Για ποιους λόγους δεν πρέπει να μπει η Τουρκία στην ΕΕ του Γιώργου Ι. Κασιμάτη*

Aπό χρόνια έχει δρομολογηθεί μια όχι συνηθισμένη διαδικασία, που αναφέρεται ως «ενταξιακή πορεία» της Τουρκίας, με στόχο την ένταξη της χώρας αυτής στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς δέσμευση για θετική κατάληξη. Το ζήτημα που θα μας απασχολήσει εδώ είναι εάν η ένταξη στην ΕΕ της Τουρκίας ως πλήρους μέλους δημιουργεί θεσμικού χαρακτήρα προβλήματα στο όλο σύστημα οργάνωσης και λειτουργίας της. Το σύνθετο αυτό πρόβλημα δεν φαίνεται, επίσημα τουλάχιστον, να συζητείται. Αν σκεφθεί, όμως, κανείς λογικά, δεν μπορεί παρά να υποθέσει ότι βρίσκεται ως πρόβλημα στο μυαλό των πολιτικών ηγεσιών της Ένωσης.

Τι εννοούμε «θεσμικού χαρακτήρα προβλήματα» που θα δημιουργήσει η τυχόν ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Εξαρχής διευκρινίζομε ότι τα προβλήματα αυτά δεν αναφέρονται στη διαφορά θρησκεύματος που υπάρχει μεταξύ των χριστιανικών λαών της ΕΕ και του ισλαμικού λαού της Τουρκίας, ούτε σε άλλες πολιτισμικές διαφορές. Δεν έχουν, επίσης, καμιά σχέση με παλιές εθνικιστικές θεωρίες και θρησκευτικές και άλλου είδους ρατσιστικές αντιλήψεις, που οδηγούν σε διακρίσεις και καταπιέσεις κοινωνικών ομάδων και μειονοτήτων σε καταπιέσεις, οι οποίες σε άλλες εποχές έφθαναν μέχρι και σε γενοκτονίες. Όλα αυτά ασφαλώς, που κατάφωρα παραβιάζουν κάθε ιδέα δημοκρατίας και δικαιωμάτων του ανθρώπου, δεν μπορεί να έχουν θέση στη σύγχρονη πολιτική σκέψη. Τα προβλήματα, επίσης, που θέτομε σ’ αυτό το άρθρο δεν έχουν σχέση με την «πολυπολιτισμικότητα», που επικαλούνται οι υποστηρικτές της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ. Αν και το ζήτημα αυτό, όπως διατυπώνεται, είναι πολύ αόριστο και αβασάνιστο για ένα πολιτειακό ή πολιτικό σύστημα με περιορισμένο σχετικά γεωγραφικό χώρο και με αυστηρή εσωτερική νομιμότητα, όπως η ΕΕ, ωστόσο εμείς εδώ δεν αποκηρύσσομε την «πολυπολιτισμικότητα», εφόσον η ίδια δεν στραγγαλίζεται από μια σκληρή και ομοιογενή νομιμότητα. Θέτομε εδώ ακριβώς αυτό που προστατεύει την πολυπολιτισμικότητα στο επίπεδο εφαρμογής των θεσμών.

Η ΕΕ αποτελεί το μόνο οργανισμό υπερεθνικής εξουσίας στον πλανήτη που έχει προχωρήσει σε οργάνωση εξουσιών, τέτοια που να πλησιάζει σήμερα την οργάνωση ομοσπονδίας κρατών ή ομοσπονδιακού κράτους, τείνοντας συνεχώς προς αυτή την ολοκλήρωση. Θεμέλια της δομής και οργάνωσής της ήταν εξαρχής δύο βασικές αρχές, που ίσχυαν ανέκαθεν για όλες τις ομοσπονδίες κρατών: α) Η υψηλού βαθμού ομοιογένεια των λαών και κρατών-μελών ως προς την ευρύτερη κοινωνική, πολιτική και θεσμική αντίληψη του ρόλου του κράτους, ως προς την πολιτική πρακτική της δημοκρατίας και ως προς την πρακτική εφαρμογής των βασικών αρχών νομιμότητας. β) Η αποδοχή από όλα τα κράτη-μέλη της απαραίτητης μορφής εξισορρόπησης δυνάμεων ως προς τη συμμετοχή τους στα κεντρικά όργανα λήψης των αποφάσεων. Η συμμετοχή αυτή στηρίζεται στην αρχή της αναλογικότητας, με βάση το μέγεθος των κρατών-μελών.

Δεν είναι ανάγκη να είναι κανείς ειδικός για να αντιληφθεί ότι η ένταξη ως πλήρους μέλους ενός κράτους με τόσο μεγάλο λαό όπως η Τουρκία θα ανατρέψει άρδην το συσχετισμό των πολιτικών δυνάμεων

Η ΕΕ αποτελεί σήμερα πολιτειακή οντότητα με καταστατικό χάρτη τις ενοποιημένες συνθήκες και εντός ολίγου το ενιαίο «Σύνταγμα της Ευρώπης» (τη Συνταγματική Συνθήκη). Ασκεί αυτοδύναμα κυρίαρχη κεντρική εξουσία, με βάση τα κυριαρχικά δικαιώματα που της παραχώρησαν τα κράτη-μέλη της. Ο καταστατικός της χάρτης δεσμεύει όλα τα κράτη-μέλη και έχει αυξημένη τυπική ισχύ απέναντι ακόμη και στα συντάγματά τους. Το δίκαιο της ΕΕ ισχύει και στο εσωτερικό των κρατών-μελών και υπερέχει σε ισχύ από το εθνικό δίκαιο. Οι πολίτες των κρατών-μελών είναι και πολίτες της ΕΕ. Τέλος, τουλάχιστον το 85-90% της οικονομικής, της δημοσιονομικής και της κοινωνικής ζωής και πολιτικής ρυθμίζεται στις Βρυξέλλες. Αυτό το είχε επισημάνει ο Delors ήδη από το 1988. Επιπλέον δε, η Ένωση έχει χτίσει εδώ και δεκαετίες, και χτίζει συνεχώς μέσω της υπερεθνικής νομοθετικής, εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, μια ενιαία, πυκνή και γρανιτένια νομιμότητα, που επιβάλλεται στα κράτη-μέλη με ανυποχώρητη αυστηρότητα. Πρέπει δε να υπογραμμιστεί ότι η ενιαία αυτή νομιμότητα στηρίζεται στην ομοιογένεια νομιμότητας που υπάρχει σε όλα τα κράτη-μέλη.

Για να γίνουν πιο σαφή τα προβλήματα που θα δημιουργήσει η τυχόν ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, ας δούμε μερικά βασικά παραδείγματα από την πραγματικότητα λειτουργίας των δύο συστημάτων, από την πρακτική εφαρμογής των αρχών της δημοκρατίας και από την αντίληψη νομιμότητας που ισχύουν στις έννομες τάξεις της Ένωσης και του τουρκικού κράτους.

Πρώτο παράδειγμα

Όπως ήδη σημειώσαμε, τα βασικά όργανα της ΕΕ οργανώθηκαν και λειτουργούν συλλογικά, σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας που έχει βάση το μέγεθος των λαών των κρατών-μελών. Έχει συγκροτηθεί, δηλαδή, και λειτουργεί το όλο σύστημα εξουσίας της Ένωσης στη βάση μιας συμφωνημένης από όλα τα κράτη-μέλη ποσοτικής ή ποσοστιαίας συμμετοχής σ’ αυτό, που διασφαλίζει την επίσης αποδεκτή από όλα ισορροπία δυνάμεων. Το σύστημα αυτό είναι θεσμοθετημένο και λειτουργεί από χρόνια χωρίς τριβές, παρά τη διαφορά ισχύος μεταξύ των μελών. Από την οργανωτική δομή της Ένωσης, προκύπτει αβίαστα ότι δεν υπολογίστηκαν για το σύστημα αυτό λαοί του μεγέθους της Τουρκίας. Δεν είναι ανάγκη να είναι κανείς ειδικός για να αντιληφθεί ότι η ένταξη ως πλήρους μέλους ενός κράτους με τόσο μεγάλο λαό όπως η Τουρκία θα ανατρέψει άρδην το συσχετισμό των πολιτικών δυνάμεων στο όλο σύστημα εξουσίας της Ένωσης και θα μεταβληθεί ριζικά το status εξουσίας των παλαιών μελών. Η αρχή της αναλογικότητας, που έχει γίνει αποδεκτή από όλους, θα ανατραπεί. Για να μην γίνει αυτό, θα πρέπει να αλλάξει ολόκληρο το θεσμικό σύστημα συμμετοχής των κρατών-μελών στα κεντρικά όργανα εξουσίας της Ένωσης. Θα πρέπει, δηλαδή, να ανασυγκροτηθεί εξαρχής η ΕΕ, με αναδιανομή των εξουσιών στα κράτη-μέλη. Αλλά και σ’ αυτή την περίπτωση, πώς θα παραβιαστεί η αρχή της αναλογικότητας εις βάρος της Τουρκίας; Αυτά όλα θα έχουν, ασφαλώς, απρόβλεπτες συνέπειες: Διαμόρφωση διαλυτικών και διχαστικών τάσεων, δημιουργία νέων εστιών εσωτερικής και διεθνούς εξάρτησης της Ευρώπης κ.ά. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι αυτά μπορεί να γίνουν εύκολα αποδεκτά όχι μόνο από τις σημερινές μεγάλες δυνάμεις της Ένωσης, αλλά και από τα μικρά κράτη-μέλη.

