Η ανθεκτικότητα του Αιγαίου

  Με τον Νίκο Λυγερό

Όταν εξετάζουμε το Αιγαίο, μας προβληματίζει και όχι μόνο γεωστρατηγικά. Έχει μία δυναμική που αντικρούει τις απλοϊκές μας απόψεις περί ξηράς. Ως χώρος που δεν έχει ακόμα καθοριστεί διακρατικά, αποτελεί φαινομενικά ένα αδύναμο σημείο της γεωστρατηγικής, ενώ στην πραγματικότητα είναι κρίσιμο. Η έλλειψη καθορισμένων συνόρων έχει επιπτώσεις και στο F.I.R., εφόσον το τελευταίο ταυτίζεται τουλάχιστον θεωρητικά. Μερικοί από εμάς θα προτιμούσαν μία ξηρά αντί του Αιγαίου, δίχως να κατανοήσουν το παράδειγμα της Αρμενίας. Διότι τι είναι πια η χώρα των τριών θαλασσών; Η ίδια η ιδιότητά της, όσον αφορά στην έλλειψη δυναμικού στοιχείου, αποτέλεσε ένα στόχο και τελικά ένα πλήγμα.

H Τουρκία, ως γεωπολιτική οντότητα, διέπραξε γενοκτονίες, διότι ήταν ο πιο απλός τρόπος για να αποκτήσει φυσικά σύνορα. Η εξόντωση των μη μουσουλμανικών πληθυσμών δεν είχε μόνο ως στόχο την κυριαρχία ενός τεχνητού τουρκικού στοιχείου, αλλά και τη δημιουργία μίας συμπαγούς και συνεκτικής οντότητας. Με άλλα λόγια, υπήρξε μία τοπολογική δράση. Κατά συνέπεια, με τέτοιο αντίπαλο και με τέτοιες επεκτατικές διαθέσεις, είναι προτιμότερο να έχουμε θαλάσσια σύνορα. Και για να είμαστε ακόμα πιο ακριβείς, συμφέρει να υπάρχουν και νησιά στο Αιγαίο. Σε αυτό το στάδιο χρειάζονται τοπολογικές εξηγήσεις. Το Αιγαίο δεν λειτουργεί ως ένας ενιαίος χώρος, που δίνει εύκολα πρόσβαση σε μεγάλο στρατό.

Αυτό το απέδειξε και η ιστορία με τους Πέρσες, όχι μόνο με τις Θερμοπύλες, που αποτελούσαν μία τοπολογική πύλη μεταξύ Νότου και Βορρά, αλλά και με τη Σαλαμίνα, όπου και πάλι ο μικρός χώρος δεν επέτρεπε κινήσεις μεγάλης εμβέλειας για το ναυτικό. Την ίδια ιδιότητα έχει το Αιγαίο και με τα σημερινά δεδομένα, διότι η ναυτική κίνηση παραμένει πιο δύσκολη από τη στρατιωτική κίνηση. Και βέβαια, η αεροπορική κίνηση είναι ακόμα δυσκολότερη. Κατά συνέπεια, το Αιγαίο αποτελεί ένα φυσιολογικό φράγμα για μία γενική επίθεση. Πράγμα το οποίο δεν υπήρχε στη Σμύρνη. Επιπλέον, τα νησιά όπως το λέει η ονομασία τους αποτελούν νησίδες, αλλά όχι μόνο.

Λειτουργούν, παθητικά τουλάχιστον, και ως θύλακοι σε περίπτωση επίθεσης, και ενεργητικά σε περίπτωση ετοιμότητας ως δίκτυο. Με άλλα λόγια, αν το Αιγαίο είναι ανθεκτικό, αυτό οφείλεται σε τοποστρατηγικές ιδιότητες. Ως νεολογισμό, την τοποστρατηγική την επινοούμε ως σύνθεση της τοπολογίας και της στρατηγικής. Για μια θεωρητική προσέγγιση του θέματος, βλέπε opus 4573. Το Αιγαίο δεν είναι μόνο μια γεωστρατηγική πρόκληση, αλλά και μια τοποστρατηγική αντίσταση, που μας επέτρεψε για αιώνες να βρισκόμαστε εδώ, παρά τις βλέψεις των άλλων και παρά τις διαθέσεις των δικών μας.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να αναλύσουμε το νέο αμυντικό δόγμα της Τουρκίας, για να κατανοήσουμε τους στόχους και να χρησιμοποιήσουμε αποτελεσματικά την ανθεκτικότητα του Αιγαίου όσο υπάρχει. Διότι η τοποστρατηγική δεν είναι αποκλειστικότητα.

Κίνδυνοι για την εθνική κυριαρχία

 

 

Από τον Α. Λυκαύγη 

Οτι σε συνθήκες δανειακής υποθηκεύσεως συνυποθηκεύεται και μέρος της εθνικής κυριαρχίας -με ό,τι αυτονοήτως αυτό σημαίνει για τον Ελληνισμό- είναι δεδομένο. Κι άλλωστε είναι κάτι που γίνεται αρκούντως αισθητό σε ουσιώδη επίπεδα του σημερινού (τραυματικού) ελληνικού γίγνεσθαι. Οπόταν: Το ζητούμενο δεν είναι μόνο η επιβαλλόμενη απάμβλυνση της οικονομικής καταπονήσεως των πολιτών. Είναι και αυτή. Πρωτίστως μάλιστα.

