοβαρότερες αντικρατικές και υπονομευτικές γενικότερα ενέργειες. Προς αυτήν την κατεύθυνση πληροφορούμαστε ότι διερευνά κάποια στοιχεία η ΕΥΠ, αλλά και η Αντιτρομοκρατική, καθώς υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις ότι: • Κάποιοι τουλάχιστον ύποπτοι για τα τελευταία συμβάντα είχαν στο πρόσφατο παρελθόν επαφές σε άλλες χώρες, με πιθανότητα να έχουν συνδρομή και υλικά μέσω δικτύων τρομοκρατίας εκτός της χώρας. Αυτό βεβαίως δεν διασταυρώθηκε μεν, αλλά βρίσκεται υπό άμεση διερεύνηση, με συναφείς πληροφορίες να κατατείνουν προς τελική επιβεβαίωση του. Από τις ίδιες ενημερωμένες πηγές, το «ΠΑΡΟΝ» πληροφορείται ότι θα κλιμακωθούν μέτρα φρούρησης δημοσίων κτιρίων και κυρίως επιχειρήσεων δημοσίας ωφελείας, για τις οποίες υπάρχουν και φόβοι και πληροφορίες ότι μπορεί ν’ αποβούν στόχος επικειμένων επιθέσεων, οπόταν μπορεί να υπάρξουν σοβαρότερες παρενέργειες και χαώδεις συνθήκες. Γίνεται αντιληπτό ότι η κυβέρνηση θα ζητήσει τις επόμενες εβδομάδες, ουσιαστικότερη συναίνεση των κομμάτων και στήριξη ευρύτερων αντιτρομοκρατικών σχεδιασμών που ήδη μελετώνται, ως αιχμή ανάλογης πολιτικής, προκειμένου ν’ αποτραπεί η επιδείνωση της καταστάσεως και να θωρακισθεί η διάτρητη προς το παρόν εσωτερική ασφάλεια της χώρας. Πηγή

ΠΑΙΡΝΕΙ ΕΚΔΙΚΗΣΗ Ο ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ

Μέσω του γιου του, Σερ, που προτείνει η Ελλάδα να δώσει βάσεις στη Ρωσία με αντάλλαγμα την προστασία της εδαφικής μας ακεραιότητας από την τουρκική απειλή Κάποιοι εκτιμούν ότι ίσως είναι η λύση για τον «τρίτο πόλο»...