Δεύτερο παράδειγμα

Είναι γνωστό σε όλους ότι από την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης και τα είκοσι επτά της ΕΕ, οι θεσμοί τους, το δίκαιό τους, η ερμηνεία και η εφαρμογή των νόμων τους, η έννοια των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη στην εφαρμογή τους, η αντίληψη των σχέσεων των φύλων, η αντίληψη της οικογένειας και της εκπαίδευσης, οι σχέσεις κράτους και θρησκείας και ολόκληρο το σύστημα νομιμότητας και θεσμών είναι σε όλη τους την έκταση και την ουσία κοσμικά. Πλήρως κοσμικό είναι και το σύστημα νομιμότητας της όλης ΕΕ, αφού, όπως είπαμε, διαπλάστηκε πάνω στις βάσεις των κρατών-μελών του. Αυτή η ομοιογένεια στην αντίληψη του δικαίου και των αρχών της δημοκρατίας δεν μπορεί να υπάρξει εύκολα και χωρίς τριβές, αν ενταχθεί Τουρκία στην ΕΕ. Η επίδραση της θρησκείας στη λειτουργία της δημοκρατίας και στο όλο πολιτικό σύστημα, καθώς και στο σύστημα προστασίας των δικαιωμάτων στο κοινωνικό και το πολιτικό επίπεδο είναι πολύ ισχυρή στη γειτονική χώρα. Παρά τον σχετικά υψηλό βαθμό κοσμικότητας του τουρκικού ισλαμισμού, ή του νεοοθωμανισμού, οι συγκρούσεις μεταξύ κοσμικής και θρησκευτικής αντίληψης ως προς τη λειτουργία των θεσμών και την ερμηνεία του δικαίου στην πράξη θα είναι συνεχείς και καθημερινές. Η νομοθετική και η εν γένει ρυθμιστική πρακτική της Ένωσης και η νομολογία του Δικαστηρίου της θα είναι συνεχώς αντιμέτωπες με βαθιές συγκρούσεις σε όλα τα επίπεδα του κοινωνικού βίου. Και στις δύο πλευρές θα δημιουργείται συνεχώς καταπίεση συνείδησης: Καταπίεση κοσμικής συνείδησης νομιμότητας στην ΕΕ και καταπίεση θρησκευτικής και ηθικής συνείδησης στην τουρκική κοινωνία. Η καταπίεση αυτή θα έχει, ασφαλώς, αντικοινωνικές και αντιδημοκρατικές διαστάσεις – κάτι που δεν συμβιβάζεται με τη σύγχρονη αντίληψη της δημοκρατικής κοινωνίας που επιδιώκουν η Ένωση και οι λαοί της. Πρέπει δε να επισημάνομε και τον κίνδυνο οι θρησκευτικές αξιώσεις του τουρκικού μωαμεθανισμού να αναζωπυρώσουν και να τροφοδοτήσουν στις άλλες χώρες της ΕΕ αντίστοιχες θρησκευτικές αξιώσεις των Εκκλησιών και των θρησκευόμενων οπαδών των τριών χριστιανικών δογμάτων που επικρατούν σ’ αυτές, με αλυσιδωτή επέκταση σε όλες τις θρησκευτικές μειονότητες και ομάδες των ευρωπαϊκών λαών. Η αρχή της απαγόρευσης θρησκευτικών διακρίσεων θα ισχύσει, με τον τρόπο αυτό, προς αντίστροφη κατεύθυνση από εκείνη που έχει ο βασικός σκοπός της.

Τρίτο παράδειγμα

Η βαθιά πολιτική διάσταση μεταξύ του τουρκικού κράτους και του κουρδικού έθνους αποτελεί πολιτικό φαινόμενο, ανάλογο του οποίου δεν έχει αντιμετωπίσει μέχρι σήμερα το πολιτικό και το νομικό σύστημα της ΕΕ. Η πολιτική αυτή διάσταση ασφαλώς θα αποτελεί εστία και πηγή πολιτικών και νομικών προβλημάτων, τα οποία δεν θα είναι αμελητέα. Μέσω αυτού του προβλήματος, θα εισέλθει και θα δημιουργηθεί ένας νέος τομέας εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής στην ΕΕ με πολλά ακανθώδη ζητήματα. Το σημαντικότερο είναι ότι η εξωτερική πολιτική της Ένωσης θα εμπλακεί άμεσα με ένα από τα πολυπλοκότερα σε συγκρούσεις συμφερόντων πρόβλημα της διεθνούς πολιτικής σκακιέρας.

Τέταρτο παράδειγμα

Τα περισσότερα κράτη του κόσμου έχουν δημοκρατικά συντάγματα, αλλά δεν έχουν όλα δημοκρατία. Από αυτά που μπορεί να θεωρηθούν ότι έχουν δημοκρατία –με την έννοια εδώ της «αστικής δημοκρατίας» που ισχύει στην ΕΕ και στο Συμβούλιο της Ευρώπης– ορισμένα δεν έχουν πλήρη και αδιαμφισβήτητη εφαρμογή των θεσμών της και του δημοκρατικού συντάγματος. Σε αυτές τις περιπτώσεις λέμε ότι υπάρχει ένας βαθμός «εικονικότητας» του συντάγματος. Υπάρχει, δηλαδή, σημαντική απόσταση ανάμεσα στις τυπικές διακηρύξεις και εγγυήσεις του συνταγματικού κειμένου και στην εφαρμογή τους στην πράξη. Με τα κριτήρια της «φιλελεύθερης αστικής δημοκρατίας» (χωρίς να λαμβάνομε εδώ υπόψη μας τα μεγάλα δημοκρατικά της ελλείμματα και τα σημεία της βαθιάς της κοινωνικοπολιτικής κρίσης) τα συντάγματα των κρατών-μελών της ΕΕ θεωρούνται ότι έχουν την πληρέστερη εφαρμογή των συνταγματικών τους αρχών και εγγυήσεων στην πράξη μεταξύ των δημοκρατιών του κόσμου. Αυτό δεν συμβαίνει και με την Τουρκική Δημοκρατία, η οποία παρουσιάζει σε πολλά σημεία έλλειμμα εφαρμογής του Συντάγματός της. Η διάσταση αυτή μεταξύ της συνταγματικής πραγματικότητας και γενικότερα της πραγματικότητας νομιμότητας που υπάρχει μεταξύ της Τουρκίας από το ένα μέρος και από το άλλο της ΕΕ, ως ενότητας και των κρατών-μελών της χωριστά, θα δημιουργήσει συγκρούσεις νομιμότητας ανάλογες με αυτές που επισημάναμε αμέσως πιο πάνω. Οι θέσεις της νομολογίας του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σε πολλές περιπτώσεις του καθημερινού βίου που θα αφορούν την αντίληψη δημοκρατίας, ελευθερίας, ισότητας και δικαιωμάτων του ανθρώπου, δεν θα ανταποκρίνονται στη συνείδηση του μεγαλύτερου μέρους του τουρκικού λαού. Αντίθετα, θα δημιουργούν καταπιέσεις, που θα έχουν και πολιτικές συνέπειες για την ΕΕ.

Από τα λίγα αυτά παραδείγματα –υπάρχουν ασφαλώς και άλλα–, γίνεται φανερό ότι η αρχή της σχετικής ομοιογένειας, που υπάρχει σήμερα στη θεσμική συγκρότηση και λειτουργία της ΕΕ και είναι πια εδραιωμένη και αναγκαία για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, θα διαταραχθεί βαθύτατα από την τυχόν ένταξη σ’ αυτή της Τουρκίας ως πλήρους μέλους. Η καταστατική δομή και το ευρωπαϊκό κεκτημένο, που αποτελούν τα θεμέλια και τον πυρήνα της θεσμικής ισχύος της Ένωσης, θα έχουν να αντιμετωπίσουν σοβαρούς κλονισμούς και αναθεωρήσεις. Η ευρωπαϊκή νομιμότητα, που αποτελεί σήμερα το ισχυρότερο όπλο συνοχής της Ένωσης, θα υποστεί σοβαρή αποδυνάμωση. Γι’ αυτό, είναι απορίας άξιο πώς άρχισε καν «η ενταξιακή πορεία» της γειτονικής χώρας, πώς συνεχίζεται και πώς στηρίζεται από ορισμένα κράτη-μέλη, στα οποία ανήκουν η Ελλάδα και η Κύπρος. Είναι, ασφαλώς, γνωστοί οι λόγοι ειδικών συμφερόντων, που προβάλλονται για τη στήριξη της ένταξης. Πιθανόν όλοι να γνωρίζουν, τόσο οι σχεδιαστές αυτής της ενταξιακής πορείας, όσο και οι υποστηρικτές της, ότι πρόκειται για ένα διπλωματικά αναγκαίο ιντερμέτζο, που θα ακολουθήσει η τελική ειδική σχέση της Τουρκίας με την Ένωση. Αυτό, πάντως, που πρέπει να επισημανθεί ως κατακλείδα είναι ότι η ουσία και η ισχύς της ΕΕ βρίσκονται στα θεσμικά της θεμέλια. Αυτό αποτελεί την πρώτη πολιτική της Ένωσης.

Πειραιάς, Νοέμβριος 2009

* Ο Γιώργος Ι. Κασιμάτης είναι Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εισηγήσεις για εξομοίωση του εύρους ΕΕΧ και Χωρικών Υδάτων στο Αιγαίο

Δημοσίευμα του περιοδικού Επίκαιρα αναφέρει ότι υπάρχουν εισηγήσεις συμβούλων του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου να προχωρήσει η Ελλάδα σε κατά περίπτωση επέκταση των Χωρικών Υδάτων από τα 6ν.μ. που είναι σήμερα σε διαφορετικό εύρος κατά τόπους, αναλόγως του γεωγραφικού σημείου, και σε ανάλογη προσαρμογή του Εθνικού Εναέριου Χώρου από τα σημερινά 10ν.μ. Να οριστούν δηλαδή τα θαλάσσια σύνορα στα 8 ή 10ν.μ. σε διαφορετικές περιοχές και σε ορισμένες περιπτώσεις να παραμείνουν αμετάβλητα στα 6ν.μ., παράλληλα δε, να υπάρξει ανάλογη μείωση στο εύρος του Ε.Ε.Χ ώστε να συμπίπτουν.
strategy-geopolitics

Βέτο στην ένταξη της Τουρκίας

Ακόμα μια φορά καταγράφηκε η αντίθεση της πλειοψηφίας της κοινής γνώμης στην ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση από τη στιγμή που δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος της ΕΕ, στην εκδήλωση που διοργάνωσε την Τρίτη στην Παλαιά Βουλή η Ένωση για τη Διαφύλαξη της Ευρωπαϊκής Ταυτότητας, στην οποία παρευρέθηκαν πάνω από 800 άτομα. Μεστές, καίριες και εύστοχες ήταν οι τοποθετήσεις των ομιλητών Γιάννη Μαρίνου, Πάνου Παναγιωτόπουλου, Νικόλα Τ. Παπαδόπουλου, Σταύρου Λυγερού και Γιώργου Καραμπελιά. Τον συντονισμό είχε ο δημοσιογράφος Γιάννης Τριάντης.

Ταυτόχρονα, σε κυρίαρχες ελίτ και μεγάλο μέρος των ΜΜΕ σε πολλές χώρες της ΕΕ πρυτανεύουν κυνικές αντιλήψεις και ακολουθείται στάση που μπορεί να χαρακτηριστεί κλασικός καιροσκοπισμός.

Ο τέως ευρωβουλευτής Γ. Μαρίνος έκανε αναφορά στη διαφορετικότητα ανάμεσα στον ευρωπαϊκό πολιτισμό και στα πολιτισμικά πρότυπα των οποίων είναι φορέας το Ισλάμ. Επισήμανε ακόμα μια φορά το εμφανές έλλειμμα δημοκρατίας που εξακολουθεί να χαρακτηρίζει την κοινωνική και πολιτική ζωή στη σημερινή Τουρκία.

Ο πρώην υπουργός, και νυν εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ, Πάνος Παναγιωτόπουλος, θύμισε την κομβική σημασία που διαδραμάτισε το «Όχι» του κυπριακού λαού στο Σχέδιο Ανάν και από ποιους κινδύνους διαφύλαξε εκείνη η επιλογή την Κύπρο και την Ελλάδα, υπογραμμίζοντας, μέσα σε πληθώρα χειροκροτημάτων, πως η Ελλάδα πρέπει να πάψει να θεωρεί θέσφατο και δεδομένη την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Από τον δημοσιογράφο Στ. Λυγερό αναλύθηκε επαρκώς η αδιαλλαξία της Τουρκίας στο Κυπριακό και η απόπειρα αναθεώρησης του υπάρχοντος διεθνούς καθεστώτος στο Αιγαίο και στη Θράκη.