Πέραν όμως αυτής συνιεραρχείται και η αναγκαιότητα επανακτήσεως κάποιων επέκεινα ουσιαστικών δυναμικών, που αφορούν τη θωράκιση της χώρας έναντι προφανών εξωτερικών κινδύνων. Την ανάταξη δηλαδή των αποτρεπτικών της δυνατοτήτων, τόσο επί πολιτικού όσο και επί στρατηγικού (και στρατιωτικού) επιπέδου. Κάτι που συνάπτεται προς την προληπτική αποθάρρυνση εκβιασμών και την αποπυροδότηση πιέσεων σε ζωτικά εθνικά ζητήματα.
Δεν μπορεί να μη μας ανησυχούν κάποιες τάσεις (ή έστω και αντιληπτές διαθέσεις) αμυντικών περικοπών από τους τοποτηρητές των δανειστών. Οι οποίοι δανειστές είναι παρεμπιπτόντως και θεσμικώς εταίροι. Ενώ οι ίδιοι, την ίδια στιγμή, αποφεύγουν το προδήλως αυτονόητο: Την εγγύηση δηλαδή των συντεταγμένων εθνικών συνόρων της χώρας. Τα οποία -στην περίπτωση των Ευρωπαίων ειδικότερα- συνιστούν de jure και κοινοτικά γεωπολιτικά όρια!
Αυτό δεν θα είχε καμία σημασία και δεν θα ήτο άξιον αναφοράς, εάν η Ελλάδα έκειτο κάπου στον κεντρικό ή δυτικότερο τομέα της Ευρώπης. Ευρίσκεται, όμως, στην προς ανατολάς ακραία, ευρωπαϊκή περίμετρο. Κι εφάπτεται σε δυνάμει διακεκαυμένη ζώνη. Οπου, συν άλλοις, εκδηλώνονται κατ’ εξακολούθηση επεκτατικές διαθέσεις. Από χώρα, μάλιστα, που βρίσκεται σε διαδικασία εντάξεως. Οχι απλώς με βερμπαλιστικά εθνικιστικά στερεότυπα, αλλά κυρίως με συνεχείς παραβιάσεις του εναέριου και θαλάσσιου εθνικού χώρου.

Σε βαθμό που ν’ αποβαίνει επικίνδυνος. Καθώς κατατείνει να δημιουργήσει γεωστρατηγικά τετελεσμένα, όσον αφορά την εκδηλωμένη αμφισβήτηση γεωγραφικών περιοχών.
Θέλοντας αφενός να επαναγεωγραφήσει τον αιγαιωτικό χώρο και αφετέρου να δημιουργήσει εκβιαστικές συνθήκες μερισμού των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών.

Πέραν όμως αυτών: Η παροξυνόμενη, σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, εσωτερική κρίση και οι αναπαραγόμενες από αυτήν καταθλιπτικές αγκυλώσεις, επιφέρουν δραστική αποδόμηση στρατηγικών δυνατοτήτων και αναγκαίων αντιστάσεων. Είναι προφανές. Εάν δε αυτό δεν προκαλεί ανησυχίες, τότε τα πράγματα είναι κατά πολύ χειρότερα. Καθώς οι συνθήκες που ήδη διαμορφώνονται όχι απλώς περισπούν αλλά και τείνουν να καθυπονομεύσουν αυτά τα άλλα και αναγκαία ερείσματα. Που αφορούν ζωτικούς εθνικούς πυλώνες. Καθώς οι αποσυνθετικές τάσεις που ανελίσσονται ως παράγωγα της παθογενούς εσωστρέφειας επενεργούν καταλυτικά σε όλο το φάσμα των πολιτικών που απαιτούνται όσον αφορά τα εθνικά ζητήματα. Τα οποία και συγκυριακώς βρίσκονται σε τροχιά κρίσιμων τροπών.

Κάτι που πρέπει να επενεργήσει στα καθ’ ημάς ως ευκρινές σήμα κινδύνου. Οχι απλώς ως μέρος του σημερινού προβλήματος, που τραυματίζει το ελληνικό παρόν και θέτει εν πολλοίς υπό αίρεση το εθνικό μέλλον. Αλλά σαν άμεση συνειδητοποίηση όσων πρέπει να ιεραρχηθούν ως παράλληλες προτεραιότητες.

Γιατί: Το οικονομικό τραύμα κάποια στιγμή θα επουλωθεί. Αλλά τυχόν εθνικοί ακρωτηριασμοί δεν θα είναι αναστρέψιμοι.

1η ΜΑΛ: Κρήτη-Ροδόπη non-stop και 100% επιτυχία στη ρίψη! - Aποστολή "γεφύρωσης"

Ένα πολύ δύσκολο αλλά απόλυτα επιτυχημένο στρατιωτικό εγχείρημα εκτελέστηκε χθες από τις δυνάμεις αλεξιπτωτιστών (1η και 2η ΜΑΛ): Άνδρες από τις δύο Μοίρες μεταφέρθηκαν από τις βάσεις τους (Μάλεμε και Ασπρόπυργος αντίστοιχα) και ρίχθηκαν με αεροσκάφη C-130 σε στόχους στο νομό Ροδόπης σε μία επίδειξη ικανότητας εκτέλεσης αποστολής «γεφύρωσης» κατά την διάρκεια της άσκησης ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ 2010. Οι ρίψεις ήταν απόλυτα επιτυχημένες στα προκαθορισμένα σημεία. Πρώτη έπεσε η 2η ΜΑΛ και ακολούθησε η 1η. Σήμερα εκτελέστηκε άσκηση ανακατάληψης βραχονησίδας στο Δοκό της Ύδρας, την οποία παρακολούθησαν οι τέσσερις Αρχηγοί των Επιτελείων και η πολιτική ηγεσία. Το σενάριο της άσκησης ήταν ιδιαίτερα σύνθετο αυτή την φορά και τα αποτελέσματα «Κάτι παραπάνω από καλά» σημείωνε ανώτατος αξιωματικός στο defencenet.gr. Αύριο είναι η σειρά της 7ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας να δείξει τις δυνατότητες καταστροφής αεροπρογεφυρώματος στην περιοχή της Αλεξανδρούπολης. Οι μεγάλες  δυνατότητες κάθετης υπερκέρασης των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων με την μεταφορά στο πρώτο κύμα μέχρι και πέντε λόχων καταδρομέων με όλο τον εξοπλισμό τους είναι κάτι που απασχολεί ιδιαίτερα τα Επιτελεία. Και η ανησυχία αυτή έχει επεκταθεί και στην περιοχή του Έβρου, εκτός από τα νησιά. Την άσκηση θα την παρακολουθήσουν και πάλι οι τέσσερις Αρχηγοί.  defencenet.gr