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ, ερωτήματα και ποικίλα σχόλια προκάλεσε το άρθρο-μανιφέστο για το σύνολο της εξωτερικής πολιτικής του Β. Μαρκεζίνη, διακεκριμένου στο εξωτερικό επιστήμονα, μέλους της Βρετανικής Ακαδημίας και γιου του πρωθυπουργού της δικτατορίας Σπ. Μαρκεζίνη. Το άρθρο (δημοσιεύθηκε σε δύο συνέχειες στο «Βήμα») διαπνέεται από έναν έντονο αντιαμερικανισμό, υποδεικνύει στις ελληνικές κυβερνήσεις «αλλαγή δόγματος» και ολική στροφή προς τη Ρωσία, ενώ κάνει ιδιαίτερη αναφορά στους κινδύνους που εγκυμονεί η επεκτατική πολιτική που ακολουθεί η Τουρκία. Τόσο το περιεχόμενο, όσο και το ύφος του άρθρου (γράφει σε πρώτο ενικό με το «εγώ» να επαναλαμβάνεται) έγινε αντικείμενο ερμηνειών από πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες, για το αν ο κ. Μαρκεζίνης επιδιώκει κάτι και τι ακριβώς είναι αυτό. Αν δηλαδή φιλοδοξεί να διαδραματίσει «πρωταγωνιστικό ρόλο» στα εσωτερικά πράγματα, αν ενδεχομένως είναι στους σχεδιασμούς του ο «τρίτος πόλος» που θα προσελκύσει πολίτες που δηλώνουν απογοητευμένοι από τους υφιστάμενους πολιτικούς σχηματισμούς. «Τροφή» σε τέτοιου είδους εκτιμήσεις δίνουν τα σχόλια για τον τρόπο που σκέφτονται και δρουν οι πολιτικοί στη χώρα μας. «Έχουν συνεχώς την προσοχή τους στραμμένη στις δημοσκοπήσεις και όχι στην εξέταση σοβαρών επιλογών, ιδίως δε όταν αυτές είναι σχετικά ριψοκίνδυνες», γράφει χαρακτηριστικά. Πολιτικοί αναλυτές, σε μια προσπάθεια να διερμηνεύσουν τον «αντιαμερικανισμό» του (φθάνει στο σημείο να υποστηρίζει ότι ο Ομπάμα θα αποδειχθεί μια μεγάλη αποτυχία), εκτιμούν ότι αυτός μπορεί να οφείλεται στη στάση που είχαν τηρήσει οι ΗΠΑ έναντι του πατέρα του, τον οποίο είχαν στραπατσάρει. Όσο για την υπόδειξή του για περαιτέρω ενίσχυση της συμμαχίας μας με τη Ρωσία, υπενθυμίζεται ότι και ο πατέρας του στο παρελθόν είχε κάνει «ανοίγματα» προς αυτήν την πλευρά, είχε επισκεφθεί και τη Μόσχα. Είχε μάλιστα τότε επικριθεί σε σημείο που κάποιοι του είχαν φωνάξει «πες μας τι έγιναν τα ρολόγια που έφερες;», κατηγορώντας τον ότι μετέφερε παράνομα. «Τα έφερα για να σας ξυπνήσω», ήταν η απάντησή του. Στο άρθρο του ο υιός Μαρκεζίνης ψέγει την πολιτική της χώρας μας στο ζήτημα της νότιας Οσετίας, διατυπώνοντας το ερώτημα: «Μήπως το υπουργείο Εξωτερικών μας αφελώς πίστεψε το αμερικανικό πολιτικό σύνθημα, ότι δεν υπάρχουν πλέον σφαίρες επιρροής». Παράλληλα υποστηρίζει ότι «βοηθώντας τους Ρώσους να εδραιωθούν ξανά στον Καύκασο, όχι μόνο δεν βλάπτουμε τα συμφέροντά μας, αλλά αντιθέτως τα προωθούμε, δημιουργώντας στο ανατολικό μέτωπο της Τουρκίας, περισπασμούς». Ακόμη σημειώνει μεταξύ άλλων ότι έτσι όπως διαμορφώνεται διεθνώς η κατάσταση και με δεδομένη την απειλή από την Τουρκία, κεντρική επιδίωξη της Ελλάδας πρέπει να είναι η διασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας. «Προτείνω όχι την αλλαγή ενός σταθερού παράγοντα στην εξωτερική πολιτική μας, αλλά τη διαφοροποίηση του τρόπου με τον οποίο επιδιώκουμε αυτόν τον παράγοντα». Και προσθέτει: «Βλέπω τη Ρωσία ως χώρα που θα μπορούσε να προστατεύσει την εδαφική μου ακεραιότητα πολύ περισσότερο από την Αμερική... ...Θα διερωτόμουν μάλιστα αν, δίνοντάς της πρόσβαση σε θερμότερα νερά, δεν θα μπορούσα και εγώ να αποκτήσω μεγαλύτερες εγγυήσεις για την εδαφική μου ακεραιότητα». Σε άλλο σημείο υπογραμμίζει ότι με την πάροδο του χρόνου η Αμερική θα χρειάζεται ακόμη περισσότερο την Τουρκία και αυτό «δεν είναι καθόλου ευοίωνο για εμάς». Στο πλαίσιο αυτό ο κ. Μαρκεζίνης εκφράζει επιφυλάξεις για το αν πρέπει η Ελλάδα να συνεχίσει την ίδια πολιτική έναντι της Τουρκίας εφόσον αυξάνονται σταθερά οι εντάσεις από την πλευρά της Άγκυρας. Παράλληλα επισημαίνει τους κινδύνους που θα προκύψουν για τη χώρα μας, αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη, στην περίπτωση που κάποια στιγμή η Τουρκία ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ότι θα αναλάβει ηγετικό ρόλο στην Ευρώπη, θα προκύψουν προβλήματα στη διακυβέρνηση της ΕΕ και θα ενταθεί το κύμα εισόδου στη χώρα μας Κούρδων και φτωχών Τούρκων. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ. Μαρκεζίνης, αν και έχει ανακηρυχθεί «Σερ» από τη βασίλισσα της Αγγλίας και είναι τακτικό μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας, δεν διστάζει να ασκεί έντονη κριτική για την πολιτική που ακολουθεί το Λονδίνο στο μεγάλο ζήτημα της Κύπρου. Μεταξύ αυτών που αντέδρασαν στο άρθρο του κ. Μαρκεζίνη ήταν και ο Σπ. Ζουρνατζής (διετέλεσε υπουργός Τύπου στην «κυβέρνηση» Μαρκεζίνη επί δικτάτορα Παπαδόπουλου), ο οποίος σε επιστολή του προς την ίδια εφημερίδα («Βήμα») αναφέρεται στα γεγονότα του 1973, λίγο πριν από την ανατροπή της τότε «κυβέρνησης» από τον Ιωαννίδη. Αναφερόμενος στον Σπ. Μαρκεζίνη, λέει: «Έβγαλε από την τσέπη του κάτι χαρτιά και μου είπε πάρε το αεροπλάνο και πήγαινε στο Λονδίνο, διότι εδώ είναι η δικαίωσίς μου και εδώ αποδεικνύεται πως οι Αμερικανοί συντρέξανε την ανατροπή μου προκειμένου να αποκτήσουν βάσεις». Όπως σημειώνει ο Σπ. Ζουρνατζής τότε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ζητούσε την επέκταση των λιμενικών διευκολύνσεων υπέρ του 6ου Αμερικανικού Στόλου και στο αεροδρόμιο Τατοΐου για να περάσουν τα αεροπλάνα τους προς ανεφοδιασμό του Ισραήλ. Πηγή