Υπογράμμισε πως, ακόμα και όσοι -λανθασμένα- συνηγορούν για την ένταξη της Τουρκίας, θα έπρεπε να βάλουν βέτο στη συνέχιση των διαπραγματεύσεων, δεδομένου ότι η Τουρκία δεν ανταποκρίνεται σε καμία από τις υποχρεώσεις της.

Ο αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ και βουλευτής στην κυπριακή Βουλή Νικόλας Παπαδόπουλος, γιος του αείμνηστου Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου, που ήρθε στην Αθήνα για την εκδήλωση μαζί με την αδελφή του Αναστασία, και καταχειροκροτήθηκε, υπογράμμισε πως η Κύπρος πρέπει, επιτέλους, να βάλει φραγμό στην περαιτέρω συνέχιση των διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την ΕΕ, όσο η πρώτη δεν τηρεί τις συμβατικές υποχρεώσεις της, και αυτό πρέπει να γίνει στη Σύνοδο του Δεκεμβρίου.

Τέλος, ο συγγραφέας Γιώργος Καραμπελιάς τόνισε πως η διαπνεόμενη από νεοοθωμανικές αντιλήψεις Τουρκία, αξιοποιώντας τις μουσουλμανικές μειονότητες στα Βαλκάνια, προωθεί τα σχέδιά της για μια περιφερειακή ηγεμονία, που προϋποθέτουν τη δορυφοροποίηση και της Ελλάδας. Όμως τίποτε δεν είναι τελεσίδικα χαμένο, η Ελλάδα μαζί με την Κύπρο και τις βαλκανικές χώρες, που βρίσκονται ή θα εισέλθουν στην ΕΕ, μπορούν να συγκροτήσουν έναν βαλκανικό πόλο, ικανό να εξισορροπήσει τη νεοοθωμανική Τουρκία.

Αναδείχτηκαν επίσης οι λόγοι που συνηγορούν και που δικαιολογούν το πάγωμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης υπογράφτηκαν εκατοντάδες ψηφίσματα της Επιτροπής για τη Διαφύλαξη της Ευρωπαϊκής Ταυτότητας, με αίτημα οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, και πρώτα από όλες η δική μας, να απορρίψουν οριστικά την τουρκική υποψηφιότητα.

Εξάλλου την Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα συγκέντρωση ενάντια στην ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ και θα ακολουθήσει πορεία προς τα γραφεία της ΕΕ στην Αθήνα και κατόπιν στην πρεσβεία της Τουρκίας.
Το Παρόν

Υπουργείο Εξω(φρεν)ικών

-Επέμεινε και αυτήν την εβδομάδα ο πρωθυπουργός ότι δεν συζητά με την Τουρκία θέματα ελλήνων πολιτών, και είμαστε απόλυτα πρόθυμοι να το πιστέψουμε. Μήπως όμως θα έπρεπε να εξηγήσει στον κάθε κύριο Νταβούτογλου ότι συνιστά πρόκληση και πολιτική υπονόμευση μιας κυβέρνησης που θέλει να είναι φιλική με την Τουρκία το να δηλώνει ότι συζήτησε τα θέματα μειονοτήτων σε Ελλάδα και Τουρκία με τον Γ. Παπανδρέου; Να πιστέψουμε ότι πιθανότατα τα βγάζει από το μυαλό του ο κ. Νταβούτογλου και είναι μυθομανής; Ας μας πει κάποιος δημοσίως…

-Υπηρεσία θα προσφέρει ο κ. Παπανδρέου, ο οποίος είναι γνωστός και δημοφιλής στη μειονότητα για τις ανοικτές του απόψεις, εάν κόψει οριστικά τη φαγούρα του κ. Ερντογάν για διαπραγμάτευση μειονοτικών ζητημάτων, απελευθερώνοντας τη μειονότητα από τα δεσμά του κάθε τούρκου προξένου και του κάθε τούρκου πολιτικάντη…

-Αυτός είναι στην κυριολεξία ο σεβασμός της αξιοπρέπειας όλων των ελλήνων πολιτών. Ας ελπίσουμε ότι ο κ. Παπανδρέου θα το καταλάβει και θα το υλοποιήσει.

-Αν κρίνουμε βεβαίως από την επιλογή της κ. Θάλειας Δραγώνα στη γενική γραμματεία του υπουργείου Παιδείας, τα πράγματα μπερδεύονται.

-Όσο διαιωνίζονται τα ειδικά γραφεία εκπαίδευσης μουσουλμανοπαίδων, τα ειδικά γραφεία κατάρτισης μουσουλμάνων και όλοι αυτοί οι κρατικοί μηχανισμοί που απλώς ροκανίζουν τον κορβανά νομίζοντας ανά περίπτωση ότι είτε καλοπιάνουν τον τούρκο πρόξενο και τον ψευδομουφτή είτε «ταΐζουν» υποτιθέμενους πράκτορες, δεν θα υπάρξει σωτηρία.

-Η κ. Δραγώνα έχει συνδεθεί με ένα πρόγραμμα επιμόρφωσης το οποίο έχει απορροφήσει δεκάδες εκατομμύρια δραχμών και σήμερα το τρέχει η παλιά συνεργάτιδά της, οπότε ο διορισμός της στο υπουργείο Παιδείας είναι λανθασμένο μήνυμα.

-Αν θέλει κάποιος να βοηθήσει τη μειονότητα υπάρχει τρόπος: Ας ανοίξουν παντού σχολεία. Δημόσια σχολεία, όπου τα παιδιά της μειονότητας θα διδάσκονται τη μητρική τους γλώσσα και θα εφοδιάζονται με γνώσεις που θα μπορούν να τους οδηγούν στα Πανεπιστήμια, στην επαγγελματική αποκατάσταση, στην ομαλή ένταξη στην κοινωνία.

-Έχουν αλλάξει τα πράγματα στη Θράκη από τη δεκαετία του ’80, και ο πρώτος και καλύτερος για να το πιστοποιήσει αυτό είναι ο διευθυντής του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού, πρέσβης Δ. Παρασκευόπουλος, που υπηρέτησε τότε εκεί.

-Αν ακούσαμε καλά τις δηλώσεις του, ο κ. Νταβούτογλου επιμένει στα στρατιωτικού τύπου Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης που έχει προτείνει η χώρα του για το Αιγαίο.

Όχι, δεν προβλέπουν την άρση των αμφισβητήσεων κ.λπ., αλλά απλώς τον περιορισμό της ελληνικής αντίδρασης όταν τα τουρκικά μαχητικά εισέρχονται στο FIR Αθηνών και παραβιάζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο. Η τουρκική λογική είναι η ωραία παλιά κλασική συνταγή του ανατολίτικου παζαριού: «Θα περιορίσετε την αντίδρασή σας στα τουρκικά μαχητικά κι έτσι θα περιορισθεί αυτομάτως η ένταση», λένε οι Τούρκοι, και το τραγικό είναι ότι κάποιοι το συζητούν στην Αθήνα. Πολύ απλά, εάν πετάξουν πάνω από τη Ρόδο ή πάνω από την Κρήτη τα τουρκικά μαχητικά και τους καταδιώξουν οι πιλότοι μας, τότε πιθανότατα θα κατηγορηθούμε ότι εμείς δημιουργούμε ένταση και παραβιάζουμε τον Code of Conduct (Κώδικας Συμπεριφοράς) στο Αιγαίο.

-Κατά τα άλλα, ο κ. Νταβούτογλου θεωρεί ότι όλα τα προβλήματα είναι περισσότερο ψυχολογικά παρά ουσίας, και έτσι κρίνει και τα ελληνοτουρκικά. Καταπληκτική ιδέα. Τότε ας αρχίσουμε λοιπόν με μια απλή δήλωση που δεν έχει ούτε καν ψυχολογικό κόστος, ότι «τα Ύμια ανήκουν στην Ελλάδα», ας συνεχίσουμε με μια λειτουργία στην Αγιά Σοφία που θα μας ανεβάσει ψυχολογικά και μετά, αν χρειασθεί, πάμε και στην «ασήμαντη» ουσία, κατά τη θεωρία του κ. Νταβούτογλου...

-Ας τελειώσει αυτή η πλάκα. Τα προβλήματα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν τα προκαλεί η Ελλάδα, αλλά η Τουρκία και η πρόθεσή της να αμφισβητήσει το στάτους κβο. Αν ο κ. Νταβούτογλου θεωρεί ότι το θέμα είναι κυρίως ψυχολογικό, τότε ας κάνει το βήμα που οφείλει. Να δηλώσει ότι δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση εις βάρος της Ελλάδας. Ούτε γκρίζες ζώνες, ούτε ιδέες για υφαλοκρηπίδες και ζώνες δικαιοδοσίας μέχρι το κέντρο του Αιγαίου, ούτε μεγαλοϊδεατισμοί με όχημα υποτιθέμενες «τουρκικές κοινότητες» σε Θράκη, Ρόδο, Κω.

DΤις υπόλοιπες θεωρίες ας τις ξεφουρνίζει σε αυτούς που είναι θαμπωμένοι από το μεγαλείο του και δεν μπορούν καν να του υποβάλουν αυτονόητα ερωτήματα (τέτοιοι «πρόθυμοι» υπήρξαν και στην Αθήνα, αυτοί που επελέγησαν να προβάλουν τις απόψεις του με τη μορφή υποτιθέμενων συνεντεύξεων...).

-Με την ευκαιρία, να θέσουμε και το εξής ερώτημα: Από τη στιγμή που μπορεί –και ορθά– ο κ. Νταβούτογλου, επισκεπτόμενος την Αθήνα, να πηγαίνει να αποτίει φόρο τιμής σε τούρκους στρατιώτες που είναι θαμμένοι στο νεκροταφείο της Νίκαιας (τον Ιούνιο είχε ανακαλύψει τουρκικό νεκροταφείο ακόμη και στην Κέρκυρα), πότε θα βρεθεί ένας έλληνας πολιτικός να εφαρμόσει την αμοιβαιότητα και να επισκεφθεί την Κιουτάχεια, το Εσκί Σεχίρ, το Αϊδίνι ή τόσους άλλους τόπους μαρτυρίου για ν’ αφήσει ένα στεφάνι στη μνήμη των νεκρών μας; Δυστυχώς υποψιαζόμαστε ότι δεν χορηγεί τέτοιες άδειες ο κ. Νταβούτογλου, όσο κι αν θα θεωρεί το θέμα... ψυχολογικό.