Μας ... δουλεύουν και τα μογγολάκια

Ερντογάν: Οι εξοπλιστικές δαπάνες πίσω από την ελληνική οικονομική κρίση

Ο Τούρκος πρωθυπουργός τόνισε πως «είναι βαρύ το τίμημα της κατασκευής φανταστικών εχθρών».;;;;;;;; Πίσω από την οικονομική κρίση στην Ελλάδα βρίσκονται οι δαπάνες για τους εξοπλισμούς, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος είπε πως ήταν «βαρύ το κόστος της κατασκευής φανταστικών εχθρών», τονίζοντας ότι «δεν πρέπει να υποπέσει στο ίδιο λάθος» και η Τουρκία.
Μιλώντας στην έναρξη του ακαδημαϊκού έτους του πανεπιστημίου Πιρί Ρεΐς στην Κωνσταντινούπολη, το Σάββατο, ο Ερντογάν ανέφερε ότι «στο παρελθόν υπήρχε η έκφραση ότι η Τουρκία είναι περιστοιχισμένη από τρεις πλευρές από θάλασσα και από τέσσερις πλευρές από εχθρούς. Επί χρόνια, δεν κάναμε αυτά που έπρεπε για τη θάλασσα, αλλά ξοδεύτηκαν η ενέργεια και η ελπίδα της χώρας μας στο όνομα των φανταστικών εχθρών. Η Τουρκία, ασχολήθηκε επί χρόνια με τους φανταστικούς εχθρούς που κατασκευάστηκαν στο εσωτερικό και το εξωτερικό και δεν κατάφερε να αφιερώσει χρόνο στις θάλασσές της, τα μέταλλά της, τους ποταμούς της και το κυριότερο, στον άνθρωπό της, στο ανθρώπινό της δυναμικό, στους νέους, τα παιδιά και την παιδεία, δηλαδή στο μέλλον της».

Ο Tούρκος πρωθυπουργός είπε πως η κυβέρνησή του εδώ και οκτώ χρόνια προσπαθεί να αντιστρέψει την αντίληψη αυτή και στη συνέχεια αναφέρθηκε στην οικονομική κρίση στην Ελλάδα. «Πίσω από την κρίση αυτή βρίσκονται οι δαπάνες για τους εξοπλισμούς», είπε ο Ερντογάν και συνέχισε:
«Επί χρόνια ξόδεψαν ό,τι είχαν και δεν είχαν στους εξοπλισμούς. Εναντίον τίνος; Αυτό είναι γνωστό. Και σε τι ωφέλησε αυτό; Η τεχνολογία των όπλων και η αμυντική βιομηχανία αλλάζει και αναπτύσσεται συνεχώς. Όταν ξοδεύετε τα χρήματα αυτά, υποθηκεύετε και το μέλλον της χώρας σας. Αυτό ήταν το βαρύ τίμημα της κατασκευής φανταστικών εχθρών για τη γείτονά μας. Δεν πρέπει να υποπέσουμε στο ίδιο λάθος».
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Και να συμπληρώσω: γιατί κατασκευάζουν αποβατικά σκάφη, αγοράζουν πολεμικά αεροσκάφη, εκτοξεύουν στρατιωτικούς τηλεσκοπικούς δορυφόρους,ενισχύουν γενικά τις ένοπλες δυνάμεις τους και τέλος πάντων προς τί οι παραβιάσεις , το casus belli και και και..........

Δεν είμαστε αμερικανάκια Ερντογανάκοοοο.....  

Το τελικό πρόγραμμα εξοπλισμών 2011-2015 της ΠΑ

Στην όγδοη θέση βρίσκεται το πρώτο πρόγραμμα προμήθειας πτητικών μέσων και συγκεκριμένα ελικοπτέρων Έρευνας Και Διάσωσης (SAR). (Eurocopter)

Στο τεύχος Οκτωβρίου του περιοδικού «Ελληνική Άμυνα & Τεχνολογία» που κυκλοφορεί αύριο 6 του μηνός, αναλύονται οι εξοπλιστικές προτεραιότητες της ΠΑ για την περίοδο 2011-15, όπως οριστικοποιήθηκαν από το ΓΕΑ τον Ιούλιο με σημαντικές διαφοροποιήσεις από διάφορα προσχέδια. Βεβαίως ο προσδιορισμός των προγραμμάτων που θα υλοποιηθούν θα εξαρτηθεί από την εφαρμογή της διαδικασίας του νέου νόμου, καθώς και από τη διαθέσιμη χρηματοδότηση.

Η 12η θέση προτεραιότητας για το πρόγραμμα προμήθειας 40 Νέων Μαχητικών Αεροσκαφών με προϋπολογισμό €2,4 δισ. –υποδεικνύοντας την τμηματική του υλοποίηση– υποδεικνύει πόσο σημαντικά και επείγοντα θεωρούνται τα προηγούμενα 11. Τα 4 προγράμματα κορυφαίας προτεραιότητας είναι η Εν Συνεχεία Υποστήριξη (FOS) οπλικών συστημάτων, το πρόγραμμα συντήρησης TAC-ENSIP για τους κινητήρες των F-16, η χρηματοδότηση προγραμμάτων FMS και η εργοστασιακή συντήρηση αεροσκαφών και κινητήρων. Ακολουθούν 3 προγράμματα προμήθειας και συντήρησης βλημάτων αέρος-επιφανείας (Exocet, SPICE: €130 εκατ), επαναπιστοποίησης βλημάτων αέρος-αέρος (ΑΙΜ-9Μ, Magic II, MICA, AIM-120B) και επαναπιστοποίησης βλημάτων του συστήματος S-300PMU1.