Ενα νέο ξεκίνημα στις ρωσονατοϊκές σχέσεις θέλει η Χίλαρι Κλίντον

Την ανάγκη εξεύρεσης τρόπων για την εποικοδομητική συνεργασία της Ατλαντικής Συμμαχίας με τη Ρωσία εξέφρασε η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον.

Σαν να... δοκιμάζει χαμόγελα ενόψει της αυριανής της συνάντησης με το Ρώσο ομόλογό της η Χίλαρι Κλίντον Η επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας επισήμανε, παράλληλα, πως το ΝΑΤΟ θα πρέπει να αφήσει ανοικτούς τους διαύλους επικοινωνίας με χώρες όπως η Γεωργία και η Ουκρανία, για μια πιθανή ένταξή τους στη συμμαχία στο μέλλον.

Οι υπουργοί Εξωτερικών του ΝΑΤΟ αναμένεται να εγκρίνουν ενδεχομένως και σήμερα την αποκατάσταση των σχέσεων μεταξύ ΝΑΤΟ και Μόσχας, οι οποίες είχαν διαταραχθεί σοβαρά μετά την περσινή εισβολή των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων στη Γεωργία.

Η Μόσχα αντιδρά στην προοπτική της ένταξης στο ΝΑΤΟ των δύο χωρών που δημιουργήθηκαν μετά τη διάλυση της Σοβ. Ενωσης, ενώ και εντός της συμμαχίας διατυπώνονται ενστάσεις από χώρες όπως η Γερμανία και η Γαλλία, που εκτιμούν πως τυχόν εισδοχή της Γεωργίας και της Ουκρανίας μπορεί να προκαλέσει την οργισμένη αντίδραση της Ρωσίας.

Η Χίλαρι Κλίντον αναμένεται να συναντηθεί αύριο στη Γενεύη με το Ρώσο ομόλογό της, Σεργκέι Λαβρόφ, στο πλαίσιο της προσπάθειας της κυβέρνησης Ομπάμα για εξομάλυνση των σχέσεων με τη Ρωσία οι οποίες είχαν δοκιμαστεί επί Τζορτζ Μπους.

Πηγή

Ο αγεωγράφητος εκπρόσωπος

ΧΑΡΤΗ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΗΣΙΑ ΝΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕ Ο ΕΝΤΕΤΑΛΜΕΝΟΣ ΤΗΣ Ε.Ε.!

Πρόβλημα ανέκυψε με χάρτη που παρουσίασε ο αντιπρόσωπος της Ε.Ε. στους πρεσβευτές των χωρών-μελών της Ε.Ε. στην Αγκυρα, αφού στον χάρτη εμφανίζονταν ελληνικά νησιά στο Αιγαίο να ανήκουν σε τουρκικά εδάφη.

Το γεγονός προκάλεσε την άμεση αντίδραση του πρεσβευτή της Ελλάδας Φώτη Ξύδα, αναφέρει στην ιστοσελίδα της η τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ».