-Εντατικοποίηση συνομιλιών ζητά η Τουρκία. Τρέχουν και επισπεύδουν οι κ. Χριστόφιας και Ταλάτ, που αποφάσισαν τον Ιανουάριο να συζητούν όλη την ημέρα σε συναντήσεις που θα έχουν στα σπίτια τους εναλλάξ. Και μαζί να κοιμούνται, και σε μοναστήρι να κλειστούν, που λέει ο λόγος, εάν η Τουρκία δεν αισθανθεί ότι το ανεπίλυτο του Κυπριακού θα της στοιχίσει ακριβά, δεν πρόκειται να συναινέσει σε αξιοπρεπή λύση. Ακόμη κι αν αναγκάσουν ή εκφοβίσουν τον κ. Χριστόφια, τέτοιες λύσεις δεν περνάνε στα δημοψηφίσματα, όσα βράδια και όσα πρωινά κι αν περάσουν παρέα οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων...


> Η μόνιμη αντιπροσωπεία της χώρας μας στις Βρυξέλλες με τι ακριβώς ασχολείται; Βλέπουμε να κυκλοφορούν το ένα μετά το άλλο τα σχέδια της σουηδικής προεδρίας για τη Σύνοδο της επόμενης Πέμπτης και ουδεμία παρέμβαση φαίνεται να γίνεται. Τουλάχιστον τέτοια που να έχει αποτέλεσμα. Ο νέος μόνιμος αντιπρόσωπος κ. Σωτηρόπουλος θα πρέπει τώρα να αποδείξει ότι δεν ήταν ετερόφωτος όταν διηύθυνε το διπλωματικό γραφείο του κ. Σημίτη στους χειρισμούς δύσκολων υποθέσεων με την ΕΕ...


> Στην έναρξη των εργασιών της Συνόδου υπουργών Εξωτερικών του ΟΑΣΕ δόθηκε η ευκαιρία να συναντηθούν μετά από πολύ καιρό δυο παλιοί και αχώριστοι συνεργάτες. Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Παπούλια υποδέχθηκε ο υπεύθυνος για το task force της ελληνικής προεδρίας, πρέσβης Ν. Καλαϊτζιανός, ο οποίος ως διευθυντής του διπλωματικού γραφείου του τότε υπουργού Εξωτερικών Κ. Παπούλια είχε βάλει και αυτός τη σφραγίδα του στο υπουργείο και στην εξωτερική πολιτική τη δεκαετία του ’90 αλλά και το επόμενο μικρό διάστημα που ο κ. Παπούλιας υπηρέτησε ως επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας.
Το Παρόν

«Μόνο για την υφαλοκρηπίδα»

Προφορική πρώτη απάντηση Παπανδρέου στην επιστολή Ερντογάν για εκτενή διμερή διάλογο. Ικανοποίηση Λαβρόφ για τη στάση της Αθήνας στο θέμα του αγωγού και των ρωσικών προτάσεων στον ΟΑΣΕ

Η Ελλάδα ενημέρωσε το πρωί της Τετάρτης ότι η επίσκεψη του Αχμέτ Νταβούτογλου στο Μαξίμου δεν θα συνδυαστεί με επίσημη απάντηση στην επίστολή Ερντογάν περί εκτενούς διμερούς διαλόγου ώστε να διευθετηθεί το σύνολο των διμερών θεμάτων.

Ωστόσο όπως προέκυψε κατά την συνάντηση του Γ.Παπανδρέου και του Δημ.Δρούτσα με τον Τούρκο υπουργός Εξωτερικών, η χώρα μας αποφεύγει να ανοίξει βεβιασμένα πολλά θέματα (και να δώσει επιχειρήματα στην Τουρκία ενόψει της αξιολόγησής της από την ΕΕ), παραμένοντας στην πάγια ελληνική θέση ότι το μόνο διμερές θέμα που υφίσταται είναι αυτό της υφαλοκρηπίδας.

Ετσι, ο Ελληνας πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών και ο αναπληρωτής του στο υπουργείο διεμήνυσαν στον κ.Νταβούτογλου ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη επί του παρόντος να ξεκινήσει διερευνητικές επαφές για το συγκεκριμένο θέμα, στο οποίο μπορεί να υπάρξει σύντομα μία κοινώς αποδεκτή ρύθμιση, ακόμη και με προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Θετικό κλίμα

Στις δηλώσεις που ακολούθησαν τη συνάντηση, ο Δημ.Δρούτσας έκανε λόγο για εξαιρετικό κλίμα και πρόθεση να συνεχιστεί, στο πνεύμα της συνεργασίας το διάστημα 1999-2004.

«Συμφωνήσαμε για μια συνεργασία και των δύο χωρών προς αμοιβαίο όφελος αλλά και προς όφελος ολόκληρης της περιοχής της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Αυτό το πνεύμα συνεργασίας στέλνει το μήνυμα ότι Ελλάδα και Τουρκία μπορούν να συνεργαστούν. Αξίζει να προσπαθήσουμε. Είναι μήνυμα ειρήνης», τόνισε ο κ. Δρούτσας στην ενημέρωση του Τύπου.

Σε αυτό το πνεύμα, ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν έχει εκφράσει την επιθυμία να συναντηθεί με τον κ. Παπανδρέου, αλλά μια τέτοια συνάντηση «θα γίνει όταν θα είμαστε καλά προετοιμασμένοι και θα έχουμε να παρουσιάσουμε κάτι απτό», υπογράμμισε.

Οσον αφορά το χρόνο επίδοσης της απαντητικής επιστολής του Ελληνα πρωθυπουργού προς τον Τούρκο ομόλογό του, είπε ότι θα γίνει τις επόμενες ημέρες.

Ερωτηθείς αν υπάρχουν ακόμη περιθώρια ως το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, για επίδειξη καλής θέλησης στο Κυπριακό, ο κ. Δρούτσας απάντησε ότι δεν ήταν αυτό το περιεχόμενο της συζήτησης και ότι η σχετική κουβέντα έγινε στο πνεύμα οι «Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι να μπορέσουν να διαπραγματευτούν ελεύθερα και να συμβάλουν με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο στη συνέχιση της διαδικασίας».

Ικανοποίηση Λαβρόφ

Παπανδρέου και Δρούτσας είχαν εξάλλου αντίστοιχες επαφές και με τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβροφ, με το θέμα του αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη να βρίσκεται στην κορυφή της διμερούς ατζέντας.

Η ελληνική πλευρά εμφανίστηκε αποφασισμένη να «τρέξει» τις διαδικασίες, γεγονός που ικανοποίησε τον κ.Λαβρόφ, όπως δείχνει και η πρόσκληση που απηύθυνε στον Ελληνα πρωθυπουργό να επισκεφτεί την ρωσική πρωτεύουσα στις αρχές του 2010.

Εξάλλου, προσέγγιση μεταξύ των δύο χωρών υπήρξε και στην πλατφόρμα των ρωσικών προτάσεων στο πλαίσιο του ΟΑΣΕ.

Επαφές και με τις ΗΠΑ

Το πρωί ο Γ.Παπανδρέου και ο Δημ.Δρούτσας συνάντησαν τον αναπληρωτή ΥΠΕΞ των των ΗΠΑ και συζητήθηκαν σειρά θεμάτων για την ΠΓΔΜ, την Τουρκία, τα δυτικά Βαλκάνια και τις ευρωπαϊκές προοπτικές τους, αλλά και για τις εξελίξεις στο Αφγανιστάν, στο πλαίσιο της Συνόδου των υπουργών Εξωτερικών του ΟΑΣΕ.

Ο Ελληνας πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών και ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, επί μία ώρα ανέλυσαν τις παραμέτρους μίας μελλοντικής επίσκεψης του Γ.Παπανδρέου στην Ουάσιγκτον, πιθανώς το 2010, με τον Τζέιμς Στάινμπεργκ.

Αργότερα σήμερα ακολουθεί το «κύριο πιάτο» των διπλωματικών επαφών, με τον νέο υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας να περνάει την πόρτα του Μεγάρου Μαξίμου για να συναντηθεί με τον Γ.Παπανδρέου και τον Δημ.Δρούτσα.

Σημειώνεται πάντως ότι το ελληνικό ΥΠΕΞ αποσαφήνισε ότι η συνάντηση αυτή δεν θα συνοδευτεί από την επίσημη απάντηση της Ελλάδας στην επιστολή Ερντογάν που επιδιώκει να ανοίξει ελληνοτουρκικό διάλογο επί όλων των διμερών θεμάτων, ενόψει και της κρίσης της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας.

Παραινέσεις Μιλόσοσκι

Ο υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ σε δηλώσεις του στο περιθώριο της Συνόδου επανέλαβε την πρόταση για «αναβάθμιση των Γραφείων Συνδέσμου σε επίπεδο πρεσβειών», προκειμένου να ενισχυθούν οι διμερείς σχέσεις και να διευκολυνθεί η ροή επενδύσεων από την Ελλάδα στα Σκόπια. Πήγε μάλιστα ένα βήμα πιο μπροστά, καθώς ανέφερε ότι στο μέλλον θα πρέπει «να σκεφτούμε επίσης την υπογραφή μια διμερούς συμφωνίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας. Είμαι σίγουρος ότι η ελληνική πλευρά θα τα σκεφτεί σοβαρά και στο μέλλον θα δούμε τί από αυτά είναι εφικτό να γίνει».

Ο κ.Μιλόσοσκι συμφώνησε πάντως ότι η διαδικασία των Ηνωμένων Εθνών για την επίλυση του θέματος της ονομασίας δεν πρέπει να διαταραχθεί. «Η διαδικασία βρίσκεται στα Ηνωμένα Έθνη. Η πρόθεση δεν είναι να υποκαταστήσουμε τη διαδικασία», είπε ο κ. Μιλόσοσκι. Πρόσθεσε, δε, ότι «η νέα κυβέρνηση είναι νέα για τους Έλληνες, αλλά αν φέρνει κάτι νέο για μάς, θα εξαρτηθεί από την πιθανότητα να υιοθετήσει νέα θέση τον Δεκέμβριο. Υπάρχει ακόμη λίγος χρόνος να σκεφθούμε τα πράγματα, τα κέρδη και τις ζημίες, από ενδεχόμενο μπλοκάρισμα των αποφάσεων».

Οσον αφορά την ενταξιακή πορεία της ΠΓΔΜ, έκανε έναν παραλληλισμό με τις αντιστάσεις που είχε αντιμετωπίσει -επιτυχώς- η Ελλάδα το 1981. «Ελπίζω ότι δεν θα συμβεί για δεύτερη φορά στην ιστορία της ΕΕ, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να παίρνει διαφορετική θέση από αυτήν που προτείνει η Κομισιόν. Είχε συμβεί το 1981, που η Κομισιόν είχε αποφανθεί ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας, όμως το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας».