Στην όγδοη θέση βρίσκεται το πρώτο πρόγραμμα προμήθειας πτητικών μέσων και συγκεκριμένα ελικοπτέρων Έρευνας Και Διάσωσης (SAR) με εξομοιωτή και επίγειο σύστημα εκπαίδευσης, προϋπολογισμού €234 εκατ. Ακολουθούν τα προγράμματα προμήθειας πυρομαχικών και αναλώσιμων ηλεκτρονικού πολέμου, ατρακτιδίων Αυτόνομης Οργανολογίας Ελιγμών Εναέριας Μάχης (AACMI) και ατρακτιδίων στόχευσης.

Τη 13η θέση καταλαμβάνει η προμήθεια 28 Νέων Αεροσκαφών Προκεχωρημένης και Επιχειρησιακής Εκπαίδευσης (ΝΑΠΕΕ). Ακολουθεί η αναβάθμιση των υπολειπόμενων Mirage 2000EGM/BGM σε 2000-5 Mk2 και η προμήθεια πρόσθετων μαχητικών του τύπου, για αναπλήρωση απωλειών. Η 15η προτεραιότητα είναι το ενιαίο πρόγραμμα αναβάθμισης των F-16 Block 50 και 52+, προϋπολογισμού €458 εκατ. Η αναβάθμιση των F-16 Block 30 βρίσκεται στην 27η θέση, με χαμηλές πιθανότητες υλοποίησης.

Το επόμενο πρόγραμμα αναφέρεται στην προμήθεια δύο συστημάτων βλημάτων αεράμυνας μεγάλου ύψους (HSAM). Το πρόγραμμα αναφέρεται σε συστήματα Patriot Προηγμένης Ικανότητας 3 (PAC-3). Οποιαδήποτε διαφορετική επιλογή θεωρείται από την ΠΑ –και πολύ ορθά, για λόγους διαλειτουργικότητας, συμβατότητας και εφοδιαστικής υποστήριξης– αδιανόητη.

Απόπειρα εμβολισμού σκάφους του Λιμενικού από τουρκική φρεγάτα

Δολοφονική απόπειρα κατά του πληρώματος περιπολικού του Λιμενικού από τουρκική φρεγάτα σημειώθηκε χθες λίγο έξω από την Ψέριμο. Το τουρκικό σκάφος, όπως μαρτυρούν και οι φωτογραφίες που επίσης φέρνει κατ’αποκλειστικότητα στην δημοσιότητα το defencenet.gr, κινήθηκε πάση δυνάμει κατά του ελληνικού σκάφους (περιπολικό 070), προσπαθώντας να το εμβολίσει στη μέση. Το ελληνικό σκάφος διασώθηκε μόνο χάρις στα ανακλαστικά του κυβερνήτη και του πληρώματός του αφού κατέφερε για λίγα μόλις μέτρα να αποφύγει την πλώρη της τουρκική φρεγάτας F492 Gemlik (πρώην USS Antrim) κλάσης O.H.Perry, η οποία κυριολεκτικά θα το έκοβε στα δύο. Η απίστευτη πρόκληση (αν και πλέον ο αντίπαλος είναι για όλα ικανός και δεν τίθεται θέμα χαρακτηρισμού των προκλήσεων του ως «απίστευτες»)  σημειώθηκε όταν το ελληνικό περιπολικό παρακολουθώντας έναν ιστιοπλοϊκό αγώνα που ξεκίνησε από την Γαλλία και θα κατέληγε στο τουρκικό λιμάνι του Ντιντίμ, απέναντι από την Ψέριμο, πλησίασε τα τουρκικά χωρικά ύδατα. Η φρεγάτα F492 Gemlik βλέποντας το ελληνικό σκάφος, να πλησιάζει έφυγε πάση δυνάμει από την άλλη πλευρά του κόλπου και έβαλε πλώρη κατά του περιπολικού με αριθμό 070. Το ελληνικό σκάφος προσπάθησε να επικοινωνήσει στη συχνότητα κινδύνου με την φρεγάτα που κατευθυνόταν εναντίον του, αλλά μάταια. Κανείς δεν απαντούσε και η απόσταση όλο και μίκραινε. Βλέποντας ο κυβερνήτης του σκάφους ότι σε λίγο θα ήταν αργά ξεκίνησε και αυτός πάση δυνάμει ελιγμούς αποφυγής και τελικά τα κατάφερε για λιγότερο από ... 50 μέτρα(!) να αποφύγει τον εμβολισμό. Στην πρώτη φωτογραφία έχει τραβηχτεί ελάχιστα δευτερόλεπτα μετά την απομάκρυνση του ελληνικού σκάφους και διακρίνονται με σαφήνεια οι πορείες των δύο σκαφών. Εκεί που βρίσκεται η τουρκική φρεγάτα λίγα δευτερόλεπτα πριν ήταν το ελληνικό περιπολικό! Και δεν πρόκειται για απόπειρα «επακούμβισης» δηλαδή για πλευρικό «σκρινάρισμα» σκαφών που ορισμένες φορές συμβαίνει, μεταξύ των σκαφών Λιμενικού και τουρκικής Ακτοφυλακής σε «καυτές» ζώνες όπως τα Ίμια. Πρόκειται για κανονική απόπειρα εμβολισμού. Στην δεύτερη φωτό φαίνεται το τουρκικό σκάφος να έχει πάρει πορεί καταπάνω του περιπολικού 070! Από πλευράς ΓΕΕΘΑ (το οποίο ενημέρωθηκε άμεσα για το γεγονός) δεν ανακοινώθηκε τίποτα, ούτε και γενικότερα από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, λόγω της εντολής που έχουν λάβει από το υπουργείο Εξωτερικών να μην δημοσιοποιούν τις τουρκικές προκλήσεις. Αλλά βέβαια τίθεται πλέον και θέμα ρόλου των εκπροσώπων Τύπου των Επιτελείων και αυτοτέλειας του ΥΠΕΘΑ. Ή είναι υπεύθυνοι για την άμυνα της χώρας ή είναι οι "yesmen" του YΠΕΞ. Ας επιλέξουν το ρόλο τους. Είναι η τρίτη μείζονα τουρκική πρόκληση σε μία εβδομάδα μετά την «κρουαζιέρα» της τουρκικής κορβέτας στον Αργοσαρωνικό και την εικονική προσβολή του Αγαθονησίου. Είναι ενδεικτικό ότι η Άγκυρα αμέσως μετά το δημοψήφισμα της 11ης Σεπτεμβρίου ξεκίνησε πάλι την τακτική των μείζονων προπκλήσεων. Πάντως αξίζει να σημειώσουμε τον τρόπο αντίδρασης της Άγκυρας (ποτέ οι Τούρκοι αξιωματικοί δεν προβαίνουν σε τέτοιες ενέργειες αν δεν έχουν έγκριση ή και εντολή ανωτέρων) σε μία απλή προσέγγιση περιπολικού του Λιμενικού στα τουρκικά χωρικά ύδατα που ακόμα και αν συνέβαινε δεν θα ήταν τίποτα περισσότερο από αβλαβής διέλευση σε ένα απομακρυσμένο σημείο κατά την συνοδεία πολιτικών σκαφών, με την ελληνική αντίδραση στις κρουαζιέρες των φρεγατών και κορβετών τους στον Αργοσαρωνικό. Κι όμως: Μια τέτοια ελληνική αντίδραση ειδικά στην περίπτωση που παραβιάζονται οι κανόνες της αβλαβούς διέλευσης θα έστελνε ένα μήνυμα αποφασιστικότητα που θα ήταν αδύνατον να αγνοηθεί από την άλλη πλευρά...   defencenet.gr