Σύμφωνα με την εφημερίδα, το περιστατικό έγινε κατά την τελευταία τακτική συνάντηση των πρεσβευτών των χωρών-μελών της Ε.Ε. στην Αγκυρα. Ο αντιπρόσωπος της Ε.Ε. Μαρκ Πιερίνι παρουσίασε στους πρεσβευτές φάκελο, ο οποίος περιελάμβανε τον χάρτη.

Η «Χουριέτ» αναφέρει ότι ο κ. Ξύδας αντέδρασε λέγοντας «μας δώσατε και έναν συνημμένο χάρτη. Σε αυτόν, όλα τα ελληνικά νησιά εμφανίζονται με το ίδιο χρώμα με την Τουρκία». Σύμφωνα με την εφημερίδα, ο Ελληνας πρεσβευτής, δείχνοντας στον χάρτη το νησί της Λέσβου, είπε «εγώ γεννήθηκα σε αυτό το νησί που εσείς παρουσιάζετε εντός τουρκικών εδαφών, αλλά δεν νομίζω ότι είμαι Τούρκος υπήκοος».

«Συγγνώμη»

Στη συνέχεια, αναφέρει το ρεπορτάζ της εφημερίδας, ο Πιερίνι ζήτησε συγγνώμη, πήρε τους φακέλους από τους πρεσβευτές, αφαίρεσε τους χάρτες και τους επέστρεψε. Ωστόσο, ο Ελληνας πρεσβευτής αρνήθηκε να επιστρέψει τον χάρτη, λέγοντας «μπορεί να χρειαστεί κάποια μέρα».

Πάντως, σύμφωνα με ελληνικές διπλωματικές πηγές, η εν λόγω τακτική συνάντηση έγινε στις 29 Ιανουαρίου. Στη συνέχεια ο αντιπρόσωπος της Ε.Ε. ζήτησε και εγγράφως συγγνώμη από τον Ελληνα πρεσβευτή και ανέλαβε την ευθύνη για την «αβλεψία». Επρόκειτο για συνάντηση όπου συζητήθηκε η πληροφόρηση των Τούρκων πολιτών σχετικά με τα προγράμματα της Ε.Ε. Και ο χάρτης συνόδευε τον φάκελο για να φαίνονται τα σημεία όπου μπορεί ο κάθε Τούρκος πολίτης να πληροφορείται σχετικά.

Οι ίδιες πηγές σημείωσαν επίσης ότι «δεν είναι η Ε.Ε., αλλά η Τουρκία που θέτει αμφισβήτηση σε θέματα νησιών και Αιγαίου».

Πηγή

Βάση στον Εύξεινο Πόντο ανοίγει το τουρκικό Ναυτικό

Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και από τις αμερικανικές δυνάμεις