Οι διμερείς επαφές βοηθούν, δεν υποκαθιστούν

Νωρίτερα και σχολιάζοντας τις πρόσφατες επαφές Παπανδρέου - Γκρούεφσκι που έγιναν εκτός του πλαισίου του διαλόγου για την ονομασία της ΠΓΔΜ, ο κ.Δρούτσας αποσαφήνισε στην κρατική τηλεόραση ότι «η μόνη διαδικασία για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων είναι η διαδικασία του ΟΗΕ. Αυτή είναι, αυτήν στηρίζουμε, σε αυτό το πλαίσιο κάνουμε τις προσπάθειες». Αποσαφήνισε ωστόσο ότι «απευθείας επαφές με τα Σκόπια όχι μόνο δε βλάπτουν, αλλά εμείς πιστεύουμε ότι πραγματικά μπορούν να βοηθήσουν την όλη διαδικασία».

Στο ίδιο πλαίσιο η κυβέρνηση εξετάζει μία επίσκεψη του ίδιου στη γειτονική χώρα, καθώς «το θεωρούμε θέμα και ένδειξη σοβαρότητας της κυβέρνησης να εξετάζουμε όλα τα θέματα, ακόμα και σε θεωρητικό επίπεδο. Το θέμα, η δυνατότητα μίας επίσκεψης στα Σκόπια, ιδιαίτερα με την ιδιότητα του Προεδρεύοντος του ΟΑΣΕ, πάντα είναι στο τραπέζι. Το εξετάζουμε και θα δούμε στην πορεία εάν αυτό είναι σκόπιμο, είναι χρήσιμο, μπορεί να πραγματοποιηθεί».

Κόκκινη γραμμή για την είσοδο στην ΕΕ

Στη συνέχεια ωστόσο ανέφερε ότι «διαφορετική στάση των Σκοπίων δεν μπορώ να πω ότι αυτή τη στιγμή μπορούμε να διακρίνουμε, αλλά και πάλι είμαστε σε μια διαδικασία διαπραγματεύσεων στο πλαίσιο του ΟΗΕ, εκεί γίνονται οι διαπραγματεύσεις και εκεί θα δούμε πώς θα κυλήσουν, πώς θα πάνε τα πράγματα».

Ούτως ή άλλως όμως, όπως ξεκαθάρισε ο κ.Δρούτσας, «έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων των Σκοπίων με την Ευρωπαϊκή Ένωση δε νοείται χωρίς προηγούμενη επίλυση του θέματος της ονομασίας των Σκοπίων».

Αλλο ο ΟΑΣΕ, άλλο η ΕΕ

Απαντώντας σε ερώτηση για το αν η ασφάλεια στην Ευρώπη θα έπρεπε να συζητείται στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που άλλωστε συνεχώς διευρύνεται και αποκρυσταλλώνει μία κοινή εξωτερική πολιτική, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών σημείωσε ότι σήμερα «η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελείται από 27 κράτη-μέλη, ο ΟΑΣΕ έχει 56 κράτη-μέλη, άρα το εύρος είναι πολύ μεγαλύτερο, καλύπτονται πολλές άλλες γεωγραφικές περιοχές και διαφορετικές ιδεολογίες.

Αυτή είναι η μεγάλη αξία του ΟΑΣΕ, γι’ αυτό δίνουμε και εμείς αυτή τη μεγάλη σημασία σε αυτές τις συζητήσεις. Θεωρούμε, και το θεωρούν αυτό και τα περισσότερα κράτη-μέλη του ΟΑΣΕ, ότι ο ΟΑΣΕ είναι το κατάλληλο forum για μια τέτοια συζήτηση και αυτές είναι οι προσπάθειες εδώ. Αλλά το ένα βεβαίως δεν αποκλείει το άλλο» υπογράμμισε.

Έθνος

Αλλαγή κλίματος στις ελληνορωσικές σχέσεις - Ενεργός αμυντική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών

H αμυντική και στρατιωτικο-βιομηχανική συνεργασία μεταξύ Ελλάδος και Ρωσίας θα αποτελέσει έναν από τους πέντε πυλώνες που θα βασιστούν οι ελληνορωσικές σχέσεις, συμφωνήθηκε στην συνάντηση του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέϊ Λαβρόφ ενωρίτερα σήμερα. Αμέσως μετά τις συνομιλίες Γ.Παπανδρέου και Σ.Λαβρόφ, το υπουργικό δίδυμο του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ο υπουργός Ευάγγελος Βενιζέλος και ο αναπληρωτής υπουργός Πάνος Μπεγλίτης υποδέχονταν τον Ρώσο Αξιωματούχο στο Μέγαρο Μουσικής σε μία εκδήλωση του Ελληνορωσικού Συνδέσμου, στην οποία τιμώμενο πρόσωπο και κύριος ομιλητής ήταν ο Σεργκέϊ Λαβρόφ. Ο επικεφαλής της διπλωματίας του Κρεμλίνου, μετά από συνάντηση μιάμισης ώρας με τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, μίλησε στην κατάμεστη αίθουσα "Δημήτρης Μητρόπουλος" του Μεγάρου Μουσικής (χαρακτηριστικό είναι ότι ακόμα και ο Σωκράτης Κόκκαλης που έφτασε λίγο πριν ξεκινήσει η ομιλία, δυσκολεύθηκε να βρει κάθισμα) με θέμα "Η κατάσταση στην Ευρω-Ατλαντική περιοχή και οι ελληνορωσικές σχέσεις". Το σημείο της ομιλίας του που ξεχώρισε ήταν η αναφορά του στα σημεία που συμφωνήθηκαν ότι υπάρχουν οι καλύτερες προοπτικές να αναπτυχθούν οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδος και Ρωσίας κατά την συνάντησή του με τον Έλληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου. Και οι τομείς αυτοί ήταν η άμυνα, η ενέργεια, ο τουρισμός, η επιστήμη και ο πολιτισμός. Αναφέρθηκε επίσης και στις διαρκώς βελτιούμενες εμπορικές σχέσεις Ελλάδος-Ρωσίας. Επίσης συμφωνήθηκε το συντομότερο δυνατό να ξεκινήσει η κατασκευή των αγωγών Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και South Stream. Αναφορικά με το διεθνές-συλλογικό σύστημα ασφάλειας, τόνισε μεταξύ άλλων: "Σήμερα δεν είναι δυνατόν να αποκτήσεις συλλογική ασφάλεια, χωρίς να συνεργαστούμε όλοι μαζί. Και δεν μπορείς να εξασφαλίσεις την δική σου ασφάλεια σε βάρος της ασφάλειας των άλλων. Αυτό είναι επιβεβαιωμένο, αλλά έχει έρθει και η ώρα να υπάρξει και ένα κείμενο συμφωνίας." Στην εκδήλωση παρόντες ήταν όλοι οι υπουργοί Άμυνας του ΠΑΣΟΚ από το 1993 μέχρι σήμερα: Γεράσιμος Αρσένης (ως πρόεδρος του Ελληνορωσικού Συνδέσμου), Άκης Τσοχατζόπουλος, Γιάννος Παπαντωνίου και η νυν ηγεσία, όπως προαναφέραμε. Παράλληλα με τις εξέλίξεις στο διπλωμαρτικό μέτωπο, πληροφορίες αναφέρουν ότι στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα έχουν συμφωνηθεί να υπάρξουν κινήσεις στο θέμα των ΤΟΜΑ BMP-3HEL αλλά και της ενεργοποίησης του πυραυλικού συστήματος S-300PMU1. Δηλαδή να γίνουν οι κατάλληλες εργασίες συντήρησης και αναβάθμισης βλημάτων-ηλεκτρονικών προκειμένου να υπάρξει επιτέλους η βολή επιχειρησιακής αποδοχής. Ενδεικτικό του γενικότερου κλίματος είναι οι δηλώσεις που ακολούθησαν της συνάντησης Γ.Παπανδρέου και Σ.Λαβρόφ Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Είναι μια ιδιαίτερη στιγμή, που υπογράφεται αυτή η συμφωνία με τον Υπουργό Εξωτεριικών της Ρωσίας, τον κ. Lavrov. Επιβεβαιώνεται η στρατηγική συνεργασία μεταξύ των δυο χωρών και οι άριστες διμερείς μας σχέσεις. Είχαμε την ευκαιρία να εμβαθύνουμε στις προτάσεις μας και τις πρωτοβουλίες μας για την περαιτέρω καλλιέργεια και ανάπτυξη των σχέσεών μας, από το χώρο της ενέργειας μέχρι το χώρο του πολιτισμού, από το χώρο της περιφερειακής συνεργασίας μέχρι το χώρο της ασφάλειας και τις σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ. Θα έχουμε συνεχή διαβούλευση και συνεργασία και χαίρομαι ιδιαιτέρως που είχαμε μια τόσο ζεστή, εγκάρδια και εποικοδομητική συνεργασία με τον κ. Lavrov. Του εύχομαι καλή επιστροφή. S. LAVROV: Συμμερίζομαι πλήρως τις θέσεις και τις εκτιμήσεις του Πρωθυπουργού, κ. Παπανδρέου, για το στρατηγικό χαρακτήρα των σχέσεων μεταξύ των χωρών μας, σχεδόν σε όλους τους τομείς που μπορούμε να φανταστούμε, και ακριβώς αυτό επισφραγίζεται σήμερα με την υπογραφή του κοινού σχεδίου δράσης, για το 2010 - 2012. Σήμερα, δώσαμε ιδιαίτερη προσοχή στην εμπορική και οικονομική συνεργασία ανάμεσα στις χώρες μας. Βέβαια, η βάση αυτής της συνεργασίας είναι η ενέργεια, αλλά καταλαβαίνουμε και οι δύο ότι πρέπει να δίνουμε σημασία και στα θέματα της συνεργασίας στον τομέα των υψηλών τεχνολογιών και στον τομέα των αμοιβαίων επενδύσεων. Συζητήσαμε βέβαια και την ανθρωπιστική συνεργασία, συμφωνήσαμε ότι πρέπει να επεξεργαστούμε μια συμφωνία για τα πολιτιστικά θέματα και τα θέματα της επιστήμης, για τη συνεργασία μας σε αυτούς τους τομείς, και υποστηρίξαμε την πρωτοβουλία της «Κοινωνίας των Πολιτών» των δύο χωρών, για τη συνέχιση του Φόρουμ της «Κοινωνίας των Πολιτών», το Ελληνορωσικό Φόρουμ. Επίσης, εκφράσαμε την ευγνωμοσύνη μας προς την ελληνική πλευρά για την προσοχή και έμφαση που δίνει στην εκμάθηση της ρωσικής γλώσσας, για εκείνους που θέλουν να τη μάθουν στην Ελλάδα. Συμφωνήσαμε να συνεχίσουμε τη συνεργασία μας για τα διμερή και τα περιφερειακά ζητήματα, στα περισσότερα από αυτά έχουμε τις ίδιες θέσεις και θα συνεχίσουμε τη συνεργασία εδώ. Επίσης, προσκάλεσα τον κ. Παπανδρέου εκ μέρους της ηγεσίας της Ρωσίας, να επισκεφθεί τη χώρα μας στις αρχές του 2010 και, από ό,τι καταλαβαίνω, αυτή την πρόσκληση τη δέχτηκε. Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Μετά χαράς. S. LAVROV: Σας ευχαριστώ πολύ. ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σήμερα τελειώνει η 2η ημέρα της Υπουργικής συνάντησης του ΟΑΣΕ, θα μπορούσατε παρακαλώ να μας πείτε κάτι για τα προκαταρτικά αποτελέσματα αυτής της Συνόδου; Επίσης για τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ρωσίας - ΝΑΤΟ, θα συμμετάσχει η Ρωσία σε αυτή τη συνεδρίαση ακόμη κι αν δεν είναι έτοιμα τα χαρτιά; S. LAVROV: Σε ό,τι αφορά την Υπουργική συνάντηση του ΟΑΣΕ, θα ήθελα πρώτα απ' όλα να ευχαριστήσω τους Έλληνες συναδέλφους μας για την τεράστια δουλειά που έχουν κάνει. Έχει ετοιμαστεί ένα σετ συμφωνιών και εγγράφων, αλλά δυστυχώς στον ΟΑΣΕ υπάρχει μια παλιά τακτική, από τα παλιά χρόνια, είναι η τακτική κάποιων τεχνητών διασυνδέσεων και αναφορών. Τώρα οι συνάδελφοί μου προσπαθούν αυτά τα προβλήματα να τα λύσουν και αν λύσουν αυτά τα προβλήματα, αν ξεπεράσουν αυτή την τακτική των τεχνητών προβλημάτων και διασυνδέσεων, θα εγκριθούν όλα αυτά τα χαρτιά, που είναι πολύ σημαντικά. Σε ό,τι αφορά το Συμβούλιο Ρωσίας – ΝΑΤΟ, κανένας δεν το έχει ακυρώσει. Θα γίνει την Παρασκευή, ελάτε να δούμε τι θα γίνει εκεί. Σας ευχαριστώ. ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρωθυπουργέ, θα ήθελα να ρωτήσω αν μιλήσατε για την ελληνορωσική αυτή συνεργασία, αν την χαρακτηρίσατε σημαντική και στρατηγικής σημασίας. Αν αυτή μπορεί να επηρεάσει και τις σχέσεις άλλων χωρών στην ευρύτερη γενικά περιοχή να δημιουργήσουν ένα θετικό κλίμα όπως λέμε και αν αυτό είναι μια νέα σελίδα, δηλαδή αν ξεκινάει μια νέα σελίδα στις ελληνορωσικές σχέσεις. Ευχαριστώ. Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ' όλα, να ευχαριστήσω τον κ. Lavrov και τη ρωσική αντιπροσωπεία για τις προσπάθειες που κάνουν για να φτάσουμε σε μια συναίνεση, σε ένα κοινό κείμενο, σε αυτή τη συνάντηση του ΟΑΣΕ. Μια θετική εξέλιξη, θα είναι θετική για την ευρύτερη ασφάλεια της Ευρώπης. Επίσης, εκφράσαμε την κοινή μας βούληση να συνεχίσουμε το μεγάλο έργο της προσπάθειας, του στόχου μας για τη διασύνδεση Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη στον τομέα της ενέργειας. Και βεβαίως, θέλω να τονίσω ότι οι σχέσεις μας με τη Ρωσία είναι εδώ και πολλά χρόνια πολύ καλές και, άρα δεν θα έλεγα «νέα σελίδα», αλλά μια ακόμη, καλύτερη σελίδα, είμαι σίγουρος, με τις νέες πρωτοβουλίες που θα πάρουμε. Συζητήσαμε την ανάγκη συνεργασίας των λεγόμενων «think tanks», των κέντρων ερευνών μας, γύρω από τη στρατηγική για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η υφήλιος, αλλά και η Ευρώπη και ειδικά η περιοχή μας. Όπως έχουμε πει ότι θα πρέπει και τα παιδιά οικογενειών που έζησαν ή γνωρίζουν τη ρωσική γλώσσα θα έπρεπε να μπορούν να διατηρήσουν αυτό τον πολιτισμό, που είναι πλούτος και για τη χώρα μας. Αυτό δείχνει το μεγάλο εύρος των δυνατοτήτων που έχουμε για την περαιτέρω ανάπτυξη των διμερών μας σχέσεων. Ευχαριστώ για την πρόσκληση να επισκεφθώ τη Μόσχα. Προσβλέπω με ιδιαίτερη χαρά στην συνάντηση με την ρωσική ηγεσία και με τον κ. Medvedev και με τον κ. Putin στη Μόσχα πολύ σύντομα, την επόμενη χρονιά. Στην Αθήνα ο ισχυρός άνδρας των ρωσικών εξοπλισμών Ο ισχυρός άνδρας των ρωσικών εξοπλιστικών προγραμμάτων, ο υφυπουργός Άμυνας αρμόδιος για τους εξοπλισμούς και τις πωλήσεις ρωσικών συστημάτων στο εξωτερικό, Μιχαήλ Δημήτριεφ, έρχεται στην Ελλάδα και σύμφωνα με πληροφορίες από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, πρόκειται την Παρασκευή να έχει συνάντηση με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου. Η επίσκεψη Δημήτριεφ θαν προετοιμάσει την ατζέντα των συνομιλιών του Έλληνα υπουργού Εθνικής Άμυνας Ευάγγελου Βενιζέλου και του Ρώσου υπουργού Ανατόλι Σερντιουκόφ, κατά την επίσκεψη του πρώτου στην Μόσχα το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα. Ο Έλληνας υπουργός έχει ήδη αποδεχθεί την πρόσκληση και η επίσκεψή του πιθανότατα θα προηγηθεί εκείνης του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου. Ο Μιχαήλ Δημήτριεφ ανήκει στον εσωτερικό «κλειστό κύκλο» του Κρεμλίνου που αποφασίζει για τις πωλήσεις ρωσικής προηγμένης αμυντικής τεχνολογίας στο εξωτερικό, με τα άλλα μέλη του κύκλου αυτού να είναι ο ίδιος ο Ρώσος πρωθυπουργός Βλαντιμίρ Πούτιν, ο αντιπρόεδρος και πρώην υπουργός Άμυνας, Σεργκέϊ Ιβανόφ και ο Σεργκέϊ Τσέμεζοφ πρόεδρος της κοινοπραξίας όλων των στρατηγικών βιομηχανιών (οπλικά συστήματα μεταλλουργίες κλπ) της Ρωσίας. Στα αντικείμενα της επίσκεψης είναι τα εκκρεμή θέματα (BMP ολοκλήρωση κύριας σύμβασης-3HEL, οι συμφωνίες τεχνικής υποστήριξης των ZUBR, το έργο για την επιχειρησιακή ένταξη των S-300PMU1 κλπ). defencenet