Ενοχλημένη πάντα η Ουάσιγκτον από την Άγκυρα

Ανταπόκριση από την Άγκυρα των Umit Enginsoy Burak Ege Bekdil στην εβδομαδιαία αμυντική επιθεώρηση DEFENSE NEWS, με τίτλο “Iran Dispute Strains US-Turkish Ties”, αναφέρεται στην έντονη ενόχληση των ΗΠΑ για την πρόθεση της Τουρκίας να ενισχύσει τις εμπορικές σχέσεις της με το Ιράν (τριπλασιασμός διμερούς εμπορίου, ώστε να φτάσει στο επίπεδο των 30 δις. δολ. τα επόμενα πέντε χρόνια), όπως αυτή εκφράστηκε από τον Π/Θ της Τουρκίας Ερντογάν, ο οποίος δήλωσε ότι δεν βλέπει τον λόγο για μη εγκαθίδρυση ανεμπόδιστης εμπορικής σχέσης μεταξύ Τουρκίας-Ιράν, αντίστοιχης με αυτή που υπάρχει μεταξύ Τουρκίας και ευρωπαϊκών χωρών.
Κατά τη διάρκεια της ετήσιας Γενικής Συνέλευσης των ΗΕ το Σεπτέμβριο, ο πρόεδρος της Τουρκίας Γκιούλ, όταν ερωτήθηκε για την αποτελεσματικότητα των κυρώσεων των ΗΕ κατά του Ιράν, απάντησε ότι η Τουρκία τηρεί τις κυρώσεις που έχει επιβάλλει το ΣΑ των ΗΕ, αλλά αμφιβάλλει για την αποτελεσματικότητά τους. Αξιωματούχος του Τούρκου ΥπΕξ δήλωσε ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να υιοθετήσει κυρώσεις που επιβάλλονται μονομερώς από χώρες κατά του Ιράν παρά μόνο όσες έχουν επιβληθεί από τα ΗΕ. Η ανταπόκριση, κλείνοντας, επισημαίνει και το γεγονός ότι την κρίσιμη αυτή στιγμή δεν υπάρχει Αμερικάνος πρέσβης στην Τουρκία, καθώς ο προηγούμενος έχει αναχωρήσει για Βαγδάτη και ο επικείμενος, Ricciardone, δεν έχει ακόμα λάβει την έγκριση από το Κογκρέσο για να μπορέσει να αναλάβει τα καθήκοντα του.
Δραγουμάνος

Ο Δ. Χριστόφιας «αγαπά τους Τ/κυπρίους κι αυτό δεν είναι λόγια»

Με τον Σάββα Ιακωβίδη

    ΓΙΑΤΙ να πιστέψουμε τον Πρόεδρο Χριστόφια όταν αναλύεται σε ύμνους, δοξαστικά και ευχαριστίες προς τον Γ. Παπανδρέου για την υποστήριξη, που η Ελλάδα προσφέρει παντοιοτρόπως προς την Κύπρο; Γιατί να δεχθούμε όσα λέγει όταν καλωσορίζει θερμά την ελληνική συμπαράσταση;

Τα ερωτήματα είναι καθαρά πολιτικά και δεν έχουν καμία δόση προσωπικής κριτικής του Προέδρου. Τίθενται με αφορμή όσα ανεκδιήγητα ο Δ. Χριστόφιας είπε σε αμερικανική δεξαμενή σκέψης περί εισβολής και της Ελλάδας στην Κύπρο.
Θα πιστεύαμε τις προθέσεις και τις διαθέσεις Χριστόφια έναντι της Ελλάδας και των Ελλήνων αν, με μια εύτολμη απολογία, ξεκαθάριζε ότι έγινε παρανόηση των λεχθέντων ή ότι δεν εννοούσε ότι και η Ελλάδα εισέβαλε στην Κύπρο κτλ.
Αντ' αυτού του αβρού τρόπου αντίδρασης, που θα τερμάτιζε αυθωρεί το δήθεν «αλαλούμ» που, τάχα, δημιουργήθηκε από έναν δημοσιογράφο (οι δημοσιογράφοι είναι πάντοτε η βολική «συτζιά του μαύρου»…), ο Πρόεδρος επέμεινε στις θέσεις του. Και δεν μπόρεσε να καταλάβει τη διαφορά ενός πραξικοπήματος από μια εισβολή.