ΑΓΚΥΡΑ Νέα ναυτική βάση στην Τραπεζούντα θα ανοίξει το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό με μετατόπιση δυνάμεων από τη ναυτική διοίκηση του Εύξεινου Πόντου που βρίσκεται στην Ηράκλεια στον Νομό Ζόγκουλντακ, αποκάλυψε χθες η τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ». Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τη διοίκηση αρχικά θα αναλάβει αξιωματικός με βαθμό συνταγματάρχη με άλλους 10-15 αξιωματικούς, 40-50 υπαξιωματικούς και τουλάχιστον 100 στρατιώτες, ενώ στη βάση θα βρίσκονται μία φρεγάτα και ένα υποβρύχιο. Η εφημερίδα γράφει ότι « με τη βάση που βρίσκεται 600 χιλιόμετρα δυτικά της διοίκησης Ευξείνου Πόντου στο Ζόγκουλντακ,η Τουρκία θα είναι σε θέση να παρακολουθεί πιο στενά ενδεχόμενο πρόβλημα στη Γεωργία ». Πριν από λίγες ημέρες ο τουρκικός Τύπος είχε κάνει λόγο για το ενδεχόμενο « να ζητήσουν οι Αμερικανοί βάση στην Τραπεζούντα », με δεδομένο το κλείσιμο της αμερικανικής βάσης στην Κιργιζία με απόφαση της Βουλής της χώρας. Ο τουρκικός Τύπος έγραψε επίσης ότι σε περίπτωση που οι Αμερικανοί δεν συμφωνήσουν με το Τατζικιστάν ή με το Ουζμπεκιστάν για βάση που θα χρησιμοποιηθεί για τις επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν, δεν αποκλείεται να τεθεί θέμα Τραπεζούντας. Ο αμερικανός πρεσβευτής στην Αγκυρα Τζέιμς Τζέφρι είχε ερωτηθεί σχετικά στις 24 Φεβρουαρίου και είχε απαντήσει ότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα οι ειδήσεις περί αμερικανικού σχεδίου για βάση στην Τραπεζούντα. Ο αμερικανός πρεσβευτής πάντως είχε πει: « Πρωταρχικός στόχος μας είναι η συμφωνία με χώρες της Κεντρικής Ασίας ». Αναφερόμενος στις επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν, ο πρεσβευτής Τζέφρι είχε τονίσει: « Χρησιμοποιούμε τις νατοϊκές βάσεις.Γνωρίζετε ότι χρησιμοποιούμε στην Τουρκία τη βάση στο Ιντσιρλίκ για το ΝΑΤΟ και για την αποστολή δυνάμεων στο Αφγανιστάν.Μάλλον θα συνεχιστεί η κατάσταση αυτή.Υπάρχει σχετική διμερής συμφωνία ». Ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αλί Μπαμπατζάν υπαινίχθηκε, με χθεσινές του δηλώσεις, ότι η χώρα του θα μπορούσε να επιτρέψει στις ΗΠΑ, σε αντίθεση με ό,τι έκανε κατά την εισβολή στο Ιράκ το 2003, να χρησιμοποιεί τις βάσεις και τα λιμάνια της κατά τη διάρκεια της αποχώρησης των στρατευμάτων από το Ιράκ, διαδικασία που πρόκειται να έχει ολοκληρωθεί, σύμφωνα με τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, ως τον Αύγουστο του 2010. Ο κ. Μπαμπατζάν διευκρίνισε πάντως ότι η Ουάσιγκτον δεν έχει επισήμως διατυπώσει τέτοιο αίτημα προς την Αγκυρα και πως η χώρα του θα πρέπει να εξετάσει το είδος του εξοπλισμού που θα μεταφερθεί και τις οδούς οι οποίες θα χρησιμοποιηθούν.
Πηγή

Ελληνική ταξιδιωτική οδηγία για τα Σκόπια

Αριστοτελία Πελώνη

ΜΟΡΦΗ ανοιχτής αντιπαράθεσης ανάμεσα σε Αθήνα και Σκόπια με εκατέρωθεν κατηγορίες παίρνει η προχθεσινή επίθεση σε λεωφορεία Ελλήνων τουριστών στην Οχρίδα της ΠΓΔΜ, καθώς το ελληνικό ΥΠΕΞ εξέδωσε χθες προειδοποίηση για τους Έλληνες που βρίσκονται ή διέρχονται από τη γειτονική χώρα, ενώ η σκοπιανή πολιτική ηγεσία μιλά για αντίστοιχα περιστατικά εις βάρος Σκοπιανών.

Μία μέρα μετά την ανακοίνωση του εκπροσώπου του ΥΠΕΞ Γιώργου Κουμουτσάκου, που έκανε λόγο για «ορατό αποτέλεσμα του εθνικισμού και της στρεφόμενης κατά της Ελλάδας μισαλλοδοξίας, που συνειδητά καλλιεργούνται τον τελευταίο καιρό στα Σκόπια», το υπουργείο Εξωτερικών επανήλθε με προειδοποίηση προς τους Έλληνες πολίτες που ταξιδεύουν προς τα Σκόπια. Παράλληλα, χθες το απόγευμα η επικεφαλής του Γραφείου Συνδέσμου της Ελλάδας στην ΠΓΔΜ, πρέσβειρα Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, μετέβη στο σκοπιανό υπουργείο Εξωτερικών και επέδωσε διάβημα διαμαρτυρίας για τα επεισόδια, ζητώντας από τις Αρχές να εντοπίσουν και να συλλάβουν τους δράστες, καθώς και να προστατεύουν τους Έλληνες πολίτες που ταξιδεύουν στην ΠΓΔΜ. Χθες, η υπουργός Εξωτερικών δήλωσε εν όψει των προεδρικών και δημοτικών εκλογών της 22ας Μαρτίου ότι τα γεγονότα δείχνουν ότι «η προεκλογική ρητορεία του κ. Γκρουέφσκι έχει αποτελέσματα».