"Όπισθεν ολοταχώς" ο εκσυγχρονισμός F-16/Mirage 2000 - Μπροστά το Νέο Μαχητικό Αεροσκάφος

Στις καλένδες παραπέμπεται το πρόγραμμα ομογενοποίησης/εκσυγχρονισμού του στόλου των μαχητικών αεροσκαφών F-16, αλλά και κατά δεύτερο λόγο των Mirage 2000EGM/BGM της Π.Α., καθώς οι επικαιροποιημένες προτεραιότητες της νέας ηγεσίας του ΓΕΑ, όπως παραδόθηκαν στον υπουργό Εθνικής Άμυνας Ευάγγελο Βενιζέλο, δεν περιλαμβάνουν ούτε καν στη πρώτη δεκάδα το εν λόγω πρόγραμμα. Αντίθετα στο νούμερο «1» των προτεραιοτήτων φιγουράρει το πρόγραμμα του Νέου Μαχητικού Αεροσκάφους.

Το εντυπωσιακό είναι ότι το πρόγραμμα έπεσε σε προτεραιότητα από την πρώτη τριάδα στο νούμερο «14» !. Αυτό σημαίνει πολλά πράγματα: Κατ’αρχήν ότι η επιχειρησιακή ανάγκη για Νέο Μαχητικό Αεροσκάφος σε συνδυασμό και με την γενικότερη οικονομική κατάσταση, αναγκάζει το ΓΕΑ να διαθέσει όλα τα κονδύλια, τουλάχιστον στην παρούσα φάση στην προμήθεια του ΝΜΑ.

Αυτό σημαίνει ότι δεν πρόκειται να υπάρξει ανταπόκριση στην πρόταση της L.M. για υπογραφή της σχετικής επιστολής αποδοχής προσφοράς (LOA) που είχε ζητηθεί από την αμερικανική εταιρεία το αργότερο μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2009.

Στη ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ που κυκλοφορεί μπορείτε να διαβάσετε έρευνα που φωτίζει ακριβώς αυτή την παρασκηνιακή σύγκρουση που διεξαγόταν από τις αρχές του χρόνου με ιδιαίτερη σφοδρότητα μεταξύ της Lockheed Martin που είχε «βγάλει μπροστά» το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού και των ανταγωνιστριών της, κυρίως των εταιρειών Boeing (F/A-18E/F) και EADS (EF-2000).

Ήταν σαφές ότι αν το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού παρέμενε σε υψηλή προτεραιότητα θα είχε πολλές πιθανότητες να υλοποιηθεί και αν συνέβαινε αυτό, το κόστος των 1,1-1,3 δις ευρώ που θα απαιτείτο για την υλοποίησή του θα οδηγούσε σε αναγκαστική αναβολή λήψης απόφασης για το ΝΜΑ, ειδικά αν αυτό συνδυαζόταν με την παραγγελία 10 F-16 για να συμπληρωθεί δεύτερη μοίρα στον Άραξο. Κάτι που επιδίωκε η L.M., αφού μια αναβολή σήμερα θα έφερνε τον χρόνο λήψης απόφασης για το ΝΜΑ περί το 2013., οπότε ξεκινούσε από πολύ καλύτερη βάση για την προώθηση του F-35, το οποίο τότε θα βρίσκεται «προ των πυλών».

Βέβαια το ερώτημα είναι αν η Π.Α. χρειάζεται ένα αεροσκάφος με τέτοια χαρακτηριστικά (stealth, πρώτου πλήγματος, περιορισμένου οπλικού φορτίου κλπ), αλλά αυτό είναι μία συζήτηση που θα μας απασχολήσει τα επόμενα χρόνια.

Στην παρούσα φάση αποφασίστηκε όλα τα διαθέσιμα κονδύλια να διατεθούν για ΝΜΑ, ένα πρόγραμμα που θα κυμανθεί μεταξύ 3 και 4,5 δις ευρώ, αν υπάρξει προμήθεια δύο Μοιρών (40 αεροσκάφη), κάτι που είναι και το πιο λογικό, προκειμένου ο αριθμός των μαχητικών να διατηρηθεί κοντά στα 270 (απόλυτα θεωρητικό νούμερο, αφού οι γενικές διαθεσιμότητες κυμαίνονται πάντα κοντά στο 75% υπό καλές προϋποθέσεις).