Η επίθεση Χριστόφια κατά της Ελλάδας και η καθύβρισή της δεν είναι τυχαία. Ούτε έγινε εν τη ρύμη πρόχειρου, επιπόλαιου λόγου. Αποτελεί σταθερή πολιτική θέση και γραμμή του ΑΚΕΛ, η οποία εξικνείται μέχρι εξήντα και πλέον χρόνια πίσω.

Η ανθελληνική συμπεριφορά του ΑΚΕΛ και των αξιωματούχων του δεν είναι νέα. Ας θυμηθούμε τι έλεγαν για τον αγώνα της ΕΟΚΑ και με ποιες ανήκουστες ύβρεις και χαρακτηρισμούς στιγμάτιζαν και τον αγώνα και τους αγωνιστές.
Ας θυμηθούμε τις πρωτοφανείς λασπολογίες κατά του Μακαρίου, τον οποίο στη συνέχεια εγκολπώθηκαν μέχρι το θάνατό του και υπό τη θερμουργό κάλυψη των ράσων του ανεπτύχθησαν και επαχύνθησαν.
Ας θυμηθούμε, προπάντων, τις καθημερινές ύβρεις, επιθέσεις και χαρακτηρισμούς κατά των π…..καλαμαράδων, μετά την άφιξη της ελληνικής μεραρχίας. Το ΑΚΕΛ θεωρούσε, τότε, τους Έλληνες αξιωματικούς και στρατιώτες ως κατοχική δύναμη! Ποτέ και κανείς αξιωματούχος του ΑΚΕΛ δεν μίλησε για τους Έλληνες αδελφούς. Ποτέ και κανείς αξιωματούχος του ΑΚΕΛ δεν θεώρησε τους Έλληνες της Κύπρου ως αναπόσπαστο τμήμα του ευρύτερου Ελληνισμού.

Με αφορμή την ακαταλόγιστη θέση Χριστόφια και για ελληνική εισβολή στην Κύπρο, προβεβλημένος αξιωματούχος του ΑΚΕΛ πριν από λίγες ημέρες είπε από τηλεοράσεως ότι οι ΑΚΕΛικοί δεν έχουν Μητέρες-Πατρίδες αλλά μία πατρίδα, την Κύπρο.
Έχουν δίκαιο! Διότι το ΑΚΕΛ, εξ απαλών ονύχων, δι' ιδεολογικού, πολιτικού, ιστορικού και κομματικού μιθριδατισμού δηλητηριάζει τις ψυχές και τις συνειδήσεις των ΕΔΟνιτών ότι είναι απλώς… Κύπριοι. Όχι Έλληνες! Γι' αυτό και δεν το γυρίζει η γλώσσα κανενός ΑΚΕΛικού ούτε, βέβαια, και του Προέδρου Χριστόφια ν' αποκαλέσει τους εξ Ελλάδος ως αδελφούς Έλληνες.

Όμως, το ΑΚΕΛ και δη ο Πρόεδρος είναι λαλίστατοι και δεν χάνουν ευκαιρία να διακηρύττουν, εδώ και δεκαετίες, ότι οι Τουρκοκύπριοι είναι αδελφοί τους, όχι οι Έλληνες. Οι Παλαιστίνιοι, οι Κουβανοί, οι Σύροι, οι οποιοιδήποτε άλλοι τριτοκοσμικοί είναι αδελφοί και συναγωνιστές τους, όχι οι Έλληνες.

Την περ. Δευτέρα, κατά την εκ του προχείρου ομιλία του στο Brookings Institution, ο Δ. Χριστόφιας, αφού εξήγησε, με όσα αγγλικά ήξερε, το όραμά του για μια δίκαιη κοινωνία, «όπου οι φτωχοί θα ζουν καλύτερα», είπε στους εμβρόντητους Αμερικάνους και άλλους διπλωμάτες, ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους, τα εξής: «Αγαπώ τους Τουρκοκύπριους κι αυτό δεν είναι λόγια».

Εσείς, Έλληνες Κύπριοι, ακούσατε καμιά φορά είτε τον Πρόεδρο είτε οποιονδήποτε άλλο ΑΚΕΛικό αξιωματούχο να αναφωνήσει: «Αγαπώ τους Έλληνες, επειδή είμαστε αδέλφια και επειδή από χιλιετηρίδων μάς συνδέει το όμαιμον, το ομόθρησκον και το ομόγλωσσον, κοινοί αγώνες και θυσίες υπέρ ελευθερίας»;

Ποτέ! Η τουρκολαγνία τους είναι συμφυής και εξηγείται από την κομμουνιστική κοσμοθεωρία τους. 

Ενισχύεται, όμως, περισσότερο, πρώτον από το πάθος και το μίσος τους κατά παντός ελληνικού, επειδή τους χαλά την κομματική και ιδεολογική μανέστρα. 

Και, δεύτερον, από το πραξικόπημα της χούντας, που ήταν και είναι το ισχυρό επιχείρημά τους για να βάλλουν κατά της Ελλάδας.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να ενταχθεί και η… φιλία και η δήθεν χημεία του Χριστόφια με τον υποτελή της Τουρκίας, Ταλάτ. Μέσα στο ίδιο πλαίσιο πρέπει να τοποθετηθεί και η από ετών άθλια προσπάθεια του ΑΚΕΛ να ενοχοποιήσει και να μαστιγώσει τους Έλληνες για τα δήθεν δεινά των αγαπημένων του Τουρκοκυπρίων.

Τώρα ήρθε ως κερασάκι στην τούρτα η αθλιότητα του Υπουργού Παιδείας, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι στην Κύπρο και δη στα πράγματα της παιδείας υπάρχει ένα πανίσχυρο και αδίστακτο «βαθύ κράτος», όπως, π.χ. στην Τουρκία. Και, τέλος-τέλος, είναι διάφορα επεισόδια καθύβρισης του αγώνα της ΕΟΚΑ, των αγωνιστών, ξεσχίσματος ελληνικών σημαιών, κτλ.

Ακόμα προχθές στην παρέλαση τοποθετήθηκαν μόνο κυπριακές σημαιούδες.