Γκρουέφσκι: Λυπάται, αλλά...
Με καθυστέρηση 48 ωρών υπήρξε χθες επίσημη καταδίκη του περιστατικού τόσο από το σκοπιανό υπουργείο Εξωτερικών όσο και από τον Νίκολα Γκρουέφσκι. Δήλωσε ότι λυπάται για το επεισόδιο, αλλά ότι δεν ήταν απαραίτητη η προειδοποίηση του ελληνικού ΥΠΕΞ, γιατί «οι πολίτες μας είναι μονίμως εκτεθειμένοι σε τέτοιου είδους πιέσεις και απρεπή συνθήματα στα αυτοκίνητά τους στην Ελλάδα»! Στο ίδιο κλίμα, το σκοπιανό ΥΠΕΞ σε ανακοίνωσή του απέρριψε όλες τις αναφορές του ελληνικού ΥΠΕΞ, χαρακτηρίζοντας τον τόνο της ελληνικής αντίδρασης «υπερβολικά υψηλό και ασύμμετρο», ενώ απηύθυνε έκκληση το περιστατικό αυτό και «δεκάδες άλλα που σημειώθηκαν την περασμένη χρονιά στην Ελλάδα κατά Μακεδόνων πολιτών να μην αποτελέσουν αντικείμενο μικροπολιτικής εκμετάλλευσης».
Πηγή

Πόλεμος παρασκηνίου για την άσκηση - πρόκληση των Τούρκων

Λουκάς Δημάκας

Προς μερική, τουλάχιστον, επίλυση βαίνει το θέμα της συμμετοχής 4 ΝΑΤΟϊκών χωρών στην τουρκική αεροναυτική άσκηση «Ηγεμών», το σενάριο της οποίας θίγει ελληνικά συμφέροντα και διχοτομεί το Αιγαίο.

Σύμφωνα με ανώτατη πηγή του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, οι προσκληθείσες από την Άγκυρα χώρες (ΗΠΑ, Βρετανία, Ολλανδία, Βέλγιο) έχουν δώσει προφορικές διαβεβαιώσεις προς την Αθήνα ότι είτε θα αποσύρουν τις δυνάμεις τους είτε θα απόσχουν από τις φάσεις εκείνες που θίγουν ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και αρμοδιότητες βάσει των διεθνών κανονισμών. Οι διαβεβαιώσεις αυτές φέρεται να δόθηκαν στον υπουργό Άμυνας κ. Ευάγγ. Μεϊμαράκη από τους ομολόγους του των 4 χωρών κατά τις διμερείς επαφές που είχε μαζί τους στο περιθώριο της συνόδου του ΝΑΤΟ στην Κρακοβία. Το θέμα, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο Τύπου του υπουργείου Εξωτερικών κ. Γ. Κουμουτσάκο, έχει θέσει και η κ. Ντόρα Μπακογιάννη στη συνάντηση που είχε με την κ. Χίλαρι Κλίντον. Ωστόσο, την ελληνική εκτίμηση όσον αφορά την έκβαση των παραστάσεων προς τις 4 χώρες δεν φαίνεται ότι συμμερίζονται πλήρως και οι άλλες πλευρές: σύμφωνα με διπλωματικούς κύκλους στην Αθήνα πράγματι βρίσκονται σε εξέλιξη συζητήσεις της Ελλάδας με Βρετανία και ΗΠΑ και το μόνο που μπορούν να πουν είναι ότι οι προσκληθείσες από την Τουρκία χώρες θα κινηθούν με βάση το Διεθνές Δίκαιο και τις διεθνείς συμβάσεις. Είναι γνωστό, ωστόσο, ότι κάθε πλευρά «διαβάζει» διαφορετικά τους διεθνείς κανόνες. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι χθες, την ώρα που πηγές του υπουργείου Άμυνας μιλούσαν για τις διαβεβαιώσεις των «4», ο εκπρόσωπος Τύπου του υπουργείου Εξωτερικών κ. Κουμουτσάκος δήλωνε ότι «οι σχετικές προσπάθειες συνεχίζονται»...

Στο μεταξύ χθες τουρκικά μαχητικά προχώρησαν για δεύτερη συνεχόμενη ημέρα σε υπερπτήσεις νησιών: μία ημέρα μετά την υπέρπτηση των Φούρνων Ικαρίας, 4 τουρκικά Φάντομ πέταξαν χθες το απόγευμα πάνω από το Αγαθονήσι σε ύψος περίπου 1.100

μέτρων. Συνολικά χθες εισήλθαν παράνομα στο FΙR Αθηνών 16 αεροσκάφη- τα 8 οπλισμένα- και παραβίασαν 11 φορές τον εθνικό εναέριο χώρο.
Πηγή