Ενδιαφέρον όμως έχουν και οι υπόλοιπες προτεραιότητες: Στο νούμερο «2» έχουν περάσει οι υποδομές και εδώ φαίνεται πόσο εις βάθος δουλειά έχει γίνει από τον Α/ΓΕΑ Βασίλη Κλόκοζα και το επιτελείο του, αφού οι υποδομές είναι ο κορυφαίος πολλαπλασιαστής ισχύος σε ένα Κλάδο. Η αξιοποίηση αεροσκαφών και η διαβίωση των πληρωμάτων, οι αποθήκες όπλων, η ασφάλεια των βάσεων κλπ, είναι κορυφαία ζητήματα τα οποία αφορούν ακριβώς αυτό το κεφάλαιο.

Η πρώτη πεντάδα προτεραιοτήτων συμπληρώνεται από το εκπαιδευτικό αεροσκάφος, όπως ήδη έχει αποκαλύψει το defencenet.gr την περασμένη Παρασκευή (σε ότι αφορά την υψηλή προτεραιότητα) και αυτό είναι κάτι παραπάνω από λογικό, αφού Νέο Μαχητικό με T-2 εκπαιδευτικά δεν συμβιβάζεται. Εδώ να σημειώσουμε ότι ματαιώνεται και η ιδέα για την εκπαιδευτική μοίρα των F-16, καθώς δεν κατέστη δυνατόν για την Π.Α. να βρει διαθέσιμα διθέσια F-16. Μάλιστα χαρακτηριστικό του πόση σημασία θα δοθεί πλέον στην σύγχρονη εκπαίδευση, στην πρώτη δεκάδα προτεραιοτήτων έχει περάσει το πρόγραμμα απόκτησης ατρακτιδίων ACMII.

Τα ελικόπτερα SAR (εξακολουθεί η προτεραιότητα να είναι υψηλή) και το σύστημα αυτοπροστασίας των C-130Η, των ελικοπτέρων CH-47DGR κλπ περνάει στην πρώτη πεντάδα. Είναι μία προμήθεια σχετικά χαμηλού κόστους, η οποία θα έπρεπε να είχε υλοποιηθεί εδώ και χρόνια.

defencenet

Ηλεκτρονικός πόλεμος κατά της Ελλάδας από τον τουρκικό στρατό

Στην έρευνα για την Εργκενεκόν αποκα­­λύφθηκε ότι ο τουρκικός στρατός διαχειριζόταν 42 ιστότοπους εναντίον της Ελλάδας και άλλων «εχθρών»


του Νίκου Μελέτη

Αναπάντητη μένει έναν μήνα σχεδόν μετά την αποκάλυψή της η προσπάθεια του τουρκικού στρατού και των παρακλαδιών της οργάνωσης Εργκενεκόν να οργανώσουν και να διατηρούν τα τελευταία χρόνια σε λειτουργία μηχανισμούς συκοφάντησης και υπονόμευσης της Ελλάδας.

Η Αθήνα όχι μόνον δεν έχει προβεί σε διαβήματα διαμαρτυρίας αλλά δεν έχει καν ζητήσει εξηγήσεις για την πρωτοφανή αυτή προβοκάτσια εναντίον της χώρας μας.

Η ιστορία άρχισε στις 5 Νοεμβρίου όταν η Ζαμαν αποκάλυψε ότι μια δεύτερη επιστολή με ανώνυμο αποστολέα έφθασε σε δημοσιογραφικά γραφεία στην Αγκυρα και αποκάλυπτε λεπτομέρειες της μυστικής δραστηριότητας των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (TSK) εναντίον όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και πολιτικών ομάδων, ιδιωτών και πολιτικών κομμάτων.

Σύμφωνα με την ανώνυμη αυτή επιστολή που αποτελεί βασικό στοιχείο της δικογραφίας για την υπόθεση Εργκενεκόν που συγκλονίζει εδώ και μήνες την Τουρκία, ο τουρκικός στρατός είχε θέσει σε λειτουργία και διαχειριζόταν περίπου 42 ιστότοπους στο πλαίσιο των επιχειρήσεων ψυχολογικού πολέμου.

Μεταξύ αυτών βρίσκονται ιστότοποι που αφορούν την... «Τσαμουριά», τα «Εγκλήματα των Ελλήνων», τις «Γενοκτονίες που έχουν υποστεί οι Τούρκοι», τον «Πόντο», την «Αρμενική Πραγματικότητα» αλλά και το ΠΚΚ και τον Α. Οτσαλάν.

(www.cameria.org , www.yunanli.com , www.pontuslu.com, www.greekmurderers.net, www.turkishgenocide.net, www.members.tripod.com/camerian_volunteer κ.ά.)

Ολα αυτά τα χρόνια η τουρκική μαύρη προπαγάνδα εναντίον της Ελλάδας, της Κύπρου, της Αρμενίας αλλά και των μειονοτήτων κατευθυνόταν στο διαδίκτυο από το επίσημο τουρκικό κράτος και την ευθύνη διαχείρισης των ιστοτόπων είχε η «3η Μονάδα Πληροφοριών» με επικεφαλής τους συνταγματάρχες Γκοκτσέογλου, Οζγιέρ, Γκοκτάς, Τσιτσέκ, Γκουσλού.

Οι περισσότερες ιστοσελίδες από αυτές διέκοψαν τη λειτουργία τους μόλις έγινε η αποκάλυψη και μόνο μερικές (λόγω της ιδιομορφίας του παροχέα που τις φιλοξενούσε) συνεχίζουν να υπάρχουν στο διαδίκτυο. (www.members.tripod.com/camerian_volunteer)

Εκτός του ιστότοπου «greekmur­derers.net», ο οποίος αποτελούσε ένα από τα πιο συγκροτημένα site του διαδικτύου στην προώθηση ανθελληνικής προπαγάνδας, με καθημερινή ενημέρωση, οι τελευταίες αποκαλύψεις φέρνουν στο φως και τον σκοτεινό ρόλο του τουρκικού κράτους στην ανακίνηση «τσάμικου» ζητήματος, κάτι που δεν είναι γνωστό εάν συνέβη και με την ανοχή των αλβανικών Αρχών.

Οσο για τις άλλες ιστοσελίδες, φιλοξενούσαν πολλές φορές με μορφή ψευδοεπιστημονική την προπαγάνδα εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου με ειδικές αναφορές στα... «εγκλήματα» των Ελλήνων εις βάρος των Τούρκων στην Κύπρο, στη Μικρά Ασία και στον Πόντο!

ΕΘΝΟΣ

ΝΑΤΟϊκές οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο

Κατά παράβαση της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας

Απόρρητα έγγραφα του Φόρεϊν Όφις αναφέρουν ότι ορισμένες από τις διευκολύνσεις στις βάσεις χρησιμοποιούνται για λογαριασμό του ΝΑΤΟ.

Οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο εξυπηρετούσαν και εξυπηρετούν καθαρά το ΝΑΤΟ. Αυτό αντιβαίνει και παραβιάζει τη συμφωνία και πρόνοιες της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης. Όμως οι Βρετανοί, επειδή η Κύπρος δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ και επειδή οι εκάστοτε κυπριακές κυβερνήσεις, κάθε φορά που προκύπτει θέμα, αρνούνται έντονα μέχρι σήμερα ότι οι βρετανικές βάσεις έχουν σχέση με το ΝΑΤΟ, υπήρξαν πολύ προσεκτικοί να μην αναφέρουν ότι ορισμένες διευκολύνσεις στο νησί τις διαχειρίζονται για λογαριασμό του ΝΑΤΟ.

Ομολογία
Τα δύο πιο κάτω αποσπάσματα από έγγραφα του Υπ. Άμυνας ξεκαθαρίζουν οριστικά πια την αλήθεια, σε σχέση με το επίμαχο θέμα της παρουσίας του ΝΑΤΟ στην Κύπρο. Όταν, λοιπόν, το περιφερειακό Αρχηγείο του ΝΑΤΟ (COS AFSOUTH) ζήτησε τη χρήση των βάσεων για λογαριασμό χωρών-μελών του ΝΑΤΟ, οι επικεφαλής του Υπ. Άμυνας για το Κυπριακό έδωσαν τις πιο κάτω οδηγίες, ως προς το πώς να απαντηθεί το αίτημα του ΝΑΤΟ.
Έγγραφο του Υπ. Άμυνας, με τίτλο «Η χρήση των περιοχών των κυρίαρχων βάσεων από το ΝΑΤΟ», ημερομηνίας 18 Οκτωβρίου 1977, έγραφε:
«…Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, που δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ, αρνείται έντονα κάθε εισήγηση ότι οι βρετανικές κυρίαρχες βάσεις είναι βάσεις του ΝΑΤΟ. Γι' αυτόν το λόγο είμαστε προσεκτικοί ποτέ να μην αναφέρουμε ότι ορισμένες από τις διευκολύνσεις (στο νησί) χρησιμοποιούνται από 'μάς για λογαριασμό του ΝΑΤΟ.
Το να επιτρέψουμε τη χρήση των βρετανικών κυρίαρχων βάσεων από άλλες χώρες μέλη του ΝΑΤΟ θα χρειάζεται την επαναδιαπραγμάτευση της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης του 1960, η οποία μαζί με την Ανταλλαγή των Επιστολών, καθόρισαν ότι οι β.κ.βάσεις και οι καθορισμένες περιοχές (retained sites) που χρησιμοποιούμε είναι για συγκεκριμένη χρήση από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου.
Αυτές οι συμφωνίες υπογράφτηκαν από την κυβέρνηση της Α. Μεγαλειότητος, τις κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας, και τους ηγέτες των κοινοτήτων των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων εκ μέρους της Δημοκρατίας της Κύπρου. Θα εκτιμάτε ότι οι σχέσεις μεταξύ ορισμένων που έχουν συν-υπογράψει τις Συνθήκες είναι τέτοιες, που δεν θα θέλαμε να αποπειραθούμε να επαναδιαπραγματευθούμε τους όρους της Συνθήκης αυτή τη στιγμή. Παρ' όλον ότι οι β.κ.βάσεις είναι κυρίαρχη περιοχή, θα ήταν αδιανόητο να αγνοήσουμε τους όρους της Συνθήκης και να επιτρέψουμε στο ΝΑΤΟ να χρησιμοποιεί τις β.κ.βάσεις, καθώς στην πρακτική θα ήταν δύσκολο να τις χρησιμοποιούμε δίχως την καλή θέση της κυπριακής κυβέρνησης ή του τοπικού πληθυσμού.
Εν πάση περιπτώσει, δεν πρέπει να ξεχνιέται ότι αυτή ταύτη η παρουσία μας στην Κύπρο είναι κύριος παράγων, που προσφέρει σταθερότητα στη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ.
Αν βοηθά, έχετε άδεια να χρησιμοποιείτε το λεκτικό της πιο κάτω δήλωσης:
5. «Η Συνθήκη Εγκαθίδρυσης του 1960 παραχώρησε κυριαρχικά δικαιώματα για τις βρετανικές κυρίαρχες βάσεις και καθορισμένες περιοχές (retained sites) στην Κύπρο της κυβέρνησης της Α.Μεγαλειότητος για συγκεκριμένη χρήση του Ηνωμένου Βασιλείου. Συμφωνία για αλλαγή των όρων της Συνθήκης για χρήση από τρίτο μέρος, όπως το ΝΑΤΟ, θα πρέπει να δοθεί από τις κυβερνήσεις των Κύπρου, Ελλάδας, Τουρκίας και Η.Β. Θα χρειαστεί επίσης η διαβούλευση και με άλλες χώρες-μέλη της Συμμαχίας».
Ένα μήνα αργότερα υπήρξε αντίδραση προς το λεκτικό της πιο πάνω παραγράφου από άλλον, ανώτερο αξιωματούχο της Αεροπορίας. Αναφερόμενος σ΄αυτήν με έγγραφο/ενημέρωση προς διάφορα τμήματα του Υπ. Άμυνας, ημερ. 17 Νοεμβρίου 1977, ο Wing Commander N. J. G. Hodnett ζητούσε διόρθωση του λεκτικού, αποκαλύπτοντας ακόμα περισσότερα:
«Παρ' όλον ότι συμφωνώ απόλυτα με το λεκτικό που εγκρίθηκε για χρήση στην παράγραφο 5, πιστεύω ότι στις μετέπειτα παραγράφους πρέπει να δώσετε στο περιφερειακό Αρχηγείο του ΝΑΤΟ (COS AFSOUTH) ακόμα λίγες πληροφορίες για τις δραστηριότητές μας στην Κύπρο.
Καθώς γνωρίζετε, το ραντάρ στο Τρόοδος χρηματοδοτείτο εν μέρει από το ΝΑΤΟ, όπως ήσαν και οι εγκαταστάσεις στο Ακρωτήρι Γκρέκο, μέσω του οποίου αμυντικές πληροφορίες από το Τρόοδος μετεφέροντο στο σύστημα του ΝΑΤΟ στην Τουρκία. Επομένως, εισηγούμαι να ξαναγραφτεί η παράγραφος ως εξής:
«Αξίζει να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει από καιρό εις καιρό (για πολιτικούς λόγους) έντονα αρνηθεί οποιαδήποτε εισήγηση ότι οι β.κ.βάσεις είναι βάσεις του ΝΑΤΟ. Γι' αυτόν το λόγο πάντοτε είμαστε προσεκτικοί να μην αναφερόμαστε στη χορήγηση από το ΝΑΤΟ και τις δραστηριότητες κάποιων μονάδων στο νησί».
Το περιφερειακό Αρχηγείο του ΝΑΤΟ (COS AFSOUTH) αναμφίβολα γνωρίζει ότι συμφωνήσαμε στη χρήση του Ακρωτηρίου από αεροπλάνα τριών χωρών-μελών του ΝΑΤΟ τον περασμένο χρόνο - των ΗΠΑ, Καναδά και Νορβηγίας. Η χρήση των δύο τελευταίων υπήρξε αποκλειστικά για υποστήριξη της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Πιστεύω, λοιπόν, ότι πρέπει να αναγνωριστεί ότι επιτρέπουμε αεροπλάνα από χώρες του ΝΑΤΟ να χρησιμοποιούν το Ακρωτήρι, όταν οι περιστάσεις δεν δημιουργούν πολιτικές ευαισθησίες....».