Και την ίδια μέρα, ο ανασυρθείς από τη ναφθαλίνη πρώην δήμαρχος Λευκωσίας και πρωτεργάτης του κυπριωτισμού, Λέλλος, ξιφούλκησε κατά του ελληνικού εθνικού ύμνου και υπέρ της αφαίρεσης κάθε τι του ελληνικού από την παιδεία και την ιστορία μας.

Ορθά ο Γ. Παπανδρέου, σε δήλωσή του με αφορμή την ακαταλόγιστη θέση Χριστόφια και για εισβολή της Ελλάδας στην Κύπρο, άστραψε ένα ηχηρό χαστούκι, λέγοντας ότι αυτή είναι η γνωστή θέση του ΑΚΕΛ - και του Χριστόφια, φυσικά, ανέκαθεν.

Οι σκεπτόμενοι Έλληνες του τόπου καλούνται να γρηγορούν. Θα δουν και άλλα, πιο απαράδεκτα φαινόμενα και επιθέσεις κατά της Ελλάδας και του Ελληνισμού.

"Ενιαίος χώρος η Ελλάδα και η Κύπρος στην Αν. Μεσόγειο" - Προάγγελος ανακήρυξης ΑΟΖ

Η φράση του υπουργού Εθνικής Άμυνας Ε.Βενιζέλου στην Κύπρο την περασμένη Παρασκευή περί "ενιαίου χώρου Ελλάδας και Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο" από ελάχιστους έγινε αντιληπτή, αλλά έχει ιδιαίτερη, κρίσιμη θα λέγαμε, στρατηγική σημασία και όπως διαβεβαιώνουν στενοί συνεργάτες του υπουργού "μόνο τυχαία δεν λέχθηκε". Ο "Ενιαίος χώρος Ελλάδας και Κύπρυ στην Α.Μεσόγειο" σηματοδοτείται από την κυπριακή ΑΟΖ και την ελληνική, η οποία τυπικά δεν έχει ακόμα οριοθετηθεί, αλλά όπως αναφέρει πηγή του υπουργείου Εξωτερικών "Σύντομα η περιοχή όπου σήμερα αφορά το FIR Αθηνών στην Ανατολική Μεσόγειο θα αποτελεί την ελληνική ΑΟΖ". Eνοποιώντας κατ'αυτό τον τρόπο Ελλάδα και Κύπρο και θέτοντας τις βάσεις για την εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου που κρύβεται στην περιοχή. Είναι η δεύτερη φορά μέσα σε ένα μήνα που ο Ε.Βενιζέλος κάνει αναφορά στα ελληνικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο, πέραν αυτών που αφορούν την Κύπρο. Επιβεβαιώντας και πάλι το δημοσίευμα της ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ που κυκλοφορεί για τον απόφαση της Ελλάδας να προχωρήσει σε εκμετάλλευση των φυσικών πόρων που είναι βέβαιο πλέον ότι κρύβεται στις περιοχές αυτές, στο "Ελ Ντοράντο" της Αν. Μεσογείου. Στο μεταξύ η Κύπρος και το Ισραήλ βρίσκονται πολύ κοντά στην υπογραφή συμφωνίας με την οποία θα οριοθετούνται οι Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ), ανοίγοντας διάπλατα τον δρόμο για την εκμετάλλευση των πετρελαϊκών λεκανών στην ευρύτερη περιοχή που αποκαλείται «Πέτρα του Ρωμιού». Δορυφορικές φωτογραφίες και αποτελέσματα σεισμογραφικών ερευνών του γαλλικού συμβουλευτικού οίκου Beicip-Franlah που έχει συγκεντρώσει από τις θαλάσσιες έρευνες στην ΑΟΖ της Κύπρου και στοιχεία που έχει η νορβηγική εταιρεία Petroleum Ceo-Services καταδεικνύουν ότι η θαλάσσια περιοχή μεταξύ της Πάφου και της Λεμεσού είναι άλλη μία πολύ πιθανή δεξαμενή πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ομως, σύμφωνα με τον κυπριακό τύπο, κλειδί των γενικότερων εξελίξεων στην περιοχή θεωρείται η επικείμενη συμφωνία Λευκωσίας- Τελ-Αβίβ, καθώς στην πράξη θα ακυρώνει στη θάλασσα τα αποτελέσματα της τουρκικής εισβολής. Σύμφωνα με τα κυπριακά ΜΜΕ η συμφωνία αυτή κατοχυρώνει το Τελ-Αβίβ για τα δικά του κοιτάσματα, αλλά και την Κύπρο, που δεν θα έχει πια καμία διεθνή αμφισβήτηση για τις κινήσεις της. Η έρευνα και η εκμετάλλευση των πιθανών κοιτασμάτων και λεκανών φυσικού αερίου στη θαλάσσια περιοχή, που εκτείνεται προς το Ισραήλ, έχουν ανατεθεί στην αμερικανική εταιρεία Noble Energy τόσο από την Κύπρο, όσο και από το Ισραήλ. Κάποιες πληροφορίες φέρουν την ετειρεία φαβορί να αναλάβει και την ελληνική ΑΟΖ μόλις οριοθετηθεί. Η Κύπρος παραχώρησε στην ίδια εταιρεία τα δικαιώματα στο «Οικόπεδο 12» ακριβώς στο όριο της κυπριακής ΑΟΖ. Πρόσφατα η αμερικανική Γεωλογική Επιθεώρηση (U.S. Geological Survey) υπολόγισε ότι η Λεκάνη Λεβάντ- Ανατ. Μεσογείου (Levant Basin) κρύβει περισσότερα από 122 τρισ. κυβικά πόδια φυσικού αερίου, ίσως το μεγαλύτερο απόθεμα ενεργειακών πόρων στον κόσμο. Σύμφωνα με ερευνητές της Noble Energy, ο χάρτης των κοιτασμάτων στην περιοχή της Ανατ. Μεσογείου τώρα σχηματίζεται και ίσως κρύβει πολύ μεγαλύτερες ποσότητες υδρογονανθράκων απ' ό,τι αρχικά είχε διαφανεί. Φυσικά η Άγκυρα δεν κάθεται "με σταυρωμένα χέρια". Προχωρά στην ιδιωτικοποίηση της Turkiye Petroleri Anonim, της Τουρκικής Εταιρείας Πετρελαίων. Για την περίφημη ΤΡΑΟ, του κρατικών συμφερόντων όμιλο εδώ και 51 χρόνια, με ισχυρό μέτοχο το Τουρκικό Ταμείο Στρατού, προωθείται με τη διαδικασία του κατεπείγοντος η στρατηγική συνεργασία με ιδιωτικούς ομίλους και συμφέροντα. Όλα όμως θα κριθούν από τον παράγοντα της ένοπλης ισχύος που θα μπορέσουν να προβάλουν οι ενδιαφερόμενες πλευρές. Ο ισχυρότερος κερδίζει... defencenet