«Η παρουσία μας εδώ είναι παρουσία για το ΝΑΤΟ»
Στις 15 Ιουνίου 1978, ο Major General W. R. Taylor, Διοικητής των βρετανικών δυνάμεων στην Κύπρο (ο οποίος είχε πρόσφατα μετατεθεί στην Κύπρο), με επιστολή του προς τον Αρχηγό Επιτελείου στο Υπ. Άμυνας στο Λονδίνο, Marshal Sir Neil Cameron, επιβεβαιώνει την παρουσία του ΝΑΤΟ στο νησί και αποκαλύπτει ότι αρχές του 1978 είχαν γίνει κρίσιμες συζητήσεις για το μέλλον της Κύπρου στο Λονδίνο. Υπονοεί ότι τότε κάπου είχαν πέσει έξω στους υπολογισμούς τους.

Ο κατασκοπευτικός ρόλος των εγκαταστάσεων στον Άγιο Νικόλαο
Ο Διοικητής των βρετανικών δυνάμεων σημειώνει ότι τις κρίσιμες μέρες αρχές του χρόνου, όταν συζητούσαν το μέλλον της Κύπρου στο Λονδίνο, οι ίδιοι δεν ήσαν αρκετά ενημερωμένοι, όπως ανακάλυψε με την κάθοδό του στο νησί, πόσω μάλλον οι υφυπουργοί και υπουργοί. Οι oποίοι σίγουρα δεν γνωρίζουν τι πράγματι υπάρχει στην Κύπρο σε σχέση με την περισυλλογή μυστικών πληροφοριών και υπογραμμίζει ότι είναι αυτές οι λεπτομέρειες που θα αποφασίσουν το θέμα της παραμονής τους στην Κύπρο, και την πιθανότητα μετακίνησης της βάσης της Δεκέλειας εντός προβλεπτού χρονοδιαγράμματος. Στη συνέχεια γράφει υπογραμμίζοντας:
«Δεύτερον, η παρουσία μας στην Κύπρο είναι παρουσία για το ΝΑΤΟ, οτιδήποτε και να διαλέγουμε να λέμε στην Αμυντική Έκθεση κάθε Φεβρουάριο, ή ότιδήποτε δεν είναι πολιτικά σωστό να παραδεχθούμε στην κυπριακή κυβέρνηση και τον τοπικό Τύπο. Αυτά τα πολύ ευαίσθητα και μοναδικά συστήματα περισυλλογής πληροφοριών (που ανέφερα πιο πάνω) έχουν έναν κύριο ρόλο - ονομαστικώς να πληροφορούν εμάς και τους Αμερικανούς για τους εχθρούς του ΝΑΤΟ, και μόνο σε δεύτερο ρόλο του ΣΕΝΤΟ και τον τρίτο κόσμο της περιοχής. Το είδος ορισμένων άκρως εμπιστευτικών ΝΑΤΟϊκών πληροφοριών, η συγκεκριμένα αξία τους για τις ΗΠΑ και εμάς αποκλειστικά εντός του ΝΑΤΟ, η γεωγραφική θέση της Κύπρου και η ίδια η πραγματική σταθερότητα που προσφέρουν οι βάσεις σε μια νήσο τόσο σημαντικά τοποθετημένη στη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ, όλα αυτά μαζί κάνουν τη βρετανική παρουσία μας εδώ όχι μικρής σημασίας για το ΝΑΤΟ. Γι΄ αυτό η πεποίθησή μου είναι όπως το Υπ. Άμυνας παύσει να ταξινομεί την Κύπρο ως προτεραιότητα 2 μεταξύ της Belize και του Brunei, ως αποικιακές κατάλοιπες υποχρεώσεις και στα έγγραφα πολιτικής του Υπ. Άμυνας η Κύπρος, απ' εδώ κι εμπρός, να θεωρείται τουλάχιστον ως προτεραιότητα 1 ½ - σίγουρα του ΝΑΤΟ, αν και δεν είναι μέρος της κύριας Κεντρικής Περιοχής ή των Ανατολικών Ατλαντικών Επιχειρήσεων...».
Σημερινή

Πρόταση - βόμβα του ΣτΕ για το αεροδρόμιο του Ελληνικού

Προτείνει ένα τμήμα του διαδρόμου να διατηρηθεί για να εξυπηρετεί τα μικρά αεροσκάφη

ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ τινάζει τα σχέδια για αποκλειστική χρήση του αεροδρομίου του Ελληνικού ως μητροπολιτικού πάρκου εισήγηση του Συμβούλου της Επικρατείας Ηρ. Τσακόπουλου, που χαρακτηρίζει παράνομη την υπουργική απόφαση διά της οποίας καταργήθηκαν οι προϋπάρχουσες αεροπορικές εγκαταστάσεις.

Στο Συμβούλιο της Επικρατείας έχουν προσφύγει οι ιδιοκτήτες των μικρών αεροσκαφών, ζητώντας να ακυρωθεί ως παράνομη η απόφαση που ελήφθη τον Ιανουάριο του 2001 από τον τότε υπουργό Μεταφορών και Επικοινωνιών Χρ. Βερελή για την κατάργηση του αεροδρομίου του Ελληνικού και να διατηρηθεί ένα τμήμα του σε λειτουργία. Σημειώνεται ωστόσο ότι, ενώ έχουν μεσολαβήσει πλέον των οκτώ ετών, έως σήμερα δεν έχουν δοθεί επαρκείς
λύσεις για τη μεταφορά των δραστηριοτήτων της Γενικής Αεροπορίας, των πτήσεων δηλαδή, των ιδιωτικών αεροσκαφών και ελικοπτέρων.

Η αίτηση της Αερολέσχης Ελληνικού, όπως εκπροσωπείται από τον κ. Π. Σακελλαρίου, συζητείται σήμερα στο Δ΄ Τμήμα του ΣτΕ, ενώπιον του οποίου- σύμφωνα με πληροφορίες- θα εισηγηθεί ο κ. Τσακόπουλος να γίνει δεκτή η προσφυγή και να ακυρωθεί η επίδικη υπουργική απόφαση, διατυπώνοντας πάντως μια σειρά επιφυλάξεων. Ο εισηγητής θα στηρίξει τον συλλογισμό του στο γεγονός ότι ο νόμος του 1995, που προβλέπει την κατασκευή του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος» και τη μετατροπή του Ελληνικού σε μητροπολιτικό πάρκο, δεν αναφέρεται σε κατάργηση του αεροδρομίου, αλλά σε κλείσιμο ή διακοπή λειτουργίας.

«Ο μόνος αερολιμένας που εξυπηρετεί σήμερα την Πολιτική Αεροπορία στη εγγύτερη περιοχή της Αθήνας είναι το ?Ελευθέριος Βενιζέλος?, όπου όμως δεν μπορεί να φιλοξενηθεί οποιαδήποτε δραστηριότητα της Γενικής Αεροπορίας» επισημαίνει ο κ. Σακελλαρίου. Αναφερόμενος στις αρνητικές επιπτώσεις που έχει για τη Γενική Αεροπορία η κατάργηση του Ελληνικού, τονίζει ότι η Αθήνα αδυναμεί να εξυπηρετήσει τα υπάρχοντα ελαφρά αεροσκάφη και τις αυξανόμενες δραστηριότητες της Γενικής Αεροπορίας.

«Οι πλησιέστεροι στην Αθήνα αερολιμένες της Πολιτικής Αεροπορίας είτε στερούνται κατάλληλης υποδομής είτε βρίσκονται σε μεγάλες αποστάσεις (200 χλμ./ 3 ώρες οδήγησης)» προσθέτει και διευκρινίζει: «Τα πλησίον της Αθήνας αεροδρόμια ανήκουν στην Πολεμική Αεροπορία (Δεκέλεια, Ελευσίνα και Τανάγρα) και δεν είναι σε θέση να υποστηρίξουν τις δραστηριότητες της Γενικής Αεροπορίας».

ΤΑ ΝΕΑ