Παραδίδεται σήμερα το 4ο ΤΠΚ κλάσης ΡΟΥΣΣΕΝ

Ταχέα Περιπολικά Κατευθυνόμενων βλημάτων (ΤΠΚ) κλάσης ΡΟΥΣΣΕΝ, τύπου Super Vita.

Αύριο Παρασκευή 1 Οκτωβρίου παραδίδεται στο Πολεμικό Ναυτικό το ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ρ70), τέταρτο Ταχύ Περιπολικό Κατευθυνόμενων βλημάτων (ΤΚΠ) κλάσης ΡΟΥΣΣΕΝ, τύπου Super Vita. Η τελετή παράδοσης θα πραγματοποιηθεί στα Ναυπηγεία Ελευσίνας, παρουσία του Αναπληρωτή Υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Πάνου Μπεγλίτη. Η καθέλκυση του ΤΠΚ πραγματοποιήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2005. Η παράδοση του ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ σημαίνει την είσοδο σε υπηρεσία του βλήματος ΜΜ40 Exocet Block 3, ενώ θα ακολουθήσει το πέμπτο Super Vita, ΡΙΤΣΟΣ (Ρ71). Τα Ναυπηγεία Ελευσίνας εκτελούν επίσης σύμβαση ναυπήγησης του έκτου και έβδομου ΤΠΚ κλάσης ΡΟΥΣΣΕΝ, η οποία υπεγράφη στις 25 Σεπτεμβρίου 2008 με τίμημα €299 εκατ.

 Ελληνική Άμυνα

Το ΜΜ-40 Εxocet Block3 στο οπλοστάσιο του Πολεμικού Ναυτικού

Με την σημερινή παράδοση της πυραυλακάτου ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ρ70), τέταρτης τύπου Super Vita, στο Πολεμικό Ναυτικό, εισέρχεται σε υπηρεσία το προηγμένο βλήμα κατά στόχων επιφανείας ΜΜ40 Exocet Block 3. Σταδιακά αναμένονται να αντικατασταθούν και τα βλήματα MM40 Block 2 Mod1 που εξοπλίζουν το τρίτο σκάφος ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΔΗΣ (Ρ69) από Block 3, εξασφαλίζοντας επέκταση της μέγιστης απόστασης βολής από 72km σε 180km αλλά και ικανότητα μεταβολής πορείας σε ενδιάμεσα σημεία της διαδρομής (waypoints) τα οποία κατά πληροφορίες μπορούν να υπερβούν τα 10. Πρόκειται μάλιστα για τετραδιάστατα σημεία -γεωγραφικό μήκος και πλάτος, υψόμετρο, χρόνος- επιτρέποντας την παράκαμψη νησιών ή εξάρσεων της ακτογραμμής, για την αιφνιδιαστική εμφάνιση σε περιορισμένη απόσταση από τον στόχο, καθώς και για τον κορεσμό των αμυντικών συστημάτων με ταυτόχρονη άφιξη πολλαπλών βλημάτων. Παρέχεται επίσης ικανότητα βολής σε γεωγραφικές συντεταγμένες με καθοδήγηση GPS, για προσβολή ελλιμενισμένων πλοίων και επάκτιων στόχων. Το MM40 Block 3 δεν προορίζεται για την προσβολή χερσαίων στόχων σε σημαντικό βάθος από τις ακτές του αντιπάλου. Η υπέρπτηση εδάφους εκτελείται κατά πάσα πιθανότητα σε σταθερό ύψος μεταξύ ενδιάμεσων σημείων διαδρομής, ενώ ο ερευνητής ραντάρ δεν μπορεί να διακρίνει επίγειους στόχους.

Κατά τα λοιπά, το ΜΜ40 Block 3 διατηρεί τα προηγμένα χαρακτηριστικά επιλογής στόχου, διείσδυσης στις ζώνες εμπλοκής των αμυντικών συστημάτων του και προσβολής του, τα οποία είναι διαθέσιμα στο Block 2 Mod1. Στα χαρακτηριστικά αυτά περιλαμβάνεται ο προαιρετικός ακανόνιστος ελικοειδής (corkscrew) τερματικός ελιγμός για την αποφυγή πυρών από Οπλικά Συστήματα Εγγύς προστασίας (CIWS) ελαφρών αυτόματων πυροβόλων. Βλήματα τα οποία προσεγγίζουν χωρίς να εκτελούν ελιγμό, παρουσιάζουν για τα CIWS μηδενική ή εξαιρετικά χαμηλή γωνιακή ταχύτητα προς συγκεκριμένη σταθερή κατεύθυνση, επιτρέποντας την πρόβλεψη της μελλοντικής θέσης τους και επομένως την ακριβή σκόπευση των πυρών. Ο ακανόνιστος ελικοειδής ελιγμός του Exocet Block 2 σημαίνει πως η προηγούμενη μεταβολή της θέσης του δεν μπορεί να υποστηρίξει την πρόβλεψη της μελλοντικής, υπονομεύοντας την αποτελεσματικότητα των CIWS.
strategy